¶ Paralypo.

te tāgere chriſtos meos: etī ꝓphetis meis nolite malignari. Cātāte dn̄o oīs t̓ra:anūciāte ex die in diē ſalutare eiꝰ. Narrate ī gētibusgloriā eiꝰ: et ī cūctis ppl̓ismirabilia eiꝰ. Quia magnꝰdn̄s ⁊ laudabilis nimis: ethorribilis ſuper oēs deoſOēs enī dij ppl̓oꝝ idola:dn̄s aūt celos fecit. Confeſſio ⁊ magnificētia corā eo:fortitu̓do ⁊ gaudiū in locoeiꝰ. Affertē dn̄o familie populoꝝ: afferte dn̄o gl̓iaꝫ ⁊imperiū: date dn̄o gloriaꝫnōi eiꝰ. Le̓uate ſacrificiū ⁊

vēnite in ꝯſpectu eiꝰ: et adorate dn̄m in decore ſanctoCōmoueat̉ a facie eiꝰ oīst̓ra: ip̄e enī fundauit orbē īmobilē. Lētētur celi ⁊ exultet t̓ra: ⁊ dicāt in natōnibꝰdn̄ſ regnauit. Tone̓t mare⁊ plēitudo eiꝰ: exultēt agri⁊ oīa q̄ ī eis ſūt. Tunc laudabūt ligna ſaltus coramdn̄o: ꝗā venit iudicare t̓raꝫCōfitemī dn̄o qm̄ bonus:qm̄ ī et̓nū miſericordia eiꝰ.Et dicite̓: ſalua nos deꝰ ſaluator nr̄: ⁊ ꝯgrega nos: ⁊erue d̓ gētibꝰ: vt ꝯfiteamurnoī ſcō tuo: ⁊ exultemꝰ ī car

ſtos meos. vocant̉ aūt hͨ pr̄iarche chriſti .i. vncti .ſ. vnctōnegr̄e: vel qꝛ de ip̄is exierūt reges ⁊ ſacerdotes qͥ ꝑ vnctōeꝫ inſtituebātur ī lege. i ¶ Et in ꝓphetis meis nolite malignari. habuerāt enī pr̄iarche ſpm̄ ꝓpheticū: vt pꝫ de abraa Gene. xv. ⁊ de iſaac Gene. xxvij. ⁊ de iacob Gene. xlix. k ¶ Cātate dn̄o. Hic ꝯn̄t dauid ī cātico īuitat addei laudē oēs gnaͣlit̓:⁊ pͥmo ponit̉ iſta īuitatio: ⁊ ſb̓dit̉ q̄dā additio: ibi Et dicite.Circa pͥmum dr̄: I kCātate dn̄o oīs tra. i.oēs habitātes ī terra⁊ accipit̉ hic ꝯtinēs ꝓꝯtēto. l ¶ Annūciate ex die in die ſalutare eiꝰ. ſalus enī corꝑalis ⁊ ſpūal̓ oīm depēdet a deo ꝯtinue: ⁊ iōdebet recognoſci qͦtidie. m ¶ Ralrate īgētibꝰ. q̄ nō ſūt de filijs iſrl̓. n ¶ Gl̓iameiꝰ .i. maieſtatē ſue poteſtatis: iō ſubditur:o ¶ In cūctis popul̓mirabilia eiꝰ. qͥ feciteducēdo filios iſrl̓ deegypto ⁊ ī terrā ꝓmiſſionis inducēdo. p ¶ Quia magnꝰ dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis.eſt enī magnitudinis ⁊ bonitatiſ infinite: ⁊ iō nō pōt ab intellectu creato ꝯp̄hendi: nec ꝑ ꝯſequēs quātū laudabile eſtlaudari ꝓpt̓ qd̓ dr̄ eccle. xliij. Bn̄dicētes dn̄m ⁊ exaltate illū quātū poteſtis: maior ē enī oī laude. q ¶ Et horribiliſſuꝑ oēs deoſ. Hoībꝰ malis qͦs pōt ꝓ voluntate ſua punirenon aūt ſic pn̄t dij falſi: iō ſb̓dit̉: r ¶ Oēs enī dij ppl̓oruꝫidola .i. quedā ꝯficta ⁊ vana nullā potētiā hn̄tia. s ¶ Dominꝰ aūt celos fec̄. vt hr̄ Gen̄. j. t ¶ Cōfeſſio ⁊ magnificentia corā eo. qd̓ pōt expōi duplicit: Uno mō de celo empyreo: vbi ē habitatio dei ⁊ ſanctoꝝ ſpeciali mō: licet ſit vbiqꝫ ꝑ eēntiā pn̄tiā ⁊ potētiā ibi aūt corā deo ē ꝯfeſſio diuinelaudis: qꝛ ibi ē laus iugis ⁊ magnificētia dei: vbi magis relucet ꝙͣ alibi v ¶ Fortitudo ⁊ gaudiū. qd̓ eſt de bono pn̄tibonū aūt diuinū pn̄tialit̓ hr̄ ibi. Alio mō pōt exponi de tēplō ſeu tabernaculo vbi erat arca ⁊ ꝓpiciatoriū: qd̓ erat qͣſi ſedes dei: vt dcm̄ fuit exodi .xxv. ibi enī erat: Confeſſio.peccatoꝝ: Et magnificētia. diuine laudis ꝑ ſacerdotes ⁊ leuitas pct̄ā ꝓpͥa ac ppl̓i ⁊ magnificētiam dei ꝯfitētes. Fortitudo. qꝛ deꝰ erat ꝓtector ⁊ defēſor ſpecial̓ illiꝰ loci: ẜm ꝙ heliodorꝰ hͦ exꝑtꝰ dixit ſcd̓o mach̓. iij. Ille qͥ in cel̓ hꝫ habitatōeꝫ viſitator ⁊ adiutor eſt loci ⁊cͣ. Et gaudiū. qꝛ ſacerdoteſdeuoti ibi gaudebāt ī dn̄o. x ¶ Afferte dn̄o familie ppl̓orū .i. oīm gētiū. y ¶ Gl̓iaꝫ ⁊ īperiū. ꝯfitētes eiꝰ maieſtatē ⁊dn̄iuꝫ ſuꝑ oēm creaturā. z ¶ Leuate ſacrificiū .i. apportate leuandū: qꝛ portabātur ſacrificia ad locū diuini cultꝰ: q̄ſacrificia leuabātur ſuꝑ altare a ſacerdotibꝰ. a ¶ Et veniteī ꝯſpectu eiꝰ. qꝛ ſacrificia offerebant̉ in atrio qd̓ erat coramtabernaculo ſeu tēplo: vbi dicebatur deꝰ habitare ſpecialimō: lꝫ enī alie natōes a iudeis n̄ intrarēt locū vbi ſacrificiaofferrebatur in altari holocauſtoꝝ: tn̄ bn̄ ꝑ eis offerebant̉ibi ſacrificia: vt hr̄ pͥmo mach̓. vij. b ¶ Et adorate dn̄mī decore ſācto. ⁊ nō ſicut hypocrite: qͥ adorat ī decore nō ſācto: qꝛ licet exteriꝰ habeāt decorē religioſitatis: nō tn̄ ſb̓eſtveritas ſanctitatis. c ¶ Aōmoueat̉ a facie illiꝰ oīs terra .i.oēs inhabitātes terrā faciāt ei teuerētiā. d ¶ S̄e enī fūda

uit orbē īmobilē. qd̓ pōt dupl̓r intelligi. Uno mō qͣntūad motū localē: lꝫ enī in aliqͥbꝰ ꝑtibꝰ orbis ſit motꝰ localis: vtpote ī elemētis ⁊ mixtiſ ī qͥbꝰ ē motꝰ rectꝰ: ⁊ ī orbibꝰ celeſtibꝰ qͥ circularit̓ mouētur: tn̄ celū empyreū qͥ eſtſup̄mꝰ orbis: ⁊ t̓ra q̄ eſt circa cētrū ſūt īmobilia: ⁊ ꝑ hͦhꝫ orbis quādā īmobilitate ẜm totū: lꝫ alique ꝑtesmoueātur. Aliomō qͣntū ad mutatōeꝫ de eē ad nōeē: qꝛ lꝫ orbis inceperit eē ꝑ creationē: durabit tn̄ ineternū: ⁊ ẜm hͦ hꝫīmobilitatē. eLetēt̉ celi. i. angl̓i⁊ ſcī habitātes ingl̓ia celeſti. f ¶ Etexultꝫ t̓ra .i. hoīeſt̓reni. vel