Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

Chus āt genuit nemroth.Iſtē cepit eſſe potēs in t̓ra.Meſraim v̓o gēuit ludim ananim laabī nepthuim: phetruſim qͦqꝫ chaſluim de ꝗbuſ egreſſi ſūt philiſtijm capthurim. Chānaan v̓o genuit ſidonē primogenitū ſuuꝫ: etheū qͦqꝫ iebuſeū amorreū gergeſeum eueūqꝫ aracheuꝫ ſineū: aradiū qͦqꝫ ſamareūet ematheū. Filij ſēm: elame̓t aſſur: et arphaxat et ludet arā. Filij arā: hus et hul: gē̓ther mes. Arphaxatāt genuit ſale: ip̄e genuit heber. Poͣro heber natiſūt duo filij: nomē vni phalech: qꝛ in diebꝰ eiꝰ diuiſa ēt̓ra: nomē fr̄is eiuſ iectan.Iectan āt genuit elmodad ſaleph: aſormoth iareadurā qͦqꝫ et vęal et decla.ebal etiā abimael ſaba:

necnō ophir euila ēt iobab. oēs iſti filij iectā. Semarphaxat ſale heber phalech ragau: ſeruch nachortare a̓bram: iſte ē abraā. Filij autē abraā iſaac ēt iſmael. Et he generationes eoꝝPrimogenitꝰ iſmaelis: nabaioth cedar et abdehel mabſā maſma dumamaſſa addad et thema iachur naphis cedma. Hi ſt̓filij iſmaeliſ. Filij aūt cethure ꝯcubine abraā qͦs genuit: camraꝫ iecſam madā madian ieſboc et Sue. Poͣrofilij iecſan: ſaba dadā. Filij autē dadan: aſurim latuſim loomini. Filij autēmadian: epha epher et ēnoch abida eldaa: Oēſhi filij cethure. Gēnuit autem abraā iſaac: cuius fuerunt filij: eſau et iſrael. Filijēſau: eliphaę rahuel iau̓s

regma ſaba. iſtud nomē alit̓ ſcribit̉ in hebreo ꝙͣ ſabadictū: qꝛ iſtd̓ ſcribit̉ lr̄am ſim in pͥnciº: primū aūt ſamech. b Iſte cepit eſſe potēs in t̓ra. poſt diluuiū .n.fuit potētior alijs: induxit poſteritatē noe ad faciendūciuitatē turrim ꝯͣ dn̄m: de quibꝰ hr̄ gen̄. xj. nolentesad opuſ p̄dictumviolent̓ ꝯpellebat Gen̄. x. dr̄: Robuſtꝰ venator hominū corā dn̄o.c Meſraim v̓ogen. ludim ⁊cͣ. iſtipopl̓i ſunt nobisignoti: ēt plureſalij hic noīati.d De quibuſ egreſſi ſunt philiſtijm capthuri.Dicūt aut hebreialiqͥ phetruſim chaſluym ꝯmutabant adinuiceꝫvxores: aliqͥ volūtarij: et aliqͥ raptum vel furtū:ex tl̓i cōcubitu nati ſunt philiſtūm capthuriꝫ. Alijv̓o dicūt honeſti phetruſim caſtuym ꝯͣhebāt adinuicē mr̄imoniaet ex hoc ꝓcreatiſunt philiſtijm etcapthurim.e Chanaaꝫ v̓ogenuit ſidonē. anoīata ē ciuitaſ ſidon: eſt in ꝓuiniſtoꝝ noīatoꝝ fuit data filijs iſrl̓. f Aracheū. quicia pheniciſ: t̓raꝯdidit archas oppidū ꝯtra tripolim in radicibꝰ libaniſitū. g Et ſineū. ſic .n. debet ſcribi: qꝛ in hebreo incipit lr̄am ſamech: qui ciuitatem p̄dicte ꝓpinquā noīeſin edificauit. h Aradiū. a quo dicti ſunt aradij.i Ematheū. a quo nōiata ē ciuitas emath. k Filijſem. Hic ꝓſequit̉ generatōes ſem: vt ꝑueniat ad abraā.l Elam. a dc̄i ſunt elamite. m Et aſſur. a aſſirij. n Et arphaxat. a deſcender̄t chaldei. o Etlud. a ludij. p Et aram. a ſyri: vn̄ in hebreo ſyria vocat̉ aram. q Pus. in aliquibꝰ libris int̓ponit̉:Filij āt aram hus ⁊c̄. eo ſic hr̄ gen̄. x. ſed hic ponit̉in hebreo: eo actor huiꝰ libri breuit̓ trāſire voluit: et omiſit iſti eſſent filij arā: expͥmēs tm̄ capita ppl̓oꝝHus. a noīata eſt t̓ra hus: de natꝰ fuit iob ẜm aliqͦs:qꝛ ſic noīat̉ Iob. j. r Et hul. a gn̓ari. s Gether.a gethari. Et meſ. a meones dc̄i ſunt. t Arphaxat at̄ ge. ſale ip̄e ge. heber. a denoīati ſunt hebrei. .n. denoīati ſunt ab abraā qͣſi abraei vt vr̄ dicē̓ augꝰ. aliqͥ alij: tum qꝛ abraā vocat̉ hebreꝰ Gen̄. xiiij. vbi diEt ecce vnꝰ qui euaſerat nūciauit abraā hebreo. ex pꝫ vocat̉ hebreꝰ ab aliqͦ precedēte ip̄m .ſ. ab heber: tu qꝛhoc nomē abraā incipit aleph lr̄am: hoc āt nomē hebreus incipit lr̄am haym: ſicut hoc nomen heber.v Romē vni phalech. qd̓ interp̄tat̉ diuiſio. Ex dicunt hebrei heber habuit ſpūm ꝓphetie: imponēdo

