Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

picā fecūditas data ē terre. ⁊ nulla herba eſtqͣꝫtūcūqꝫ uilis. q̄ nō ſit alicuiꝰ utilitatis ⁊ uirtutis. ⁊ iō cuꝫ alijs iurētibus herbis ⁊ lignisfructiferis intelligēdū ē illa ꝓduci. ⁊ ſcriptura ea ſub illoꝝ gn̓alitate ꝯp̄hēditi et qd̓ obr̄ꝙ gn̄ata ſunt in penā peccati. dd̓ ꝙ ſpinā ⁊tribulū gn̄ari ubi ſeminatur frum̄tū hoc ē inpenā peccati ⁊ ex maledcōe terre qͥ dū colit̓ut det fructū vn̄ hō ſubſtētetur. potius ꝓducit vn̄ hō crucietur. Qd̓ aūt hic obiicit ꝙ inmultis locis gn̄atur ſpina ⁊ tribulus. dd̓ꝫ ꝙhoc nō ē ꝓpter pccm̄ ſꝫ a natura. Itē qͦritur circa hoc qd̓ dicit. Fiāt luīaria in firmamto celi. ⁊ q̄ritur q̄ ſint iſta luīaria. Si tu dicasꝙ ſol ⁊ luna. qꝛ ſcriptura explicat. fecit d̓usduo luīaria magna ⁊c̄. vr̄ eē inſtātia ¶primūqꝛ iſta nō ſūt in firmam̄to ſꝫ ſub firmam̄toſecūdo v̓o qꝛ luna n̄ ē luīare magnū. cū iudicio ſapiētū multe ſtelle ſint maiores. tertiov̓o qꝛ luna nō uidetur eē lumīare ſꝫ potiuscorpus oꝑacū. dū ſui interpoſitōe ſolē faciteclipſari. Si tu dicas ꝙ luna dr̄ luīare nō qꝛex ſe luceat. ſꝫ qꝛ lume a ſole recipit. obr̄ ꝯͣhoc. qꝛ cū luna ſit de natura. v. eēntie ſicutſol. uidet̉ ꝙ ita debeat lucere ſic̄ ſol. Itēq̄ritur ſi lumē recipit. aut ſicut corpus tranſparens. aut ſicut terminatū. aut ſicut ſpeculū qd̓ partiꝫ hꝫ naturā termīati. ꝑtiꝫ trāſparētis. ſi recipit ſicut trāſꝑens. tūc vr̄ ꝙ nonobiiciat ſe uiſui ꝑ ſe ⁊ ꝙ etiā n̄ poſſit occultare ſolē. ſi ſicut terminatū tunc duplex oritur incōueniēs. primū ꝙ cū corpus terminatū nō ē niſi mixtū nō pōt luna eē corpꝰ terminatū. ſecūdū uero qꝛ tūc n̄ illuīabitur niſiin ſuꝑficie. ergo videtur ꝙ paruꝫ de lumineſuſcipiat ⁊ paꝝ refūdat. ergo nō dꝫ dici luīare. Si uero recipit ſic̄ ſpeculū. tūc ſimiliterduplex ē incōueniēs. primū ꝙ in luna debemus uidere imaginem ſiue ſpēm ſolis ſicutuidetur in ſpeculo. aliud ꝙ tūc non deberetluna illuīare in oēm partē ſicut nec ſpeculuꝫimaginē offert ẜ oēꝫ partē. Propter hoc ergo ē qō qͣre luna dicatur eē luīare. ⁊ qͣre magis lucet de die qͣꝫ de nocte. ⁊ etiā qͣre magis lucet duꝫ a ſole elōgatur qͣꝫ cū ei appropinquat. ꝯͣrium .n. dꝫ eē. ſi ab ipſo accipit lumen. ℟. dd̓ ꝙ circa luīaria celi qͥdā ſingulare̓ tenēt opinionē dicētes ꝙ corpora celeſtia ſunt ex qͣtuor elemētis p̄dn̄ante ī eis

natura ignis ſiue celeſtis corporis quod dicut eē nature ignee. predomināte inqͣꝫ nonſolū ẜm qͣlitate. ſꝫ etiā ẜm qͣꝫtitate. ⁊ ẜm ꝙin eis magis p̄dominatur illa natura. ẜꝫ hochn̄t loca magis ⁊ magis ſuprema. et qm̄ inluna que nobis ꝓximior ē minime dn̄aturnatura ignea inter cetera luīaria ⁊ plus reperitur in ip̄a de natura luīs ſuſceptiua. hīceſt ꝙ luna per ſe paꝝ lucet. ⁊ ex pn̄tia ſolismultū ſuſcipit lumē. adeo ut mereatur diciluīare. ⁊ magnū luīare ꝓpter magnū effectūluminis quē hꝫ in terris. In ſui aūt poſitōisteſtimoniū adducūt hoc ꝙ luna vr̄ eſſe cotpus terminatū ⁊ coloratū. et iō inter nos etſolē poſita radios ſolis nobis occultat. ⁊ ſolioppoſita dū ex eā parte qua nobis opponitur lumē ſuſcipit. inferiora illuīat. ſꝫ hec peſitio ē ꝯͣ ꝯmunē uiā phōꝝ ⁊ ꝯͣ ꝯmunē uiamſcōꝝ Cōtra phōs nāqꝫ ē. qꝛ philoſophi dicūt ꝙ mixta ex qͣtuor elemētis ſunt corruptibilia ⁊ eēt grauia. ⁊ ad hoc ꝙ ſit ꝯueniens mixtio oꝫ ꝙ plus ſit ibi de natura grauiū ẜm quantitatē. et ita luminaria celi ẜmhāc poſitōeꝫ ⁊ eēnt corruptibilia. ⁊ eēnt gravi. ꝙ ſi tu rn̄deas ꝙ illa ſublimata ſunt anatura corruptibilitatis ⁊ grauitatis ſic̄ corpora hominū glorioſa. hoc nō ſoluit. qꝛ nonq̄ritur hic qͥd faciat d̓s per gr̄am ⁊ gloriamſed qualia ſint luminaria ꝯdita per naturā. Cōtra ꝯmunē uiā ſcōꝝ eſt. qꝛ ſi corporailla ſunt mixta nobili ualde mixtiōe mixtaſunt. ⁊ ſi hoc. ergo ſunt nata perfici ab aīa⁊ ſic ſunt aīalia. et hoc eſt ꝯͣ Dam. qui dicitcelos inaīatos ⁊ infenſibiles. hoc ē etiā ꝯtraHiero. adeo ut dicere aſtra eſſe aīata dicathereticū. vnde hoc enumerat inter hereſesOrigenis. Aug. aut retractat. qꝛ dixerat inli. de īmortalitate aīe. non tn̄ omnino tanqͣꝫfalſuꝫ ꝯdemnat. ait .n. ſic in li. retractationūAnimal eē mūdū ſicut pl̓o ſenſit alijqꝫ pl̓imi nec rōne certa indagare potui. nec diuinaꝝ ſcripturaruꝫ auctoritate ꝑſuaderi poſſecognoui. unde aliquid a me dictū quō accipipoſſit ꝙ aīal ſit mūdus temere dictū reprehendo. ꝙ ſi dicas illa eē ꝯplexionata non tn̄aīata. quō ueꝝ eē poterit cū nobis ꝯplexioſit ad ſuſcipiendū aīam ꝓxima diſpoſitio.ꝓpter hec ⁊ his ſil̓ia hic modus dicendi nōuidetur approbādus. Secūdo mō poteſt

N 4