ij

ritoꝝ. ſed ſcīa reſpectu diuerſoꝝ cognoſcibiliuꝫ eſt alia et alia. ergo uidet̉ ꝙ gratia q̄ eſt principiū diuerſoꝝ meritorū ſitalia et alia. hec aūt eſt gratia gratuꝫ faciens. ergo ⁊c̄. ¶ Sed ꝯtra. Prima diuiſiogratie gratū facientis ē in preuenientē⁊ ſubſequentē. ſed iſta mēbra ut dicit magiſter in lr̄a non faciūt diuerſitateꝫ hītuum ſed effectuū. ergo nec aliqua membragrām diuidentia. ¶ Item eadē eſt lucisinfluentia q̄ fugat tenebras ⁊ illumīat acrem. ergo in ſpūalibus eadem ē influētiaq̄ culpam expellit ⁊ ad bouū diſponit. ſedprima ē gratia preueniēs. ſcd̓a ſubſequesergo uidetur ꝙ una tm̄ grā ſit in aīa.Item uniꝰ acceptati una eſt acteptatio. ſiergo grā gratum faciens non ē aliud qͣꝫipſa acceptatio ſiue acceptandi rō quā aīaacceptatur a deo. uidet̉ ꝙ in uno hoīe unātm̄ ſit ponere grām gratū facientemItem imago recreationis rn̄det imaginicreatōis. ſed ad imagine creatiōis non ſolum reꝗritur potentiaꝝ pl̓alitas ſed etiaꝫeſſentie unitas ad quā reducatur illa pluralitas. ergo ⁊ in imagīe r̄creacōis neceſſe eſt ponere aliquē hitum unum in quouniantur omnes hītus uirtutū. hoc aut n̄eſt niſi grā gratum faciens. ergo ⁊c̄. ſItē unꝰ hō oībus uirtutibꝰ id̓ ⁊ eqͣl̓r meret̉ ⁊ in oībus eqͣl̓r acceptat̉. hoc aūt noneſſet niſi una eſſet rō acceptandi ipſuꝫ hominē ẜ ſe ⁊ in oībus actibus ſuis. hoc aūtnon eſt niſi grā gratū faciens. ergo ⁊c̄.¶ Rn̄o. do ꝙ in una aīa unam tm̄ eſt poCnere grām gratis facienteꝫ. Rō aūt huius ſumitur ⁊ ex ꝑte principii effectiui ⁊ex parte ſubiecti. et ex parte finis primimedii ⁊ ultimi. Ex ꝑte principii effectiui qm̄ grā eſt influentia a deo ꝓcedens inipſā animā ẜ quam deꝰ ſibi totaꝫ animāaſſimilat. vn̄ qꝛ uniꝰ rei una eſt ſil̓itudo īuna anima una reꝑitur gratia procedensab effectiuo principio. Ex parte ſubiectiſil̓r neceſſe eſt grām gratu facienteꝫ eſteunam. ꝓ eo ꝙ gratia ꝯparatur ad animaꝫſicut principtū dans ei uitam in eſſe ſcd̓o.⁊ qm̄ unius uiuificabilis una eſt uita ſiue principiū uiuificans. hinc eſt ꝙ in unaanima una tm̄ debet eſſe gretia. Ex ꝑte

uero finis tam primi qͣꝫ ultimi qͣꝫ etiamintermedi eodem mō rō ſumitur. Grāenim eſt ad hec ꝙ faciat hoīem deo acceptum. Eſt etiaꝫ ad hoc ut per ipſā ꝑuenniat homo ad unum ⁊ ſummū bonū. Eſtetiaꝫ ad hoc ut ep̄us a li. ar. egrediens ſitmeritoriū apud deū qm̄ ergo deꝰ non acceptat hoīe mẜ ꝗd. ſed ſi acceptat totū acceptat. ⁊ oꝑa eiuſdem hoīs ẜunuꝫ ſtatumſunt eqͣl̓r meritoria. ⁊ merces oīum meritoꝝ ē una. hinc ē ꝙ neceſſe ē ponere in unō hoīe gr̄am eē unam exigēte hec ꝯꝑation ad principiū effectiuū ⁊ ad ſubiectuꝫ.⁊ ad fine immediatū. mediuꝫ. et ultimū.Un̄ rōnes q̄ hoc ondunt ꝯcedende ſunt:Ad illud uero qd̓ primo ebr̄ in ꝯtrariū dediuiſiōe magr̄i quam ponit in lr̄a. ⁊d̓m ꝙilla diuiſio gr̄e eſt penes effectꝰ qͦs hēt innobis. quoꝝ unus accipit̉ reſpectu mali aquo liberat. alter reſpectu boni ad qd̓ ordinat. Un̄ eſt notand̓ ꝙ nomen gr̄e equocat̉vt aliqn̄ accipiat̉ ꝓ hītu. aliqn̄ pro effectuhītus. Et in ꝓpoſita diuiſiōe non accipitpro hītu ſed ꝓ effectu. Per hunc etiā modū accipit̉ in glo. in qͣ dicit̉ ꝙ nō una grāneceſſaria ē ſanctis ⁊cͣ .i. nenunꝰ effectusgr̄e tm̄. ¶ Et ſi tu ebiicias ꝙ hītus diuerſificant̉ ꝑ actus et effectꝰ. dd̓ ꝙ hoc hꝫ ueritatem in actibus primis quoꝝ unus nōhꝫ ad alteꝝ ordinari. Sic aūt nen ē in ꝓpoſito. qꝛ actus gr̄e preuenientis ordinē hētad actu gr̄e ſubſequētis. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ d̓auctoritate apl̓i. dd̓ ꝙ ſicut in opponēdo ꝑdictū eſt. hoc ītelligit̉ d̓ gratiis gratis datis. Ille eniꝫ multiplicant̉ ꝓpter hoc ꝙ ordinant̉ ad opera exteriora. ita ꝙ ẜ primaꝫ⁊ immediatā rōeꝫ effectus diuerſos r̄ſpiciūt. Gr̄a aūt gratū faciens inqͣꝫtum huiuſmōi non hꝫ īeſpicere oꝑa exteriora niſimediantibꝰ hītibꝰ uirtutū ⁊ donoꝝ. autſi illa reſpicit. hoc nō eſt niſi inqͣꝫtum ꝯſiderant̉ ſub una rōne uidelꝫ ſub rōe meriti. Et iō nen tenet illud qd̓ ꝯnter obiicitꝙ maior ē ꝑfectio gratie gratū facientisqͣꝫ gr̄e gratis date. et ſi ueꝝ ſit intenſiuenon tn̄ ēportet ꝙ extēſiue. ¶ Ad illud qd̓chr̄ ꝙ culpa multiplicat̉. ergo ⁊ grā. Reſpōderi pōt ꝙ illa rō deficit dupl̓r. Primū ꝗdem qꝛ illud intelligit̉ de multipli-