XLVI

amore abſentis dilecti non tabeſcis: nōeſt languor. Ut ergo amor languor ſit:habeat vtrumqꝫ/ ⁊ continuationem etconfeſſionem. Nunciate (inquit) dilecto/ quia amore langueo. Qui infirmitatis ſunt languores: nunciari voluntmedico: qui dilectionis ſunt amico. Illi quidem vt curentur. Iſti autem vt recreentur. Emulamini fratres melioreꝫhabere languorem: quem ſicut abſentātis ſe dilecti deſiderium creat: ſic ſe preſentantis delectatio recreat domini Ieſu ſponſi eccleſie ⁊ anime ſancte. Qui viuit ⁊ regnat per omnia ſecula ſeculorumAmen.Sermo. xlvi.Salis eſt diq lectus tuuſ ex dilecto o pulecerrima mulierum? qualiseſt dilectus tuus/ quoniam ſic adiuraſti nos? Magno profuſe videntur affectu interrogationes iſte tam vehementes. Arbitror in filiabus hieruſalem exconfabulatione ſponſe languentis: ſimilem languorem aut creatum vt ſit:aut excitatum vt acutior ſit. Et in ſequentibus dicunt. Quo abijt dilectustuus. et queremus eum tecum: quaſi dicant. queremus tecum: participium inuentionis optātes ⁊ ſibi. Magna vtriuſqꝫ humilitas ⁊ in ſponſa ⁊ in filiabuſHieruſalem. Illa ſe rogat commendari ſponſo. Iſte ſe inſtrui rogant de ſponſo. nec ſimpliciter. ſed illa cum adiuratione: he cum ingeminatione. Non eſtenim leuiter rogantis vel ꝙ illa adiuratvel ꝙ iſte ingeminant. Qualis eſt (inquiunt) dilectus tuus ex dilecto? Qualis eſt dilectus tuus: quoniam ſic adiuraſti nos? Utiliter adiurate ſunt: queſic animate ſunt. Non eſt exigua ſancte collationis vtilitas. Uerbo ⁊ qui caritatis languor generatur: ⁊ qui infirmitatis curatur. Nouit Centurio vimmedendi efficacem in verbo. Ideo di-

cit. Dic tantum verbo. Bonum eſt ſidicantur verba: ſed nihilominus bonum eſt ſi ſcribantur verba. Uolat eīmirreuocabile verbum niſi ſcripto mandetur. Scriptura verbum et ſtabile facit ⁊ viſibile. mandatum pagine: repoſcetur cum voles. Bonus repoſitarius eſt liber: integre quod acceperit reſignans: cum voles ſumes vbi voles leges. quādiu voles moraberis. ſcriptura memorie reparatrix eſt. Tuto verbimedicamenta illic condis: Seruanturenim illeſa. Si v̓bum medendi vim habet cum dicitur: cur non habet cum legitur. Si bona curatio cum dicis. curnon bona cum legis. Non curetur hocmodo languor meus. hoc eſt dicere. quiprimo audit: verbi vtilitateꝫ capiat adpoſteros: ⁊ longe poſitos non pertingat. vbi primo ſonat ibi ſuffocetur. exhauriatur omnis eius commoditas auditu primo. eterno prematur ſilentio.Non iterum cadat in terram bonam vtfructum faciat. Hoc medicamentumqui primus acceperit: conualeſcat egervirtutem eius poſt illum perſentiat nullus. ¶ In piſcina illa poſt aque motumſanabatur vnus. ſed in vno illo ſignataeſt charitas/ nō ſingularitas. Poſt primum curatum/ non eſt dictum de piſcina illa. Exinanite exinanite vſqꝫ ad fundamentum in ea. aque ſalutaris nec veſtigium maneat. Bonns aque motusdiſputatio et exagitatio ſacre pagine.Bene enim mouetur: cum prudenti vētilatione ad ſpiritualem promouetur ītellectum. Bene mouetur cum eius diſcuſſione auditor promouetur. Sicutmedicamentum/ ſic ⁊ cibus eſt verbuꝫ.Et quomodo dicitis: cibus quem vosoperamini pereat: non permaneat. Sꝫtamen non eſt paſſim omnibus hec permittenda licentia. nec aque motus ſanabat niſi cum angelus deſcendens tēpore ſuo monuiſſet eam. Ille vtiqꝫ angelus cuius labia cuſtodiunt ſcientiaꝫ/ex cuius ore eſt exquirenda legis ſciētiaErgo (quod quidem fatendum eſt) magna texendi verbi ſalutaris vtilitas: ſedcum alicui hoc opus ꝑmittit̉ vl̓ magis