Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

⁊ cū om̄i alacritate curremꝰ. Nō curramego ſola. ⁊ ſi ſolā me trahi petierim: currēt⁊ adoleſcētule mecū. Curremꝰ parit̓. curremus ſimul: ego odore vngentoꝝ tuorū.ille meo excitate exēplo atqꝫ hortatu: ac ꝑhoc om̄es in odore vngentoꝝ tuoꝝ curremus. Habet ſpōſa imitatores ſui: ſicut ⁊ip̄a eſt chriſti ⁊ ideo nō ait ſingularit̓: curram. ſꝫ curremꝰ. Sꝫ orit̉ queſtio. cur ſimiliter cū ſe petijt trahi. etiā adoleſcentulas nō adiūxit. vt n̄ trahe me. ſꝫ trahe nosdiceret. Quid enī? forte ne ſponſa indigettrahi: ⁊ adoleſcētule nō indigent? O pulcra. o felix. o beata. ediſſere nobis huiꝰ diſtinctiōis rationē. Trahe me ais. Quareme. ⁊ non nos? An hoc bonū inuides nobis? Abſit. Neqꝫ enī ꝓtinus dixiſſes adoleſcentulas tecū eſſe curſituras ſi ſola poſtſpōſum ire voluiſſes. Cur gͦ pluralit̓ moxſubiūctura curremꝰ: trahi te ſingulariterpoſtulaſti? Charitas inqͥt ita poſtulabatDiſce ꝑ hoc verbuꝫ a me in ſpūali exercitio duplex auxiliū deſuꝑ ſperare: correptionē ⁊ ꝯſolationē. Altera foris exercet: altera viſitat intꝰ. Illa repͥmit inſolentiā: iſtain fiduciā erigit. Illa oꝑatur hūilitatem:iſta puſillanimitatem ꝯſolat̉. Illa cautos.iſta deuotos facit. Timorē dn̄i docet illa:iſta ip̄m timorē infuſo tēperat gaudio ſalutari: ſicut ſcriptū eſt. Letet̉ cor meum: ⁊timeat nomē tuū. Itē. Seruite dn̄o in timore: ⁊ exultate ei cū tremore. Trahimurcū temptatōibꝰ ⁊ tribulatōibꝰ exercemur:Currimꝰ. cū internis ꝯſolatōibꝰ ⁊ inſpirationibꝰ viſitati. tanqͣꝫ in ſuaue olentibꝰvnguētꝭ reſpiramꝰ. Ergo qd̓ auſteꝝ ⁊ durum videt̉. retineo mihi tāqͣꝫ forti. tāqͣꝫ ſane. tāqͣꝫ ꝑfecte. ⁊ dico ſingularit̓. trahe meQd̓ ſuaue ⁊ dulce. tibi taqͣꝫ infirmo communico ⁊ dico. curremꝰ. Noui ego adoleſcentulas delicatas ⁊ teneras eſſe. ⁊ minꝰidoneas ſufferre tēptatōes: ⁊ ꝓpterea mecum volo vt currāt. ſꝫ nō vt mecū trahāt̉.volo hr̄e ſocias ꝯſolationis. non aūt ⁊ laboris. Quare? Qm̄ infirme ſunt. ⁊ vereorne deficiāt. ne ſuccūbant. Me (inqͥt) o ſpōſe corripe. me exerce. me tēpta. me trahe pꝰte. qm̄ ego in flagella parata ſum. ⁊ potēsad ſuſtinendū. Tertatim ſimul curremꝰid eſt. ſola trahar. ſꝫ ſil̓ curremꝰ. Curremꝰcurremꝰ: ſꝫ in odore vngentoꝝ tuoꝝ: nonin noſtroꝝ fiducia meritoꝝ. Nec ī magni

tudine viriū noſtraꝝ currere noſ ꝯfidimꝰ:ſed ī multitudine miſerationū tuaꝝ. Naꝫ⁊ ſi quādo cucurrimꝰ ac volūtarie fuimꝰ:nō fuit volētis neqꝫ currētis: ſꝫ miſerētisdei. Reuertat̉ miſeratio ⁊ curremꝰ. Tu qͥdem ī virtute tua tāqͣꝫ gygas ⁊ potēs curris: nos niſi vnguēta tua ſpirauerint noncurremꝰ. Tu quē pater vnxit oleo leticiep̄ cōſortibꝰ tuis curris in ip̄a vnctōe: nosin illiꝰ odore curremꝰ. Tu in plenitudine.nos in odore. Tempꝰ eſſet vt ꝑſolueremqd̓ de vnguētis ſpōſe longe ſupra ꝓmiſiſſe me memini: ſi nō huiꝰ ẜmonis longitudo vetaret. Differo gͦ. Nā ⁊ materie dignitas: artari moleſta breuitate nō patit̉. Rogate dn̄m vnctiōis vt volūtaria oris meibeneplacita facere dignet̉: ad inſinuandāveſtris deſiderijs. memoriā abūdātie ſuauitatis ſue: que eſt in ſponſo eccl̓ie Ieſuchriſto dn̄o noſtro ⁊c̄.. Sermo. xxij.I ita precioſaita magnifica ſpōſe vnguēta inuēta ſunt: quēadmodū cum tractarent̉: audiſtis. ſpōſi qualia ſunt? Et ſidigne ea nos ꝓut ſunt nō ſufficimꝰ explicare. haud dubiū tn̄ quin excellētior horūvirtus ⁊ gr̄a efficacior ſit. quoꝝ ſolus nōſolū adoleſcētulas ſꝫ ipſam quoqꝫ ſpōſaꝫodor excitat ad currendū. Si enī aduertis. nil tale de ꝓprijs vnguētis auſa ē polliceri. Et quidē illa optima eſſe gloriat̉. ſꝫnō dicit tamē: quia in eis cucurriſſet autcurreret. qd̓ in iſtoꝝ ſolo odore promittitQuid ſi ip̄am vnctionē in ſe effuſam ſentiret. cuiꝰ ita tenui exhilarata fragrātia ꝑmouet̉ vt currat? Mirum ſi nō et volaret Sꝫ dicit aliqͥs. Deſineiaꝫ cōmendare:latis cū ea ceperꝭ aſſignare: apparebit qͥdſint. Non. Minime ego iſtud polliceor.Sane an vel ip̄a ſint que aīo ſuggerūturdicēda: crede mihi. adhuc neſcire me fateor. Exiſtimo enī ſpōſum varias aromatūatqꝫ vnguentoꝝ habere ſpēs ⁊ nō paucaſ⁊ alias quidē eſſe in quibꝰ ſingulariter oblectat̉ ſpōſa: tāqͣꝫ ꝓpīquior ac familiarioralias ꝟo que vſqꝫ ad adoleſcentulas ꝑueniūt. alias que ꝑtingūt etiā ad lōge poſitos ⁊ extraneos vt nō ſit qͥ ſe abſcondat acalore eiꝰ. Sed licet ſuauis dn̄s vniuerẜmaxime tn̄ domeſticis. ⁊ quanto quis ei