Sermo
que intus cratdabāt indicia/ oculus voxvultus. Deniqꝫ geſtꝰ om̄is quō diuinamſpirabat gr̄am? Iocūda viſio illa plane ſꝫdeū in homine credēti. Et quidē illa q̄ ꝓphetis ⁊ patribꝰ ante xp̄i incarnatōem facta eſt diuinū quiddā ſpirabat apparenteimagine/ qͣꝫtū hec ſe habet fides. inextimabilem delectatōem ⁊ mēti ⁊ ſenſui infund̓bat cernētis: nec niſi quoꝝ mūdꝰ erat animus apparebat obtutibꝰ. Nā ⁊ poſt r̄ſurrectōem in ip̄a carnis ſue veritate nō niſiteſtibꝰ p̄ordinatis a deo apparuiſſe legit̉.Felices illi cuſtodes: ſi quibꝰ tamē apparet frequēter ⁊ familiariter talis viſio. preſertim illa q̄ eſt in carnis iā gl̓ificate aſpectu. qualē eū Petrus ⁊ Ioh̓es viderūt inmonte tranſfiguratū: ſꝫ tn̄ ⁊ illa prior nōvera: ⁊ iſta nō plena. Nā illa Moyſes delectabiliter detētus nō tamē ꝯtētus/ oſtende mihi inqͥt teip̄m. De altera ꝟo ip̄e dn̄sExpedit vobis vt ego vadā: alioquin paraclytus nō veniet. Bona gͦ viſio quamꝑaclitꝰ adueniēs induc̄. ſpirital̓ eſt qꝛ fctāintus ꝑ ſpūm. Deniqꝫ ⁊ ſpūs ante faciemnr̄am Chriſtꝰ dn̄s. Uiſio hec vel in reuelata ſpūaliter veritate ꝑ intelligentiaꝫ velin ſuauitate infuſa ꝑ gr̄am. Nā ⁊ hocip̄mexperiri videre eſt. Guſtate (inqͥt) ⁊ videteqm̄ ſuauis eſt dn̄ſ. Suauiſſime certe hecviſio. ⁊ qͣꝫuis futuꝝ iuxta modū nonduꝫplena: vicina tn̄: vicina qualitate nō eqͣlitate. Uiſio hec humano nō eſt ſuppoſitaingenio vel ꝓpoſita ſtudio: ⁊ ſi aliquandodeſiderio gratis indulta. Deniqꝫ nō eſt talis que intelligētie cōcepta viribꝰ: ꝯtinuotenore morā in animi memoria ꝓtelare q̄at. Subitanea eſt ⁊ ſui iuris hec viſio: inſpiritu vehemēti vadēs ⁊ veniēs. Subitanea eſt ⁊ momētanea repēte veniēs/ ⁊ repente vadens: ⁊ ſi momētanea eſt/ manēttamē reliquie cogitatōis tā ſuccēſe taꝫ ſerene: ⁊ diē feſtū agunt in aīo recordantis.Manet quidē memoria deguſtate ⁊ d̓glutite viſionis: cuiꝰ ſuauitatē qͥ guſtare poſſunt/ eructare norūt: ⁊ hora hac maxime.Eructat eī bonū verbū cor: recēti adhucincaleſcēs gr̄a: ⁊ feruida meditatio ſimiles effundit ſermones. Multū enī intimedulcedinis ſapit in verbis ⁊ gͣtiſſimi ſuntſermones. qͥ de gratiaꝝ libertate prumpūtSi cuſtos es: ſcito qm̄ te oportet p̄parare in occurſum ſponſe. Ut qͥd occurris. ſi
nihil dulce nihil nouū nunciaturꝰ veniſ?Si noua non potes: vetera ꝓfer. Ingerenota/ ſi noua nō habes. Nō tn̄ ingerit̉ qd̓exigit̉. Nō querit qualē videris: ſꝫ ſi videris. Sufficit nūciare: ip̄a ipſa nouit. Augmentū tn̄ affert gratiaꝝ ſi noua annuncias. Deniqꝫ qd̓ nō eſt vel ignotū vel inſolitum. meditationi ſpōſe noua quadaꝫ gr̄adulceſcere ſolet. Nō faſtidit auditus/ quādo feruet auiditas tm̄ de ſponſa diſputa.⁊ noua ꝓtuliſti in auribꝰ ſponſe. Nō ſuppetit tibi de illo excellēti ⁊ excedēti viſiōismodo ſemꝑ rn̄dere. Sublimis illa ⁊ ſubtilis eſt ⁊ ſubito p̄occupare ſolet aīm: quēmundū ⁊ exoccupatū inuenerit. Subitop̄occupat ſꝫ non occupat diu. Subtiliaiſta nō adſunt ad votū dulcia deducit inmediū. Simplicis fidei capitula ſingl̓aquodā dulci diſputatiōis tꝑamento ſuauiſſimos gignunt in audiēte mētꝭ affectꝰ⁊ exceſſuſ. Delicata eſt ſponſa dulcia vultmagis qͣꝫ fortia niſi ꝙ om̄ia pōt in eo quieam ꝯfortat ſpōſo. Narrēt alij fabulatōesꝯtrouerſias meditent̉. Os tuū mediteturſapīam/ ⁊ lingua loquat̉ delicias/ qͥ ſpōſeloqueris. Nā ⁊ illa tales vult̓ qͥ de dilectonarrēt ⁊ nunciēt. Labia ſacerdotū cuſtodire debēt ſcīam: ideo legē reqͥrit ex ore eorum/ legē vidēdi ⁊ inueniēdi dilectū. Nūqͥd quē diligit aīa mea vidiſtis? De viſione illoꝝ ſe viſurā p̄ſumit. iō diligēter inueſtigat cuſtodū viſionē/ eoꝝ ſperās alloqͥovel in ſecretiora deduci/ vl̓ dulcioribꝰ affici .i. eū videre quē diligit .ſ. dei ſapīam ⁊ v̓tutē ꝓpenſo affectu ⁊ pura ꝯcipere mente.Bn̄ illū ꝯſpicit qͥ hoc vtroqꝫ ꝯcipit mō:pure cernēs ⁊ pieſentiēs. Dulce puto ſuſurriū qd̓ inter ſpōſam cuſtodeſqꝫ vertit̉:⁊ grata collatio/ ſi tn̄ grata collatio. Nulla eī illoꝝ hic rn̄ſio memorat̉ Secreta valde eſt ſi qͥ eſt quā alto tegendā putat ſilentio. Secretū ſuū ſibi. Nec audemꝰ h̓ aliquid inde cōijcere qd̓ ſpōſa curauit reticere. cū eoꝝ ſilētio claudamꝰ nūc ſermonē: ꝓrogātes in craſtinū ſpōſe trāſitū qͦ ſe vigiles paululū p̄trāſire dicit ⁊ inueniſſe queꝫdiligit aīa ſua. Amen.Sermo. vij.Mprobi exactores eſtis ⁊ nimis inſtāter repetitꝭdebitorē veſtꝝ dignū tn̄ venia ē-