Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

imꝑmixtionē cum corꝑe corruptibili fortificatur potētior efficitur ē incorruptibilis naturā. anima rōalis ē huiuſmōi ſicut pꝫ.qꝛ tanto magis releuatur ſpus interiorqͣꝫto magis mortificat̉ exterior. v̓tꝰ ergoaīe rōalis eſt incorruptibilis. ſic ex ſua uirtute colligit̉ aīa rōnalis īmortalis. Exqͥnta ꝯſideratōe .ſ. quoad oꝑatōeꝫ arguiturſic. Cuiuſlꝫ ſubē ſpūalis duratōe dependētis ex corꝑe oꝑatio pendet ex corpeſꝫ aīa rōnalis ꝓpriā oꝑatōeꝫ hꝫ quā dependet ex corpe .ſ. intell̓re. qꝛ nullū organūſibi appropriat. ergo duratio aīe depēdꝫex corꝑe. ſꝫ ip̄a de ſe corrūpi hꝫ nullāꝯͣrietatē hēat. ergo de ſe ē īmortalis incorruptibilis. Ite cuiuſlꝫ ſubē corruptibil̓ oꝑatio antiqͣtur ſeneſcit in tp̄e. ſꝫ aīe rōnalisoꝑatio nec antiqͣtur nec ſeneſcit in tp̄e. īmoiuueneſcit. qꝛ in antiqͥs eſt ſapīa in multistꝑe prudētia. ex ꝓpria ergo oꝑatōe colligerepoſſumꝰ aīaꝫ rōalē īmortalē Ex ſextaꝯſideratōe .ſ. ꝯꝑatōeꝫ ad obiectū ꝓbat̉ aīarōalis īmortalis ſic. Nec̄e eſt ꝓportōeꝫcognoſcētis ad cognitū ſiue potētie ad obiectū. ſꝫ aīa rōalis nata ē cognoſcere intell̓rev̓itatē. v̓itas aūt ē incorruptibilis ſicut ꝓbataug. ī ſolil̓. ſit talis nature ip̄a negatiov̓itatis v̓itate ponat. ergo aīa rōalis cum ſitv̓itati ꝓportōabilis ē īmortalis. hec autſolū ꝯcludit aīaꝫ īmortalē v̓itatē intelln̄tieſiue ꝯſcīe ſꝫ ēt v̓itate uite ſiue iuſticie deſap̄. i. Iuſticia ē ꝑpetua īmortalis. ac hocaīa ē iuſticie capax. Itē oīs v̓tꝰ corruptibilis ledit̉ ab obiecto īproportiōalr̄ excellēti magis nata ē delectari in medio qͣꝫ ī extremo. ſꝫ aīa rōalis intelligēs maiora maxīa ꝓpt̓ hoc peiꝰ intelligit minora magis delectat̉ in cognitōe ſūme lucis ꝑceptōe ſapīedei qͣꝫ in cognitōe alicuiꝰ creati. Ex ꝯꝑatōeergo ad obiectū colligit̉ aīa rōalis īmortalis. ſi ergo ſubā cognoſcitur v̓tutē v̓tꝰoꝑatōeꝫ oꝑatio obiectū hāc triplicēꝯſideratōeꝫ ip̄iꝰ on̄ſuꝫ ſit ip̄aꝫ eſſe īmortalēoīs aīe ꝯſideratio ſiue ī ſe ſiue ī ordine aſtruit aīe īmortalitatē. Ad p̄dicta dd̓ eſtaīa rōalis īmortalis ē dicit fides catholica cui ꝯcordat phīa oīs recta. lꝫ aūt īgnitiōeꝫ īmortalitatis aīe rōnalis multiplicipoſſemꝰ uia deduci manuduci. potiſſimꝰ tn̄modꝰ deueniēdi in eiꝰ cognitōeꝫ ē ex ꝯſidera

