LXXV

apud nos infirmꝰ reꝑtus eſt: ex vno iacere. ex altero ⁊ in lectulo iacere hn̄s. An nōlectulus tumulꝰ; an nō lectulꝰ p̄ſepiū: annō lectulꝰ vterꝰ v̓ginis? Neqꝫ enī magnipatris vterꝰ lectulus eſt. ſꝫ lectus magnꝰ:De quo ad filiū. Ex vtero (inqͥt) an̄ luciferum genui te. Quāqͣꝫ nec lectꝰ quidē forſitan digne cenſendꝰ ſit vterꝰ ille qͥ regētispotius qͣꝫ iacētis eſt locꝰ. Manēs enim īpatre regit cū pr̄e vniuerſa. Deniqꝫ nō iacere ſꝫ ſedere ad dexterā patris filiū fidesindubitata hꝫ. ⁊ ip̄e celū ſibi ſedē eſſe nonlectū ꝑhibet vt ſcias illū in ſuis .i. in ſuꝑisnequaqͣꝫ ſolatia hr̄e infirmitatis: ſꝫ poteſtatis inſignia. Merito ꝓinde ſponſa ponēs lectulū dicit ſuū: qꝛ om̄e qd̓ infirmūeſt dei: nō de ꝓprio ineſſe illi manifeſtū eſtſꝫ de nr̄o. Ex nobis aſſumpſit q̄ ꝓ nob̓ ſuſtinuit: naſci. lactari. mori. ſepeliri. Mea ēmortalitas nati. mea infirmitas paruuli.mea expiratio crucifixi: mea ſepulti dormitio. Que pͥora trāſierūt. ⁊ ecce noua ſūtom̄ia. In lectulo meo q̄ſiui ꝑ noctes quēdiligit aīa mea. Quid? In tuo querebas:qͥ ſe iā ī ſua receꝑat. Nū videas filiū hoīsaſcendentē vbi erat pͥus? Iā celū tumulocōmutauit ⁊ ſtabulo: ⁊ tu illū ī tuo adhuclectulo q̄ris? Surrexit non eſt hic. Quidqueris in lectulo fortē. in lectulo magnuꝫ.clarificatū in ſtabulo; Introiuit ī potētias dn̄i. decorē induit ⁊ fortitudinē: ⁊ ecceſedꝫ ſuꝑ cherubin qͥ ſub lapide iacuit. Exhoc iā nō iacet ſꝫ ſedet. ⁊ tu tāqͣꝫ iacēti ſubſidia paras? Siue vt abſolutior veritasſit: aut ſedet iudicans: aut ſtat adiuuans.Sic vos o bone mulieres. cui nā q̄ſo excubias exhibetꝭ: cui aromata ꝯꝑatis: paratis vnguēta? Si ſciretꝭ qͣntꝰ is ſit qͣꝫqꝫſit inter mortuos liber mortuꝰ iſte quē vngere ꝑgitis: vos forſitā petiſſetꝭ ab eo potius vngi. Nōne iſte eſt quē vnxit deꝰ ſuꝰoleo leticie p̄ ꝯſortibꝰ ſuis? Beati eritꝭ voſſi gl̓iari potueritꝭ reuertētes. ⁊ dicere: qꝛ d̓plenitudine eiꝰ ⁊ nos accepimꝰ. Enīuerofactū eſt ita. Nā reuera vncte remeāt q̄ vncture venerāt. Quid ni vncte tā leto initio noue odorifereqꝫ reſurrectōis: qͣꝫ ſpecioſi pedes euāgelizantiū pacē. euāgelizātium bona. Miſſe ab angelo opꝰ faciunteuāgeliſte. facteqꝫ apl̓e apl̓oꝝ: dū feſtinātad annūciandū mane miſcd̓iam dn̄i dicūt. In odore vngētoꝝ tuoꝝ currimꝰ. Ex

