ualet unicuiqꝫ fides ꝓpria ſi tantū ꝓfuitaliena. qͣſi diceret multo plus. ¶ Iteꝫ qͣꝫ.tuꝫ placet d̓o petitio ⁊ orō ꝓ hn̄do. tm̄ plꝫei gr̄aꝝ actio ꝓ iā hīto. ſꝫ ꝗs ex charitateorans meret̉ hr̄e qd̓ petit ſi petit pie ⁊ ꝓſe ꝑſeuerāter ⁊ ad ſalutē. ergo ꝑi rōe ꝗsgr̄as agēs pie ⁊ ꝑſeuerāter ex charitatedignus efficit̉ eo qd̓ iaꝫ accepit. ¶ Itē ſic̄ſe hꝫ charitas ad amandū. ſic ſe hꝫ gr̄a admerend̓. ſꝫ ꝑ charitatē non ſolūmō ꝯtīgitamare alia. ſꝫ etiā ipſaꝫ charitatē ſic̄ uultAuguſ. ⁊ in prīo li. eſt hītuꝫ. ergo pari rōne ꝑ grām ꝯtīgit mereri ipſū gr̄e donū¶ Iteꝝ. tūc eſt ꝑfectio ī actibꝰ ⁊ hītibꝰaīe qn̄ agens reflectit̉ ſuꝑ ſeipſū. Tūc euīꝗſꝑfecte ītelligit qn̄ intelligit ſe ītelligere. ergo n̄ uidet̉ eē ꝑfectū meritū niſi ꝗsmereat̉ etiā id̓ ꝑ qd̓ meret̉. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Meritū ⁊ premiū relatīe dn̄r. ſicut pr̄ d̓r relatīe ad filiū. ergo ſic̄ id̓ non pōt eē pr̄ ſuiipſiꝰ. ſic unū ⁊ idē non pōt eē meritū ſuiipſiꝰ. ergo ꝑ grāꝫ n̄ ꝯtīgit mereri ipſiꝰgr̄e donū hītuꝫ. ¶ Itē meritū ⁊ premiūhn̄t ordinē ſicut ilia ⁊ terminꝰ. ſic̄ diſpōreſpectu eiꝰ ad qd̓ diſponit. ergo neceſſe ēꝙ meritū precedat premiū uel tēꝑe ul̓ natura. ergo īpoſſibile eſt ꝑ grām mereriipſuꝫ gr̄e donū. ¶ Itē gratuitū ⁊ debitum opponunt̉. ſed qͣꝫto aliꝗd magis cadit ſub merito. tāto magis hꝫ rōem debiti. Si ergouſus gr̄e n̄ aufert ipſi gr̄e eēbonū gratuitū. imo magis addit. uidet̉ ꝙꝑ ipſu uſuꝫ gr̄e nullo mō ꝯtīgat mererigr̄e donū. ¶ Item qͣꝫtuꝫ unūqd̓qꝫ placetdeo tm̄ eſt meritoriū. ſꝫ uſus gr̄e nō placet deo niſi ꝓpter ipſā grām. ergo n̄ plꝰmeret̉ uſus gr̄e cū gr̄a qͣꝫ gr̄a ꝑ ſeipſaꝫ.ſꝫ donū gr̄e eo ipſo ꝙ hētur nō meret̉ ſeergo pari rōe nec uſu gr̄e ꝯtīgit mereriiam hituꝫ gr̄e donū. ¶ Rn̄o. dd̓ ꝙ puſuꝫgr̄e ꝯtēte nō ꝯtīgit mereri hītuꝫ gratieprecedentē. nec qͣꝫtū ad meritū ꝯgrui. necqͣꝫtum ad meritū ꝯdigni. Quantū ad meritū ꝯgrui nō. ꝓ eo ꝙ uius gr̄e ad ipſumhītum n̄ ꝯꝑatur ſicut meritū ad premiū.tū qꝛ nō ordinat̉ ad ipſuꝫ hītuꝫ ꝓme rend̓ſꝫ ad aliud. tū etiā qꝛ nō hꝫ ordīari ad illd̓niſi ſicut ad ſuū fundamentū ⁊ origineꝫ.meritū aūt oē ſiue ꝯgrui ſiue ꝯdigni or
