Druckschrift 
Rosarium decretorum
Einzelbild herunterladen
 

CFTI tn̄ ſequit̉ ea que p̄deſtinata ſūt ul̓ pͥſcita ncc̄arioeueniāt quia ut dicit graci. et bene neceſſitas refert̉ ad euentū rei. ſꝫ ad intuitū d̓ine p̄ſciencie eſtdicit boeciꝰ cōtingencia reꝝ non opponit̉ neceſſitatid̓me ꝓuidencie qꝛ ſic̄ in ſpeculo materiali cōtingit inip̄o apparet res que ei opponit̉ et apparet niſi ei opponat̉. nec ex motū. nec ex na. nec aliqua ſpēali ē res ei opponat̉ ul̓ ymmo iſtud ex ſola volūtateopponentis dependet. ſic in ſpeculo et̓n itatis in quo ſūtet fuerūt omīa p̄ſencia. et ideo ſic̄ neceſſe ē aliquē anibulare ambulat ut. j. e. dicit̉. jtem qͣꝫtū eſt de ꝑteip̄iꝰ ſpeculi neceſſario eueneꝝt ea que qͣꝫtū ad ſui progreſſū vltimū apparent tamqͣꝫ p̄ſencia licet in habitudine quā habet libeꝝ arbitriū ad ſuū finē ſic cōtingencia poſſint fieri ad bonū et ad malū ꝓut vult d̓inaꝓuidencia in qua huiōi bt̄itudo ul̓ cōꝑacō eſt excluſa omīa ſint ibi tamqͣꝫ p̄ſencia. licꝫ in habitudine qͣꝫhabet ceſſant p̄dicta ꝯtingencia et eſt ibi neceſſitas et obſtante neceſſitate liberū arbitriū in ſua remanꝫlibettate qꝛ illa neceſſitas in nullo mouꝫ rem ad utin iſto ſpeculo talis debeat apparere ut dc̄m eſt. Eſt enīibi duplex conꝑaª. vna qͣꝫ habꝫ libeꝝ arbitriū ad ſuūfinē. et in iſta ſimplex eſt cōtingencia quia ex libertateꝓprij arbitrij pōt̄ ad bonū ul̓ eiꝰ oppoſitum eſt. et aliaquā habet libeꝝ arbitriū iam cōꝑatū ad ſuū finē vlti ſiue bonū ſiue malū et iam ſibi fixū eſt ad d̓mamp̄ſcienciā ſiue p̄deſtinacōꝫ et in iſta ꝓpter infabilitateꝫdine ꝓuidencie et qꝛ illa inmutabilis eſt cōtingensſꝫ neceſſe ibi em̄ oīa ſūt p̄ſencia ſic̄ de hoīe in bono mo̓tuo pōt̄ dici neceſſe eſt iſtū hoīem mortuū fuiſſe in bonocū omē dc̄m de p̄terito ſit neceſſariū. ex hijs patetqualiter cōtingencia reꝝ fl̓o opponūt̉ neceſſitati dineuidencie quia ſūt circa idem. ymmo circa cōꝑacōneˢpenitꝰ diuerſas ut dc̄m eſt neceſſario eueniūt qꝛ poſſūt euenire abſolute vni dicit grānꝰ ſi modꝰ det̓mīet tm̄ verbū euenient ꝓut ſtatim dicit et eſt fallacia cōpoſicōnis et diuiſionis qꝛ in pͥmo hec dc̄o neceſſario erat modꝰ cōſeq̄ꝫdi in hac eſt modꝰ cōſeq̄ꝫisde. intuitū ſil̓ euentū ſi em̄ neceſſitas refert̉ ad reꝝeuentū falſa eſt ꝓpoſicō ſi add̓iū intuitū et reꝝ euen vera ē. dicit em̄ boeciꝰ que futura ſūt ad d̓inam opinionē relata neceſſaria ſūt ſe vero cōſiderata cōtungecia et dc̄m gͣci. videt̉ ꝓbare augꝰ. ij. libro ad ſimplicianū nomē p̄ſciencie cadit in deū dicens quid eſtp̄ſciencia niſi futuroꝝ ſcīa qͥd aūt futuꝝ deo. ad dicendū ſi futuricō refert̉ ad nos aūt ad ip̄as res ſiccadit ibi nomē p̄ſciencie. ſi aūt ad ip̄m d̓inū intuitūtūc