Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

innocētie. Lāpas eſt pudice mētis. iugiter lucēs. vt nil in ea turpe vel indecoꝝ reſidere attēptet. qd̓ non illa ilico ꝓdat. Itaexpūctrix maloꝝ ⁊ ꝓpugnatrix puritatiſinnate. ſpecial̓ gl̓ia ꝯſcīe: ⁊ fame cuſtoſ. vite decꝰ. v̓tutis ſedes. v̓tutū pͥmitie. nature laus ⁊ inſigne totiꝰ honeſti. Rubor ip̄egenaꝝ quē forte īuexerit pudor qͣꝫtū gr̄e etdecoris ſuffuſo afferre vultui ſolet. Uſqꝫadeo geminū animi bonū verecūdia ē: vt⁊ qͥ male agere nō verent̉: videri tn̄ ꝟecundent̉. dicēte dn̄o. Oīs qͥ male agit odit lucem. Sꝫ ⁊ qͥ dormiūt. nocte dormiūt. ⁊ qͥebrij ſunt. nocte ebrij ſunt; oꝑa nimiꝝ tenebraꝝ. ⁊ digna latebris tenebris occultantes. Intereſt tn̄ ꝙ occulta dedecoris queverecūdia hoꝝ nō hr̄e ſꝫ ꝓdere erubeſcit.ſpōſe verecūdia oīno nō oꝑit: ſꝫ exꝑuit. ſꝫꝓpellit. Idcirco ait ſapiēs. Eſt pudor adducens pctm̄. ⁊ eſt pudor adducēs gl̓iaꝫQuerit ſpōſa v̓bū verecūde qͥdē. qꝛ in lectulo. qꝛ ꝑ noctes. ſꝫ hec verecūdia hꝫ gloriam nō pctm̄. Querit hͦ ad purificatōemꝯſcīe. q̄rit ad teſtimoniū vt poſſit dicere.Gl̓ia mea hec eſt: teſtimoniū conſcīe meeIn lectulo meo ꝑ noctes q̄ſiui quē diligitaīa mea. Uerecūdia tibi ſi aduertꝭ ⁊ locoſignat̉ ⁊ tꝑe Quid tā amicū verecūdo aīoqꝫ ſecretū? Porro ſecretū ⁊ nox ⁊ lectulushꝫ. Deniqꝫ orare volētes iubemur ītrarecubiculū. vtiqꝫ ſecreti gr̄a. Id qͥdē ad cautelā: ne corā orātibꝰ laus hūana orōis furetur fructū: fruſtret̉ affectū. Sꝫ docerisnihilominꝰ verecūdiā ſnīa hac. Quid tāꝓpriū v̓ecundie qͣꝫ ꝓprias vitare laudes:iactantiā. Patet ꝙ ſignāter ⁊ ad verecūdiam orātibꝰ petere ſecretū indixerit pudoris filiꝰ ⁊ mgr̄. Quid tā indecoꝝ maximeadoleſcēti qͣꝫ oſtentatio ſanctitatꝭ: Cū tn̄ab hac potiſſimū etate aptū ꝓfecto capiatur tēporaneūqꝫ religionis exordiū: Hieremia dicente? Bonū eſt hoī ſi portaueritiugū dn̄i ab adoleſcētia ſua. Bona ꝯmendatio ſecure orōis: ſi p̄mittas verecūdiaꝫdicēs. Adoleſcētulꝰ ſum ego ⁊ ꝯtēptꝰ: iuſtificatōnes tuas nō ſum oblitꝰ. Nec mōlocū ⁊ tꝑs obſeruare oꝑtet eū qͥ ſibi orarevoluerit. Tꝑs feriatū cōmodiꝰ aptiuſqꝫ.maxīe aūt cū ꝓfundū nocturnꝰ ſopor īdicit ſilētiū: tūc plane liberior erit puriorqꝫorō. Cōſurge ī nocte (inqͥt) in pͥncipio vigiliaꝝ tuaꝝ. ⁊ effunde ſic̄ aquā cor tuū an̄

