Sermo

tuū. Quis dabit capiti meo aquā: ⁊ ocul̓meis fontē lachrymaꝝ? Nō ip̄a que lapſaeſt lachrymis tota ꝑeffluit: ꝑ ora irrigualachrymaꝝ riui defluūt. Alta ſuſpiria ⁊ anxij gemitus ꝓdunt qd̓ cōtigua ſemꝑ culpe ꝯfuſio ſupprimit. Uidi miſerandam īmiſera facie. deiectū vultū. fractas genas:ſingultꝰ ẜmones intercidebat: a lapſu cōtinere nō valebat. Age qd̓ agis: fructꝰ dignos penitētie. Innouet te dolor: meroreꝯſumere: cū ꝓpheta dic̄. Nolite incūberevt conſolemini me: amare flebo. Flebo ⁊ego tecū. Forte dilectus tuꝰ ⁊ ip̄e collacrimabitur tibi qui lazaꝝ fleuit. Forte plusille flet. Plus dolet qui plus diligit. Miſerationes eius multe ſunt: ideo (inquit ꝓpheta) nō ſumus ꝯſumpti. Deniqꝫ nec tucōſumeris: quia cōſiliarius eſt tibi ⁊ cōſolator conuertens animā tuā. Quomō (vtdicā qd̓ ītelligi vix poteſt) nō permanebitipſa diſſimiliter tamē eius affectui luctustui miſerabilis faciēs: qui ip̄e dū retractomeroris tui ſeriē dolore cordis tangor intrinſecꝰ. Si feceris dignos penitētie fructus: reuertet̉ iterū dilectus tuꝰ in ortū ſuum. Nā penitētia poma libēter comedit.Beatius tn̄ ſi primeue puritatis fructusintactos quis ſeruet. Bonū eſt in maturitate preuenire ⁊ ꝑſeuerare in ea. Ideo ſpōſa p̄uenit in maturitate ⁊ dicit. Ueniat dilectus meꝰ in ortū ſuū vt comedat fructūpomoꝝ ſuoꝝ. Ueni ī ortū meū ſoror meaſponſa. Uehemēs amator eſt dn̄s Ieſus.ad vnā inuitationis vocē aduolat libenſin ortulū ſponſe. Quaſi p̄uolat ⁊ preuenitin maturitate. Ueni (inquiēs) Accipiat̉ hͦverbū īperatiui ſenſus ⁊ apte coherebit ꝙdicit veni. Nō eſt piger nō parcuſ retributor: ſed in cōtinenti ſpōſam reinuitat. Ueni in ortū meū ſoror mea ſponſa. Meſſuimirrā meā cū aromatibꝰ meis. Durus eſtaffectus qͥ nō ꝑmouetur ꝑ inuitatōes ⁊ remunerationes iſtas tā dulces. Quid hacviciſſitudine gratius. quid mirabiliꝰ ē cōmercio? O admirabile cōmerciū. Dilectꝰdei patris gloria celij angeloꝝ delicie: adortuloſ noſtros inuitari ſe ꝑmittit: ⁊ ad ſuos reinuitare ſe nō p̄termittit. Et qͥ noſtereſt ortus: verius d̓r ipſius. Non enim aitUeniat dilectus meꝰ in ortū meū: ſed ī ortum ſuū. Iure quidē ī ſuū: quoniā ab ip̄odatū. ⁊ ip̄i debitū: ⁊ certe debitū. Ueniat

dilectus. Ueni ſoror mea ſpōſa. Magnadulcedo ⁊ apta diſtinctio. Illa deſiderat.⁊ ille imperat. Hec dicit veniat: hic dic̄ veni. Ego (inquit) ſto ad oſtiū ⁊ pulſo: ſi quiſaperuerit mihi: introibo ⁊ cenabo cū illo:⁊ ip̄e mecū. Nō habes neceſſe o bone Ieſu morari ad oſtiū ſponſe. Ip̄a enī te votꝭvltro interpellat. Redde vicē: reinuita illāSediſti ad mēſam eiꝰ: vide quāta ſint appoſita tibi: ſciens quia ⁊ tāta oportet te p̄parare. Tāta (inquā) ⁊ ſufficit ei. Hoc autem dico: totā ſe īpendit: tu te totū īpendeQuomō tantū erit. ſi illa ſe totā dat. tu tedimidias? Exiguū tuū plus eſt toto illiꝰTotū eius/ portio eſt quedā gratie tue: iō⁊ ſuus tuus eſt: ⁊ tuꝰ ſuꝰ eſt ortus. Ueni īortū meū. Ego fratres in orto ſponſi copioſum illū ⁊ delicatū ⁊ glorioſe conſituꝫparadiſum virtutū chriſti libēter accipioquas ẜm geminā naturā vl̓ ab eterno habuit vel accepit in tꝑe. Ergo ẜm hūc modū ortū ſponſe ſtatu aīe vel eccleſie interp̄tare: ⁊ virtutū affectuūqꝫ dotes quibꝰ dotatur a ſponſo. In iſto cōſiderantur v̓bacorꝑis. ī iſto capitis. Pulcra vtrobiqꝫ cōtēplatiōis cibatio. Sed quid illa ad iſtā?Quanto gloria chriſti vel aīe vel eccl̓ie p̄cellit virtutes. tanto delectabilior in huncortū ingreſſus. Ad illū operatio plus ſpectat ad iſtū contēplatio ſola. Sponſa ⁊ ſiletatur de illo: laborat cuꝫ illo: ⁊ in ſudoreveſcit̉ pomis ſuis. In iſtū cū introductafuerit nihil reliquū ē niſi delicie tm̄: Suum tuet̉. ⁊ iſtū intuet̉. Nec intromittit̉ iniſtū niſi de illo hoc eſt. de actiōe ad vſumſpeculationis. Autſi contēplatōem ī illūſponſe ortū admittimꝰ ſil̓is eſt actōi. Utiqꝫ de illis ortis ordine cōmodo venit̉ adhanc mirrā. Nō enī niſi in abūdātia v̓tutū ingredit̉ in ortū dilecti. Ingredierꝭ (inquit Iob) in abundātia ſepulcrū. Melius tn̄ hic ſonat in ortū. In ſepulcro innuitur quies ⁊ quedā artis occultatio: in orto exprimit̉ intuitus ⁊ epulatio. In ſepulcro feriamꝰ. in orto fruimur. Sicut ergoin ſepulcrū nō niſi in abūdantia ingredimur (ſicut ſcriptū eſt) multo minꝰ in ortuꝫIō ſpōſam de orto in ortū inuitat. Ueniin ortū meū ſoror mea ſpōſa. Ingredere. īgredere ſpōſa in ꝯtēplationē ꝟ̓tutuꝫ dilecti tui. memorare iuſticie eiꝰ ſoliꝰ. Ibi deꝰdeꝰ tuꝰ docebit te in iocūditate: ⁊ deducet