dicere uoluerūt brutoꝝ aīas eſſe īmortaleꝫpro eo ꝙ eedē ſūt aīe quiuificat corꝑa brutoꝝ ⁊ corpora hoīuꝫ cū merito pccoꝝ ſuoꝝd̓ corꝑe ad corpꝰ circueūdo p̄tra ſeāt. Et hecpoſitio quorūdā phōꝝ fuit ſic̄ dem̄ ēs. et ia̓īprobatū ē s. tāqͣꝫ heretica ⁊ ꝓrſus abijciēdaē iſta poſitio tanqͣꝫ uilis ⁊ derogas dignitaticreature rōalis dū ponit hoīes ⁊ beſtias eſſepares. in hoc .n. indicat ꝙ ſui inuētores ⁊ defenſores ſunt hoīes beſtiales dū aīas ſuascredūt uel beſtiaꝝ fuiſſe uel futuras eſſe.Fuerūt ⁊ alij qui dicere uoluerūt ꝙ aīe brutoꝝ nec ſūt adeo īmortales ſicut aīe rōnalesut poſſint pͥᵉ corꝑa uiuere. nec ſūt adeo coruptibiles ſicut alie forme q̄ hn̄c ꝯrietate. ſꝫqͣꝫtū ē de ſui natura nate ſūt ꝯtinue durare.niſi īpedimētū ſue duratōis hēant ex corpore ſine quo nō pn̄t ſubſiſtere. hꝰ aūt īpedimetu duratōis introductū eē dicūt in corꝑa brutoꝝ ꝓpter pccm̄ hoīs. ſi .n. adā nō peccaſſꝫnullū anīal bratū decederet. vn̄ ſicut meritopccī hūani q̄ ad eiꝰ obſeqͥuꝫ fca ſunt deteriora fuerūt. ſic ⁊ bruta aīalia fcā ſunt morti obnoxia. Sꝫ iſtud prima facie obuiat ei qd̓ dic̄Aug. ſup Gen. ad lr̄aꝫ. li. iij. ꝙ ſi hō n̄ peccaſſꝫ nihilominꝰ eēt aīalia uiuētia de rapīaq̄ ad ſuā uitā ẜuandā alia int̓icerent aīalia:repugnat etiā rōi cū nulla rō dicat ꝯgruū eēoue interfici ꝓpt̓ hoc ꝙ hō peccauit. cū nullomo ei in pccō cōicauerit nec pccm̄ ſuū in ouetrāſfuderit. Repugnat etiā imaginatōi ſenſibili. vbi .n. eſſent tot aīalia que multiplicataeēt ſuꝑ terra ab initio mūdi uſqꝫ in fine ſinulla eēnt mortua? Et ſi tu dicas ꝙ nō eēnimultiplicata ſi hō nō peccaſſꝫ. quō etiā ueꝝeēt qd̓ dr̄ eis Ben̄. i. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete aquas. qd̓ ſi dem̄ ē piſcibuscur nō intelligēdū ē etiā dcm̄ eē alijs aīalibꝰ:nūquid ꝓpter culpā hoīs fca ſunt fecūdiora:Que oīa ſi incōueniētia ſūt. poſitio iſta tanqͣꝫ incōueniēs reſpuēda ē. ¶ Et ideo dd̓ eſttertio mō ꝙ nulla alia aīa niſi rōalis īmortalis e. et rō hꝰ apꝑet ſi aſpiciam ad fine ꝓpterquē creature ſce ſūt. ex quo ſine ponitur inrebꝰ ꝑpetuitas uel corruptibilitas ẜ eaꝝ exigentiā. Cū aūt oēs creature ſce ſint ꝓpt̓ deūiux illud. Uniuerſa ꝓpt̓ ſemetip̄m oꝑatꝰ eſtdn̄s. ſola creatura rōalis fcā ē ad fruēdū deoet ut beatificetur ī ip̄o q̄ ſola ē ad imaginē.

