iū qꝛ illa carnis feditas plus dicit rōeꝫ priuationis qͣꝫ poſitōis. tū etiā qꝛ illiꝰ feditatis trāſfuſio eſt ꝑ gn̄atōeꝫ in qua gn̄atū primū ⁊ ſecundū hꝫ eandē uim quā hēbat generās primū. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ una aīa hꝫ meliora naturalia qͣꝫ alia. dd̓ ꝙ ſi hoc ueꝝ ſit ⁊ cōcedēdū. tn̄ qͣꝫtū ad puritatē īnocētie oēs aīeequales eēt. et qꝛ illiꝰ priuatōꝫ directe reſpicit originale. hinc eſt ꝙ lꝫ alia naturalia ſintexcellētiora. nō tn̄ ꝓpter hoc intenditur corruptio originalis culpę. qn̄ .n. dr̄ ꝙ tanto peior eſt corruptio qͣꝫto melior eſt natura. hocintelligitur ẜ illud ẜ qd̓ natura ꝑ uitiū corrūpitur. aliter .n. nō hꝫ v̓itatē. qꝛ frequēter illeqͥ hꝫ meliora naturalia nō hꝫ ita grauia pccāſicut ille qͥ hꝫ minꝰ bona ut ī eod̓ gn̄e pcc̄i.Ecūdo q̄ritur utrū ſit ponere unuꝫoriginale ul̓ plura. ¶ Et ꝙ unū ſolūuidetur. Primo auctoritate magr̄iIn lit. vbi ſic ait. Uno pccō nō pl̓ibꝰ paruuliobligati ſunt. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ on̄ditur rōne ſūpta a cā. qꝛ originale pccm̄ ꝯͣhitur ꝓpter adeinobediētiā. ergo ſi una cū culpa fuit eiꝰ inobedientia. uidetur ꝙ in quocūqꝫ reꝑiatur ſitunicū ⁊ nullo mō plura. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ on̄dit̉rōe ſumpta a pena. Originali .n. debetur carentia uiſionis dei. ⁊ hec ē una pena. ſꝫ ml̓tisculpis multe debēt pene rn̄dere. ergo ⁊crItē hoc ip̄ꝫ on̄ditur ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad ſequelaꝫ.originale .n. nō ſolū ē ab origine ſꝫ etiā origo eſt ⁊ principiū omniū maloꝝ. ſi ergo qd̓ꝑ ſuꝑabundantia dr̄ uni ſoli ꝯuenit. ⁊ ſtatuseſt ꝑ reductōeꝫ ad unuꝫ. uidetur ꝙ originalepccm̄ nō ſit niſi unū ſolū. ¶ Item hoc ip̄muidetur in ꝯꝑatione ad ſubiectū. Originale.n. eſt in aīa rōne ꝯiunctōis ſue ad carnē. Siergo una eſt caro cum aīa ꝯiungitur ⁊ unicaunione unitur. ⁊ unitas eſt in aīa ẜm ꝙ carniut perfectibili unitur. videtur ergo ꝙ neceſſario pccm̄ originale ſit unū. ¶ Itē hoc ip̄ꝫon̄ditur ꝑ ꝯꝑationē ad oppoſitū. Originale.n. pccm̄ eſt carentia debite iuſticie. ſed debita iuſticia cuiꝰ originale eſt priuatio in hoīenon erat niſi una. qꝛ in uno īnocente uria eſtīnocentia. ergo ⁊c. ¶ Sꝫ ꝯͣ arguitur primoauctoritate ſuper illud p̄s. Ecce enī iniqͥtatibus ꝯceptus ſum. Glo. Iniqͥtates ſunt originalia pcc̄a. et multe auctoritates ſūt ad hocin lit. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidetur rōibꝰ ſumptis ꝑ

eandē uiā ꝑ quā ſumebantur ad oppoſitū. ⁊primo rōe ſumpta a cā. originale .n. peccatieſt in nobis ꝓpter pccm̄ primoꝝ parentū. ſꝫadā ⁊ eua plura ꝯmiſerunt pccā. ergo uidet̉ꝙ plura ſint in nobis originalia. qꝛ qua rōneredundat in nobis pccm̄ uiri eadē rōe pccm̄mulieris. ¶ Itē hoc ip̄m uidetur rōne ſūptaa pena. qꝛ uni culpe unica dꝫ rn̄dere pena. ſꝫmulta gn̓a penalitatū ad originale pccm̄ ꝯſequuntur vt fames ſitis mors infirmitas ⁊e.et quattuor dicit Beda nobis ꝑ pccm̄ originale eſſe inflicta .ſ. infirmitatē. maliciā. ignorantiā. ⁊ ꝯcupīam. videtur ergo ꝙ ẜ diuerſagn̄a penalitatū ſit diuerſitas originaliuꝫ. ¶Itē hoc ip̄ꝫ uidetur ꝑ ꝯparatōeꝫ ad capitaliaſubſequentia. habitus .n. diuerſi diuerſificantur per actꝰ. ⁊ actus ꝑ obiecta. ſi ergo originale pccm̄ reddit hoīeꝫ ꝓcliuū ad ſeptē capitalia pcca que ſunt diuerſoꝝ geneꝝ. uidet̉ ꝙin quolꝫ hoīe ſit multitudo originaliū ¶ Itēhoc ip̄ꝫ on̄ditur ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad ſubiectu. quiaoēs uires aīe inficiuntur per originale pccm̄.multiplicatis corruptibilitatibꝰ multiplicantcorruptōes. ⁊ in diuerſis potētijs diuerſi ſūthabitus. ergo in unoquoqꝫ hoīe neceſſe eſtponere multiplex originale. Itē hoc ip̄ꝫuidetur ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad oppoſitū. qꝛ ꝑ originale pccm̄ eſt priuatio oīuꝫ v̓tutū cū ꝑ ip̄ꝫ fiatincuruatio aīe ad uitiū oībꝰ v̓tutibꝰ opponit̉.ergo ſi plures ꝯtingit ī nobis reꝑire v̓tutesplures ꝯtingit in nobis reꝑire culpas originales. ¶ ℟. dd̓ ꝙ ſicut uult magr̄ Hugō originale pccm̄ duplr̄ dr̄. originale peccatū qd̓ ēorigo oīuꝫ pccōꝝ. ⁊ ſic peccatū ade dr̄ pccm̄originale. et hoc mō originale peccatū n̄ tm̄unū eſt ſpecie ſꝫ etiā unū numero. Alio mōdr̄ originale peccatū qd̓ eſt in nobis ab origine ⁊ a quo etiā cetera uitia in nobis ſumuntorigine. ⁊ hoc mō q̄rimꝰ hic de unitatē originalis peccati. ¶ Ad hꝰ ergo qōnis dilucidation intelligendū ē ꝙ cū qͣrimꝰ de vnitate alicuius aut q̄rimꝰ de unitate ẜ ſpēm ⁊ formaꝫꝯmunē. aut de unitate ẜ numeꝝ ⁊ ſuppoſitūSi primo mō loquamur de originali pccō ſicunitatē hꝫ ẜ ſpēm eo mō ẜ quē dr̄ pccm̄ hr̄eſpem. vnitas aūt iſta in originali pccō uenitprincipaliter ex ꝑte boni qd̓ priuat ⁊ ex ꝑtepeccati ade ꝑ qd̓ introductū eſt hoc ex parteoppoſiti ⁊ ex ꝑte principij. vna .n. eſt ẜ ſpēꝫ

k4