CFTInō tn̄ ſequit̉ ꝙ ea que p̄deſtinata ſūt ul̓ pͥſcita ncc̄arioeueniāt quia ut dicit h̓ graci. et bene neceſſitas nō refert̉ ad euentū rei. ſꝫ ad intuitū d̓ine p̄ſciencie ⁊ h̓ eſt ꝙdicit boeciꝰ ꝙ cōtingencia reꝝ non opponit̉ neceſſitatid̓me ꝓuidencie qꝛ ſic̄ in ſpeculo materiali cōtingit ꝙ inip̄o apparet res que ei opponit̉ et nō apparet niſi ei opponat̉. nec ex motū. nec ex na. nec aliqua cā ſpēali ēꝙ res ei opponat̉ ul̓ nō ymmo iſtud ex ſola volūtateopponentis dependet. ſic in ſpeculo et̓n itatis in quo ſūtet fuerūt omīa p̄ſencia. et ideo ſic̄ neceſſe ē aliquē anibulare cū ambulat ut. j. e. dicit̉. jtem qͣꝫtū eſt de ꝑteip̄iꝰ ſpeculi neceſſario eueneꝝt ea que qͣꝫtū ad ſui progreſſū vltimū apparent tamqͣꝫ p̄ſencia licet in habitudine quā habet libeꝝ arbitriū ad ſuū finē ſic cōtingencia poſſint fieri ad bonū et ad malū ꝓut vult cū d̓inaꝓuidencia in qua huiōi bt̄itudo ul̓ cōꝑacō eſt excluſacū omīa ſint ibi tamqͣꝫ p̄ſencia. licꝫ in habitudine qͣꝫhabet ceſſant p̄dicta ꝯtingencia et eſt ibi neceſſitas etnō obſtante neceſſitate liberū arbitriū in ſua remanꝫlibettate qꝛ illa neceſſitas in nullo mouꝫ rem ad h̓ utin iſto ſpeculo talis debeat apparere ut dc̄m eſt. Eſt enīibi duplex conꝑaª. vna qͣꝫ habꝫ libeꝝ arbitriū ad ſuūfinē. et in iſta ſimplex eſt cōtingencia quia ex libertateꝓprij arbitrij pōt̄ ad bonū ul̓ eiꝰ oppoſitum eſt. et aliaquā habet libeꝝ arbitriū iam cōꝑatū ad ſuū finē vltimū ſiue bonū ſiue malū et iam ſibi fixū eſt ad d̓mamp̄ſcienciā ſiue p̄deſtinacōꝫ et in iſta ꝓpter infabilitateꝫdine ꝓuidencie et qꝛ illa inmutabilis nō eſt cōtingensſꝫ neceſſe ibi em̄ oīa ſūt p̄ſencia ſic̄ de hoīe in bono mo̓tuo pōt̄ dici neceſſe eſt iſtū hoīem mortuū fuiſſe in bonocū omē dc̄m de p̄terito ſit neceſſariū. ex hijs patetqualiter cōtingencia reꝝ fl̓o opponūt̉ neceſſitati dine ꝓuidencie quia nō ſūt circa idem. ymmo circa cōꝑacōneˢpenitꝰ diuerſas ut dc̄m eſt neceſſario eueniūt qꝛ poſſūt nō euenire abſolute vni dicit grānꝰ ſi modꝰ det̓mīet tm̄ h̓ verbū euenient ꝓut ſtatim dicit et h̓ eſt fallacia cōpoſicōnis et diuiſionis qꝛ in pͥmo hec dc̄o neceſſario erat modꝰ cōſeq̄ꝫdi in hac eſt modꝰ cōſeq̄ꝫis jōde. intuitū ſil̓ ⁊ euentū ſi em̄ neceſſitas refert̉ ad reꝝeuentū falſa eſt ꝓpoſicō ſi add̓iū intuitū et reꝝ euentū vera ē. dicit em̄ boeciꝰ que futura ſūt ad d̓inam opinionē relata neceſſaria ſūt ꝑ ſe vero cōſiderata cōtungecia et h̓ dc̄m gͣci. videt̉ ꝓbare augꝰ. ij. libro ad ſimplicianū ꝙ nomē p̄ſciencie nō cadit in deū dicens quid eſtp̄ſciencia niſi futuroꝝ ſcīa qͥd aūt futuꝝ deo. ad h̓ dicendū ꝙ ſi futuricō refert̉ ad nos aūt ad ip̄as res ſiccadit ibi nomē p̄ſciencie. ſi aūt ad ip̄m d̓inū intuitūtūc nō cadit ibi nomē p̄ſcīe. cū ip̄m intelligere d̓inūſit in eternitate cui nichil futuꝝ eſt. Due