Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cooꝑari. nec hoc eꝗtur id̓ ſit uirtus.īmo ſi ſic argueret̉ eſſet etiā ꝯn̄s ſicut ſiita argueret̉ Color mouet uiſuꝫ lux mouet uiſū. ergo cel⁊ differt a luce. Et phoc pꝫ rn̄ſio ad ſequēs. qm̄ uiuificare acceptū reddere opꝰ meritoriū facere al̓rꝯpetit uirtuti al̓r gr̄e. gr̄e enim ꝯpetitprimo uirtuti uero ex ꝯſequēti. uidelꝫ qab īfluentia gr̄e format̉ ordinat̉. Ad illud qd̓ obr̄ ſi hītus ſūt diuerſi unꝰ nondenoīat alteꝝ. dd̓ ē de noīacō inherentiā ſicut albedo albū denoīat corpꝰ. denoīatio circūinceſſioneꝫ qͣndaꝫ. in aliqͣduo ſic ſe hn̄t unū hꝫ ordinare alteꝝ. d̓r uolūtas deliberās iuſtitia prudēs.et hūc modū uirtꝰ d̓r gratuita. Adillud qd̓ obr̄ circūſcripto hītu ⁊c. dd̓ꝫ a caritate pōt circūſcribi grā qꝛ caritas ſꝑ noīat uirtutē formatā. Si ꝗs aūtuocaret caritatē hītum amoris natus ē d̓m diligere ꝓpter ſe ſuꝑ oīa. ſic ſi poſſit abſꝫ grā reꝑiri. pōt tn̄ ītelligi ſicut ī Adaꝫ in prīo angelo an̄ lapſūfuit. ut. iij. patuit. Et ſic pꝫ gr̄a eſtaliud qͣꝫ uirtꝰ. pꝫ etiā ē aliud qͣꝫ potentiarum rectificatio. Nam in homīe qͣꝫtum ad ſtatum innocentie erat potentiarum rectitudo an̄qͣꝫ eēt gr̄e gratū facientis īfuſio. Et hoc meliꝰ uidebit̉ infra qn̄aget̉ de negeſſitate gr̄e ſtatū innocētieErtio q̄rit̉ de grā in ꝯꝑacōe adgl̓iaꝫ. Et ē vtꝝ differāt eſentiā Et ſic uidet̉ Grā gra faciēs etſi ſit fides tn̄ nunqͣꝫ ē ſinene fide. qꝛ ſn̄ fide īpoſſibile ē placere deo.gl̓a aūt nullo ꝯpatit̉ ſecū fideꝫ. ergoneceſſe ē grāꝫ a gl̓ a eēntia: differreIteꝫ grā gratū faciēs ſe hꝫ ad gl̓iam ſic̄uia ad terminū. ſic̄ id qd̓ ē ad finē̄ ad fi ſi ergo terminꝰ neceſſario diſtīguit̉auia. finis ab eo qd̓ ē ad fineꝫ diſtinctiōeeēntiali. pari rōe uidet̉ grā gl̓ a Itēſicut ſe hꝫ culpa ad ſuppliciū. ita ſe hꝫ grāad premiū. ſꝫ culpa pena eterna differ̄teēntial̓r. ergo ꝑi rōe grā gl̓ia. Itē corruptibile īcorruptibile drn̄t eēntiaꝫ:ſꝫ grā eſt corruptibiliſ amiſſibilis ſc̄on̄ſuꝫ fuit. gl̓ a uero ē oīo īcorruptilis. ergo ⁊c̄. Itē qd̓ eſt cognoſcibile ab hn̄te

differt eēntiaꝫ ab eo qd̓ ē cogno cibile. ſꝫ gl̓ia ab eo hꝫ cognoſcit̉. nullus eniꝫ ē gl̓ioſus neſciat ſe gl̓ioſuꝫ.grā. ergo differt eēntiaꝫ a gl̓ a Sꝫꝯtra. ſic̄ ſe hꝫ caritas uie ad caritatē pr̄ie.ſic ſe hꝫ grā ad gl̓iaꝫ. ſꝫ caritas uie dr̄t eēntiaꝫ a caritate pr̄ie. ſcut enī d̓r j. cor̄.xiij. Caritas excidit. ergo ꝑi rōne gr̄aa gl̓ia. Item xp̄s ab inſtāti ſue ꝯcepcōīshabuit gl̓iaꝫ habuit grāꝫ. ſꝫ grā illa quāhabuit fuit ad cognoſcend̓ amandū deūſtatī eniꝫ ꝯceptꝰ fuit cognouit amauit cognitōe dilectōe ꝯprehenſiōiſ. igit̉in ipſo gr̄a differebat a gl̓ia. Iteꝝ ꝑfectuꝫ īꝑfectū uariāt reꝫ eēntiam. ſꝫgr̄a dicit aſſimilacōeꝫ ad d̓m ſtatū īꝑfcōnis. gl̓ia uero ſtatu ꝑſcōnis. ergo ⁊eIteꝫ aut gl̓ia reddit acceptū deo aut noSi. ergo tm̄ placet d̓o gl̓ia qͣꝫtū gr̄aergo nec ſtatꝰ pr̄ie qͣꝫtuꝫ ſtatus uie. qd̓ ēincōueniēs. Si ſic. ergo iſte ſit ꝓpriusactꝰ gr̄e. neceſſe ē gl̓iaꝫ grām. Itemqn̄ aliꝗs de gr̄a traſit ad gl̓iam. aut ꝑditgrāꝫ. aut. Si ꝑdit grām. ergo uidet̉deſinat gratꝰ deo. gl̓ a gr̄a habeant ad inuicē repugnantiā. qͦꝝ utrūqꝫ falſuꝫ ē. Si non ꝑdit gr̄a ſit uita aīe ſicuton̄ſum eſt s. in una aīa tm̄ ſit una uita.aut gl̓ia erit uita. aut gr̄a gl̓ia erūtidē eēntiaꝫ. Sꝫ ꝯſtat gl̓ia ē uita. ergo⁊e eſt ergo qͣl̓r ſe hēat gr̄a ad gl̓aꝫſi enī ſūt io. qͣl̓r trāſit̉ ab una ad alia.liter etiā ſortiunt̉ diuerſa noīa? Si ueroſūt diuerſa. vt qͥd gl̓ia appellat̉ grā? vn̄eſt etiā iſta diuerſitas diuīa gr̄a ſtatui ꝯuēiat ſiue ſtatui uie ſiue ſtatui pr̄ievtroſqꝫ enī d̓s acceptat. Rn̄o. dd̓ taꝫgr̄a gratū faciēs qͣꝫ gl̓ia noīat diuina īfluentiā quā aīa hꝫ deū deꝰ hītat in aīa.Habere aūt ꝯtīgit dupl̓r. ul̓ ꝑfecte. ſichꝫ deū in rōe ꝗeſcentis. uel ſemiplene. ſic hꝫ deū in rōe tendētis. Primū .ſ.ꝗes ꝯpetit ſtatui pr̄ie. Scd̓m .ſ. tendētiaꝯpetit ſtatui uie. primū eſt gl̓ e. ſcd̓ꝫeſt gr̄e. qꝛ primū ē premi. ſcd̓m ē meriti. gr̄e attribuit̉ actꝰ merēdi. gl̓e uero actꝰ regnādi. qm̄ ergo id̓ pōt eēntiā magis ꝑfectū minꝰ ꝑfectū. hīc ēgr̄a gl̓ia diſtingunt̉ mod̓ hn̄di de

f