cadit ibi nomē p̄ſcīe. ip̄m intelligere d̓inūſit in eternitate cui nichil futuꝝ eſt. Due ſūt hec aucͣtas ē. v. libro boecij de cōſolacōe inquit v̓ba gͣci. dueneceſſitates. hec due ncc̄itates dicūt̉ ab anſhelmo neceſſitas an̄cedens et cōſequēs. ab alijs vero ncc̄itas abſoluta et reſpectiua ſiue cōdicōnalis ſimplex .i. abſoluta ſuie ꝯdicōne ꝓpoſita ſuie qꝛ nulli cōdicioni obligataul̓ quaſi complicata eſt ul qꝛ talis ſola pot̄ dici ncc̄itas alt̓a condicōis .i. condicōnalis condicōe ꝓpoſita ncc̄e ē iſtud neceſſe ē mōꝰ cōtingentis. ſꝫ cōtingencie nec determīat cōtingens. ſꝫ cōtingencia ut ſicdinet̉ neceſſe eſt ſi aliquē ambulare quis ſcit ip̄m anibulare neceſſe eſt quaſi aliquis ſcit aliqueꝫ ambulareet ip̄m ambulare eſt neceſſe falſū eſt ſcꝫ neceſſitasꝯdicōnis. trahit .i. infert .i. qͣꝫuis ncc̄e ſit ambulare ambulat ſimplicit̓ neceſſe eſt ū ambulareneceſſariū eſt cōiūctim intelligas et de dicto qꝛ incedat et incedat tūc non pot̄ eſſe p̄ſens qꝛ in eo ſūtomīa p̄ſencia al̓ p̄ſciens id neceſſe eſt intellige cōiūctim ul̓ ut ſit modꝰ cōſequencie ꝯſequentis habeat.i. p̄uidencia uidet neceſſitatē ſcꝫ abſolutā ad intui adiūctione p̄ſcie ul̓ p̄deſtinacōnis ncc̄ario fuerit .i. pōt̄ eſſe eueniant. nocōnis. q. d. pot̄eſſe ſint p̄deſtinata et eueniant ſe .i. ꝓpoſita ſn̄adiūctione p̄ſcīe ul̓ p̄deſtinacōnis dei ilibertatē ut eueLXIII.nire et euenire euenire poſſint. vn̄ ſi ſimpliciterꝓponit̉ futura huiꝰ neceſſario enenient fl̓a eſt ſi dicat̉ adiectione p̄ſcīe ſic ſi ſūt p̄ſcita ul̓ p̄deſtinata ut neceſſario euenient vera eſt cōdicō ſi intelligat̉ ꝯiūctimet de dc̄o ſi diuiſim de re fl̓a eſt euenire potuiſſent qꝛſūt ꝯtingēcia dic̄ tn̄ tuliꝰ in libro de fato ſic̄ criſpūomīa neceſſaria ſūt qꝛ īmutabilia ſūt ita ẜᵐ dyaſcoꝝid ſolū fieri pōt̄ aūt vni ſit. aut vni futuꝝ ſit vndeẜm iſtū ſic̄ omē dc̄m de p̄terito vn̓i ē neceſſariū ita et fl̓m impoſſibile cuiꝰ ꝯriū dicit̉ In. i. g. in fi. adde. vn̄ infra ſequit̉ que pͥus p̄deſtinata ſūt ncc̄arioeuenient ul̓ neceſſariū eſt euenire cōiūctim eſt vni ſcꝫſub illa condicōne qꝛ qͣꝫdiu ſūt p̄deſtinata neceſſariūeſt ea euenire. ſꝫ deficiēte cōdicōne dicūt̉ p̄deſtinatanullo em̄ ſūt p̄deſtinata que euenient. Vl̓ diſtingue inter neceſſitatē abſolutā ẜm quā fl̓a ē argumentacō que ſequit̉ et neceſſitatē determīatā ẜm qͣꝫ ēvera et bn̄ inferiꝰ ꝓbant̉. Obicit̉ tn̄ ꝯtra pͥmā ſolucōꝫ ſic ſemel fuit veꝝ hūc fuiſſe p̄deſtinatū ergo impoſſibile eſt eſſe vn̓i. qꝛ omē vni de p̄terito eſt neceſſariū puta factū eſt nullo tolli vel mutaripot̄. ff. de capt̓. in bello. §. facte. xliij. di. §. ꝑiter. ſꝫ iamp̄ſcitꝰ eſt ad mortē ergo fuit p̄deſtinatꝰ. Solucō hecvni