XL

reprehenſionis appareat? Ꝙ ſi minimequidē veritatis deſiderio. ſed aut inanisglorie. aut alterius qualiſcūqꝫ commoditemporalis obtentu in veritatē intenderit. iam ⁊ ſi vnā genarum videatur habere formoſam. non tamē vt arbitror dubitabis iudicare vel ex parte deformē cuiuſalterā faciem cauſe turpitudo fedauerit.Si aūt videris hominē nullis honeſtisſtudijs intendenteꝫ: ſed carnis illecebrisirretitum. ventri ⁊ luxurie deditū. qualesſunt illi quorū deus venter eſt. ⁊ gloria inconfuſione eorū qui terrena ſapiunt. qͥdiſtum? nonne ex vtraqꝫ parte fediſſimumiudicabis. in cuiꝰ vtiintentione ⁊ res ⁊cauſa reproba inuenitur? Ergo intenderenon in deū ſed in ſeculū: ſecularisnimeeſt. nec vllā prorſus genarumſamhabentis. Intendere.uaſi in deumſed nō propter deū: hyplane anime eſt. cuiꝰ ⁊ ſi vna fadecora videturꝙ ad deum qualicūqꝫ inat. ipſa tamē ſimulatiexterminat: ⁊ magis perit fedtatem. Si aūt vel ſolte preſentis neceſſaria aconuerterit intentionē: non quidēputidā. puſillanimitatismus ſubobſcurā ⁊ miniro econtrario intendere inn̄ deūtn̄ ꝓpt̓ deū. n̄ ociū macium eſt. Abſit autē vt qui huiuſmodi eſtquicqͣꝫ illā dixerim hadeformē. nectamē ad perfectū affirmauerim perueniſſe decoris: quippe que adhuc ſollicita eſt⁊ turbatur erga plurima. ⁊ nō poteſt terrenorū actuū vl̓ tenui puluere non reſpergiQuem tamen cito facileqꝫ deterget vel inhora ſancte dormitionis caſta intentio ⁊bone ꝯſcientie interrogatio in deum. Ergo ſolū inquirere deū propter ipſum ſolūhoc plane eſt vtrāqꝫ bipartite intentiōisfaciem habere pulcerrimā. atqꝫ id proprium ac ſpeciale ſponſe. cui merito ſingulari prerogatiua audire conueniat. Pulcreſunt gene tue ſicut turturis. Cur vero ſic̄turturis. Pudica auicula eſt: ⁊ conuerſatio eius nō cuꝫ multis. ſed ſolo degere fertur contenta cōꝑare: ita vt ſi illum amiſerit: alterū non requirat. ſed ſola deincepsconuerſetur. Tu ergo qui hec audis vt ſane non ocioſe audias ea que ſcripta ſunt

propter te. ⁊ nūc propter te verſantur ⁊ diſputātur. Tu (inquā) ſi ad iſtiuſmodi ſpirituſſancti incitamenta moueris: ⁊ inardeſcis dare operā quomodo animā tuaꝫfacias ſponſam dei: ſtude ambas ſpecioſas habere has genas tue intentionis. vtimitator caſtiſſime volucris: ſedeas ẜmprophetā ſolitarius. quoniaꝫ leuaſti te ſupra te. Omnino ſupra te: angelorū dominō deſponſari. An non ſupra te adhereredeo. atqꝫ vnū ſpiritum eſſe cum eo. Sedeitaqꝫ ſolitariꝰ ſicut turtur: nihil tibi ⁊ turbis. nihil cum multitudine ceterorū: etiaꝫqꝫ ipſum obliuiſcere populū tuum et domū patris tui: ⁊ concupiſcet rex decoremO ſancta anima ſola eſto: vt ſoli omniuꝫſerues teipſam quē ex omnibꝰ tibi elegiſtiFuge publicuꝫ: fuge ⁊ ipſos domeſticosſecede ab amicis ⁊ intimis: etiam ⁊ ab illo qui tibi miniſtrat. An neſcis te verecūdum habere ſponſum. ⁊ qui nequaqͣꝫ ſuāvelit tibi indulgere preſentiā preſentibusteris?ede ergo. ſed mente non corore.dintentione. ſed deuotione. ſꝫ ſpiritu. Sritus enim ante faciē tuaꝫ chriſtus dominꝰ. ſpirituſqꝫ requirit non cororis ſolitudinē. quāqͣꝫ ⁊ corpore īterdūnon oole te ſeparas: cum oportune poeſertim in temꝑe orationis. Tenesim in ho⁊ mandatū ſponſi ⁊ formaꝫinquituꝫ oraueris intra in cubiculum tuū. ⁊ clauſo oſtio ora. Et quod dixitfecit. Solus in oratione pernoctabat. nōmodo ſe abſcondēs a turbis. ſed nec vllūquidem diſcipulorū. nec vllū domeſticorum admittēs. Deniqꝫ tres ſecū intimosſibi adduxerat cuꝫ vltro ꝓperaret ad mortem. auulſus eſt ⁊ ab ipſis orare volens.Ergo ⁊ tu fac ſimiliter quando orare volueris. De cetero ſola indicitur tibi mentis ⁊ ſpiritus ſolitudo. Solus es ſi noncōmunia cogites: ſi nō affectes preſentia.ſi deſpicias quod multi ſuſpiciūt. ſi faſtidias quod omnes deſiderat. ſi iurgia deuites. ſi damna non ſentias. ſi non recorderis iniuriarum. Alioquin nec ſi ſoluscorpore es: ſolus es. Uides ne poſſe eſſete ⁊ ſoluꝫ inter multos ⁊ inter multos nōſolum? Solus es in quātacunqꝫ hominum verſeris frequētia: tm̄ caue aliene cōuerſationis eſſe: aut curioſus explorator.aut temerarius iudex. Etiam ſi perperaꝫ