poſtea ſubiūgit. ꝙ huiuſmōi punitiones iuſteſunt ⁊ a deo ſunt. nec tn̄ pccā a deo ſunt. Uidetur .n. eē īplicatio ꝯͣ diffinitōeꝫ. primo .n. dicitꝙ unū ⁊ idē eēntialr̄ loquendo ē pena ⁊ culpa⁊ poſt dicit ꝙ idip̄ꝫ ⁊ ē a deo ⁊ nō ē a deo. ¶℟ e ad hoc ꝙ illud ⁊ ꝯſil̓ia ītelligēda ſunt cūreduplicatōe ut qn̄ dr̄ ꝙ aliqd̓ peccatu ē penapeccati ⁊ ꝙ pena illa ē a deo. hoc intellr̄ ẜ ꝙpena hoc ē ẜ rōeꝫ ordīatōis. ⁊ hoc īnuit magiī lit. cum dicit ꝙ nō inqͣꝫtū pccā ſūt pene ſūt.neqꝫ inqͣꝫtū pcc̄a ſūt a deo ſunt. qͣſi d. cū ī idēꝯcurrāt rō ordīatōis ⁊ deordīatōis ꝑ aſſūptione ad diuerſa ordīatio ē a deo. deordīatio v̓omīme ¶ Itē q̄ritur de hoc qd̓ dicit ꝙ ſūt qͣdāneceſſitate fcā īprobāda. ⁊riū hꝰ uidetur dicereaug. ī li. de duabꝰ aīabꝰ. dicit .n. ꝙ idem ſolū ēpccm̄ a quo libeꝝ ē abſtinere. ¶ Et dd̓ eſt adhoc ꝙ ſicut magr̄ del̓mīat īfra neceſſitas ē aduēialia pcc̄ā ſaltē ī ul̓i. illa aūt rō ⁊ v̓bū qd̓ ibidē ſeqͥtur ītellr̄ de pccō actuali mortali. qͣlr̄ ātneceſſitas ſit ad uenialia hoc hēbit qōnē infraſuo loco vbi magr̄ inqͥrit di. xlij. ¶ Itē q̄riturde hoc qd̓ dicit. Addūt quoqꝫ quoſdā actꝰ nōtm̄ eēntia ſꝫ etiā genere eē bonos ut reficereeſuriētē. Queritur .n. ꝓ ꝙͣꝫto dr̄ benū ī genere? ſꝫ qꝛ dicit bonū abſqꝫ circūſtātia aliqͣ ſuꝑaddita tūc uidetur ꝙ reficere īdigētē nō ſit bonū ī genere. qꝛ ē ibi circūſtātia debita ī eo qͥ reficitur. Si tu dicas ꝙ bonū ī genere dr̄ qꝛ cōeē ⁊ ul̓e. tūc uidetur ꝙ ſilr̄ deberet dici bonū īſpecie cū gn̄ale dicatur reſpectu ſpēi. Eſt ergo qd̓ ꝓ qͣꝫto aliqͥd dicatur eē bonū ī genere:q̄ritur etiā d̓ ſufficiētia ip̄iª diuiſiōis ꝑ tria mēbra. videtur .n. eē īſufficiēs. qꝛ n̄ tm̄ ē bonū ingn̄e ⁊ bonū ex ītētōe ⁊ cā ſꝫ etiā bonū gr̄e etbonū glorie. ¶ ℟. dd̓ ꝙ magr̄ diuidit hic bonū nō quocūqꝫ mō ſꝫ bonūꝓut ē ī actu. bonuaūt huiuſmodi hꝫ ꝯſiderari ī ſe ⁊ ẜ ſe. ⁊ ſic ēbonū nature. hꝫ iteꝝ ꝯſiderari ẜ ꝯꝑatiōem acmateriā debitā. et ſic dr̄ bonū ī gn̄e. hꝫ iterūꝯſiderari ẜ alia tria gn̄a cāꝝ .ſ. ī ꝯꝑatōe ad eſficiēs ⁊ formā ⁊ ſinē. ⁊ ſic ē bonū ꝑſcm̄. Et ſicpꝫ ſufficiētia ꝙ oīs actꝰ aūt ⁊ꝑatur ad ſuū prīcipiū efficiens ſolū. aut ꝯꝑatur ad ſuū prīcipiūꝓut re ſpicit debitū obiectū. aut ꝯꝑatur ad ſuūprīcipiū efficiēs ꝓut reſpicit debitū obiectū etfinē ꝯgruū. bonū aūt ẜ ꝙ re ſpicit materiā debitā dr̄ eē bonū ī gn̄e ꝓ eo ꝙ ſicut genꝰ dicitīpotētiā ad eē ꝯpletū q̄ ꝯplet̉ ꝑ aduētū dr̄iarū

