.I.
argētea: es in enea: ferrū inferrea: ligna ad lignea: lapides onychinos et qͣſi ſtibinos ⁊ diuerſoꝝ coloꝝ: omnēqꝫ p̄cioſuꝫ lapidē: et marmor pariū abudantiſſime:⁊ ſuꝑ hec que obtuli in domū d̓i mei dē peculio meoaurū ⁊ argentū do in tēplūdei mei: exce̓ptis his q̄ preparaui in edē ſcām: tria milia talenta auri de auro ophir: ⁊ ſeptē milia talētorūargēti ꝓbatiſſimi ad deaurandoſ pariētes tēpli ⁊ vbicūqꝫ opᵉ eſt aurū de auro:⁊ vbicūqꝫ opꝰ eſt argētū deargēto. Oꝑa fiāt ꝑ manusartificū: et ſiꝗs ſpōte offert:impleat manu ſuā hodie ⁊offerat quod voluerit dn̄oPolliciti ſūt itaqꝫ pͥncipeſfamiliarū ⁊ ꝓceres tribuuꝫiſrael: tribuni qͦqꝫ ⁊ cēturiones ⁊ pͥncipes pͥncipū poſſeſſionū regiſ: dederūtqꝫ inoꝑa domus dn̄i auri talētaꝗnqꝫ milia et ſolidos decēmilia: argē i talēta decē milia: ⁊ eris talēta decē ⁊ octomilia: ferri qͦqꝫ centū miliatalētorū: ⁊ apud quencūqꝫinuēti ſūt lapides deder̄t intheſaurū domꝰ dn̄i per manū iehihel gerſonitiſ. Letatuſqꝫ eſt ppl̓s cū vota ſponte ꝓmitterēt: ꝗa corde totoofferebāt ea dn̄o. Sꝫ et dauid rex letatꝰ ē gaudio magno: et bn̄dixit dn̄o coramvniu̓ſa multitudine: et ait:Bn̄dictꝰ es dn̄e deꝰ iſrl̓ pr̄isnr̄i ab et̓no in eternū. Tuaē dn̄e magnificētia ⁊ potentia ⁊ gloria atqꝫ victoria: ettibi lauſ. Cūcta .n. q̄ in celoſunt ⁊ in t̓ra tua ſunt. Tuūdn̄e regnū: ⁊ tu es ſuꝑ om̄spͥncipes. Tue diuitie: ⁊ tua
ē gloria: tu dn̄aris oīm. Inmanu tua v̓tuſ ⁊ potētia: inmanu tua magnitudo ⁊ imperiū omniū. Nūc igit̉ deꝰnr̄ ꝯfitemur tibi ⁊ laudamꝰnomē tuum inclytū. Quisego ⁊ ꝗs ppl̓s meꝰ: vt poſſimus hec tibi vniu̓ſa ꝓmittere? Tua ſūt om̄ia: et q̄ demāu tua accepimꝰ: dedimtibi. Perēgrini .n. ſumꝰ coram te ⁊ aduene: ſicut om̄spr̄es nr̄i. Dies nr̄i qͣſi vmbra ſuꝑ terrā: ⁊ nulla ē mora. Dn̄e deꝰ nr̄: oīs hec copia quaꝫ parauimꝰ vt edificaret̉ domꝰ nomini ſcō tuode manu tua ē ⁊ tua ſūt oīaScio deꝰ meꝰ ꝙ ꝓbes corda ēt ſimplicitatem diligaſ:vn̄ ⁊ ego in ſimplicitate cordis mei letꝰ obtuli vniuerſahec: ⁊ ppl̓um tuū ꝗ hic reꝑtus ē vidi cū ingēti gaudiotibi offerre donaria. Dn̄edeꝰ abraā ⁊ iſaac ⁊ iſrl̓ pr̄mnr̄oꝝ cuſtodi in et̓nū hancvolūtate codis eoꝝ: ⁊ ſemꝑin veneratōem tui mes iſtaꝑmaneat. Salomōi qͦqꝫ filio meo da cor ꝑfectū vt cuſtodiat mandata tua ⁊ teſtimonia tua et cemonias tuaſ: ⁊ faciat vniu̓ſa: ⁊ edificetedē cuius impēſas paraui.Precepit āt dauid vniu̓ſeeccleſie: Bn̄dicite dn̄o deonr̄o. Et bn̄dixit oīs eccleſiadn̄o deo pr̄m ſuoꝝ: ēt inclinauer̄t ſe ⁊ adorauer̄t deū:et deinde regē. Immolauerūtqꝫ victimas dn̄o ⁊ obtulerūt holocauſta die ſequeti: tauros mille: arietes mille: agnos mille cū libaminibus ſuis ⁊ vniu̓ſo ritu abūdantiſſime in omnē iſrl̓. EtEt comederūt ⁊ biber̄t coram dn̄o ī die illo cū grādi
