Sermo

bris opprimat̉ a gl̓ia. atqꝫ inſolitis reuerberata ſplēdoribꝰ maieſtatꝭ. dēſioris rurſuꝫ cecitate caliginis obuoluat̉. Nō tibio quecūqꝫ es talis aīa nō tibi ille locus vilis aut deſpicabilis videat̉. vbi ſctā peccatrix peccata depoſuit. induit ſanctitatemIbi ethyopiſſa mutauit pellē. ⁊ in nouuꝫreſtituta candorē iā tūc fiducialiter veraciterqꝫ rn̄debat exprobrātibꝰ ſibi verbuꝫ.Nigra ſum ſꝫ formoſa filie hierl̓m. Miraris qua nā id arte potuerit vl̓ quibꝰ obtinuerit meritꝭ. Paucis accipe. fleuit amare ⁊ de intimis viſceribꝰ lōga ſuſpiria trahens ſalutaribꝰ intra ſe ſuccuſſa ſingultibus felleos humores euomuit. Celeſtismedicꝰ celerrime ſubuenit. qꝛ velocit̉ currit ſermo eiꝰ. Nūqͥd nō potio eſt ẜmo d̓i?Eſt vtiqꝫ fortis ⁊ vehemēs ⁊ ſcrutās corda ⁊ renes. Deniqꝫ ẜmo dei viuꝰ ⁊ efficax⁊ penetrabilior oī gladio ācipiti: ꝑtingēsvſqꝫ ad diuiſionē aīe ac ſpūs: cōpagū qͦꝫ⁊ medullaꝝ: ⁊ diſcretor cogitationū. Huius gͦ beate penitētis exēplo ꝓſternere ⁊ tuo miſera vt deſinas eſſe miſera. ꝓſternere ⁊tu in terrā. amplectere pedes. placa oſcul̓riga lachrymis qͥbꝰ tn̄ nō illū laues ſed te⁊ fias vna de gregetonſaꝝ q̄ aſcēdunt delauachro. Ita ſane. vt ſuffuſuꝫ pudore acmerore vultū nō ante ſuſtollere audeaſ qͣꝫaudias ⁊ ip̄a. dimittunt̉ tibi peccata tua.qͣꝫ audias. Cōſurge cōſurge captiua filiaſyon. ꝯſurge excutere de puluere. ¶ Sumpto itaqꝫ ad pedes pͥmo oſculo. nec ſic qͥdem p̄ſumes ſtatim ad oſculū oris aſſurgere. ſꝫ erit tibi gradꝰ ad ip̄m mediū qd̓dam aliud oſculū qd̓ ſecūdo loco ad manū accipies. De quo ⁊ talē accipe rōnemSi dixerit mihi ih̓s. dimittunt̉ tibi peccata tua. niſi ego peccare deſiero: qͥd ꝓderit? Exui tunicā meā: ſi reinduero ea qͣntum ꝓfeci? Si rurſus pedes meos quoslauerā inqͥnauero. nūqͥd aliqͥd lauiſſe valebit? Sordens om̄i genere vicioꝝ iacuidiu in luto fecis. ſꝫ erit ſine dubio recidēti qͣꝫ iacēti deteriꝰ. Deniqꝫ qui me ſanū fecit ip̄m mihi dixiſſe recordor. Ecce ſanuſfactꝰ es vade iā ampliꝰ noli peccare. ne d̓teriꝰ aliqͥd tibi ꝯtiugat. Qui aūt dedit voluntatē penitēdi: opꝰ eſt vt addat ⁊ ꝯtinēdi virtutē. ne iterē penitēda faciāqꝫ nouiſſima mea peiora prioribꝰ. Ue enim mihietiā penitēti ſi ſtatim ſubtraxerit manū ſi-

ne qͦ nihil poſſum facere. Nihil inquā. qꝛnec penitere nec cōtinere. Audio proindeqd̓ ꝯſulit ſapiēs. Uerbū (inqͥt) in oratōnene iteres. Paueo ⁊ qd̓ iudex intēdat arbori nō faciēti fructū bonū. Fateor ꝓ hmōnō ſum om̄ino ꝯtentꝰ pͥori gr̄a qua iā maloꝝ ſum penitēs. niſi ⁊ ſcd̓am accepero.videlicet dignos faciā pnīe fructꝰ. ⁊ deinceps non reuertar ad vomitū. Hoc ergoreſtat mihi pͥus petendū ⁊ accipiendū qͣꝫp̄ſumā altiora ⁊ ſacratiora ꝯtingere. Nolo repēte fieri ſummꝰ. paulatiꝫ ꝓficere volo. Quantū diſplicet deo impudētia peccatoris. tm̄ penitētis vereoidia placet.Citiꝰ placas eū ſi mēſurā tuā ſeruaue⁊ altiora te nō q̄ſieris. Lōgus ſaltꝰ ⁊ arduus eſt de pede ad os. ſꝫ nec acceſſus cōuiniēs. Quid enī? Recēti adhuc reſperſuspuluere. ora ſacra cōtinges? Heri de lutotractus. hodie vultui gl̓ie p̄ſentaris. Permanū tibi trāſitꝰ ſit. Illa pͥus te tergat. illa te erigat. Quō erigat? dādo vn̄ p̄ſumaſQuid iſtud? decor cōtinētie ⁊ digne pnīefructꝰ. q̄ ſunt oꝑa pietatꝭ. Hec te de ſtercore erigēt in ſpe audēdi potiora. Sane accipiendo donū oſculare manū. hoc ē. nōtibi ſed noī eius da gl̓iam. Da ſemel ⁊ daiterū. tū ꝓ donatis criminibꝰ. tū ꝓ collatꝭvirtutibꝰ. Aut certe videto vnde muniasfrontē cōtra ictus iſtos. Quid habes qd̓nō accepiſti? Si aūt accepiſti: qͥd gloriaris quaſi nō acceperis? Iā tandē in oſculis duobꝰ geminū habēs diuine dignationis experimētū forſan nō ꝯfunderis p̄ſumere ſanctiora. Quantū quippe creſciſin gratia: tm̄ ⁊ in fiduciā dilataris. Indefit vt ⁊ ames ardentiꝰ ⁊ pulſes fidentiusꝓ eo qd̓ tibi deeſſe ſentis. Porro pulſantiaperiet̉. Iam ſummū illud qd̓cūqꝫ eſt ſūme dignatiōis ⁊ mire ſuauitatis oſculuꝫ.credo nō negabit̉ ſic affecto. Hec via. hicordo. Primo ad pedes ꝓcidimꝰ ⁊ ploramus corā dn̄o qͥ fecit nos. ea q̄ fecimꝰ noſSecūdo manum querimꝰ ſubleuātis etroborātis genua diſſoluta. Poſtremo cūiſta multis p̄cibꝰ ⁊ lachrymis obtinemꝰ.tū demū audemꝰ forſitan ad ip̄m os gl̓iecaput attollere. Pauens ⁊ tremēs dico n̄ſolum ſpeculandū: ſed etiā oſculandum.Quia ſpiritus ante faciē noſtrā chriſtꝰ dominꝰ. cui adherētes in oſculo ſancto vnꝰſpiritus ipſiꝰ dignatione efficimur. Tibi