ſic ī actu trāſeūte ſuꝑ materiā debitā quodāmō īchoatur bonū moris. illud aūt bonū moris ſpecificatur ⁊ ꝯpletur ꝑ aduētū circūſtātiarū. vn̄ pōt fieri ⁊ bn̄ ⁊ male. filr̄ intelligēdū ēde malo ī gn̄e. ꝙͣuis aut bonū ⁊ malū poſſintdiffereter fieri ⁊ bn̄ ⁊ male. nihilomin tn̄ bonū qͣꝫtū ē de ſe dicit īchoatōeꝫ boni ⁊ malumſilr̄ mali. ⁊ iō nomē boni tenet qꝛ ī ip̄o ſaluat̉rō generis. vn̄ bonū nature reſpectu boni moris eſt qͣſi ī potentie materiali q̄ eſt paſſiua potentia. bonū aūt in genere aliquo mō eſt bonūmoris. ⁊ hoc qꝛ tranſit sͣ materiā debitaꝫ. ⁊ iōaſſimilatur potentie generis q̄ eſt aliquo mōactiua. genus .n. eſt forma ut dicit phus. lꝫ perꝯꝑatōeꝫ ad dr̄ias ſit in diffinitione ſicut materia. Et per hoc pꝫ rn̄ſio ad obiecta. nam bonū ex circūſtātia ꝯtineri pōt ſub bono ꝑ̄fcō. ul̓ſub bono in genere. ſi enim ē iudiciū omnibꝰbonis circunſtātijs ꝯtinetur ſub bono ꝑfcō. ſiaūt deficit in aliqͣ circunſtatia reducitur ad bonū in genere. ſub bono aūt ꝑfcō ꝯp̄hendit̉ actgratuitus ⁊ glorioſus. Poſſent aūt plura qͥride hac materia. ſꝫ alibi magis hꝫ locū qͣꝫ hic.¶ Diſtinctio. .xxxvij.Unt aūt plurimi alij longe aliterTde peccato ⁊ Supra on̄dit magiſter quō peccatū ſit peccati penaad declarandū qͣlr̄ peccatū ē priuatio. In hac ꝑte intendit magr̄ inqͥrere utrūactio in qua peccatū ꝯmittitur ſit a deo? ꝓpt̓hoc ꝙ s dictū fuit ꝙ peccatū eſt actus. et qm̄sͣ ꝓſecutus fuit opinionē illoꝝ qui dicūt actionē ſubtracta malicie eſſeᶠ a deo hic ẜo ꝓſeqͥturaliā opiniene qua qͥdā ponebant nec maliciaꝫnec actionē malā eſſe a deo. Diuiditur aut psiſta in ꝑtes duas. In quarū prima ponit p̄dcāopinionem. In ſecunda v̓o opponit ꝯͣ opīonepartis aduerſe. ibi. In hoc autem uerbo ſuꝑiorum ſumi ⁊c. Prima pars habet tres partes.In prima explicat magr̄ illā opinionē. In ſecunda uero ſubiungit eius defenſionem. ibi Ila quoqꝫ aug. uerba in quibus dicit ⁊c. I tertia uero ex predictis elicitꝭ quandā ꝯcluſioneꝫibi Ex quo colligitur res aliquas ⁊c. Similiſecunda pars principalis habet tres partes.In prima perte opponit ꝯͣ aduerſam opinionem. In ſecunda uero loco determinatiōis ponit quandā ꝯmonitionem ad auditoris eruditionem. ibi Intendant diligenter his uerbis ⁊c.