Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

gmēto. eod̓ .n. charitas qͣꝫ grā hn̄taugeri. Tres aūt mōi ſeq̄ntes ſatis ꝯuenientes ſūt. nec īprobari facili pn̄t. primꝰtn̄ eoꝝ famoſior eſt eo magis ꝯſonetſcōꝝ auctoritatibꝰ quidēt̉ dicere ī augm̄to grē īfūdi nouā grāꝫ loquūt̉ diuerſa ſacram̄toꝝ efficatia. Qual̓r aūt hic modꝰ ualeat ſuſtineri. ī prīo li.. xvij. dictuꝫfuit. Ultīꝰ aūt modꝰ ē minꝰ ītelligibil̓qͣꝫ aliꝗs p̄dcōꝝ. īmo hūc dicēdi mod̓ obiectōes ſūt circa grē argm̄tuꝫ faciliꝰcliari pn̄t. qͣꝫuis eiꝫ augm̄tū appōeꝫ uideat̉ repugnare ſīplicibꝰ. maxīe tn̄ ī ſpūalibꝰ qͣꝫto aliꝗd ē ſimpliciꝰ tāto ſit uirtutemaiꝰ. augm̄tū tn̄ acceſſuꝫ ad ſūmū uald̓uidet̉ eis ꝯſonū. qͦcūꝫ aūt hoꝝ triū mōꝝſeq̄ntiū dicat̉ ē magnauis faciēda. ſꝫcerto hn̄tes grāꝫ d̓i ī nobis augeri poſſelaborare debeꝰ qͣl̓r ī nobis augeat̉ bōaoꝑa. illa. n. ut dic̄ aug. meret̉ augeri utaucta mereat̉ ꝑfici. mod̓ aūt merēdi grēaugm̄tū ſic uidere poſſuꝰ. Cōtingit .n. aliꝗd mereri ex ꝯgruo ꝯtīgit mereri aliꝗdex ꝯdigno. tūc ē merirū ex ꝯdigno qn̄meriti reꝑit̉ ibi ꝑfecte plene. tūc ē ꝯm̄ſuracō adeqͣtio meriti ad p̄miū. qꝛ hoc pōt grā auget̉. hīc ēpōt ꝗs mereri gre augm̄tū merito ꝯdigni. Si ergo ꝯtigit ipſū augm̄tū grē mereri hoc ē merito ꝯgrui. Meritu autgrui d̓r ī ē aliqͣ diſpō ꝯgruitatis reſpcūeiꝰ ad qd̓ illa diſpō ordat̄ tn̄ d̓ficit a rōeꝯdignitatis. Et hoc pōt tripl̓r. aut enīē ꝯgruitas ſn̄ dignitate. ſic pctōr bōaoꝑa ī gn̓e fcā ex charitate meret̉ ꝯgruoprimā grāꝫ. ibi .n. ē q̄dā ꝯgruitas. qꝛ facitqd̓ ī ſe e. ē tn̄ ꝯdignitas. qꝛ inimicꝰ d̓i ē. idignꝰ pane ueſcit̉. Aut .n. ē ibi dignitas īdignitate. ſic̄ ē qn̄ uir iuſtꝰ mere pctōri primā grāꝫ. dignitas .n. ē ex ꝑteuiri iuſti ē amicꝰ d̓i dignꝰ a d̓o exaudiri. ſꝫ īdignitas ex ꝑte pctōris. eſtibi plena meriti. aut ē ibi dignitasgradꝰ īferioritate. ſic hn̄s grāꝫ mīoreꝫmeret̉ bonū uſū ꝑuēire ad gr̄e cumulū hic modꝰ merēdi etſi d̓ficiat a meritoꝯdigni ꝯtīeat̉ ſub merito ꝯgrui. maxīetn̄ īter ceteros mōs predcōs merēdi accedit ad ꝑſcāꝫ meriti rōeꝫ. id̓o qͣſi mediūtenꝫ īter meritū ꝯgrui meritū ꝯdigni