tōe finis. hūc modū p̄cipue approbat aug.in. xij. de trini. in li. de ci. dei. nec īmerito.qꝛ finis imponit nec̄itatē his ſunt ad finē.Hoc ergo primo ſupponēdū ē tāqͣꝫ v̓ū cer aīa rōalis fcā ſit ad ꝑticipādā ſūmā btītudinē. hoc .n. adeo certu eſt ex clamore oīsappetitꝰ naturalis nullus de eo dubitat. nſi cꝰ ē oīo ſubuerſa. certiſſimū .n. ē nobis ꝯēs uolumꝰ btī. ſi ergo btus pōt bonū pōt amittere qd̓ hꝫ. qꝛ hoc ip̄o hꝫvn̄ timeat vn̄ ēt doleat. ita vn̄ miẜ exiſtat. necc̄e ē ergo ſi aīa fcā eſt capax btītudinis ip̄a ſit naturā īmortalis. et ſic colligit̉ eiꝰ īmortalitas ex ꝑte cauſe finalis. Colligitur ēt nihilominꝰ ꝯnt̓ ex ꝑte cāe formal̓.qꝛ .n. fcā eſt ad ꝑ̄ticipādā btītudine ꝯſiſtitin ſūmo ſolo bono fcā ē capax dei. ita adip̄iꝰ imagine ſil̓itudinē. ſꝫ ſi ē imago d̓i expſſe ei aſſil̓atur. hoc aūt eēt ſi mortis tīoclauderetur. ergo natura ſua ſit imagodei. pōt mortis t̓io claudi. Ex hoc et colligitur ex ꝑte materie. qꝛ .n. ip̄ꝫ quoeſt aīa ſine forma tantē dignitatis ē ut ip̄aꝫaīaꝫ reddat̉ dei imagine inſignitā ē ꝯditionobiliſſima. materia huic forme unitur tanto appetitu ei ꝯiungitur ita eiꝰ appetitꝰ inip̄a terminat̉ nullatenꝰ queat aliā formaꝫappetere optima colligātia iungant̉ adinuicē. qm̄ qd̓ bona rōe iunctū ē diſſolui uelle eſt dei. hinc eſt d̓s fuit aīe actor ē ꝯtīnuus aīe ꝯẜuator. Et ſic pꝫ īmortalitatisaīe ex qͣdruplici gn̄e cauſe. qͣꝫuis principal̓ſumatur ex fine. iſte ſunt rōes on̄dētesſolūmō qꝛ eſt īmortal̓ ſꝫ ēt ꝓpt̓ qͥd ē. Rōesv̓o ſuꝑiꝰ inducte on̄dūt aīa eſt īmortalis.ueꝝ ꝯcludūt. et ꝯcedēde ſunt. Ad illudergo qd̓ primo obr̄ in ꝯͣrium de apl̓o. dd̓apoꝰ dicit ſolū deū hr̄e īmortalitate. qꝛ ſoluseſt pōt ſūme ſe ꝑpetuare ſine alteriꝰ iuuamine. aīa at̄ ſi ſit ẜm ſuā originē idonea adīmortalitatē. tn̄ pōt ſufficiēter ſe ꝯtīuarein eſſe niſi ꝯẜuetur a ſūmo actore. illa ꝯẜuatio eſt a gratuita dei bonitate. nec repugnat nature ip̄iꝰ aīe qͣꝫtū ad principia ex qͥbꝰꝯſtituitur. ſꝫ potiꝰ ꝯẜuat illoꝝ principioꝝ appetitū. Ad illud qd̓ obr̄ de Dam. tendit ī v̓ſiōeꝫ. dd̓ tēdētia illa ne alique appetitu v̓tutis ſꝫ potiꝰ d̓ſc̄ꝫ uanitatis creatura ē ex nihilo. hūc āt defc̄uꝫ ſūma v̓itaspoteſtas ſua pn̄tia manutenētia excludit