Sermo

terna domo vitulū ſaginatū. Rn̄bit̉ illi.Epulari ⁊ gaudere oportet. qꝛ hic filiusmeꝰ mortuꝰ fuerat ⁊ reuixit. ꝑierat ⁊ inuētus eſt. Adhuc ſynagoga foris epulat̉ cūamicis ſuis demonibꝰ. qͥbꝰ ſatis placet ꝙbedū pctī inſipiēs deuorat trāſglutiēs etreponēs atqꝫ qd̓ammō occultās ſibi illd̓in vētre ſecordie ⁊ inſipiētie ſue: dū ꝯtemnens dei iuſticiā: ⁊ ſua volēs ꝯſtituere: dicit ſe nō hr̄e peccatū. nec morte egere vituli ſaginati. mūdā ſiquidē iuſtāqꝫ ex legisoꝑbꝰ reputās. At ꝟo eccl̓ia ſciſſo velo occidētis lr̄e in morte ꝟbi crucifixi. audactad eiꝰ penetralia p̄eunte ſpū libertatꝭ irrūpit. agnoſcit. placet. ſortit̉ emule locuꝫ. fitſpōſa. fruit̉ p̄reptis amplexibꝰ. ⁊ in caloreſpūs chriſto dn̄i cui ꝯfricat̉ inherens ſtillante ac fundēte vndiqꝫ ſui oleū exultatōnis p̄ ꝑticipibꝰ ſuis. excipiens ip̄um ait.Oleū effuſum nomē tuū. ¶ Quid mirumſi vngit̉ que vnctū amplectit̉? Eccleſia gͦrecūbit intꝰ ſꝫ eccl̓ia īterī ꝑfectoꝝ. Spestn̄ eſt ⁊ nobis. Excubemꝰ ꝓ foribꝰ qͥ minus ꝑfecti ſumꝰ: ſpe gaudētes. Spōſus⁊ ſpōſa ſoli interim intꝰ ſint. mutuis ſecretiſqꝫ fruant̉ amplexibꝰ. nullo ſtrepitu carnaliū deſiderioꝝ. nullo corporeoꝝ fantaſmatū ꝑturbāte tumultū. Turba ꝟo adoleſcētulaꝝ q̄ abſqꝫ hmōi inquietudinibuſnōdū eſſe pn̄t. foris expectet. Expectētqꝫſecure. ſciētes ad ſe illud ſpectare qd̓ legūtAdducent̉ regi v̓gines poſt eā. ꝓxime eiꝰafferent̉ tibi. Et vt q̄qꝫ ſciat cuiꝰ ſpiritꝰ ſitvirgines dico illas q̄ an̄ Chriſto federateqͣꝫ fedate mundi complexibus. ipſi firmiter ꝑſeuerāt cui ſe tāto feliciꝰ qͣꝫto maturius deuouerūt. Proximas ꝟo q̄ pͥſtinaꝫſuā deformitatē in qͣ mūdo huic quādoqꝫ ꝯformes. mūdi pͥncipibꝰ. idē ſpiritibꝰſpurcis in oī carnali ꝯcupiſcentia ſeſe turpiter ꝓſtituerāt. tandē aliqn̄ erubeſcentes⁊ exuētes in noui hoīs formā. qͣnto ſeriuſtāto ſinceriꝰ reformari feſtināt. Et he ⁊ ille ſane ꝓficiāt. nō deficiēt neqꝫ fatigēt̉. ⁊ſi nec dū plene in ſe ſentiūt vn̄ dicāt ⁊ ip̄e.Oleū effuſum nomē tuū. Nec enī audentadoleſcētule ꝑ ſe facere vba ſpōſo. Tamenſi magiſtre veſtigijs p̄ſſius inherere ſtudent. effuſi olei ſaltē odore delectabuntur⁊ incitabunt̉ etiā de odoris ꝑceptōe cupeR re ⁊ q̄rere potiora. Frequēter ego ipſe qd̓fateri nō verecūdor. maximeqꝫ in īitio cō

