Gilberti ſermonū ſuꝑ Cantica canticorum liber incipit feliciter.SermoPrimusAlrii ſuntamantiū affectꝰ. qͥacaſus varij: ⁊ iō ſpōſe ꝟba aliquotiensinterrupta vidētur/ſic̄ ipſa dilecto ſuo.vel ex voto fruit̉. vl̓p̄ter votū fraudat̉:nūc vt ſuꝑ mōtes reuertat̉ inuitat. nūc inlectulo q̄rit elapſum. Quā aſſignabis cōſequentie ſeriē? Que docebit̉ ordinis rō?Nō videt̉ ratio. ſꝫ interruptio. Uota amoris nō vniformia: Ideo ſermo ſerie nō tenet̉. Affectꝰ in amore loquit̉. ⁊ v̓ba interrumpit. qꝛ nec ipſe ſibi ſemꝑ in vno ſtatucoheret: iure ⁊ ipſe ſpōſus hinnulo cōꝑat̉ſic fallēs. ⁊ ſic fugiēs dilectam. Uarietashec nec ꝯſequentia nec rōne caret. Uerbatā ſubito cōmutata cōtinuationē ſeruant:dū affectuū ordini ſeruiūt. Uidete iam q̄ſit in hac varietate ſeries ꝯtinuatōis. Elapſus erat dilectꝰ ſuꝑ mōtes. quaſi hinnulus vagꝰ ⁊ volitās: ⁊ ipſa ad ſe relapſa demontibꝰ illis in qͥbꝰ mirabiliter illuminata erat ⁊ illuſtrata viſione dilecti. De mōtibꝰ (inqͣꝫ) illis ad cōuallē lachrymaꝝ ad lectum doloris relapſa: ad lectū ⁊ ad noctēde montibꝰ luminoſis. Quid niſi recedatipſa. vbi ſic recedit dilectꝰ ſuus? Ipſe enīſponſe ſue ſalꝰ ⁊ illuminatio. Ideo recedēte ipſo: illa recedit ad lectulū infirmitatis.⁊ ignorātie noctē. Iā verſatur ſuꝑ ſtratūinfirmitatis ſue. Suꝑ hūc tamē ſtratummemorat̉ dilecti: ⁊ iā nō in matutinis. ſꝫin nocte meditat̉ in ipſo: querēs quē diligit anima ſua. Nō pigre agit in hoc lectoad quē relapſa eſt. Nō laſciuit/ nō delectatur in lecto cōcupiſcētie: ſꝫ magis reluctatur. memorata dilecti ſoliꝰ: nō obnoxia infirmitati. ſed charitati. Sic interp̄tat̉ cuiſic videt̉. Ego tn̄ nō hic accipio lectū doloris: niſi forte doloris illiꝰ quē amor parturit de abſente ſponſo: delitiari videt̉ velle magis qͣꝫ ſanari/ ⁊ amicū queſiſſe. nonmedicū. Iuxta hūc ſenſum ſic cōtinuarepoteſtis. De mōtibꝰ ſe raptim ꝯtulerat adlectulū ſpōſe: vbi illa exercitata ⁊ deficiēslibertate delectatiōis obdormiuit: exhau

ſta īter amplexꝰ dilecti. Oblectata obdormiuit ſomnū dulcē: ſed exꝑgefacta nō inuenit illū hec mulier delitiaꝝ in manibusſuis. Gaudia itaqꝫ illa gaudia ineffabiliaſilentio tranſiēs: in hanc tn̄ vocē erumpitIn lectulo meo ꝑ noctes queſiui quē diligit anima mea: Pro ꝯtinuatiōe nunc iſtaſufficiāt. ¶ Iā verba ſingula ꝯſideremusIn lectulo meo ꝑ noctes queſiui quē diligit anima mea. Dulce ſatis eſt te bone Ieſu querere: dulciꝰ tenere. In vno pius labor in altero ꝑfecta leticia. Dulcis itaqꝫ ēattrectatio tui. Nā ⁊ ipſe tactus fructu nōcaret. Mulier illa euāgelica felici furto attigit fimbriā Ieſu ⁊ ſtatim ſtetit ī illa fluxus ſanguinis fluxus carnalis illecebre.carnalis delectationis ⁊ cure ⁊ reſtricta ⁊deſiccata ſunt q̄ pͥus in illa fluida erant/ ⁊totū hoc ꝯtigit ex cōtactu fimbrie. Quidſi caput ip̄m amplexari ꝯtigiſſet? Nō modo ſtaret ⁊ exiccaret̉ ſanguinis fluxus: ſedenī manaret impetꝰ fluminis illiꝰ qui letificat ciuitatē dei. Bonꝰ gͦ tactus: ſꝫ attrectatio melior. In turba. in populo. vix tāgitur Ieſus. Ideo ſpōſa q̄ nō tm̄ tangereſꝫ amplexari ⁊ attrectare verbuꝫ vite deſiderat. deuitans publicū ſecretū elegitꝭ ſecretū ⁊ lectuli ⁊ noctis. Bonū opus vl̓ q̄rere Ieſum/ vel tenere: ſed oportunitas etloci ⁊ tꝑis huic adhibēda eſt operi­ ⁊ quemaior ⁊ accōmodatior ad vſum amoris:qͣꝫ lectuli ⁊ noctis oportunitas? Niſi quieta mente queri nō poteſt delectatio ſapīe.nec intranqͥllus in illā aſpectꝰ dirigit̉. Nihil inquinatū incurrit in illā: nec impacatū quidē. Illa ꝟo in animū quietū ⁊ puꝝvltro incurrere ſolet. ⁊ gratis influere. Inpace enī factꝰ eſt locus eiꝰ: ⁊ habitatio eiꝰin ſyon. hoc eſt. in ſpeculatiōe. Pax p̄ponitur qͣſi p̄paratio quedaꝫ ſpeculationis.Oculꝰ turbatꝰ vel ira vel cura. quō luceꝫillam inacceſſam ītuebit̉: que niſi ſerenisnō attingit̉ mentibꝰ. nec illis tn̄ ſemꝑ adlibitū. Quid (inquies) paci ad lectulummultū plane. ẜm hūc modū: ꝙ ſicut in lectulo. ſic in pace dormit̉ ⁊ quieſcit̉. In pace (inquit) in idip̄m dormia ⁊ requieſcamQuid ni libēter reqͥeſcat aīa ſancta vbi locus eſt dilecti. In pace enī locꝰ eiꝰ. Ideohunc tibi locū pͥmo acquire: vt in eo quēdiligit anima tua vel illapſum teneas. vl̓elapſum reqͥras. In lectulo enī et ſecreta