LVſ

dabit vt tota ortuli mei facies irrigua ſitleticie ⁊ lucꝭ riuul̓: nihil in eo aut ſterile ſitaut quadā indeuotione triſteº. Uicina ſterilitati videtur oꝑatio triſtis ⁊ ſpiritualisgaudij carens irrigatione. Deniqꝫ ⁊ ſi qͥdnaſcitur: quaſi radix aſcendit de terra ſitiēti. Quaſi radix/ non quaſi floresᶻ non quaſi fructus. Quaſi radix: hoc eſt: aut paruꝫaut nihil plus habens in radice. Iō fontis inducta eſt mentio: vt germina leta credas erumpere in orto irriguo. Et eſt equidem ortus cuiꝰ aque fortuite ſunt ⁊ quaſideforis aſcite nō ꝑhennes/ non proprie.Bonus aūt ortus cuiꝰ fons in ip̄o naſcitur. Fons ſignatus ⁊ ꝓprius. Fons (inquit) ⁊ fons ſignatus: id eſt. iugiter intuserumpēs ⁊ nō valens corrumpi. Fōs qꝛvbertim fluit? Signatus quia nequaqͣmꝑeffluit. Aut ideo dicitur fons ſignatus:quia ⁊ ſi alijs alij fontes ſunt: ſorori ⁊ ſpōſe ſpecialis eſt fons ⁊ proprius ⁊ quadaꝫpręrogatiua ſignatus. Bonus omninofons ſapientie: ſed adhuc ſub ſignaculonobis emanat: dulciter ſapitꝭ ſed nonduꝫdilucide ſcitur. Signatus eſt. ⁊ clauſusſub figuris. In Apocalipſi liber oſtenditur in manu ſedentis ſuper thronū/ ſignaculis ſeptē ſignatus. Utriuſqꝫ ratō ⁊ fontis ⁊ libri ad ſapientie ſpectat intellectumſed vterqꝫ ſignatus eſt figuris ⁊ enigmatibus inuolutꝰ. Signatus eſt. quibuſdāenim nobis intimat̉ indicijs ⁊ occultat̉ īipſis ⁊ ſicut in Apocalipſi libri ſignati legis aꝑtiones: ita ⁊ hic ſignati fontꝭ emiſſiones. Emiſſiones (inquit) tue paradiſusmalorumpunicoꝝ cum pomoꝝ fructibꝰ.Fons iſte ſignatus quidē eſt. ſed exiccatꝰnon eſt cuiꝰ tam gratioſe ſunt emiſſiones.Signatus eſt fons ſapiētie: ſed ab emiſſionibꝰ eius cognoſcetis eam. Erit (inquit.fons patens domꝰ Dauid in ablutioneꝫpeccatoris ⁊ menſtruate. Ille patet: hic ſignatur. Ille abluit. hic alit. Ille lauat. hicrigat. Ille purgat delicta: hic producit delicias. Ille cōmunis multoꝝ. hic ſpecialis eſt ſponſe. Ibi remiſſiones fiunt: hicemiſſiones. In pſalmo vide quomodo pͥmo lectū lauat deinde rigat. Nō enim eſtſatis a feditate lauari: niſi ⁊ fecunditas ſectetur. Emiſſiones tue paradiſus maloꝝpunicoꝝ. Ita Ieſu bone ita eſt. Emiſſio

nes per angelos bonos. Non poſſet tl̓esemittere delicias: niſi tu intrinſecus delectationes aque viue immiſiſſes. Signatum eſt ſuꝑ nos lumen vultus tui domīe:dediſti leticiā in corde meo. Signatū eſtſuper nos: quod deſuper nobis imp̄ſſumeſt. Cui diuini luminis imago deſuꝑ imprimitur: intus in corde leticie ſpiritualiſvbertas exprimit̉. Ideo glorioſe emiſſiones filie regis ab intus ſunt. Emiſſionestue paradiſus. Nō ſunt exigue deliciaruꝫintrinſecus copie de quibꝰ integer paradiſus emittit̉. Utrūqꝫ habes ⁊ paradiſuꝫcōcluſum ⁊ paradiſum emiſſum. Ille eſtin puritatis affectibꝰ: hic in actibꝰ pietatꝭIlle intus eſt. hic de illo ꝓcedit ⁊ ꝓbat illum. Utraqꝫ delectabilis eſt ⁊ conſciētia⁊ cōuerſatio ſponſe. Omnia enim ꝓponitvtiliter ⁊ diſponit ſuauiter. Ideo qͣſi paradiſum quendā cernas in eius habitu ⁊opere exteriori: dum honeſtas placet ī ſingulis ⁊ ſeries in collatis. ⁊ ſuauitas in diſpoſitis. Modeſte ⁊ in tranquillitate omnia agit. vt virginalis in ea verecūdie nonvioletur ſerenitas. Deniqꝫ ⁊ paradiſi dotes enumeraturꝰ incipit a verecundia: ineius deſignationē ꝓpter colorem ſimilempunica mala ꝓponēs Emiſſiones tue paradiſus maloꝝ punicoꝝ. Poteſt ⁊ in mal̓punicis/ martyꝝ intelligi patientia: eo ꝙproprio ſint ſanguine rubricati. Et bonapudicicie comes/ patientia: que in laudeſapiētie ſibi cōnectunt̉. ſicut ſcribit̉. Sapientia que deſurſum eſt primo quidē pudica eſt deinde pacifica. Pudicicia modeſte ſe ⁊ ꝓ dignitate temꝑat. patiētia alienāimmodeſtia equanimiter portat. Illa ꝓprios motꝰ informat: hec alienos impet̓ꝰinfringit. Illa decor ē: hec fortitudo. Iōdicit̉. Fortitudo ⁊ decor indumentū eiꝰ.Primo (inquit) pudica eſt deinde pacifica: ⁊ poſt aliquāta ſubiungit: plena oꝑbꝰbonis. Bonū eſt enī ꝑſecutionē pati: ſꝫ ꝓpter iuſticie fructꝰ. Iō emiſſiones eiꝰ malorumpunicoꝝ ſunt: ſed cū pomoꝝ fructibus. Bona quidē pudicicia: ſed ſi ocioſanō eſt nō affectata/ non ficta: ſed fructumafferēs in patiētia. Illa diſponit ſuauiter.iſta ꝓtegit fortiter: Illa modeſta hec longanimis. Ideoqꝫ his duabꝰ nunc annectunt̉ quaſi ꝯſummatio ⁊ finis opeꝝ fructus pomoꝝ. ¶ Tranſeundū iam erat ad X