uerſionis mee. cord̓ durꝰ ⁊ frigidꝰ. ⁊ qͣrēsquē vellet diligere aīa mea. nec adhuc enīdiligere poterat quē nōdū inuenerat. autcerte minꝰ qͣꝫ vell et diligebat. ⁊ ob hͦ querebat vt magis diligeret quē nequaqͣꝫ q̄reret niſi iā aliquatenꝰ dilexiſſet. Cum gͦeū quererē in qͦ recaleſceret atqꝫ reqͥeſcerꝫſpūs meꝰ. vtiqꝫ torpēs ⁊ languēs. nec vl̓la de parte occurreret qͥ ſuccurreret. ꝑ quēvidelicet bruina rigēs. q̄ ſenſus ſtrīgebatinter nos diſſolueret̉. et vernalis illa ſuauitas ac ſpūalis amenitas reuerteret̉. tūcmagis ac magis languebat et tedebat etdormitabat aīa mea p̄ tedio. triſtis pene ⁊deſperās. ⁊ muſitās ſecū illud. A facie frigoris eiꝰ quis ſuſtinebit. cuꝫ ſubito fortead affatū vel etiā aſpectū cuiuſpiā ſpiritalis ꝑfectiqꝫ viri interdū ⁊ ad ſolam defuncti ſeu abſentis memoriā flabat ſpiritus ⁊fluebāt aque. ⁊ erāt mihi lachryme ille paneſdie ac nocte. Quid nā iſtud? niſi odorexalantis vnctōis. qͣ erat ille ꝑfuſus? Nōenī vnctio q̄ ad menimiꝝ niſi hoīe mediante nō ꝑtingebat. Eaꝓpter ⁊ ſi gaudebāde munere. cōfundebar tamē ⁊ hūiliabarꝙ ſola ad me tenuis exalatio. ⁊ n̄ pinguisaſperſio ꝑueniſſet. Odoratū qͥppe delectatuſ. nō tactu. indignū me ꝑinde cognoſcebam. cui ꝑ ſeip̄m dulceſceret deꝰ. Et nūcidipſuꝫ ſi accidat. auidꝰ qͥdē ſuſcipio munus indultū. gratūqꝫ habeo. ſed dolēs doleo ꝑ meip̄m nō meruiſſe. atqꝫ vt dicit̉. demanu in manū minime accepiſſe cuꝫ obnixe id peterē. Pudet nimiꝝ magꝭ ad hominis qͣꝫ ad dei moueri memoria. Et tūccum gemitu clamo. Qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄ faciē dei? Exiſtimo ⁊ aliqͦs veſtrūidē eſſe exꝑtos. ⁊ experiri interduꝫ adhucQua in re qͥd ſentiendū niſi ꝙ noſtra autſuꝑbia cōuincit̉. aut humilitas cuſtodit̉.aut fraterna charitas nutrit̉. aut deſiderium excitat̉. Unus idēqꝫ cibꝰ ⁊ egrotis eſtmedicina ⁊ egrotatiuis dieta. porro ⁊ debiles cōfortat ⁊ delectat valētes. Unꝰ idēqꝫ cibꝰ ⁊ languorē ſanat. ⁊ ſeruat ſanitateꝫ⁊ corpus nutrit. ⁊ palato ſapit. ¶ Sed redeamꝰ ad v̓ba ſpōſe. ⁊ ſic curemꝰ audireq̄ ait vt ſtudeamꝰ ſaꝑe ⁊ qd̓ ſapit. Sponſa vt dixi. eccl̓ia eſt. Ip̄a eſt cui plꝰ dimiſſum eſt. ⁊ q̄ plꝰ diligit. Qd̓ emula imꝓperat ei ad conuiciuꝫ. hoc ſibi ipſa inflectit.