XXVII

opus ꝑfecimus quod iniunxeras. rediuimus cū exultatione reportātes manipulos pacꝭ. Porro ego oblitꝰ pene ſum meeconuētionis: ſed nō tū. Pudet ſingultuūhoꝝ qui p̄uaricatōnis me arguūt. Quidplura. Repetiſti cōmendatū. recepiſti tuum. Finē verborū indicunt lachryme: tuillis dn̄e finē modūqꝫ indixeris.Sermo .xxvij.F1Uīa debitishumanitatis officijs amicuꝫreuertentē in patriā ꝓſecuti ſumus: redeo fratres ad ꝓpoſitū edificandiquod intermiſerā. Incongruuꝫ nāqꝫ eſtdiu flere letantē. ⁊ ſedenti ad epulas lacrimas multas ingerere importunū. Sed⁊ ſi noſtras defleamꝰ erumnas: ne id quidem oportet nimis: ne nō tā amaſſe illuꝫqͣꝫ noſtra queſiſſe de illo commoda videamur. Temperet ſane dilecti gaudiū meſticiā deſolatoꝝ. ⁊ tolerabiliꝰ fiat nobis qd̓nobiſcū nō eſt. quia cū deo eſt. Fretus ergo orationibꝰ veſtris volo in luceꝫ ſi poſſum ꝓdere quicqͥd illud eſt qd̓ opertū illiſpellibꝰ ſentio. que in exemplū decoris ſpōſe ꝓducte ſunt. hoc ſicut recolitis tactū fuit: ſed indiſcuſſum remāſit. Porro diſcuſſum ⁊ declaratū quō nigra ſit ſicut tabernacula cedar. Quō ergo ſicut pelles Salomonis formoſa? Quaſi vero Salomōin om̄i gloria ſua qͥcqͣꝫ habuerit ꝯdignuꝫdecore ſpōſe ⁊ gloria ornatꝰ eiꝰ. Et qͥdemſi nō ad decorē ſponſe. ſed ad nigredinempotiꝰ (neſcio qͣs) pelles iſtas ſicut et tabernacula cedar reſpicere diceremꝰ. fortaſſiscōpeteret nec deeſſꝫ vnde idꝯgruere mōſtraremus ſicut ⁊ monſtrabimꝰ. At veroſi ſponſe claritati quarūcunqꝫ decorē pellium cōparandū putamꝰ: hic ꝓrſus opꝰnobis eſt eiꝰ ad quem pulſaſtis auxilio. q̄tinus miſteriū hoc digne aperire poſſimꝰQuid nāqꝫ eoꝝ que in facie lucent: ſi īterne cuiuſpiā ſancte anime pulcritudini cōparet̉. nō vile ac fedū recto appareat eſtimatori? Quid (inqͣꝫ) tale in ſe oſtendit ea q̄preterit figura huiꝰ mundi. quod equareſpeciē anime poſſit illiꝰ: que exuta terrenihominis vetuſtatē: eius qui de celo eſt decorem induit. ornata optimis moribus ꝓmonilibꝰ. ip̄o purior ſicut ⁊ excelſior ethere ſole ſplēdidior? Noli ergo reſpicere ad

iſtū Salomonē: cū indagare cupis cuiꝰcemodi ſe pellibꝰ ſimilē ī decore ſpōſa glorietur. Quid eſt ergo quod dicit. formoſaſum ſicut pelles Salomonis. Magnuꝫ⁊ mirabile quiddā. vt ego eſtimo. ſi tamēnō hunc: ſed illū hic attendamꝰ de quo dicitur. Ecce plus qͣꝫ Salomon hic. Namvſqꝫ adeo is meꝰ Salomon: ſalomon eſtvt nō modo pacificꝰ (quod quidē Salomon interpretat̉). ſed ⁊ pax ipſe vocetur.Paulo ꝑhibente. quia ipſe eſt pax noſtra.Apud iſtū Salomonē non dubito poſſe inueniri: quod decori ſpōſe om̄ino comparare nō dubitē. Et p̄ſertim de pellibuseius aduerte in pſalmo. Extendēs (ait) celum ſicut pellē. Nō ille ꝓfecto Salomō.(⁊ ſi multū ſapiens: multūqꝫ potens) extendit celū ſicut pellē. ſed is potius qͥ nontam ſapiēs qͣꝫ ipſa ſapiētia eſt. ipſe ꝓrſusextendit ⁊ cōdidit. Iſtiꝰ ſiquidē ⁊ nō illius illa vox eſt. Quando p̄parabat celos(haud dubiū quin deus pater) ego aderāAderat ſine dubio p̄paranti celos ſua virtus ſuaqꝫ ſapiētia. Nec putes aſtitiſſe ocioſam. ⁊ quaſi ad ſpectandū ſolūmodo. qꝛdixit aderam. nō etiā p̄parabam. Reſpicepauliſper inferiꝰ. ⁊ inuenies aperte ſubiūgentē. quia erat cū eo cōponens oīa. Deniqꝫ ait. Quecūqꝫ enī pater facit: hec ⁊ filius ſimiliter facit. Et ip̄e itaqꝫ extēdit celum ſicut pellē. Pulcerrima pellis que inmodū magni cuiuſdā tentorij vniuerſaꝫoperiēs faciē terre. ſolis. lune. atqꝫ ſtellaꝝvarietate tā ſpectabili humanos oblectataſpectuſ. Quid hac pelle formoſiꝰ? Quidornatius celo? Minime tamē vel ip̄m vllatenus cōferendū glorie ⁊ decori ſponſeeo ipſo ſuccumbens ꝙ p̄terit ⁊ hec figuraipſius. vtpote corporea ⁊ corporeis ſubiaiacens ſenſibꝰ. Que enī vident̉: temꝑaliaſunt. que aūt nō vident̉: eterna. Sed ē rationalis quedā ſponſe ſpecies: ſpiritualiſqꝫ pulcritudo. ipſaqꝫ eterna. quia imagoeternitatis. Decor eius (verbi gratia) charitas eſt. ⁊ charitas ſicut legitis nunqͣꝫ excidit. Eſt certe ⁊ iuſticia. ⁊ iuſticia eius inquit manet in ſeculū ſeculi. Eſt etiā patiētia. ⁊ legitꝭ nihilominꝰ. quia patiētia pauperum nō peribit in finem. Quid voluntaria paupertas: quid humilitas? Nōnealtera regnum eternū. altera eque exaltationē ꝓmeretur eternā. Eo quoqꝫ ſpectat ⁊