Sermo

pondus cathenaꝝ p̄mentiū. ſtringentiū.vrentiū. nec ꝯſumētiū? Heu me mr̄ mea:vt qͥd megenuiſti filiū doloris: filiū amaritudīs ⁊ indignatōis ⁊ ploratōis eterneCur exceptꝰ genibꝰ. cur lactatꝰ vberibusnatꝰ in cōbuſtionē ⁊ cibꝰ ignis? Qui ſic afficit̉: ſenſum ꝓculdubio recuꝑauit. ⁊ ī duplici metu iſto: itēqꝫ pudore illo eq̄ duplici hꝫ oſcitatiōes qͣttuor. Tres q̄ reſtāt exvoce ꝯfeſſiōis adijciet. ⁊ nequaqͣꝫ dicet̉ iāde eo ꝙ nō ſit vox neqꝫ ſenſus. ſi tn̄ de corde humili ſimplici fideliqꝫ ꝓceſſerit illa cōfeſſio. Om̄e gͦ qd̓ remordet ꝯſcīaꝫ ꝯfiterehumilit̓. pure. fidelit̓: ⁊ has vices īpleſti.Sūt qͥ gl̓iant̉ cū malefecerint: ⁊ exultātin rebꝰ peſſimis: qͦs notās ꝓph̓a. peccataſua (inqͥt) p̄dicauerūt ſic̄ ſodoma. Uerumhos ab hac diſputatōne tanqͣꝫ ſecularesamoueo. Nā qͥd ad nos de his qͥ forꝭ ſūtQuāqͣꝫ ⁊ de his qͥ religioſe veſtiti ⁊ religionē ꝓfeſſi ſunt. nōnūqͣꝫ audimꝰ aliqͦs reminiſci ⁊ iactitare impudentiſſime malaſua p̄terita: q̄ (vbi gr̄a) aliqn̄ vel fortit̉ gladiatorio. vel argute litteratorio geſſere cōflictu: ſeu aliud qͥd ẜm mūdi qͥdē vanitatem fauorabile ẜm aīe ꝟo ſalutē nociuuꝫꝑnicioſum. dānoſum. Secularis adhucanimi indiciū eſt hͦ: ⁊ humil̓ habitꝰ qͥ geſtat̉ a talibꝰ nō ſancte nouitatꝭ eſt merituꝫ:ſed pͥſce vetuſtatꝭ oꝑculū. Nōnulli tl̓ia qͣſi dolendo ⁊ penitēdo rememorāt: ſꝫ gl̓iaꝫintētiōe captātes: cōmiſſa ſua nō diluūt.ſed ſeip̄os illudūt. Nā deꝰ nō irridet̉. Ueterē hoīem nō exuerūt. ſꝫ nouo palliāt: nōꝓdit̉ aūt ꝓijcit̉ vetꝰ fermētū illa ꝯfeſſione:ſꝫ ſtatuit̉. ẜm illd̓. Inueterauer̄t oſſa meadū clamarē tota die. Pudet reminiſci qͦrundā tantā ꝓteruiā. vt nō pudeat eos cūexultatōe lugēda iactitare. ꝙ ⁊ poſt ſuſceptū ſanctū habitū. callide quēpiā ſupplātauerint. ⁊ circūuenerint ī negocio fratrēaut ꝙ talionē ꝓ ꝯuicio vl̓ maledicto reddiderint .i. malū ꝓ malo. aut maledictūꝓmaledicto audacter reddiderint. Sꝫ ē cōfeſſio eo periculoſiꝰ noxia. qͦ ſubtiliꝰ vana:cū ip̄a etiā inhoneſta ⁊ turpia de nob̓ detegere nō veremur: nō qꝛ humiles ſumꝰ.ſꝫ vt eſſe putemur. Appetere aūt de hūilitate laudē. hūilitatis eſt nō virtꝰ ſed ſubuerſio. Uerꝰ humil̓ nihil vult reputari n̄humil̓ p̄dicari. Gaudet ꝯtēptū ſui: hͦ ſoloſane ſuꝑbꝰ ꝙ laudes ꝯtēnit. Quid ꝑuerſi

us. qͥd ve indigniꝰ vt hūilitatꝭ cuſtos cōfeſſio. ſuꝑbie militet: ⁊ inde velis viderimelior vn̄ videris deterior? Mirabile iactātie genꝰ. vt nō poſſis putari ſanctus. ſinō appareas ſceleratꝰ. At talis ꝯfeſſio ſpeciem hn̄s hūilitatis nō v̓tutē. nō ſolū veniam nō meret̉: ſꝫ ⁊ ꝓuocat irā. Nūquidꝓfuit Saul ꝙ ſe ad increpatōem ſamuel̓peccaſſe ꝯfeſſus ē? Culpabil̓ ꝓculdubiofuit illa ꝯfeſſio: que culpā nō diluit. Quōenī humilē ꝯtemneret ꝯfeſſionē humilitatis magiſter. ⁊ cui humilibꝰ dare gr̄am certe ingenitū eſt? Om̄ino nō poterat nō placari. ſi q̄ in ore ſonuit. in corde radiaſſꝫ humilitas. Ecce cur humilē eſſe debere confeſſionē dixi. Oportet aūt ⁊ eſſe ſimpliceꝫ. ENō intētionē (forte qꝛ latet homines) excuſare delectet. ſi ſit rea. nec leuigare culpāque grauis eſt: nec alieno adubrare ſuaſucū inuitū nemo coegerit Primū illud nōꝯfeſſio eſt. ſed defenſio. nec placat ſed prouocat. Sequēs monſtrat ingratitudinē:⁊ quo minor reputat̉ culpa. eo minuiturgl̓ia indultoris. Sed enī minꝰ libēter beneficium dat̉: qd̓ minus grate minꝰ veneceſſarie ꝓuenire ſentit̉. Ueniā ꝓinde ſibiabiudicat. qͥ munus largitoris attenuat.qd̓ quidē om̄is qͥ reatū ſuū verbis alleuiare conat̉ facit. Iā a poſtremo primi hominis dehortet̉ exēplū. nec culpā ſiqͥdemdifficētis. nec tn̄ ꝯſequētis veniaꝫ: nō dubium quin ob reatus mulieris admixtionem. Genus excuſatiōis eſt cum arguerꝭtu. aliuꝫ incuſare. Porro excuſare te vellequando corriperis. qͣꝫ ſit nō modo minime fructuoſum ſꝫ ⁊ ꝑnicioſum. ſanctū dauid interroga. Uerba nempe malicie excuſationes in peccatis appellat. ne in eadeclinet cor ſuū rogans ⁊ ſupplicās. Merito quidē. In animā etenim ſuā peccat.qui ſe excuſat. repellens ꝑinde a ſe indulgentie medicinā: et ſic vitam ſibi proprioore intercludens. Et que nam maior malicia qͣꝫ propriā armari in ſalutem. et lingue tue temetipſum mucrone confodere.Deniqꝫ qui ſibi nequā: cui eſt bonꝰ? Sitautem ⁊ fidelis confeſſio vt confitearꝭ inſpe. de indulgentia penitus nō diffidensne tuo te ore non tam iuſtifices qͣꝫ cōdemnes. Iudas certe proditor domini. ⁊ Cayn fratricida confeſſi ſunt. ⁊ diffiſi ſūt. Al