licet ſit de p̄terito dependet tn̄ ex futuro ideo mutari pt̄. Sūt tn̄ quedā p̄terita que tractū hn̄t a futurout. ff. de.. ob. ſiquis ſtipulatꝰ. ff. ad t̓cull̓. filij mat̓.vn̄ da inſtanciā verū eſt ſortē fuiſſe albū ergo neceſſe eſt ip̄m albū fuiſſe valet poſtea fueritalbus ergo ad huiꝰ. §. intelligenciā no ⁊cͣ ut ſequit̉ inglo. jo. que ſequit̉ jo. de f. In glo. ad huiꝰ. §. intelligenciā adde ad intellectū huiꝰ glo. cōſiderandū eſt qd̓ip̄a hꝫ duas ꝑtes pn̓cipales in quaꝝ pͥma diſtīguit qͣſdā̓ or̄ones. in ſcd̓a tn̄ dicit et oſtendit ex dictis qͣꝫdam cōſequēciā quā aliquis poſſet face̓ eſſe bonā inpͥma ꝑte diſtinguit tres or̄ones. ſcd̓am diſtinguitdicit ſil̓r duplex eſt. terciā diſtinguit dicit ſil̓r ēduplex. in pͥma ꝑte dicit oēs tales locucōnes quales ſūt que dicent̉ et ſil̓es eis ſūt duplices. quaꝝ pͥma eſt ſi de­ p̄uidet aliquid neceſſario eueniet quia ſidictio neceſſario determīet totalē cōſequēciā .i. habitudinē huiꝰ ꝑtis. ſi deus p̄uidit aliquid eſt an̄cedens adiſtā aliam ꝑtem iſtud eueniet que ꝑs eſt cōſequēs tūclocucō .i. cōſequencia tota cuiꝰ ſūt dc̄e due ꝑtes ſ. an̄cedens et cōſequēs eſt vera et eiꝰ eſt talis ſenſꝰ qualē dicit ſcꝫ ꝯſequēcia ſ. ſi deus p̄uidit aliquid illud eueniet eſt neceſſaria. Dicit̉ aūt iſto dc̄o neceſſario determīare totā cōſequenciā qꝛ ſic eſt formalis ul̓ forma cōſequēcie forma aūt ambit ꝑtes cōpoſiti ex materia et forma et tōtinet eas. et ideo dicit totalē cōſeq̄ꝫciā determīare quia dicit habitudinē an̄cedentis adſequens que eſt forma cōſequēcie Si aūt dictio determīat ip̄m cōſequēs falſa eſt. na̓ tūc eſt ſenſus talis ſideus p̄uidit aliquid illud eueniet ncc̄ario et ꝯſequēserit ncc̄ariū. et eſt falſū quia deꝰ pōt̄ p̄uidere cōtingēs repugnat ncc̄ario cuiꝰ modi ē ſortē currere ſil̓ia aūt poſſit deus p̄uidere ꝯtingens apparet pōt̄ preuidere hoīem qui eſt ad genitꝰ qꝛ eſt ens ncc̄ariū qꝛ aliquod tp̄us poſt eiꝰ generacōeꝫ corrūpet̉. neceſſariū aūt corrūpit̉. qꝛ ncc̄ariū eſt pot̄ alit̓ſe habere. Deinde ſequit̉ ꝑs illa ſil̓r duplex ē in quadiſtinguit aliā or̄oꝫ dicens eſt duplex ncc̄ariū eſtſocratē ambulare ambulat qꝛ ſi intelligit̉ ꝯpoſitaet de dicto eſt vera eſt totū ſocͣtem ambulare anibulat inqͣꝫtū totū et rōne tociꝰ ſupponat huic verbo ēet eſt ncc̄ariū apponat ſic em̄ eſt ꝯpoſita qꝛ eſt ambulat eſt cōpoſitū in mediate vnitū ēſocratē ambulare ſic̄ debet et eſt de dc̄o. quia totū ſocratē ambulare ambulat anti qui vocauerūt dc̄min talibus or̄onibꝰ eo eſt illud de qūo dicit̉ verbū eſt ncc̄ariū et eſt vera quia eſt ſenſꝰ ſocratesamibulat ncc̄ario ambulat quia donec ambulat pt̄ ambulare alr̓ em̄ poſſit ſil̓ ambulae̓ et ambulae̓