ſūt hec aucͣtas ē. v. libro boecij de cōſolacōe inquit v̓ba gͣci. dueneceſſitates. hec due ncc̄itates dicūt̉ ab anſhelmo neceſſitas an̄cedens et cōſequēs. ab alijs vero ncc̄itas abſoluta et reſpectiua ſiue cōdicōnalis ſimplex .i. abſoluta ſuie ꝯdicōne ꝓpoſita ſuie qꝛ nulli cōdicioni obligataul̓ quaſi complicata eſt ul qꝛ talis ſola pot̄ dici ncc̄itas alt̓a condicōis .i. condicōnalis cū condicōe ꝓpoſita ncc̄e ē iſtud neceſſe nō ē mōꝰ cōtingentis. ſꝫ cōtingencie nec determīat cōtingens. ſꝫ cōtingencia ut ſic oīdinet̉ neceſſe eſt ſi aliquē ambulare quis ſcit ip̄m anibulare neceſſe eſt quaſi aliquis ſcit aliqueꝫ ambulareet ip̄m ambulare eſt neceſſe falſū eſt h̓ ſcꝫ neceſſitasꝯdicōnis. trahit .i. n̄ infert .i. qͣꝫuis ncc̄e ſit ambularedū ambulat nō tū ſimplicit̓ neceſſe eſt ū ambulareneceſſariū eſt cōiūctim intelligas et de dicto qꝛ ꝙ incedat et nō incedat tūc non pot̄ eſſe p̄ſens qꝛ in eo ſūtomīa p̄ſencia al̓ p̄ſciens id neceſſe eſt intellige cōiūctim ul̓ ut ſit modꝰ cōſequencie nō ꝯſequentis habeat.i. ꝙ p̄uidencia uidet neceſſitatē ſcꝫ abſolutā ad intuitū cū adiūctione p̄ſcie ul̓ p̄deſtinacōnis ncc̄ario fuerit .i. nō pōt̄ eſſe ꝙ nō eueniant. nocōnis. q. d. nō pot̄eſſe ꝙ ſint p̄deſtinata et nō eueniant ꝑ ſe .i. ꝓpoſita ſn̄adiūctione p̄ſcīe ul̓ p̄deſtinacōnis dei ilibertatē ut eueLXIII.nire et nō euenire cū euenire poſſint. vn̄ ſi ſimpliciterꝓponit̉ futura huiꝰ neceſſario enenient fl̓a eſt ſi dicat̉cū adiectione p̄ſcīe ſic ſi ſūt p̄ſcita ul̓ p̄deſtinata ut neceſſario euenient vera eſt cōdicō ſi intelligat̉ ꝯiūctimet de dc̄o ſi diuiſim ⁊ de re fl̓a eſt euenire potuiſſent qꝛſūt ꝯtingēcia dic̄ tn̄ tuliꝰ in libro de fato ꝙ ſic̄ ẜ criſpūomīa neceſſaria ſūt qꝛ īmutabilia ſūt ita ẜᵐ dyaſcoꝝid ſolū fieri pōt̄ ꝙ aūt vni ſit. aut vni futuꝝ ſit vndeẜm iſtū ſic̄ omē dc̄m de p̄terito vn̓i ē neceſſariū ita etoē fl̓m impoſſibile cuiꝰ ꝯriū dicit̉ h̓ In. i. g. in fi. adde. vn̄ ꝙ infra ſequit̉ que pͥus p̄deſtinata ſūt ncc̄arioeuenient ul̓ neceſſariū eſt euenire cōiūctim eſt vni ſcꝫſub illa condicōne qꝛ qͣꝫdiu ſūt p̄deſtinata neceſſariūeſt ea euenire. ſꝫ deficiēte cōdicōne nō dicūt̉ p̄deſtinatanullo em̄ mō ſūt p̄deſtinata que nō euenient. Vl̓ diſtingue inter neceſſitatē abſolutā ẜm quā fl̓a ē argumentacō que ſequit̉ et neceſſitatē determīatā ẜm qͣꝫ ēvera et h̓ bn̄ h̓ inferiꝰ ꝓbant̉. Obicit̉ tn̄ ꝯtra pͥmā ſolucōꝫ ſic ſemel fuit veꝝ hūc fuiſſe p̄deſtinatū ergo impoſſibile eſt h̓ nō eſſe vn̓i. qꝛ omē vni de p̄terito eſt neceſſariū puta ꝙ factū eſt nullo mō tolli vel mutaripot̄. ff. de capt̓. in bello. §. facte. xliij. di. §. ꝑiter. ſꝫ iamp̄ſcitꝰ eſt ad mortē ergo nō fuit p̄deſtinatꝰ. Solucō hecvni licet ſit de p̄terito dependet tn̄ ex futuro ⁊ ideo mutari pt̄. Sūt tn̄ quedā p̄terita que tractū