nomē filio ẜm ꝓprietatē orbis futurā .ſ. diuiſionē hoīm ẜmdiuerſitatē linguarū: ſequit̉: Quia in diebꝰ eiꝰ diui. ē t̓ra.ſequit̉: x Et tobab. dicūt aliqui iſte fuit iob: ſꝫ hebreidicūt ꝯͣriū: dicētes deſcēdit de nachor: ſil̓r hieroꝰ. idē dicit: ꝓut dc̄m fuit gen̄ .xxij. pleniꝰ dicet̉ ad libꝝ iob dn̄ocōcedente veniemus.Sem arphaxat.⁊cͣ. repetit gna̓tiōesdeſcēdentes de ſemarphaxat vt vēiat adabraā: ꝓpt̓ quē factaē p̄dictarū gnaͣtionūdeductio: vn̄ ſubdit̉:z Abrā iſte ē abraam. pͥmo .n. vocatꝰ fuit abrā: ſꝫ poſtea mutatū ē nomē eiꝰ et vocatus eſt abraā: vt hr̄Gen̄. xvij. vbi mutatōis noīs huiꝰ plenius poſita ē. a Filijāt abraā. hic ꝯn̄tervxoreſ abraā deducitgeneratōes vſqꝫ ad iacob: a deſcendit dauid: pͥº facit qd̓ dc̄meſt: breuit̓ deſcribitgeneratōes eſauerāt ꝓſequēde: ibi Filij aūt eſau. Circa pͥᵐdr̄: a Filij āt abraam iſaac. de ſara.b Et iſmael. agarancilla. c Primogenituſ iſmael ⁊cͣ. iſtegnaͣtiōes noīanturꝓpt̓ merita abrae: qͥadeſcēder̄t de eo: ꝙͣuis eſſent ad diuinuꝫcultū electe. d Filij āt cethure. Dicūt hebrei iſta cethura fuit ip̄a agar. ſic̄pleniꝰ dr̄ Gen̄. xxv. expoſitores tn̄ nr̄i cōiter dicūt ꝯͣriū: ſic̄ibidē pleniꝰ dc̄m fuit. e Genuit āt abraā iſaac. de vxoreſua pͥncipali ſara. f Cuiꝰ fuer̄t filij eſau iſrl̓. vt hr̄ gen̄xxv. iſte tn̄ iſrl̓ pͥmo vocatꝰ ē iacob: poſtea iſrl̓: mutationis huiꝰ noīs hr̄ Gen̄. xxij. ibidē expoſita fuit plenius.g Filij eſau. Hic ꝯn̄ter deſcribunt̉ gn̓atiōes eſau erāt dimittende: expoſite fuer̄t gen̄. xxxvj. tn̄ ad intellectū ſeq̄ntium aliqͣ ſunt breuit̓ repetēda: pͥᵐ eſt eadē ꝑſona in ſac̄ſcriptura freq̄nter pluribꝰ nōibuſ noīatur: ſic̄ eſau: ſeyr: edoſunt noīa eiuſdē hoīs. 2ᵐ eſt idē nomē aliqn̄ variat̉ in pͥncipio vel in fine: ſic̄ chonias iechonias iechonian idē nomēē ſic variatū: ex his ꝯtingit vna ꝑſona aliqn̄ putat̉ dueqꝛ vnū nomen eiꝰ in vno loco ſcripture exprimit̉: aliud inalio: vel qꝛ idē nomen in pluribꝰ lociſ ponit̉: tn̄ variatūp̄dicto. tertiū eſt horrei habitauerūt in t̓ra ſeyr ſiue idumea an̄ eſau filios eiꝰ: vt hr̄ Deut̓. ij. poſtꝙͣ aūt filij eſau int̓ra illa dn̄ati ſunt: pͥmo fuerūt ibi duces: ſcd̓o reges: iterūregnū fuit reductū ad ducatū: ſicut pleniuſ dictū fuit Gen̄.xxxvj. Primo deſcribunt̉ hic generatōes eſau an̄ regnū: 2tꝑe regni: ibi Iſti ſunt regeſ. t̓tio tꝑe ducū: ibi Ad ad at̄ mortuo. Adhuc pͥmo ponunt̉ generatōes eſau an̄ regnū: generatiōes horreoꝝ que fuer̄t an̄ eſau incipiēdo a ſeyr horreo:a idumea denoīata fuit t̓ra ſeyr: ibi Filij ſeyr. Circa pͥmūdicit: g Filij eſau eliphaę. de ada vxore ſua. h Rahuel. de alia vxore ſua noīe beſſamach. i Iaus. vocatur

P 3