Sermo
ſimus qͥ ꝯuerſi ſumꝰ ad dn̄ꝫ quod ſanctaſcriptura dicit. Fili accedēs ad ſeruitutēdei: ſta in timore: ⁊ p̄para aīam tuā ad tēptationē. Itaqꝫ pͥmordia noſtre ꝯuerſionis (iuxta cōmunis qͥdē exꝑientie rōem).pͥmus exagitat timor: quē intrātibꝰ ſtatiꝫhorror vite īgerit artioris ⁊ inſueta auſteritas diſcipline. Atis timor nocturnꝰ d̓rvel qꝛ nox in ſcripturis deſignare ſolꝫ aduerſa. vl̓ qm̄ ꝓpter qd̓ aduerſa pati aggredimur: id nōdū reuelatū eſt. Si enī diesille luceret in cuiꝰ lumine parit̓ ⁊ labores⁊ p̄mia videremꝰ: timor om̄ino qͦrumuislaboꝝ nullꝰ eſſet: p̄ deſiderio p̄mioꝝ: duꝫclara luce appareret: qm̄ nō ſint cōdignepaſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā quereuelabit̉ in nobis. Nūc vero qm̄ abſcondita ſunt ab oculis noſtris ⁊ nox eſt interim in hac ꝑte: tēptamur nimiꝝ a timorenocturno. ⁊ ꝓ bonis q̄ nō videmꝰ: formidamus q̄ imp̄ſentiaꝝ ſunt aduerſa tolerare. Uigilandū ꝓinde ⁊ orandū pͥmo ītrātibꝰ ꝯtra hāc primā tēptationē: ne ſubitop̄occupati a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate. a bono cepto: qd̓ abſit. reſiliāt. Superata aūt hac tēptatiōe. armemꝰ nos nihilominꝰ ⁊ aduerſus hoīm laudes. que d̓laudabili potiſſimū vita ſumūt materiā.Alioqͥn patebimꝰ vulneri a ſagitta volātein die. que eſt inanis gl̓ia. Fama ſiqͥdemvolat. ⁊ ideo ī die. qꝛ ex oꝑbꝰ lucis. Si hͨexufflat̉ tanqͣꝫ inanis aura. reſtat vt ſolidius aliqͥd afferat̉ de diuitijs ⁊ honoribꝰ ſeculi. ſi forte qͥ nō curat laudes: appetat dignitates. Et vide ſi nō hic ordo tēptandiſeruatꝰ eſt ī dn̄o noſtro. cui poſt ſuggeſtūad ſolā vanitatē p̄cipitiū. on̄ſa ſunt om̄iaregna mūdi atqꝫ oblata. Tu gͦ exēplo dn̄i⁊ iſta rēnue. Aliter neceſſe eſt circūuenirite a negocio ꝑambulāte ī tenebris. qd̓ eſthypocriſis. Etenī iſta de ambulatōne deſcēdit. ⁊ in tenebris habitatio eiꝰ. quippeabſcōdit qd̓ ē. ⁊ qd̓ nō ē mētit̉. Negociat̉aūt om̄i tꝑe. formā retinēs pietatis ad ſeſe occultandū. virtutē aūt eiꝰ vendicās ⁊ęmēs honores. Poſtrema tēptatio eſt deMmoniū meridianū ꝙ ſoleat maxime inſidiari ꝑfectis. qͥ videlicet tāqͣꝫ viri v̓tutuꝫom̄ia ſuꝑauerint. voluptates. fauoreſ. honores. Quid enī iam ſuꝑeſt ei qͥ temptatin quo poſſit pugnare palā aduerſus huiuſmodi? Uenit ꝓinde occultus qͥ mani-
feſtꝰ nō audet. ⁊ quē ſatis expertꝰ eſt apertū om̄e horrere malū. falſo bono ſupplantare molit̉. Qui aūt dicere poſſunt cū apoſtolo. nō enī ignoramꝰ aſtutias eiꝰ. qͦ plꝰꝓficiūt. eo magis ſolliciti ſunt cauere a laqueo iſto. Hinc eſt ꝙ Maria angelica ſalutatiōe turbat̉. dolū (niſi fallor) ſuſpicāsEt Ioſue nō pͥus amicū angelū ſuſcipitqͣꝫ eſſe amicū nouerit. Deniqꝫ ſciſcitat̉ ſuus ne ſit an aduerſarioꝝ tāqͣꝫ qͥ expertꝰ ſitdemonij meridiani verſutias. Apl̓i quoqꝫ aliqn̄ cū laborarēt in remigādo ventoaduerſante ⁊ iactāte nauiculā vidētes dominū ambulantē ſupra mare ⁊ putanteseſſe fantaſma. ita vt clamarēt p̄ timore. nōne aꝑtā meridiani ſuſpitionē demonij p̄tenderūt? Et recordamī ſcripture dicētisqꝛ quarta vigilia noctis venit ad eoſ. ambulans ſupra mare. Quarto igit̉. id eſt. ſupremo demū loco hec tēptatio formidet̉⁊ quo ſe in ſūmo ſtare qͥs viderit. eo ſibi vigilantiꝰ ab incurſu ⁊ demonio meridianocauendū intelligat. Porro diſcipulis verus ſe manifeſtauit meridies ī eo ꝙ audierunt. ego ſum nolite timere. ⁊ falſi ſuſpitio ab eis depulſa eſt. Utinā ⁊ nobis quotiens palliata falſitas molit̉ irrepere emittat lucē ſuā ⁊ veritatē ſuā ad ꝓdendā illaꝫoriēs ex alto verꝰ meridies. ⁊ diuidat lucēa tenebriſ. vt nō notemur a ꝓph̓a tāqͣꝫ ponētes lucē tenebras ⁊ tenebras lucē ¶ Adhuc niſi tedio fuerit longitudo ſermonis.has qͣttuor tēptatōes tēptabo ſuo ordineaſſignare ip̄i corꝑi xp̄i. qd̓ eſt eccl̓ia. Et ecce qͣꝫ breuiꝰ poſſum ꝑcurro. Uidete pͥmitiuā eccl̓iaꝫ. ſi nō pͥmo ꝑuaſa eſt acriter nimis a timore nocturno. Erat enī nox qn̄om̄is qͥ interficeret ſanctos arbitrabaturobſequiū ſe p̄ſtare deo. Hac aūt tēptatōedeuicta ⁊ ſedata tēpeſtate. inclita facta eſt⁊ iuxta ꝓmiſſionē ꝯſe factā in breui poſita in ſuꝑbiā ſeculoꝝ. Et dolēs inimicꝰ ꝙfruſtratꝰ eſſet a timore nocturno. cōuertitſe callide ad ſagittā volantē ī die. ⁊ vulnerauit in ea quoſdā de eccl̓ia. Et ſurrexer̄thomīes vani. cupidi gl̓ie. ⁊ voluerūt ſibifacere nomē. ⁊ exeūtes de eccl̓ia diu eādeꝫmatrē ſuā afflixerūt in diuerſis ⁊ ꝑuerſisdogmatibꝰ. Sed hec quoqꝫ peſtis depulſa eſt in ſapiētia ſanctoꝝ. ſicut ⁊ prima inpatientia martiꝝ. En tempora iſta liberaquidē deo miſerāte ab vtraqꝫ illa malicia