Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

¶Sermo

reſpectu. Nā nō totū qd̓ vinee mee ſemīaſti excreuit. Utinā mirre mee acceptū digneris hr̄e faſciculū: vt ī medio vbeꝝ tuorū ꝯmoret̉. Utinā aromatū meoꝝ vaporexiguꝰ. ⁊ ad modicū parēs. ad te abſcēdatNā qn̄ tibi offerā integrū fauū mell̓? qn̄tibi offerā meditationē aſſiduā ī lege tua.qn̄ purā ⁊ ꝑlenā intelligentiā ſpūaliuꝫ ſacramentoꝝ. qn̄ ſapīam melleā quā Paulus loquit̉ inter ꝑfectos? Nā ſicut celluliſfauus mellis. ita puriſſimis figuraꝝſacramētis celeſtis ſapīa ꝯtinet̉: vt mutua collatione ſacramēti veritas figurata cōmēdet̉: ⁊ nō paꝝ gr̄e trahat ip̄a ꝟitas talibuſquaſi cellis exp̄ſſa. Qn̄ tibi in quodā cordis mei cratere vini ⁊ lactis iā potero tēperaturā miſcere? Rara eſt mixtura hec. q̄mēte excedit deo. Sobriꝰ eſſe diſcat̉. vt alta ſciens ꝯſentiat humilibꝰ. Paruulꝰ fiat:qui puriori inebriat̉ intellectu. Quātꝰ fauus qͣꝫ ingens qͣꝫ vber ad celeſte his diebus eſt trāſlatū ꝯuiuiū: dn̄s clarauallēſisabbas: cuiꝰ nobis dū locū iſtū tractamꝰnunciatꝰ eſt trāſitus. Uidet̉ mihi ī illo dūſublatꝰ eſt: ortꝰ noſter eſſe nudatꝰ: ⁊ grandem agricole deo reſignaſſe faſciculū mirre. Nullꝰ talis in aluearibꝰ noſtris relict̓eſt fauꝰ. Utrūqꝫ in illo cernere erat ⁊ mellis fauū ⁊ mirre faſciculū cū aromatibusbonis. Quis illo vel vita purior. vel doctrina prudētior? Quis magꝭ illo. vl̓ egrotus in carne vel alacer in ſpiritu? Sermoeiꝰ quaſi cereꝰ: melleā effundebat ſciētiamCarne lāguidus: magis tn̄ intꝰ in ſpirituceleſtiū amore lāguebat. Mirrata carne:mēte aromatica: crematōe ꝯtinua indefeſſi amorꝭ odorifeꝝ incēſum offerebat. Laſſabat corꝑe deſiccato ⁊ arido: aīa eiꝰ ſicutadipe ⁊ pinguedine replebat̉. Ideo labijſexultatōis laudauit dn̄m ſꝑ.i os eiꝰ fauusdiſtillans ipſiꝰ. Nā totꝰ ꝯuerſus in labia:modeſto vultū ⁊ totiꝰ corꝑis habitu tranquillo: ſerenos animi ꝓdebat affectꝰ Sēſu ꝓſpicuus erat: ſermone nō p̄ceps. Modeſte rogabat: reddebat modeſtiꝰ. Moleſtos ſubſtinēs/ moleſtꝰ nulli. Acute intelligens: moroſe referēs. equanimiter ferens.Memini frequēter illū cū acceptū de aſſidentibꝰ aliqͥs interrupiſſet ẜmonē importunel v̓ba ſuſpēdiſſe donec alter totū effudiſſet ſpm̄ ſuū: ⁊ cū importuni ẜmonis īpetuoſus defeciſſet gurges: eadem qͣ ſuſti

nuerat trāquillitate. ſuſpēſum v̓bū reſumpſit. oportune loquens ⁊ oportune ſilensUelox ad audiēdū: ad loquendū tardus.⁊ tardꝰ ad irā. Quō ad irā dicēdus ē tarduſ: ad quā magꝭ inuētus eſt (vt ſic dicā)nullꝰ? Bn̄ fauꝰ: qꝛ ſinceris vndiqꝫ cōpoſitus ⁊ ꝯſitꝰ cellis/ mō actu ẜmone ⁊ guſtuinterne putabat̉ dulcedinis mella fudare.Felix in qͦ ieſus integrū fauū queꝫ comedat inuenit. craſſum nō exiccatū. Uid̓ naturā fauiqͣſi galea in capite eſt ꝓpter formā vaſculi cui īnaſcit̉ Deinde d̓ ſuꝑioribꝰpēdet ⁊ de ſuꝑioribꝰ ꝓdit. Bona (ẜm paulum) galea ſpei ſalutꝭ eterne. A ſpe quideꝫſuꝑnoꝝ: oīm actuū caput ⁊ totiꝰ intentiovite inchoare dꝫ ⁊ illi coherere: ad hāc tendere ⁊ hac ſeꝯtra oīa tētamenta tueri. Sividerꝭ hoīem ꝓpter ſpem ſuꝑnoꝝ ī omniactu etiā aduerſo caſu repleri gaudio ſpūſqͥ ſuꝑ mel dulcis eſt. qͥd hūc niſi fauū credideris in cūctis cellulis melle redundātem. Quid cū hoīem cernis capacē ſenſu.ꝯuerſatiōe cōpoſitū actuū ⁊ vite equabili cōmenſuratōe coherentē ſibit talibꝰ vndiqꝫ vaſculis ꝯſertū: vacuis tn̄ ⁊ ſpei q̄ eſtrepoſita in celis melleo exhauſtis liquore.nunqͥd aliud tibi qͣꝫ faui arētis ſiccitatemdepingit? Duplicatū quidē incōmodū ſiſimul fuerit ⁊ diſſipatꝰ ⁊ diſſolutōe qͣdamdeſiccatꝰ. Aliud tn̄ eſt ſi ẜuat ſpēm vt mētiat̉ virtutē. Aliud ſi integritatꝭ formā ⁊ īfundēde fauorē ſpe bona gr̄e refert. vt donō ſpūalis dulcedinis receptacula apta n̄deſint/ ⁊ idonee cellule melli ſuꝑno. Noſter aūt hic fauꝰ de qͦ loqͥmur īteger erat: ⁊in eterno liqͦre exuberās. Plenꝰ erat cellulaꝝ/ hac illacqꝫ diſtillabat dulcedinē ẜmonis diuini. aſſiduus oꝑator/ fauos cōponebat. Boni faui quibuſ adhuc integrismultoꝝ quotidie indulcant̉ fauces. Moleſtā nō ſectabat̉ ſubtilitatē: que plꝰ ꝯtētionis qͣꝫ inſtructōis mīſtrat materiā. Circamoralē operoſus ſcīam/ cultiſſimis illā ꝟboꝝ cellis cōmittebat. Prudēs erat eloqͥimyſtici qd̓ int̓ ꝑfectos diſpēſabat. Lacteaī ſalutē ⁊ ꝯſolatōꝫ ꝑuuloꝝ exuberabat doctrina: cui tn̄ letificātꝭ ⁊ inebriātꝭ ẜmonisvinū ſepe latēter īmiſcuit. Ita ē. Lac̄ ip̄iꝰvini obtinebat v̓tutē. Simplex eiꝰ inſtitutio ⁊ ſermo lacteꝰ: aīm auditorꝭ ī q̄ndaꝫinebriantē alienate mētis exceſſum furtiꝫarripere conſueuit. Unde qui potabatur