ꝯſpectū dn̄i dei tui qͣꝫ ſecreta aſcēdit d̓ nocte orō. ſolo arbitro deo ſctōqꝫ angl̓o. qͥ illam ſuꝑno altari ſuſcipit p̄ſentandā: qͣꝫ gͣta ⁊ lucida verecūdo colorata rubore. qͣꝫſerena ⁊ placida nullo interturbata clamore vl̓ ſtrepitu. qͣꝫ deniqꝫ mūda atqꝫ ſinceranullo reſꝑſa puluere terrene ſollicitudiniſnulla aſpiciētis laude ſeu adulatōe tēptata. Propter hͦ gͦ ſpōſa nō minꝰ verecūdeqͣꝫcaute ⁊ lectuli ſecretū petebat ⁊ noctꝭ orare. Hoc eſt v̓bū q̄rere volēs. Unū eſt eniꝫAlioqͥn nō recte oras: ſi orādo p̄ter ꝟbuꝫaliqͥd q̄ras. aut qd̓ ꝓpt̓ verbū nō queras.qm̄ in ip̄o ſunt oīa. Ibi remediū vulneꝝ.ibi ſubſidia neceſſitatū: ibi reſarcitꝰ defectuū. ibi ꝓfectuū copie. ibi deniqꝫ qͥcquidacciꝑe vel hr̄e hoībꝰ expedit. qͥcqͥd decet.qͥcqͥd oportet. Sine cauſa gͦ aliud a ꝟ̓bopetit̉. cū ip̄m ſit oīa. Nā ⁊ ſi iſta tꝑalia cuꝫneceſſe eſt poſtulare videmur: ſi v̓bū ī cauſa eſt. vt qͥdē dignū eſt: nō vtiqꝫ illa ſꝫ hocpotiꝰ q̄rimꝰ ꝓpter qd̓ alia poſtulamꝰ. Norunt hͦ qͥ oēm vſum haꝝ reꝝ ad ꝓmerēdūv̓bū dirigere ꝯſueuerūt. Nō pigeat tamēſcrutari adhuc ſecreta lectuli huiꝰ ⁊ tꝑis?ſi forte ī his aliqͥd lateat ſpiritale qd̓ venire ad mediū ꝓſit. Et ſi placet ſentire. lectuli qͥdē noīe hūanā figurari infirmitatē. nōcturnis aūt tenebris. ignorātiā eq̄ hūanā.ꝯſequēs ē ⁊ ꝯgruū ſatꝭ vt dei ꝟtus ⁊ d̓i ſapiētia v̓bū ꝯtra vtrūqꝫ originale malū inſtantiꝰ reqͥrat̉. Nēpe qͥd ꝯueniētiꝰ qͣꝫ vt infirmitati v̓tꝰ: ignorātie ſapīa opponatur.Et ne qͥd ſimplicioꝝ cordibꝰ de hac īterp̄tatōe reſideat dubiū: audiāt qͥd ſuꝑ hocſanctꝰ ꝓph̓a dicat. Dn̄s opē ferat illi ſuꝑlectulū doloris eiꝰ: vniuerſum ſtratn̄ eiusverſaſti ī infirmitate eiꝰ. Atqꝫ id qͥdē d̓ lectulo. iā de ignorātie nocte qͥd manifeſtiꝰqͣꝫ qd̓ ī alio idētidē loqͥt̉ pſalmo? Neſcier̄tneqꝫ ītellexerūt. ī tenebris ābulāt. Pro certo expͥmēs ip̄am ī qͣ nati ſunt totiꝰ hūanigenerꝭ ignorātiā. Ip̄a ē (vt opinor) cui ſebeatꝰ apl̓s fatet̉ natū ⁊ gl̓at̉ ereptū dicēsQui eruit nos d̓ ptāte tenebraꝝ. Un̄ ⁊ dicebat. Nō ſumꝰ filij noctꝭ neqꝫ tenebrarūItē ad oēs electos. vt filij. inqͥt lucis ambulate. Impreſſi ſunt ſermones iſti ſctī Bernardi Argētine ꝑ Martinum flachinibiꝯciuē. Anno dn̄i. M.cccc. xcvij.