nihil qd̓ ſit in ipſo debeat ei imputari a dn̄o¶ Sꝫ ꝯͣ. Actuale peccatū reddit hoīeꝫ indignū ꝓpter hoc ꝙ ē ibi priuatio alicuiª boniquod d̓beret īeſſe vtpote originalis iuſticieergo originale pccm̄ facit eū in quo ē dignūeē pena. ſꝫ oe tale ē a iuſto iudice īputandū.ergo ⁊cͣ. ¶ Itē originale ſicut prius dictū ēmalū culpe ē. ſꝫ culpā deordinat uniuerſū niſi ſubſequatur pena ī qua ordinetur ẜ ꝙ ul̓taug. ergo ſi diuina iuſticia non dꝫ dimitterealiquid inordinatū in uniuerſo dꝫ punire originale peccatū in quocūqꝫ reꝑiatur ſiue ī paruulo. ſiue in adulto. ¶ Itē iuſtū ē ꝙ d̓s ab oīaīa honorē exigat ſibi debitu. cū ergo pulchritudo imaginis in creatura rōali ſpectetad honore dei. d̓s a quacūqꝫ creatura rōnaliexigit illā pulchritudinē. ſed qui iuſte exigitaliquid ab aliquo ſi caret illo recte īputat etad penā. ſi ergo quicūqꝫ hꝫ originale pccm̄caret illa pulchritudine quā aīa deberet hr̄eergo oī tali dꝫ īputari ad penā a ſūma iuſticia. ¶ Itē ſicut ſecūdus adā fuit exēplū obediēdi ſic prim adā fuit exēplū p̄uaricandi. ſic̄apo. īnuit. ergo ſicut habens imaginē ſecūdiadā ē dignus gloria. ſic hn̄s imaginē primi ēdignus pena. ſꝫ oīs qui regnatur ī baptiſmoxp̄i hoc ip̄o ꝙ hꝫ imagine xp̄i .ſ. gr̄am baptiſmalē reputatur a deo dignus gloria eterna. qͣꝫuis nihil boni uel mali fecerit. ergo peroppoſitū oīs qui gn̄atur ab adā cūī hoc ipſogenerat imagine eius dꝫ a diuina iuſticia reputari indign gloria ī reus pena. ¶ Rn̄dēdꝙ abſꝙ dubio d̓s īputat originale peccatuꝫip̄is puulis in demeritū. qꝛ in reatū pene ſaltem pene dāni. hoc aūt exigit diuine potētiealtitudo ⁊ ſapīe pulchritudo. ⁊ iuſticie rectitudo. Altitudo diuine potentie hoc exigit obquā d̓s ſemꝑ dꝫ q̄rere ſuā gl̓iaꝫ ⁊ honorē. ⁊ideo ſi aīa rōalis n̄ reddit honorē deo cū ī ſen̄ heat decus imagīs diuīe ꝑ qd̓ d̓s honorarihꝫ. neceſſe ē ꝙ d̓s dedecus culpe recōpeſetī decore iuſticie. Pulchritudo etiā ſapīe hocrequirit. qꝛ n̄ patit̉ aliqͥd turpe uel īordinatūreꝑiri ītra uniuerſū. ⁊ qm̄ oē peccatū ſiue ſitactuale ſiue ꝯctu ē priuatio modi. ſpēi. ⁊ ordinis. neceſſe ē ꝙ inordinatōeꝫ nature recōpēſet d̓s per ordinē pene. ut ſic pulchritudouniuerſi ex nulla ꝑte remaneat deturpata.Rectitudo etiā diuine iuſticie hoc reqͥrit. qꝛ

d̓s id a creatura exigit qd̓ ei dedit. qm̄ ergoo̓s hūanā naturā in primo hoīe iuſta feceratvolūtatis iuſticiā nō ſolū in primo parēto ſꝫin oībꝰ poſteris in quibꝰ natura illa reꝑitur oꝫexigere. In quocūqꝫ ergo ē illius iuſticie carētia merito ſibi īputatur a diuina iuſticia. ⁊hoc ē qd̓ dicit Anſel. in li. de ꝯceptū v̓gi. c.xxviij. Dicēdū ē ꝙ alr̄ d̓s erga infantes debeat agere. ⁊ alr̄ hō. na hō non dꝫ exigere anatura qd̓ ſibi nō dedit ⁊ qd̓ ſibi nō debeturnec iuſte redarguit hō hoīem cū culpa naſciſine qua ip̄e nō extitit. ⁊ de qua nō niſi peraliū ſanatur. Deꝰ vero recte exigit a naturaqd̓ ip̄e dedit ⁊ qd̓ ſibi iuſte debetur. Sic ergo pꝫ ꝙ decet deū īputare culpā aīe quaꝫ ꝯͣxit ex carne. Hoc .n. exigit tā pōtētia qͣꝫ ſapiētia qͣꝫ etiā iuſticia. Ideo ꝯcedēde ſūt rōesque hoc on̄dūt. ¶ Ad illud ergo qd̓ primoobr̄ de uerbis aug. in li. de duabꝰ aīabꝰ. dd̓ ꝙrō iſta duplr̄ deficit. Primo quidē qꝛ ex malo intellectu actualis ꝓcedit. Aug .n. loquiturde īpoſſibilitate q̄ īeſt ſimplr̄ hoī ex natura.n̄ de ea ī quā hō intruſus ē ꝑ uolūtate ⁊ cl̓pāſicut sͣ. di. xxviij. poſitū fuit exēplū de eūtead nūdinas. hec aūt īpoſſibilitas ẜuādi recttudinē iuſticie nō fuit in lita hoī ex ꝯditōe nature ſed potiꝰ intruſa fuit ex uolūtaria tranſgreſſiōe ade. Secūdo etiā deficit ex aſſūptione ꝓ eo ꝙ d̓s nō īputat ꝯuulo pccm̄ originale ex hoc ꝙ nō facit qd̓ facere nō pōt. ſꝫ exhoc ꝙ nō hꝫ qd̓ dꝫ hr̄e. ⁊ hoc bn̄ īputat̉ hoīẜ illud Luce. Hōi hn̄ti dabitur ⁊ abūdabit. n̄hn̄ti uero ⁊t. Et apo. dicit ꝙ ignorās ignorabitur. Et eiectꝰ fuit Math. vij. hō a niptijs nō ſolū ꝓpter enormitatē actualis p̄uaricatōis ſꝫ ꝓpt̓ carētiā ueſtis nuptialis qͣ qͥacaret hō in originali ꝯceptꝰ niſi ueſtiatur inbaptiſmate nō ꝑ̄mittitur aulam ſuperni regis intraxe exigēte hoc illiꝰ ſuꝑne aule dignitate. ¶ Ad illud uero qd̓ obr̄ ꝙ demerituꝫreſpicit actū. dd̓ ꝙ ſicut puuli hn̄tes gr̄aꝫ digni ſūt uita eterna ꝓ eo ꝙ illā gr̄aꝫ ꝑ ſacrameta xp̄i qui eis uitā eternā ſua gr̄a ⁊ paſſion ꝓmiſit ita ꝙ alia ē gr̄a in paruulis qͣꝫ inxp̄o. ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendū ꝙ maculāpeccati contrahit aīa ex ſua generatione inipſa propagatione. et hoc ab ipſo adam quiex actu ſuo naturam humanam fedauit. etideo in ipſo dicimur peccaſſe ⁊ demeruiſſe-