hn̄t a futurout. ff. de. v̓. ob. ſiquis ſtipulatꝰ. ff. ad t̓cull̓. filij mat̓.vn̄ da inſtanciā verū eſt ſortē nō fuiſſe albū ergo neceſſe eſt ip̄m albū nō fuiſſe nō valet cū poſtea fueritalbus ergo ad huiꝰ. §. intelligenciā no ⁊cͣ ut ſequit̉ inglo. jo. que ſequit̉ ẜ jo. de f. ¶ In glo. ad huiꝰ. §. intelligenciā adde ad intellectū huiꝰ glo. cōſiderandū eſt qd̓ip̄a hꝫ duas ꝑtes pn̓cipales in quaꝝ pͥma diſtīguit qͣſdā̓ or̄ones. in ſcd̓a tn̄ dicit et nō oſtendit ex dictis qͣꝫdam cōſequēciā quā aliquis poſſet face̓ nō eſſe bonā inpͥma ꝑte diſtinguit tres or̄ones. ſcd̓am diſtinguit cūdicit ſil̓r h̓ duplex eſt. terciā diſtinguit cū dicit ſil̓r h̓ ēduplex. in pͥma ꝑte dicit ꝙ oēs tales locucōnes quales ſūt que dicent̉ et ſil̓es eis ſūt duplices. quaꝝ pͥmah̓ eſt ſi de p̄uidet aliquid neceſſario h̓ eueniet quia ſi h̓dictio neceſſario determīet totalē cōſequēciā .i. habitudinē huiꝰ ꝑtis. ſi deus p̄uidit aliquid ꝙ eſt an̄cedens adiſtā aliam ꝑtem iſtud eueniet que ꝑs eſt cōſequēs tūclocucō .i. cōſequencia tota cuiꝰ ſūt dc̄e due ꝑtes ſ. an̄cedens et cōſequēs eſt vera et eiꝰ eſt talis ſenſꝰ qualē dicit ſcꝫ h̓ ꝯſequēcia ſ. ſi deus p̄uidit aliquid illud eueniet eſt neceſſaria. Dicit̉ aūt iſto mō h̓ dc̄o neceſſario determīare totā cōſequenciā qꝛ ſic eſt rō formalis ul̓ forma cōſequēcie forma aūt ambit ꝑtes cōpoſiti ex materia et forma et tōtinet eas. et ideo dicit totalē cōſeq̄ꝫciā determīare quia dicit habitudinē an̄cedentis ad cōſequens que eſt forma cōſequēcie Si aūt h̓ dictio determīat ip̄m cōſequēs falſa eſt. na̓ tūc eſt ſenſus talis ſideus p̄uidit aliquid illud eueniet ncc̄ario et ꝑ ꝯſequēserit ncc̄ariū. et h̓ eſt falſū quia deꝰ pōt̄ p̄uidere cōtingēsꝙ repugnat ncc̄ario cuiꝰ modi ē ſortē currere ⁊ ſil̓iaꝘ aūt poſſit deus p̄uidere ꝯtingens apparet ꝙ pōt̄ preuidere hoīem qui nō eſt ad h̓ genitꝰ qꝛ nō eſt ens ncc̄ariū qꝛ ꝑ aliquod tp̄us poſt eiꝰ generacōeꝫ corrūpet̉. neceſſariū aūt nō corrūpit̉. qꝛ ncc̄ariū eſt ꝙ nō pot̄ alit̓ſe habere. Deinde ſequit̉ ꝑs illa ſil̓r h̓ duplex ē in quadiſtinguit aliā or̄oꝫ dicens ꝙ h̓ eſt duplex ncc̄ariū eſtſocratē ambulare cū ambulat qꝛ ſi intelligit̉ ꝯpoſitaet de dicto eſt vera h̓ eſt totū ſocͣtem ambulare cū anibulat inqͣꝫtū totū et rōne tociꝰ ſupponat huic verbo ēet h̓ ꝙ eſt ncc̄ariū apponat ſic em̄ eſt ꝯpoſita qꝛ h̓ ꝙ eſtcū ambulat eſt cōpoſitū ⁊ in mediate vnitū cū h̓ ꝙ ēſocratē ambulare ſic̄ debet et eſt de dc̄o. quia h̓ totū ſocratē ambulare cū ambulat anti qui vocauerūt dc̄min talibus or̄onibꝰ eo ꝙ eſt illud de qūo dicit̉ verbū cūh̓ ꝙ eſt ncc̄ariū et eſt vera quia eſt ſenſꝰ ꝙ cū ſocratesamibulat ncc̄ario ambulat quia donec ambulat nō pt̄nō ambulare alr̓ em̄ poſſit ſil̓ ambulae̓ et n̄ ambulae̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten