Sermo

ſumpto ꝯtemplatiōis guſtu: valentiꝰ adꝯquirēda lucra: ſolita alacritate recurrat.Ceteꝝ inter has viciſſitudines plerumqꝫmens fluctuat: metuens ⁊ vehemēter exeſtuans: ne forte alteri hoꝝ dū ſuis affectionibus hincinde diſtrahit̉. plꝰ iuſto inhereat. ⁊ ſic in vtrolibet vel ad modicū a diuina deuiet voluntate. Et fortaſſe tale aliqͥdſanctus Iob patiebat̉ cū diceret. Si dormiero. dico quādo cōſurgā. ⁊ rurſum expectabo veſperā? hoc eſt. Et quietus neglecti operis. ⁊ occupatꝰ perturbate nihilominus quietis me arguo. Uides viruꝫſanctū inter fructū oꝑis ⁊ ſomnū cōtemplationis grauiter eſtuare. ⁊ in bonis licꝫſemꝑ verſantē: ſemꝑ tn̄ quaſi de malis penitentiā agere. ⁊ dei cū gemitu momentisſingulis inquirere voluntatē? Unicū qͥppe in huiuſmodi remediū ſeu refugiū oratio eſt ⁊ frequens gemitꝰ ad deuꝫ. vt quidquādo ⁊ quatenꝰ nos facere velit aſſiduenobis demōſtrare dignet̉. Habes vt egoopinor tria hec. id eſt. p̄dicatiōem. orationem. ꝯtemplationē: in tribꝰ cōmendata ē⁊ deſignata vocabulis. Etenī merito amica dicit̉ que ſponſi lucra ſtudioſe ac fideliter p̄dicando. cōſulendo. miniſtrando cōquirit. Merito columba que nihilominꝰꝓ ſuis delictis in oratōe gemens ⁊ ſupplicans diuinā ſibi nō ceſſat cōciliare miſericordiam. Merito quoqꝫ formoſa q̄ celeſti deſiderio fulgens: ſuꝑne cōtemplationis decorē ſe induit: horis dūtaxat quibꝰcōmode ⁊ oportune id poteſt. Sed ⁊ illd̓vide ſi valeat coaptari huic triplici vniuſanime bono. de tribꝰ videlicꝫ ꝑſonis illisin domo vna cōmanentibꝰ: amicis vtiqꝫſaluatoris ⁊ admodū familiaribꝰ ei. martham loquor miniſtrantē. ⁊ mariā vacantem. ⁊ Lazaꝝ quaſi gementē ſub lapide ⁊reſurrectiōis gratiā flagitantē. Hec dictaſunt pro eo ꝙ ſponſa deſcribit̉ adeo ſoleri⁊ peruigil in obſeruando ſemitas ſponſi.vt minime eā latere poſſit quando ⁊ ī qͣnta feſtinatione ad ſe veniat. ſed et quandolonge. ⁊ quando ꝓpe. ⁊ quando p̄ſens ſit.nulla ſubitatōe p̄occupari valeat: vt ignoret ⁊ quia ꝓinde meruerit non ſolū reſpic̄imiſericorditer. ſed et dignanter letificariamoris vocibꝰ ⁊ gaudere gaudio ꝓpt̓ vocem ſponſi. Nos quoqꝫ ad hec qͣꝫuis audacter adiecimus ꝙ queuis etiā de nobiſ

anima ſi ſimiliter vigilet. ſimiliter ⁊ ſalutabitur vt amica. conſolabit̉ vt colūba. amplexabitur vt formoſa. Perfectꝰ om̄is reputabitur in cuiꝰ anima tria hec cōgruenter atqꝫ oportune cōcurrere videbunt̉. vt⁊ gemere pro ſe ⁊ exultare in deo nouerit:ſimul ⁊ ꝓximoꝝ vtilitatibꝰ potens ſit ſubuenire: placens deo. cautꝰ ſibi. vtilis ſuisSed ad hec quis tā idoneus? Utinā ip̄ain vniuerſis nobis ⁊ ſi non tota in ſingulis: ſaltē ſingula ī diuerſis ſicut hodie haberi vident̉ longis reſeruent̉ temporibusHabemus ſiquidē Marthā tāqͣꝫ ſaluatoris amicā in his qui exteriora fideliter adminiſtrāt. Habemus ⁊ Lazarū tanqͣꝫ columbā gementē. nouicios vtiqꝫ qui nuꝑpeccatis mortui pro recentibꝰ adhuc plagis laborant in gemitu ſuo ſub timore iudicij. ⁊ ſicut vulnerati dormientes ī ſepulcris quoꝝ nō eſt memor amplius. ſic ſen̄putant reputari donec ad chriſti iuſſionēſublato pondere timoris tanqͣꝫ p̄mentislapidis mole reſpirare in ſpem venie poſſint. Habemus quoqꝫ Mariā ꝯtemplātem in illis qui ꝓceſſu longioris temꝑiscooperāte gratia dei in aliquid melius etletius ꝓficere potuerūt. quādo iam de indulgentia p̄ſumentes: non tam verſare intra ſe ſolliciti ſunt triſtē imaginē peccatorum qͣꝫ certe in lege dei meditari die ac nocte inſatiabiliter delectant̉. interdū etiamreuelata facie gloriam ſponſi cū ineffabiligaudio ſpeculantes: in eandē imaginemtranſformant̉ de claritate in claritatē tāqͣꝫa domini ſpū. Iam ad quid ſpōſam ſurgere ⁊ properare hortet̉ his qui paulo ante defenſare viſus eſt eam: ne dormiēs ſuſcitaretur: alio ſermone videbimuſ. Adſitipſe vt ⁊ huiꝰ nobis ſacramēti rationemaperire dignet̉ ſponſus eccleſie Ih̓s xp̄sdn̄s noſter. qui eſt ſuꝑ om̄ia deꝰ bn̄dictꝰ īſecula Amen.¶ Sermo. lviij.Urge propera.ſ amica. columba mea. formoſamea ⁊ veni. Quis hͦ dic̄? Abſqꝫdubio ſpōſus. Et nōne ip̄e ē qͥ paulo an̄ſuſcitari dilectā tātopere ꝓhibebat? Quopacto ego nūc nō ſolū vt ſurgat ſꝫ vt ⁊ accelerꝫ iubet? Uenit ī mentē ſil̓e qͥd ex euangelio. Ea qͥppe nocte qͣ dn̄s tradebat̉. cū