O

ſurſū. faciliꝰ enī regredit̉ deorſū qͣꝫ aſcēdit ſurſū. tū qꝛ moueri deorſū eſt in eiusptāte. tū etiā qꝛ ꝑ motū ſurſū nihil dīminuebat̉ ual adimebat̉ de eiꝰ grauitate. n̄ſic aūt eſt ī ypoſito. tū qꝛ moueri ad iuſticiā ē ꝑ uirtutē sͣ natarā. tū etiā qꝛ motꝰad culpā dīminuit hīlitatē li ar. ꝑ pctm̄ ēnī n̄ ſolū hō expoliat̉ gratuitis. ſꝫ etiā uulneraturi n̄ naturalibꝰ. Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſioad ſequēs qd̓ obiiatur de ſil̓itudine ſanitatis nature ad ſanitatē uolūtatis. nō eniꝫeſt ſimile. Naꝫ ſanitas corꝑalis ē in ptāteta nature. ſanitas uero ſpūalis ē ꝑ aliquidqd̓ ē s naturā. Cū aūt aliꝗd infirmat̉ corpal̓r. non oīo nature ꝑimit̉ virtus q̄ eratprincipiū ſanitatis. ⁊ iō a tali infirmitatead ſanitatē pōt fieri regreſſus. In peccato uero ꝑdit̉ ipſa grā dei ⁊ iuſtitia ꝑ quāerat ſpūalis ſanitas. ⁊ ꝓ tanto d̓r graue eēpeccatū mortale. qꝛ aufert homī prīcipiūvite. Et pͦ ſicut de mortuo nō pōt fieriuiuꝰ niſi uirtute mirabili ⁊ sͣ naturā. ſicnec de pctōre pōt fieri iuſtꝰ natural̓r uluolūtarie ſed mirabil̓r. ¶ Ad illud qd̓ obiicit̉ ꝙ de ignorāte pōt fieri ſciēs ſn̄ grāgratū faciente. dd̓ ꝙ non ē ſil̓e. Ignorātiaeniꝫ inqͣꝫtuꝫ huiuſmōi potiꝰ dicit defectūpene qͣꝫ culpe. vn̄ ignorās ẜ ꝙ ignorās nōdiſplicet deo. peccās ẜm ꝙ peccās deo diſplicet. Et iō recte culpe opponit̉ grā quereddit deo acceptū. ſicut ignorātie opponit̉ ſcīa. et qm̄ oppoſitū expelli hꝫ ꝑ ſuuꝫoppoſitū. iō non ſeꝗt̉ ꝙ ſi ignorātia expelli hꝫ ſn̄ grā ꝙ ſil̓r culpa. ¶ Ad illo qd̓ obꝫꝙ manēs pctor in mortali pōt uelle iuſtitiā. dd̓ ꝙ uelle aliꝗd eſt dupl̓r. uel exiliter⁊ ſemiplenarie ſicut d̓r. Uult ⁊ n̄ uult prger. Uel plene uel ſufficiēter. ſicut dic̄ apl̓us. Phi. ij. Deus oꝑatur in nobis uelle⁊ ꝑficere Prīomō pōt eē in pctōre. ⁊ taliſuolūtas nō facit aliquē iuſtu. Scd̓omō nōpōt eē fine grā preueniēte ⁊ adiuuāte uoluntatē. hec aut ſcd̓o mō non pōt. uelūtasiuſtitie reddit aīaꝫ iuſtā. ¶ Ad lild̓ qd̓ obr̄ꝙ ꝑ eandē uim ꝑ quā mouet̉ aliꝗd qſcit.d̓ ꝙ ueꝝ ē in eo motū ꝗ eſt ad aliqd̓ ꝯplementū. hoc aūt n̄ oꝫ eē in motu corrupconis ⁊ deſtructōis. aliꝗs eniꝫ interficit̉ ꝑuiolentiā non tn̄ oꝫ ꝙ ꝑ illaꝫ eandē uiꝫ in

merte ꝑſiſtat. ⁊ qꝛ pctm̄ corruptio d̓r. nōoꝫ ꝙ qs ꝑſiſtat in pctō uoluntatis ex ſoloactu ſicut ꝑ actū uolūtatis ſe in peccatumprecipitabūt. ſic̄ pꝫ in eo ꝗ ſe interficit ul̓uolūtarie ſe demergit. ¶ Ad illd̓ qd̓ obīꝙ deꝰ poſſit reſtituere innocentiā. ⁊ itadelere culpā abſqꝫ grā. dd̓ ꝙ hoc ueꝝ eſtſꝫ largitas diuīe mīe ſic decernit auferremalū ꝑ quod hō deo diſplicet ut ſil̓ daret̉bonū ꝑ qd̓ homo deo placeret. nec unqͣꝫ expellereᵍ culpā. qm̄ uiuificet ipſā aīam ⁊ inea hītet ꝑ grām. vn̄ nihil ē mediuꝫ ẜ tēpus inter iuſtū ⁊ impiū. Exquo enim hōnaſcit̉. neceſſe ē aīam eiꝰ uel eē ꝑuerſaꝫ ꝑculpam. uel erectā ꝑ grām.Ecūdo q̄ritur vtꝝ libeꝝ arbitriū abſqꝫ gr̄a gratū faciete poſſit aduerſariū ſuū vincer ¶ Et ꝙ ſic uidet̉ gen̄. iij.eſt dictū Caym. Subter te erit appetiturtuus ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. Sꝫ ꝯſtat ꝙ Cayꝫiam erat in mortali pctō. ergo in ſtatu illo poterat dn̄ari appetitui ꝓprio. ſꝫ nullaꝫuictoriā hꝫ in nobis aduerſariꝰ niſi ꝑ nr̄ꝫappetitū. Si ergo abſqꝫ grā gratum faciente Caym ſuꝑare poterat ꝓpriū appetituꝫ. uidet̉ ꝙ poſſet etiā uīcere aduerſariū¶ Iteꝫ Re. in li. ar. Libeꝝ ar. ē potētiſſimū ſub deo. ⁊ ibid̓ dicit ꝙ libeꝝ arbitriūſui oīno non patit̉ deſectum. quare potiſſime in ipſo eterne ⁊ incōmutabilis imagodeitatis uidet̉. Nam ſi habꝫ initiū. neſcittamē occaſuꝫ. nec de iuſtitia aut grā accepit augmentū. nec de peccati miſeria decrementū. ergo ſi libeꝝ arbitriuꝫ ad unūgratia ⁊ iuſtitia poſſit ſuꝑare aduerſarium. pari rōne uidetur ꝙ poſſit etiam perſeipſum. ¶ Item ſpūs luxurie uincit̉ ꝑꝯtinentiam. ⁊ ſpūs iracundie per pacientiam. ⁊ ſic de alijs. ſed ꝯtinentia ⁊ paciētiapoſſunt haberi abſqꝫ gratia gratū faciente ꝑ gr̄am gratis data. ergo uidet̉ ⁊c̄.Itē difficiliꝰ ē uīcere ſeipſuꝫ qͣꝫ uīcere diabolū. ſic̄ .n. hītuꝫ fuit ⁊ magr̄ dic̄ sͣd̓. xxj.Fortior eſt tentatio carnis qͣꝫ tentacō hoſtis. ſed homo pōt abſqꝫ grā gratum ficiente ſeipſū vincere ⁊ morti exponere.ſicut pꝫ in hereticis. ergo multo fortiꝰ uidet̉ ꝙ abſqꝫ gratia gratū faciente poſſit