¶ Sermo

Petijt quondā aliqͥd Helyſeꝰ a mgr̄o: cūdiſceſſum eiꝰ imminere p̄ſenſit. nec obtinuit ſicut ſcitis: niſi ea quidē ꝯditiōe ſi videret quādo tolleret̉ a ſe. In figura cōtigit hoc illis. ſcriptū eſt aūt propter nos.Uigiles eſſe ⁊ ſoliciti circa opꝰ nr̄e ſalutꝭ(qd̓ mira ſubtilitate ac ſuauitate diuīe ſueartis inceſſanter actitat ſpūs in ītimo noſtri) ꝓphetico docemur ⁊ monemur exemplo. Nunqͣꝫ ſane ſine nr̄a ꝯſcientia: mgr̄avnctio que docet de om̄ibꝰ tollat̉ a nobisſi duplicato volumꝰ munere nō fraudariNunqͣꝫ cū venerit inueniat imparatos: ſꝫſemꝑ vultꝰ fuſpēſos expanſoſqꝫ habētesſinus ad largā dn̄i bn̄dictiōem. Qualesdeniqꝫ querit ſimiles hoībꝰ expectātibusdn̄m ſuū quādo reuertat̉ a nuptijs: qͥ vtiqꝫ ab illis ſuperne mēſe copioſis delicijsvacua nunqͣꝫ reuertit̉ manu. Uigilādū ꝓinde ⁊ vigilandū om̄i hora. qꝛ neſcimusqua hora ſpūs venturꝰ ſit ſeu iteꝝ abiturꝰItē ⁊ redit ſpūs: ⁊ qͥ ſtat eo tenēte: deſerēte cadat neceſſe eſt. ſed nō collidet̉. qͥadn̄srurſum ſupponit manū ſuam. Et has alternare vices nō ceſſat in his qͥ ſpiritalesſunt vel quos potiꝰ ſpirituales ꝑind̓ ipſecreare intēdit: viſitans diluculo: ⁊ ſubitoꝓbans. Deniqꝫ ſepties cadit iuſtꝰ ⁊ ſepties reſurgit. ſi tamē cadat in die ⁊ ſe caderevideat: ⁊ cecidiſſe ſciat. ⁊ reſurgere cupiat⁊ requirat manū adiuuātis ⁊ dicat. Dn̄ein volūtate tua p̄ſtitiſti decori meo virtutem. Auertiſti faciē tuā a me: ⁊ factus ſuꝫꝯturbatꝰ. Aliud eſt dubitare de veritate.(qd̓ patiaris neceſſe eſt) cū ſpūs mīme ſpirat. ⁊ alid̓ ſaꝑe falſitatē. quod facile cauesſi eandē tuā ignorantiā nō ignoras: quatenꝰ dicas ⁊ tu. Et ſi qͥd ignoraui: iguorātia mea mecū eſt. Sancti Iob ſentētia ē.Agnoſcite. Peſſime mr̄is ignorātie: peſſime itidē filie due ſūt: falſitas ⁊ dubietaſIlla miſerior. iſta miſerabilior. Pernicioſior illa. iſta moleſtior. Cū loquitur ſpūscedit vtraqꝫ. ⁊ nō eſt ſolū veritas: ſed ⁊ certa veritas. Eſt quippe veritatꝭ ille ſpiritꝰcui ꝯtraria falſitas eſt. Eſt ⁊ ſapīe. q̄ cumſit candor vite eterne: ⁊ vbiqꝫ attingat ꝓpter mundiciā ſuā. obſcuꝝ ambigui nonadmittit. Cauenda ſane (cū ſpūs iſte nonloquit̉) ⁊ ſi nō moleſta dubietas: certe falſitas execranda. Aliud eſt enī ſub incertohoc vel illud opinādo ſentire. aliud teme-

re affirmare qd̓ neſcias. Aut gͦ loquat̉ ſꝑſpūs. qd̓ noſtri quidē minime arbitrij eſtaut quādo ſilere placet: hͦ ipſum indicet ⁊loquat̉ ſaltē ſuū ſilentiū ne ip̄m nobis falſo p̄ire putantes. noſtꝝ ꝓ ip̄o male ſecuriſequamur errorē. Et ſi ſuſpenderit ambiguo: nō relinquat mēdacio. Eſt qͥ dubieꝓfert mendaciū: nec mentit̉. ⁊ eſt qͥ veritatem quā neſcit affirmat. et mētit̉. Nā ⁊ illenō quidē qd̓ nō eſt eſſe ſed ſe quod creditcredere dicit. ⁊ veꝝ dicit. etiā ſi hoc veruꝫnō ſit qd̓ credit. ⁊ is cū ſe certū vn̄ non eſtcertus dicit. veꝝ nō dicit. etiā ſi veꝝ ſit dequo aſſerit. His p̄miſſis ad cautelā taliainexpertoꝝ. ſequar iā ſpm̄ ſicut cōfido p̄euntē: eadē tamē cautela ſi potero quā premiſi: ⁊ temptabo facere ipſe qd̓ doceo. nedicat̉ ⁊ mihi. Tu qͥ alios doces: teipſumnō doces? ¶ Diſtinguendū ſane inter manifeſta ⁊ dubia. nec illa ſcꝫ adduci ī dubium. nec iſta temere affirmari. Qd̓ quideꝫip̄m: de magiſterio ſperandū eſt ſpiritusNec enī noſtra ad illud om̄ino induſtriaſufficit. Quis nouit hoīm: an id qd̓ īterhoīes iudicatuꝫ adeo. ſermo ſuperior. a qͦvidelicet (ſi bene memini) quartꝰ ē iſte: patefecit: in ſuꝑnis quoqꝫ iudiciū iā factuꝫp̄ceſſerit. Qd̓ dico tale eſt vtꝝ nā videlicꝫlucifer qui maneoriebat̉ ſed p̄propere eleuabatur. anteqͣꝫ verteret̉ ī tenebras generinoſtro inuiderit. ⁊ ip̄e olei effuſioneꝫ vt ꝑſeipſum iā tūc indignabūdus muſſitarꝫdicēs intra ſe qd̓am modo. vt qͥd ꝑditiohec? Hoc ego non aſſero dicere ſpm̄. ſednec ꝯtradicere dico. Neſcio eī. Potuit autem cōtingere ſi tamē incredibile non putetur. plenū ſapīa ⁊ ꝑfectuꝫ decore: hoīesp̄ſcire potuiſſe futuros etiā ⁊ profecturoſin pari gl̓ia. Sꝫ ſi p̄ſciuit in dei v̓bo abſqꝫ dubio vidit: ⁊ in liuore ſuo inuidit. etmolitꝰ eſt habere ſubiectos. ſocios dedignatus. Infirmiores ſunt (inqͥt) inferioreſqꝫ natura. nō decet eſſe cōciues. nec eqͣles in gloria. An forte ꝓdit impiā hāc eiꝰmachinationē illa p̄ſumpta aſcēſio ſeſſioqꝫ ſignificās magiſteriū. Aſcendam inqͥtſuꝑ montē excelſum ⁊ ſedebo in lateribusaquilonis. qͦ altiſſimi quandā ꝑinde ſil̓itudinē obtineret. ſi quēadmoduꝫ ille ſuꝑcherubin ſedēs gubernat oēm angelicamcreaturā. ita ⁊ ipſe altus ſederet regeretqꝫgenꝰ humanū. Abſit. Iniqͥtatē meditatꝰ