Ex p̄dictis ergo hr̄i pōt qͣl̓r grā auget̉ qͣl̓r augeri meret̉. Ad illd̓ aūt qd̓ obr̄ īꝯͣriū ſit ſimplex pōt augeri. dd̓ꝫgrā ē oīo ſimplex ſꝫ ſolū priuacōeꝫtiū qͣꝫtitatīaꝝ qͣꝫtitate mol̓. aūt priuationē ꝑtiū qͣꝫtitatīaꝝ qͣꝫtitate uirtutis.qͣꝫtū ad tale genꝰ ꝑtiū ē ei augm̄tū. qͣꝫtu ad primū Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝓfectꝰ ē īptāte gr̄e. do ꝗdā ꝓfectꝰ ē accn̄talis. utpote attēdit̉ in feruoris ītēſiōe ul̓ hītꝰradicacōe. uel oꝑū ml̓iplicacōe. hic ꝓſectus ē ī ptāte gr̄e. hūc ꝓfectū grā d̓raugeri ꝓprie. qꝛ efficit̉ dignꝰ maiori pͥmio ſubali illū Aliꝰ uero ē ꝓfectꝰ ēreſpicit pͥmiū ſubāle ẜqꝫ d̓r dignꝰ maiori p̄mio. hic ē ī ptāte gr̄e. ſꝫ ī ſola illiꝰ ptāte cuiꝰ ē grā: īfudere. hūc grā facere ſꝫ mereri d̓r. penes hūc effectūattēdit̉ gr̄e augm̄tū Ad illd̓ qd̓ obr̄ augmͣtū gr̄e ē eiuſd generis grā prio data. dd̓ etſi ſit eiuſd nature qͣꝫtū ad rōeꝫhitꝰ. dr̄a tn̄ ē qͣꝫtū ad ſtatu. eo ſupponit gr̄e īitiū. qꝛ eiuſd̓ generis ē grāprīo data. pōt mereri merito ꝯdigniſ. merito ꝯgrui. Et hūc etiā modū rn̄dend̓ ē ad illud qd̓ ultimo opponit.tercō qͣrit vtꝝ ꝯtīgat grāꝫ mereri ipſiꝰ ꝯplemtū. hoc ē ipſū premiuꝫ gl̓e hoc qͣꝫtū ad meritū ꝯdigni? qꝛmerito ꝯgrui ē dubiū Et ſic vr̄. i.thi. iiij. r̄liqͦ r̄poſita ē mihi corōa iuſtitiequā reddꝫ mihi dn̄s ī illa die iuſtꝰ iudex.ſi ergo qd̓ reddit̉ iuſticiā meritis d̓bet reſpcū eiꝰ p̄ceſſit meritū. ergo ſi tal̓rōa quā expectabat apl̓s ē gr̄e premiū. uidet̉ Itē zach. iiij. Adeqͣbit̉ grāꝫ gr̄e.exponūt ſctī doc. adeqͣbit grāꝫ patriegr̄e uie. hoc exp̄ſſiꝰ hēt̉ math. vij. Ininſura mēſi fu. re. uebis. ſi ergo ubi ē adeqͣtio meriti p̄mū. ibi ꝯtīgit reꝑiri meritū ꝯdigni. ur̄ Itē ſic̄ ſe hꝫ cl̓pa ad pena ſic ſe hꝫ grā ad gl̓aꝫ. ſꝫ culpa ex ꝯdigno meret̉ ꝗs et̓nā dānacōeꝫ. ergo grāꝫmeret̉ eternā btītudinē Sꝫ ꝯͣ. Ro. viij. ſūt ꝯdigne paſſiōes hꝰ tēꝑis ad futo gl̓aꝫ reuelabat̉ ī nobis. ergo easꝯtīgit ſuturā gl̓aꝫ mereri merito ꝯdigni Itē ad ro. vj. St īpedia pctī mors. grā d̓iuita eterna. Glo. maluit dicere Grā deiuita eterna. ut ītelligeremꝰ deū ad uitaꝫ