tūc gͦ ⁊ deinceps fruſtra in lectulo q̄ſitꝰ eſtſpōſus: qꝛ ⁊ ſi cognouerat eum eccl̓ia ẜmcarnē .i. ẜm carnis infirmitatē: ſꝫ nūc iamnō nouit. Deniqꝫ q̄ſitꝰ eſt poſtmodū a petro ⁊ ioh̓e identidē in ſepulcro: ſꝫ mīme īuētus. Uide tu vtꝝ ne aꝑte ⁊ cōpetenterqͥſqꝫ hoꝝ tūc dicere querit In lectl̓o meoqueſiui quē diligit aīa mea: q̄ſiui ⁊ nō inueni. Nēpe itura ad pr̄em caro q̄ nō eratex pr̄e: pͥus ꝑ gl̓iam reſurrectiōis om̄e infirmū ſe exuit. accinxit potētia: induit lumine ſic̄ veſtimēto: in qͣli nimiꝝ gl̓ia ⁊ ornatu decuit eā paternis aſpectibꝰ pn̄tari.Pulcre ꝟo ſpōſa nō quē diligo ego ſꝫ quēdiligit aīa mea. inqͥt: ꝙ v̓e ⁊ ꝓprie ad ſolāꝑtineat aīam illa dilectio qͣ aliqͥd ſpūalit̓diligit. vbi gr̄a. deū. angl̓m. aīam. Sꝫ etdiligere iuſticiā. veritatē. pietatē. ſapīam.vtuteſqꝫ alias eiuſmodi ē. Nā cū ẜm carnē quippiā diligit vl̓ potiꝰ appetit aīa: v̓bi gr̄a. cibū. veſtimētū. dominiū ⁊ q̄ iſtiuſmodi lūt corꝑalia ſiue terrena: carnis potius qͣꝫ aīe amor dicēdus eſt. Et hͦ ꝓ eo ꝙſpōſa minꝰ vſitate: ſꝫ nō minꝰ ꝓprie aīamſuā ſpōſum diligere dic̄: mōſtras perindeſpm̄ eſſe ſpōſum: ⁊ a ſe nō carnali ſꝫ ſpūaliamore diligi. Et bn̄ ꝑ noctes ſe q̄ſiſſe euꝫ Cait. Nam ſi iuxta paulū qͥ dormiūt noctedormiūt. ⁊ qͥ ebrij ſunt nocte ebrij ſūt: itanō abſurde (vt opinor) dici pōt ꝙ qͥ ignorant nocte ignorāt: ac ꝑ hͦ qui q̄rūt. noctequerūt. Quis enī q̄rat qd̓ palā hꝫ? Porro dies palā facit qd̓ nox abſcōdit̉: vt reperias ī die qd̓ in nocte q̄ſieras. Nox ē itaqꝫ donec querit̉ ſpōſus. qm̄ ſi dies eſſꝫ. demedio fieret. ⁊ mīme q̄reret̉. Et de hͦ ſatis.niſi forte numeroſitas hec noctiū adhucaliqͥd querendū ſignet: qꝛ nō noctē. ſꝫ noctes poſuit. Et mihi videt̉ ſi tu meliꝰ nonhabes. talis mihi poſſe rō reddi. Hꝫ mūdus iſte noctes ſuas ⁊ nō paucas. Quiddico qꝛ noctes hꝫ mūdꝰ: cū pene totꝰ ipſeſit nox. ⁊ totꝰ ſꝑ verſet̉ in tenebris? Nox ēiudaica ꝑfidia. nox ignorātia paganoruꝫ.nox heretica prauitas: nox etiā catholicorū carnalis aīalis ve ꝯuerſatio. An n̄ noxvbi nō ꝑcipiunt̉ ea q̄ ſunt ſpūs dei? Sed⁊ apud hereticos vl̓ ſciſmaticos qͦt ſecte.tot noctes. Fruſtra ꝑ has noctes iuſticieſolē ⁊ lumē q̄ritis veritatꝭ .i. ſpōſum: quianulla ſocietas luci ad tenebras. Sꝫ dicit Daliqͥs ꝙ nō ſit tā ſtulta tā ve ceca ſponſa vt