Celi. adlr̄aꝫ qͥ dicunt̉ metaphorice letariqn̄ aere ſerenatoapꝑet facies celiclara ⁊ lucida: ⁊ꝑ oppoſitum turbari: qn̄ obſcurisnubib ⁊ tēpeſtatibꝰ obtegit̉. Et exultet t̓ra. q̄ dr̄ hͦ mō exultare: qn̄ incipit renaſcētia ꝓduce̓. g ¶ Tonet mare ⁊ plēitudo eiꝰ. ex ml̓titudīe eī aqͣꝝī mari exiſtētiū defacili ml̓tiplicant̉ vn̄ ⁊ collidūt̉ ad rupeſ ī mari ⁊ litore exiſtētes ⁊ etiā adīuicē: ⁊ inde gnaͣturſonꝰ qͥ vocat̉ marꝭ rugitꝰ: ⁊ hꝫ ſil̓itudinē tonitrui. IhExultēt agri ⁊cͣ. dicunt̉ aūt agri metaphorice exultare:qn̄ in eis apparēt flores ⁊ herbe: ſic̄ ⁊ pratū dr̄ ride̓. ITūc laudabūt ligna ſaltꝰ. dicunt̉ aūt metaphorice laudare inquātū folia ⁊ cetera q̄ ꝓducūt: potētiaꝫ ⁊ ſapīaꝫdei on̄dūt: inducūt̉ aūt iſta ad dei laudē ī cātico: qꝛ ſuthōibꝰ maͣ diuine laudis: īquātū qͥcqͥd ē pulcritudinis ⁊bonitatꝭ ī eis reducēdū eſt ī gl̓iaꝫ ꝯditoris ẜm ꝙ dr̄ ſap̄.xiij. A magnitudīe ſpēi ⁊ creature ſpēal̓r poterat ꝯgnoſcibil̓r creator eoꝝ videri: ⁊ ꝑ ꝯn̄s laudari. k ¶ Qꝛ venit iudicare t̓rā. iſtud īducit̉ ꝓ cā p̄dcē laudis diuine. ſieī ꝓuidētia dei tm̄ ſe extēde̓t ad celeſtia: ⁊ nullo mō adiſta īferiora gnaͣbilia ⁊ corruptibilia ẜm ꝙ dixer̄t aliqͥ īqͦꝝ ꝑſona dr̄ Iob. xxij. Nubes latibulū eiꝰ: nec nr̄a ꝯſiderat: circa cardīes celi ꝑambulat. pulchritudo ⁊ bonitas: q̄ ſūt ē iſtꝭ īferioribꝰ n̄ eēt reducēde ī laudē ⁊ gl̓iaꝫſapiētie diuine: ſꝫ qꝛ eiꝰ ſapīa ⁊ ꝓuidētia ad oīa ſe extēdut quātūcūqꝫ mīma: iō qͥcqͥd pulchritudīs ⁊ bonitatꝭē in eis reducit̉ ī laudē diuina: ⁊ ꝓpt̓ hͦ dr̄ h̓: Qꝛ ve. iu.t̓rā. q. d. qꝛ iudiciū ſue diſcretōis ⁊ ꝓuidētie ſe extēdit vſqꝫ ad elemētū t̓re qd̓ eſt īfimū: iō oīa p̄dcā ī laudē ⁊ gloriā dei ſūt reducēda ¶ Alio mō exponit̉: ꝙ ꝑ iſta īuiſibilia p̄dcā intelligūturiuſti ſimplices: qͥ hēbūt maͣꝫ leticie⁊ laudis ī vltimo aduētu iudicis ẜm ꝙ dic̄ ſaluator dicipul̓ ſuiſ Luce. xxj. loquēdo de ſignis p̄cedētibꝰ iudiciūfuturū: His aūt fieri īcipiētibꝰ reſpicite ⁊ leuate capitavr̄a .i. exhilarate corda ẜm ꝙ dic̄ btūſ Gregoꝰ. ſuꝑ iſtuꝫlocū. l ¶ Cōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ. Hic ī fine reſūit̉ pͥncipiū cātici: lꝫ v̓ba aliqͣlit̓ mutent̉ ſic̄ in cātilenis in fine pͥncipiū repetit̉. m ¶ Et dicite ſalua nos deꝰ ⁊cͣ. ẜꝫ aliqͦsiſta additio facta fuit ab ip̄o dauid: qꝛ lꝫ tꝑe eiꝰ filij. iſrl̓nō eēt captiuati: nec ꝑ orbē diſꝑſi: nec ꝑ ꝯn̄s ꝯgregādi