alie v̓o creature q̄ ſolū tenēt rōeꝫ ueſtigij facte ſunt uel ad manifeſtatōeꝫ diuine bonitatis. uel ad obſeqͥuꝫ creature rōalis. Manifeſtatio autē diuini exēplaris ⁊ bonitatis dei ēin ꝓductōe uniuerſi qd̓ eſt quoddā exēplatiꝯplete repn̄tās illud exēplar. ⁊ ꝓpt̓ repn̄tationis ꝯpletōeꝫ ꝯpletā debēt hr̄e ⁊ ꝑpetuamduratōeꝫ. Uniuerſū aūt duplex hꝫ eē. videlꝫdecurrēs ⁊ ꝑmanēs. eē decurrens nō pōt eēꝑpetuū. qꝛ neceſſe ē ꝙ aliqn̄ ſit qͥetu. Eſſev̓o pͥmanes ē p̄petuū. Ille ergo ꝑtes q̄ reſpiciūt uniuerſū quātū ad eē ꝑmanes ſicut ſuntorbes celoꝝ ⁊ elemētoꝝ ꝑpetuitatē hn̄t. illev̓o qͥ reſpiciūt uniuerſū qͣꝫtū ad eē decurrēsutpote q̄ ꝯſiſtūt in gn̄atōe ⁊ corruptōe. qͣliaſt̓ mineralia plante ⁊ aīalia bruta. nō debēthr̄e eē ꝑ̄petuū ſꝫ terminatū q̄ quodā trāſituſuo ⁊ q̄dā inueteratōe. morte ⁊ uiuificatiōedecorat uniuerſū. Et ſic pꝫ ꝙ bruta anīaliaqͣꝫtū ad corpᵐ ī aīam corruptibilia ſūt ꝑ naturā inquātū fcā ſūt ad repn̄tādū diuinā bonitate ⁊ ſapīaꝫ. Et hec rō ſūpta ē a fine principali ¶ Eſt ēt alia rō ſūpta a fine nō prīcipali inquātū .ſ. creature in qͥbꝰ ē ſola rō ueſtigiſcē ſunt ꝓpt̓ creaturā rōalē .ſ. hoīeꝫ. q̄dā eritſcē ſunt ꝓpt̓ hoīem ẜ oēm ſtatū ſiue uie. ſiuepr̄ie. quedā ſolū ẜ ſtatū pr̄ie. et cū ſtatꝰ pr̄ieſit ꝑpetuus debēt eē ꝑpetua. et talia ſunt q̄integrāt hoīs habitaculū. ſicut celū ⁊ qͣttuorelemēta. Ila v̓o qͥ fcā ſūt ꝓpt̓ hoīeꝫ ẜ ſtatuꝫuie cū ille ſtatꝰ ſit ꝑtrāſitori ⁊ heat finē. debēt eē corruptibilia. talia aūt aīalia ſūt bruta q̄ fcā ſunt ad ſupplēdā corꝑis indigētiāſeū ſtatū quo īdiget cibis ⁊ alimonijs. Et ſicꝯcedēde ſūt rōes on̄dentes aīas brutales eēmortales ex ſua prima ꝯditōe. ¶ Ad illudergo qd̓ obr primo de Eccle. ꝙ unꝰ ē intertus ⁊eͣ. dd̓ ꝙ loqͥtur qͣꝫtū ad exteriorē intelligētiā. ⁊ ꝓptea ſubiūgit. Quis nouit ſi ſpūsf. adā. a. ſur. quaſi dicat. non nouit hō qͥ ambulat ẜ intellcm̄ carnalē. qͥ ea ſola ꝯſideratq̄ exterius apparent. homo aūt ſapiēs nouitqͥ illḋ attēdit qd̓ ip̄e Eccl̓iaſtes ī fine dic̄ Scito ꝙ ꝓ oī errato adducet te deus in iudiciū.¶ Ad illud qd̓ obr̄ de li. ſap. dd̓ꝫ ꝙ loqͥturuel de morte dānatōis eterne uel de mortetꝑali. in eo cui mors ē pena. tale aut ē ſolumaīal rōis capax qd̓ ſicut ſolū natū ē eē btum.ſolū natu ē eē miſeꝝ. ſic ſolū natū ē p̄miari.