ſiue auree. Eſt ergo queſtio quātū ꝓſint bonaopera multiplicata ⁊ quem fructuꝫ afferunt:¶ ℟. Ad p̄dcōꝝ intelligentiā eſt notandū ꝙꝓficere in merito uel ad meritū pōt eē duobꝰmodis ẜ dupliceᶠ dr̄iaꝫ p̄mij. quoddā .n. p̄miūē ſubāle qd̓ qͥdē ꝯſiſtit in uiſiōe ⁊ fruitiōe deiqd̓ ideo dr̄ pͥmiū ſubāle qꝛ fundam̄tū ⁊ ſūmatotius nr̄e btītudinis deus ē. ⁊ illo ꝑſcē habitoꝑſcā ē in nobis beatitudo. Aliud v̓o ē p̄miumaccn̄tale quod quidē ꝯſiſtit in gaudio qd̓ habetur de bono creato uel de liberatōe ab aliquomalo. accipiēdo ergo meritū reſpectu premijſubālis ꝯtingit dicere ꝙ aliqͥd ualet ad ꝓfectūmeriti triplr̄. aut qꝛ per illud meretur hō maiore gloriā. et hoc mō maior charitas ul̓ meliorvoluntas facit ad ꝓfcōeꝫ meriti. Aut qꝛ diſponit ad merendū maiorē gloriā. ⁊ talia ſuntopera ꝑfcōis que dicūtur facere ad meriti ꝓfectū. Aut qꝛ ꝯſeruat illd̓ per qd̓ meretur hōgloriā. et ſic oꝑa oīa bona ꝓficiunt ad meritūqꝛ in ip̄is charitas exerceturª ⁊ ꝯſeruatur ⁊ radicatur ut hō finalr̄ ꝑſeueret in illa. ⁊ hoc nonē paruū. qꝛ quicquid homo faciat nō ſaluaturniſi finalr̄ ꝑſeuerꝫ. Et ſic pꝫ ꝙ opeꝝ multiplicatio quodāmō nalet ad ꝓfectū in merito reſpectu p̄mij ſubālis. ⁊ hoc dico diſponendoꝯſeruando. non aūt merendo maiore gloriaꝫex ꝯdigno. Similiter ad ꝓfectu maioris premij accidentalis poteſt aliquid ualere triplr̄.aut rōne adeptionis aureole. ⁊ ſic opera ſpecialis excellentie faciunt ad ꝓfectu meriti uoluntatis bone. Aut rōne adeptionis alicuiusdelectatōis interne. ⁊ ſic oīa opera que fiūt exgr̄a quodāmō ualent ad ꝓfectu pͥmij accidentalis. qꝛ ẜ ꝙ homo plura bona opera facit ẜhoc de pluribus iocundatur in ꝯſcīa ſua. Autrōne dīminutōis pene. ⁊ ſic oīa difficilia et penalia faciunt ad ꝓfectu meriti ⁊ addunt ad meritū bone uoluntatis. qꝛ remiſſionē alicuiꝰ pene meretur homo ex volūtate cū opere quaꝫnon mereretur ex ſola uoluntate. Hec auteꝫdiſtinctio nō ſolū ualet ad terminādū qd̓ dem̄eſt ſed etiā ad duo precedentia. gn̄alr̄ enī ueꝝē ꝙ operū dignitas ⁊ dati qͣꝫtitas ⁊ opeꝝ numeroſitas ad ꝓfectū meriti facit reſpectu p̄mij accn̄talis lꝫ differēter. ueꝝ ē etiā generalr̄ꝙ illa oīa oꝑa nō faciunt ad ꝓfectu meriti reſpectu pͥmij ſubālis niſi ſolū diſponēdo ⁊ conſeruando. Un̄ rōes ille que on̄dunt ꝙ n̄ mul-

tiplicatur merces p̄mij ſubſtantialis ẜ multiplicatione opeꝝ ꝯcedēde ſunt. veꝝ .n. ꝯcludūt̉¶ Ad illud uero quod primo obr̄ in ꝯͣriū ꝙei qui operatur merces imputatur ẜ meritu.dd̓ ꝙ textus ille ẜ ꝙ glo. exponit non uult dicere ꝙ qͣꝫtitas mercedis rn̄deat principaliteroperi. ſed hoc uult dicere ꝙ ubi eſt opportunitas operādi non ſufficit gr̄a fidei ſine bonaoperatione. ubi autem opportunitas uel ſacultas deeſt ſola gr̄a ſufficit. vn̄ ſenſus eſt. ei qͥoperatur .i. ei qui habet tempus operandi.Ad illud quod obr̄ de glo. ꝙ quantū ſeminauerimus in operibꝰ tantū metemus in fructibus. dd̓ ꝙ noīe fructuū intelligitur ibi gaudiūqu od habebit quis de oꝑatōibꝰ bonis. nō premiū ſubāle quod ꝯſiſtit in deo. ſi aut de illo .ſ.ſubāli premio intelligatur tunc tantū ⁊ qͣꝫtuꝫnon dicunt ꝯmenſurationē nec etiā dicūt diſpoſitionē neceſſitatis ſed ꝯgruitatis. ¶ Adillud quod obr̄ ꝙ per ſequens opus mereturhomo tantūdē qͣꝫtum per premiū. dd̓ ꝙ uerūeſt. ſed non meretur aliud ſed idip̄m qd̓ priumeruerat loquendo quantū ad eēntiale pͥmiū⁊ non ſequitur ꝙ in uanum laboret. quia et ſꝫprimū opus erat meritoriū uite eterne. tn̄ nōmerebatur efficaciter niſi charitate ꝑſeuerāte⁊ charitas nō pōt in homine uiuere qͥn exeatin bonos actus cum poteſt ⁊ debet. ideo ſequēs opus fruſtra nō fit. quia qͣꝫuis nō addatad premii excellentiā. addit tamen ad meritiefficaciā. diſponit etiā nihilominus ad ꝓfectu⁊ facit ad incremētū meriti reſpectu accn̄talisp̄mii ſicut prius oſtenſum eſt. ¶ Ad illud qd̓obt̄ ꝙ peccatū additu peccato duplat meritu⁊ ſuppliciū. ergo ⁊ bonū additū bono. dicendūꝙ non eſt ſimile. ꝓpter hoc ꝙ quia mala facimus mali ſumus ſed non quia bona facimusboni ſumus. īmo potius econuerſo bonitasoperuꝫ ortum habet ex bonitate operantis.et hinc eſt ꝙ diuerſis peccatis meretur homodiuerſa ſupplicia. quāuis diuerſis operibꝰ bonis mereatur homo unā gloriā. quia actio merendi ⁊ acceptandi in pluribus bonis eſt vna.ratio uero diſplicendi ⁊ demerendi eſt in pluribus peccatis diuerſa. ¶ Ad illud quod obr̄ꝙ apud hominē maius premiū meretur homo ex pluribus operibus. ad̓ ꝙ nō eſt ſimileqꝛ hō nō reputat opꝰ dignū retributōe ꝓpt̓ bonitatē oꝑātis ſꝫ potiꝰ oꝑātē ꝓpl̓ bonitatē oꝑis