¶ Sermo

ſe eſt diſponit om̄ia ſuauiter. diſponit tamen ⁊ contemplantē. qui forte eo loci peruenerit: quieſcere non permittit. ſed mirabiliter qͣꝫuis delectabiliter rimantē ⁊ admirantē fatigat redditqꝫ inquietuꝫ. Pulcre vtrūqꝫ in cōſequentibꝰ ſponſe expͥmit⁊ delectatiōem videlicet iſtiuſmodi ꝯtemplationis ⁊ inquietudinē: vbi ⁊ ſe dormire ⁊ cor ſuū vigilare fatetur. Nam in ſomno quideꝫ ſuauiſſimi ſtuporis placideqꝫadmirationis ſentire quietem. in vigilijsvero inquiete nihilominus curioſitatꝭ aclaborioſe exercitatōnis pati ſe fatigatōemſignificat. Hinc beatus Iob. Si dormiro (ait) dico quando conſurgā: ⁊ rurſuseſperā. Sentis ne in his verpectabomā velle interdum moleſtam quodāmododeclinare ſuauitatē eādemqꝫ rurſum ſuauē moleſtiaꝫ affectare?Non enim dixiſſet. quando conſurgaꝫ: ſiex toto ei quies illa ſue contemplationisplacuiſſet. ſed ⁊ ſi ex toto diſplicuiſſet: nōdenuo expectaſſet horam quietis. id eſt.veſperam. Nō igitur locus eſt iſte cubiculi: vbi nequaqͣꝫ per omnē modum quieſcitur. Eſt item locus de quo ſuper rationalem reprobā quidē creaturā: immobilisvigilat ſecretiſſima ⁊ ſeueriſſima animaduerſio iuſti iudicis dei: terribilis in conſilijs ſuper filios hominū. Cernitur (inqͣꝫa timorato cōtemplatore hoc loco deꝰ: iuſto ſed occulto iudicio ſuo: reproboꝝ necdiluens mala. nec acceptans bona: inſuꝑ⁊ corda indurans: ne forte doleant ⁊ reſipiſcant ⁊ cōuertantur. ⁊ ſanet eos. Et hocnon abſqꝫ certa ⁊ eterna ratione. quod tāto formidoloſius conſtat eſſe quanto immobilius fixum extat in eternitate. Pauēdum valde qd̓ in ꝓpheta d̓ huiuſmodi legimus. vbi loquens ad angelos ſuos deus. ſic ait. Miſereamur impio. Quibuspauentibꝰ atqꝫ querentibꝰ nō ergo diſcetfacere iuſticiam? Non (inquit) ſubdenſqꝫcauſam in terra: ait. ſanctorū iniqua geſſit. ⁊ non videbit gloriā domini. Timeātclerici. timeant miniſtri eccleſie qui in terris ſanctorū quas poſſident: tam iniquagerunt: vt ſtipendijs que ſufficere debeātminime contēti: ſuperflua quibus egeniſuſtētandi forent: impie ſacrilegeqꝫ ſibi retineant. ⁊ in vſus ſue ſuperbie atqꝫ luxurie victum pauperū conſumere non vere-

antur. duplici profecto iniquitate peccātes. ꝙ ⁊ aliena diripiūt ⁊ ſacris in ſuis vanitatibus ⁊ turpitudinibꝰ abutunt̉. Ta­ Xlibus ergo cū impreſentiarum parcere acmiſereri ne in eternum parcat cuius iudicia abyſſus ml̓ta aduertitur: quis hoc loco requiem querat? Habet hec viſio tremorem iudicij: non ſecuritatem cubiculiTerribilis eſt locus iſte ⁊ totiuſ expers qͥetis. Totus inhorrui ſi quando in eū raptus ſum: illam apud me replicans cumtremore ſententiā. Quis ſcit ſi eſt dignusamore an odio? Nec mirum ſi titubo egoibi (folium vtiqꝫ qd̓ a vento rapitur ⁊ ſtipula ſicca) vbi ⁊ maximus ille contēplator ſuos quoqꝫ fatetur pene motos fuiſſepedes: pene effuſos greſſus. Et dicebat.Zelaui ſuper iniquos: pacē peccatorū videns. Quare? In labore inquit hominūnon ſunt ⁊ cū hominibꝰ non flagellabuntur. Ideoqꝫ tenuit eos ſuperbia: ne humilientur ad penitentiā: ſed damnent̉ ꝓpterſuperbiā cū ſuꝑbo diabolo et angelis eiꝰ.Nā qui in labore hominū non ſunt: in labore demonū ꝓfecto erūt. dicente iudice.Ite maledicti in ignem eternū. qui paratus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Eſt tamendei locus ⁊ iſte: plane nō aliud qͣꝫ domusdei ⁊ porta celi. Hic nempe timeri diſcit̉deus. Hic ſanctū ⁊ terribile nomen eius⁊ tanqͣꝫ ingreſſus glorie. Initium planeſapientie timor domini. Nec te moueat ꝙinitium ſapientie huic demū loco dederī⁊ non priori. Ibi quippe in quodam qͣſiauditorio ſuo docentē de om̄ibus magiſtram audimus ſapiētiā: hic ⁊ ſuſcipimꝰIbi inſtruimur quidē: ſed hic afficimur.Inſtructio doctos reddit. affectio ſapiētes. Sol non om̄es quibus lucet etiā ca vlefacit. Sic ſapientia multos quos docꝫquid ſit faciendū: non cōtinuo etiā accendit ad faciendū. Aliud eſt multas diuitias ſcire. aliud ⁊ poſſidere. nec noticia diuitem facit: ſed poſſeſſio. Sic prorſus ſic.aliud eſt noſſe deum. ⁊ aliud timere. neccognitio ſapientem: ſed timor facit: qui ⁊afficit. Tu ne ſapientē dixeris quē ſua ſcientia inflat? Quis illos ſapientes niſi inſipientiſſimus dicat. qui cum cognouiſſent deum: non tanqͣꝫ deum glorificauer̄taut gratias egerunt? Ego magis cū apoſtolo ſentio. qui inſipiens cor eorum ma.