ſubdit̉: Auruꝫ advaſa aurea ⁊cͣ. etſequit̉: d ¶ Lapideſ onychinoſ. habentes coloreꝫ vnguis humani.e ¶ Et quaſi ſtibinos .i. coloris ſtibij. eſt aūt ſtibiuꝫvnguentū qͦ muliereſ depingūt facies ſuas: vn̄. iiij. regum. ix. dr̄ ꝙ iezabel depinxit oculos ſuos ſtibio.f ¶ Et mar. parium .i. coloribꝰ varium: ⁊ dr̄ a paroīſula vbi pͥmo fuit repertū. Et ſuꝑhec aurū ⁊ argentum ⁊cͣ. ſequit̉:g ¶ De pecu. meoexceptis his q̄ preꝑaui. duplici eniꝫmō dauid obtulit donaria ꝓ domo dn̄i edificādavno mō de ſb̓ſtātia ꝓpria ⁊ ſpeciali: et ꝙͣtuꝫ ad hocdicit: De peculiomeo. eſt .n. peculium cēſus ꝓpriusvalde dilectꝰ. aliomō obtulit d̓ p̄cioſiſ q̄ acceꝑat d̓ p̄diſ hoſtiuꝫ ⁊ dn̄oꝯſecrauerat: ⁊ qͣntum ad hoc dic̄:h ¶ Exceptis hiſq̄ preꝑaui ⁊cͣ. deauro ophir. qd̓ ēoptimū: vt dictūfuit. iij. Re. ix.i ¶ Ad deauran.ꝑietes templi. quifuerūt laminiſ aureis oꝑti: vt dc̄mfuit ii. Re. vj. Cōſeq̄nter dauid hōtat̉ alioſ ad offerēdum ꝓ domꝰ deiedificatione. d.k ¶ Et ſiqͥs ſponte offert. quia nōplacēt deo ſacrificia coacta. ceterapatēt vſqꝫ ibi:l ¶ Per manū iehihel gerſonitis.ꝯͣrium vr̄. sͣ. xxvj.ꝙ ſelemith erat ſuꝑ theſauros ſcōꝝ. dicendū ꝙ iſte ſelemith fuit cuſtos theſauroꝝ domꝰ dn̄i ꝙͣtum ad ea q̄ fuerunt de p̄dis hoſtiū ꝯſecrata: iſte v̓o iehihel dr̄ hic theſaurariꝰ eoꝝ q̄ fuerūt ſponte oblata. m ¶ Letatuſqꝫ
eſt ppl̓s cū vota ſponte ꝓmitterent. cuiꝰ cāſubdit̉: Quia toto cōde offerebāt ea .i. valde volūtarie: ⁊ in talibus ſolet hō gauder̄.n ¶ Sꝫ ⁊ dauid. Hicꝯn̄ter ponit̉ gr̄arumactio: ⁊ pͥmo ꝙͣtuꝫ adip̄m dauid cū dicit̉:o ¶ Et bn̄dixit dn̄o.ꝓ deuotōe ſua ⁊ ppl̓iſibi ſubiecti: quā ſciebat eſſe donū dei.p ¶ Et ait bn̄dictꝰ esdn̄e deus. ⁊ patet lr̄avſqꝫ ibi: q ¶ Quisego ⁊ qͥs ppl̓s meꝰ. q..d. nihil boi poſſuma nobis: ſed totū prouenit ex tua bonitate.ſ. bona q̄ tibi offerimus ⁊ bona volūtaſquā a te habemus.r ¶ Peregrini .n. ſu.corā te ⁊cͣ. vn̄ dictuꝫfuit abrae Geneẜ. xv.Scito p̄noſcenſ ꝙ peregrinū ſit futuruꝫ ſemen tuuꝫ in terra nōſua: ⁊ ꝑ hoc on̄dit dauid: ꝙ pr̄ia nr̄a ꝓprianō eſt hic inferi ſed īceleſtibꝰ: ⁊ hoc intellexerunt pr̄es antiqͥ ẜmqd̓ on̄dit apl̓s ad Debre. xj. Dies nr̄i quaſivmbra. quia vita humana breuiſ ē ⁊ inſtabilis. s ¶ Scio deꝰmeꝰ ꝙ ꝓbes corda. dr̄.n. deꝰ aliquid ꝓbarenō ad hoc ꝙ aliquidfint ſibi notū qd̓ priꝰignotū erat: ſed alijs:ſicut ꝓbauit patientiam iob vt alijs notificaret̉ ⁊ daret̉ patiētieexemplū. t ¶ Et ſimpacitatem diligas. ꝓut ſimplicitas oppoitur duplicitati. ceterapatent yſqꝫ ibi:v ¶ Precepit aūt dauid. vbi ponit̉ gr̄aruꝫactio de ipſo ppl̓o deip̄iꝰ dauid p̄cepto: iōſequit̉: x ¶ Et inclinauerūt ſe ⁊ adorauerunt deū. adoratōe latrie. y ¶ Dein̄ regē.adoratione dulie.z ¶ Immolauerūtqꝫ victimaſ. gr̄as agentes facto ſicut fecerat v̓bo ⁊ ſigno. ⁊ ¶ Et comederūt ⁊ biberūt coraꝫ dn̄o..i. in hierl̓m vbi erat arca dn̄i: vel in tentorijs ad hoc patisꝓpe tabernaculū dn̄i. de hoſtijs .n. pacificis vna parsrat
R 3