Sermo

quibꝰ carere cū integritate etiā ſalutis ꝓprie poſſumꝰ. ꝓximoꝝ ꝓculdubio in ſalutem expendēda donant̉. Et has ſpūſſancti oꝑationes quas vel in nobis vel ī alijexꝑimur: vt ex re noīa accipiāt infuſionēſi placet atqꝫ effuſionē nominemus. Cuinaͣ ergo haꝝ cōuenit oleū effuſum nomētuū? Nōne effuſioni? Nā de infuſione infuſum potiꝰ qͣꝫ effuſum dixiſſet. Deniqꝫ d̓vbeꝝ foris ſpirāte fragrātia ⁊ de nō internis ſponſe virtutibꝰ ꝓlatū eſt: oleū effuſūnomē tuū. Deniqꝫ ob bonū odorē vberūextrinſecꝰ ꝑfuſorū. ait ſpōſa. Oleū effuſuꝫnomen tuū. aſcribēs ip̄m odorē noī ſponſi tanqͣꝫ oleo effuſo ſuꝑ vbera. Et quicūqꝫmunere gr̄e exterioris ꝑfuſum ſe ſentit: qͦ⁊ ip̄e alijs refundere poſſit: etiā huic dicere eſt: oleū effuſum nomē tuuꝫ. Sed ſanecauendū ī his aut dare qd̓ nobis accepimus. aut qd̓ erogandū accepimꝰ retinereRē ꝓfecto ꝓximi retines tibi. ſi (vbi cauſaplenus v̓tutibꝰ cū ſis: foriſqꝫ nihilominꝰdonis ſciētie ⁊ eloquētie adornatꝰ: metuforte aūt ſegnicie aut minꝰ diſcreta humilitate: verbū bonū qd̓ poſſet ꝓdeſſe ml̓tiſīutili īmo ⁊ dānabili ligas ſilētio: cte maledictus ꝙ frumēta abſcōdis in populisRurſum qd̓ tuū eſt ſpargis ⁊ ꝑdis: ſi pͥuſqͣꝫ infundaris tu totꝰ: ſemiplenꝰ feſtineseffundere. cōtra legē arans in pͥmogenitobouis. ⁊ ouis pͥmogenitū tondēs. Nimirū vita atqꝫ ſalute quaꝫ alteridas te fraudas. dū ſana vacuꝰ intētione. gl̓ie inanisvēto inflaris. aut terrene cupiditatꝭ veneno inficeris. ⁊ letali apoſtemate turgēs interis. Quāobrem ſi ſapis conchā te exhibebis ⁊ nō canalē. Hic ſiquidē pene ſiml̓⁊ recipit ⁊ refundit. Illa ꝟo donec impleatur. expectat. ⁊ ſic qd̓ ſuꝑabūdat ſine ſuodāno cōmunicat. ſciēs maledictū qͥ ꝑteꝫſuā facit deteriorē. Et ne meū ꝯſiliū ꝯtemptibile ducas. audi ſapiētiorē me. Stultus (ait Salomō) ꝓfert totū ſpm̄ ſuū ſil̓.ſapiēs reſeruat ī poſteꝝ. Ueꝝ canales ml̓tos hodie hēmꝰ in eccl̓ia. cōchas ꝟo perpaucas. Tāte charitatis ſunt ꝑ qͦs nobifluēta celeſtia emanāt. vt ante effundereqͣꝫinfundi velint. loqͥ qͣꝫ audire paratiores.⁊ ꝓmpti docere qd̓ nō didicerūt. ⁊ alijs p̄eſſe geſtiētes qͥ ſeip̄os regere neſciūt. Egonullū ad ſalutē pietatꝭ graduꝫ illi graduianteponendū exiſtimo. quē ſapiēs poſu-

it dicens. Miſerere aīe tue placēs d̓o. Ꝙſi non habeo niſi parumper olei qͦ vngar.putas tibi debeo dare ⁊ remanere inanisSeruo illud mihi. ⁊ om̄ino niſi ad ꝓphete iuſſionē nō ꝓfero. Si inſtiterint rogantes aliqͥ ex his qͥ forte exiſtimāt de me ſupͣid qd̓ vidēt in me. aut audiūt aliqͥd ex mereſpōdebit̉ eis. Ne forte nō ſufficiat nob̓⁊ vobis: ite potiꝰ ad vēdentes ⁊ emite vobis. Sꝫ charitas (inqͥs) nō q̄rit que ſuaſunt. Et tu ſcis qͣꝫobrem? Nō querit queſua ſunt. ꝓfecto qꝛ nō deſunt. Quis na q̄rat qd̓ habet? Charitas q̄ ſua ſunt. id eſt.ꝓprie ſaluti neceſſaria nūqͣꝫ nō habꝫ. Necmō habet ſꝫ etiā abundat. Uult abundare ſibi vt poſſit ⁊ om̄ibꝰ. Seruat ſibi qͣꝫtūſufficiat vt nulli deficiat. Alioqͥn ſi plenanō eſt. ꝑfecta nō eſt. ¶ Ceterū tu frater cui Qfirma ſatis ꝓpria ſalꝰ nōdū eſt. cui charitas adhuc aut nulla ē. aut adeo tenera atqꝫ arundinea quatinus om̄i flatui cedat.om̄i credat ſpūi. om̄i circūferat̉ vēto doctrine. īmo cui charitas tanta eſt. vt vltramandatū quidē diligas ꝓximū tuū plusqͣꝫ teip̄m. ⁊ rurſum tatilla vt ꝯͣ mādatumfauore liqueſcat. pauore d̓ficiat. perturbetur triſticia. auaricia ꝯtrahat̉. ꝓtrahaturambitiōe. ſuſpitiōibꝰ inquietet̉. ꝯuicijs exagitetur. curis euiſceret̉. honoribꝰ tumeatliuore tabeſcat. Tu (inqͣꝫ) ita in ꝓprijs teip̄m ſentiēs. quanā demētia queſo alienacurare aut ambis aut acqͥeſcis? Sed enīaudi qͥd conſulat cauta vigilqꝫ charitas.Nō ꝙ alijs (inqͥt) ſit remiſſio. vobis auteꝫtribulatio. ſꝫ ex equalitate. Noli nimiumeſſe iuſtꝰ. Sufficit vt diligas ꝓximū tuūtanqͣꝫ teip̄m. hͦ qͥppe eſt ex eqͣlitate. Dicitenī Dauid. Sicut adipe ⁊ pinguedīe repleat̉ aīa mea. ⁊ labijs exultatōnis laudabit os meū: infundi nimiꝝ pͥus volens. ⁊ſic effundere. Nec ſolū infundi pͥus ſed ⁊īpleri. qͣtinꝰ de plenitudine eructaret. nonoſcitaret de inanitate. Caute qͥdeꝫ. ne qd̓alijs remiſſio. ſibi eſſꝫ tribulatio. Et nihilominꝰ caſte imitās illū de cuiꝰ plenitudine om̄es accepimꝰ. Diſce ⁊ tu non niſi de Rpleno effundere. nec deo largior eſſe velisCōcha imitet̉ fontē. Nō manat ille in riuum. nec ī latū extendit̉. donec ſuis ſatiet̉aqͥs. Nō pudeat cōchā nō eſſe ſuo fonteꝓfuſiorē. Deniqꝫ ip̄e fons vite plenꝰ ī ſeip̄o⁊ plenꝰ ſeipſo. nōne pͥmū qͥdē ebulliens ⁊