XIII

prudēs viꝝ vxorē fortiter tāqͣꝫ ꝓpriā zelare gl̓iam. ſibiqꝫ ip̄i retinuiſſe ſeruandā. nōalij credidiſſe: ⁊ manū ad nō ꝯceſſum extendere non p̄ſumpſit. Quid gͦ? homo ze:lat gl̓iam ſuā: ⁊ deū audet velle fraudared̓ ſua quaſi nō zelantē? Sꝫ audi qͥd dicatGloriā inqͥt meā alteri nō dabo. Quid gͦdabis nobis dn̄e qͥd dabis nobis? Pacēinquit do vobis: pacem relinquo vobis.Sufficit mihi. Gratāter ſuſcipio qd̓ relīquis. ⁊ relinquo qd̓ retines. Sic placet.ſic mea intereſſe nō dubito. Abiuro gl̓iaꝫꝓrſus: ne forte ſi vſurpauero nō ꝯceſſumꝑdā merito ⁊ oblatū. Pacē volo. pacē deſidero ⁊ nihil amplius. Cui non ſufficitpax: non ſufficis tu. Tu es enī pax noſtraqui feciſti vtraqꝫ vnū. Hoc mihi neceſſarium. hoc ſatis eſt: recōciliari tibi: recōciliari mihi. Nā exqͦ poſuiſti me ꝯtrariū tibifactꝰ ſum etiā mihi metip̄i grauis. Cautus ſum nec ingratꝰ fore bn̄ficio date pacis: nec ſacrilegus inuaſor gl̓ie tue. Tibidn̄e tibi gl̓ia tua maneat illibata: mecumbn̄ agit̉ ſi pacē habuero. Golia ꝓſtrato letatus eſt populꝰ pace recepta. ſed Dauidſingulariter extitit gl̓ioſus. Ioſue iepte.gedeon. ſamſon. Iudith quoqꝫ qͣꝫqͣꝫ femina. glorioſe in diebꝰ ſuis triūpharūt d̓ hoſtibꝰ: ſed pace cū gaudio fruētibꝰ ceterꝭ: nemo eis cōmunicauit in gl̓ia. Iudas machabeꝰ multis ⁊ ip̄e inclitꝰ victorijs: cuꝫfrequēter exultāti populo pacē fortit̉ pugnando tribuiſſet: nunqͥd gl̓iam qn̄qꝫ eſtpartitꝰ alicui: Deniqꝫ ⁊ facta eſt (inqͥt) nōgloria: ſꝫ leticia magna in populo. Quidminꝰ ab his om̄ibꝰ cōditor oīm fecit quominus ⁊ ip̄e debeat gl̓iari ſingularit̓? Solus cūcta creauit ſolꝰ de hoſte triumphauit. ſolꝰ captiuos liberauit: ⁊ ſociuꝫ habebit in gloria? Et brachiū inquit meū auxiliatū eſt mihi. Itē. Torcular calcaui ſolus: ⁊ de gentibꝰ nō eſt vir mecum. Quidmihi gͦ cū victoria: ſi nec in p̄lio fui? Impudētiſſime mihi arrogo vel gl̓iam abſqꝫvictoria: vel victoriā ſine pugna. Sed ſuſcipite mōtes pacē populo: paceꝫ ſuſcipite vobis. nō gl̓iam: ip̄i ſoli eam ſeruantesqͥ ſolꝰ ⁊ pugnauit ⁊ vicit. Ita queſo ita ſitgloria in excelſis deo: ⁊ in terra pax hoībꝰbone volūtatis. At ꝟo nō bone ſed planeinique volūtatis eſt. qͥ nequaqͣꝫ pace ꝯtētus. ſuꝑbo oculo ⁊ inſatiabili corde inqui

etus anhelat ad gl̓iam dei: nec pacē ꝓinde retinens nec gl̓iaꝫ apprehēdēs. Quiscredat parieti. ſi ſe dicat parturire radiumquē ſuſcipit ꝑ feneſtrā? Aut ſi glorient̉ nubes ꝙ imbres genuerint: qͥs nō irrideat?Mihi liquido ꝯſtat nec de canalibꝰ oriririuos aquaꝝ: nec de labijs vel dentibꝰ v̓ba prudētie: ⁊ ſi ſenſus vltra corporeꝰ nōattingat. Si qua ſane ī ſanctis digna laude vel admiratione intueor. clara luce veritatis diſcutiēs. ꝓfecto reꝑio laudabileꝫſiue mirabilē aliū apparere. atqꝫ aliuꝫ eſſe:⁊ laudo deū in ſanctis eiꝰ: ſiue ſit helyſeꝰ.ſiue ille magnꝰ helyas. mortuoꝝ vtiqꝫ ſuſcitatores Ip̄i quidē ſuo nō imperio ſꝫ miniſterio foris exhibēt nobis noua ⁊ inſueta. Deus ꝟo ī ip̄is manens ip̄e facit oꝑa?inuiſibilis ⁊ inacceſſibilis ī ſe. in ſuis ſpectabilis atqꝫ mirabilis eſt. ⁊ ſolus mirabilis qui facit mirabilia ſolus. Nec eſt lauscalami. laudabilis eſt pictura ſiue ſcpͥtura: nec gloria lingue aut labioꝝ. ſermo bonus. Tempus eſt vt ⁊ ꝓpheta loquatur.Nūquid gloriabit̉ inqͥt ſecuris ꝯtra eumqͥ ſecat in ea: aut exaltabit̉ ſerra ꝯtra euꝫ aquo trahit̉? Quomō ſi eleuet̉ ꝟga ꝯtra eleuantē ſe: ⁊ exaltet̉ baculꝰ. qͥ vtiqꝫ lignū eſt:ſic ꝯtra dn̄m om̄is qͥ gloriat̉: ſi nō in dn̄ogloriet̉. Si glorianduꝫ eſt. Paulꝰ me docuit vnde ⁊ in quo. Gloria inquit noſtrahec eſt: teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e. Securꝰ glorior: ſi teſte ꝯſciētia d̓ gl̓ia cōditoris nihilmihi vſurpo. Securꝰ plane: qꝛ iam nō ꝯͣdn̄m ſed in dn̄o. Hec nobis gloriatio nōſolū nō ꝓhibet̉: ſꝫ ⁊ ſuadet̉ cū d̓r. Gloriaꝫab inuicē q̄ritis: ⁊ gl̓iam que a ſolo deo ēnō vultis? Reuera gloriari in ſolo deo: nōniſi a ſolo deo eſt. Nec mediocris iſta gl̓aquippe tā vera qͣꝫ de veritate ⁊ in veritate:tam rara vt vix vel paucitas ꝑfectoꝝ ꝑfecte gloriet̉ in ea. Eant gͦ vani filij hominūmēdaces filij hominū: eant ⁊ decipiāt ip̄ide vanitate in idipſum. Nā ſapiēs gloriator ꝓbabit opus ſuū: atqꝫ ad lumē veritatis diligēter examinabit: ⁊ ſic habebit īſemetipſo gl̓iam. ⁊ nō in ore alteriꝰ. Stultus ſum ſi ciſtelle labioꝝ tuoꝝ gl̓iam meam credidero: ⁊ cepero mendicare eā abste cū habere voluero. Nōne nempe ī tuoarbitrio eſt ꝓbare me vel improbare ꝓutvolueris? Sꝫ ſi retineo penes me: ipſe fidelius ſeruo mihi. Immo nec mihi eam