dinat̉ ad premiū tanqͣꝫ q̄dam uia ⁊ diſpōpreambula. multo minꝰ nec qͣꝫtuꝫ ad meritū ꝯdigni ꝑuſuꝫ gr̄e ꝯtingit mereri ipſū donū gr̄e qd̓ ē ipſiꝰ uſus principiū. tūqꝛ ipſa gr̄a qͣꝫtuꝫ ē de ſua prima rōne etprimaria infuſiōe. ſic hꝫ rōnem gratuitiut nullo mō ꝯpatiat̉ rōem debiti. Si eniꝫeēt ex meritis iā nō eēt gr̄a. tū etiā qꝛ ſiuſus gr̄e ipſā grāꝫ mereret̉. qͣꝫto magiipſa bene uteret̉. tāto minꝰ ꝓ ipſa teneretur deo eē gratꝰ. ꝙ ſi hoc repugnat ꝑſcōni meriti. planū eſt ꝙ grām non ꝯtingitmereri. Nec merito ꝯdigni qꝛ tūc tolleretur ꝑfectio gr̄e ⁊ ꝑfectio meriti. Nec merito ꝯgrui. qꝛ non ſaluat̉ ibi ordo ꝗ intermeritū ⁊ premiū debet attēdi. vn̄ rōeſ q̄hoc ꝓbant ꝯcedende ſūt. ¶ Ad illd̓ uero qd̓prīo obr̄ in ꝯtrariū de ſil̓itudine meritiin corꝑalibꝰ. dd̓ ꝙ n̄ eſt fil̓e. qꝛ equꝰ qͣꝫtūeſt de ſui rōne n̄ dicit rōem gratuiti. idoſalua ſua rōe pōt ꝗs eū iam hītum mereri. Primū aūt gre donū eo ipſo ꝙ tale eſtdicit ꝗd ſimpl̓r gratuitū. iō ꝗcꝗd hō faciat̄ nunqͣꝫ illud meret̉. nō ſoluꝫ qꝛ ſit iā habitū. ſꝫ qꝛ gratuitū. Un̄ etſi aliqͣ dixerintꝙ ꝯtīgit mereri gͦrāꝫ iam hītam ſic̄ ī angelis. non tn̄ credo aliqͥs recte intelligentes ſenſiſſe ꝙ ꝯtīgat mereri grām iā hitaꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ſi aliꝗd pōt ī maius pōt in minꝰ. do ꝙ illud n̄ hꝫ ueritatēniſi qn̄ aliꝗd ordinat̉ ad maiꝰ ⁊ ad minuſordinacōe ꝯſil̓i. ſic aūt non ē in ꝓpoſito. nāuſus gr̄e ordinat̉ ad merendū gl̓aꝫ nō admerendū grām. ꝓ eo ꝙ ipſā preſupponittanqͣꝫ fundamentū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ aliꝗs meret̉ alij primariā gr̄am. dd̓ ꝙ nō ēſimile. Primū. qꝛ grā in uiro iuſto p̄ceſſit gr̄am infundendā uiro pctōri. uſus autē gr̄e in eod̓ hoīe ſeꝗ hꝫ ipſū donū gratuitū. ¶ Preterea cū ꝗs meret̉ alij gratiedonuꝫ nō ꝑdit ex hoc rōem gratuiti. qm̄rō gratuiti nō attendit̉ in hītu gr̄e ī cōꝑatiōe ad eū cui dat̉. qͣꝫtūcūqꝫ aūt uir iuſtus oret pro pctōre ꝙ pctō. i detur hītusgratis. n̄ pōt eſſe ſine gratuita liberalitate diuine mīe. ⁊ iō non ſeꝗt̉ ꝙ ſi aliꝗs poteſt alij mereri gr̄am hn̄dam ꝙ ipſe ſibipoſſit mereri iam hītam. ꝙ aūt dicit̉ ꝙplus ualet unicuiqꝫ fides ꝓpria qͣꝫ aliena.
f v