CFIIp̄deſtinat̉ aliquis quaſi ad finē ſuū. vnde deſcribit̉ abauguſtino. Predeſtinacō eſt preparacō gr̄e in pn̄ti etglorie in futuro. ul̓ ut dicit idem in libro de fide ad petrū. Predeſtinacō eſt gratuite donacōnis p̄paracō etlicet̉ p̄deſtinacō ꝓprie ſūpta ſit tm̄ de bonis iſtis. tn̄ extendit ſe ad alia bona quelibꝫ et ſic ſumit̉ ꝓ diſpenſacōne. Aliqn̄ eciā extendit̉ ad mala ẜ ambro. qui dicitquos pͥſciuit deꝰ hanc vitā in pct̄o t̓mīaturos deſtinauit ſupplicio int̓minabili puīendos. Aliqn̄ plus extēdit̉ ut ſumat̉ ꝓ ſcīa. vn̄ dicit augꝰ. quecūqꝫ ſcit deusp̄deſtinauit et ẜm h̓ mala dicūt̉ p̄deſtinari. et in ꝓpriedicit̉ nomē p̄deſtinacōis ꝓ ſcīa ul̓ ꝓuidencia. qꝛ malanō effugiūt ꝓuidenciā dei. licꝫ ꝑ ſe nō ſubſint ꝓuidēcieEt noͣ ꝙ nomē p̄deſtinacōis ꝓprie et ꝑ ſe dicit̉ tm̄ de bonis. ſꝫ ex aliquo adiecto extendit̉. vn̄ ſoli electi ꝓpriedicūt̉ p̄deſtinati. In malis ſola p̄ſcīa dei intelligendaeſt et licet ſumat̉ p̄ſcīa largo mō oīm futuroꝝ ꝓprietn̄ ſolū maloꝝ. vn̄ ſoli reꝓbi dicūt̉ pͥſciti p̄cibꝰ sͣ. e. q..i. ip̄i. iij. q. i. nulli de pe. di. i. ml̓tiplex et. c. p̄dixeratreg̓. p̄deſtinacō .i. ip̄m regnū celeſte bonis p̄deſtinatūelecti .i. p̄deſtinati poſtulando bonis oꝑbꝰ et dicas ꝙideo deū oramꝰ nō ut d̓inā diſpenſacōeꝫ inmutemꝰ. ſꝫut id impetremꝰ ꝙ deꝰ diſpoſuit ꝑ or̄ones ſc̄oꝝ eē implendū ut ſ. hoīes poſtulādo mereant̉ acciꝑe ⁊cͣ ut dicit̉ ī textu nō ergo p̄ces nr̄as deo porigimꝰ ut ei nr̄asindigencias maīfeſtemꝰ. ſꝫ ut nos cōſideremꝰ in hijsad d̓inū auxiliū eſſe recurrendū ẜ tho. et adde ꝙ dixixcv. di. ecc̄ie/ an̄ ſecula .i. ab eterno ezech. xix. obdūrat̉ .i. grā eis ſubtrahit̉ ul̓ pociꝰ nō ꝯfert̉ qua ſubtracta ul̓ nō collata corruūt in culpam jof.Abugodonoſor de iſto habet̉. xvij. q. iiij. mirorSet de pe. di. i. qͣꝫobrē ibi uideas intendit graci. deA fendere libertatē liberi arbitrij ad bonū et ad malū ⁊ inducit gra. h̓. c. ad ꝓbandū ꝙ nō eſt ceſſandū a correctione ꝓpter p̄deſtinacōꝫ ul̓ p̄ſcicōꝫ qꝛ nō inducūt neceſſitatē. Et nō ꝙ in h̓. c. tria cōtinent̉. pͥmo oſtendit qd̓d̓ina p̄deſtinacō libertatē nō tollit ꝙ oſtēdit ꝑ tres aucͣtes quas ponit augꝰ. pͥmo ꝑ cōꝑacōꝫ ad temꝑalia flagella que oſtendit exemplo duoꝝ regū narrans pͥusqm̄ inter flagella alter emendatꝰ alt̓ eſt deterior factuˢDeinde querēs rōꝫ diuerſitatis. tercio ꝓbans eū eſſe īlibero arbitrio et h̓ in pͥma ꝑte in qua ꝓcedit narrādoquo ad pͥmū int̓rogādo qūo ad ſcd̓m ꝓbando qūo adterciū. In ſcd̓a ꝑte que incipit ibi uaſis ire ꝙ al̓ ē. c. ꝑſe. oſtendit h̓ idem ꝑ cōꝑacōꝫ ad eterna ſupplicia et ibiaſſumit intentū. ſcd̓o rōꝫ reddit. in tercia ꝑte que incipit ibi p̄deſtinacōꝫ dei ꝓbat h̓ idem ꝑ cōꝑacōꝫ ad merita ul̓ demerita circa illud terciū ꝓcedit. pͥmo inꝓbando et petendo uſqꝫ ibi cū vero ſcd̓o declarando ⁊ informando uſqꝫ ibi iures itaqꝫ. tercio in inferendo ⁊ ꝓbando illud uſqꝫ in fi. ꝓbacō illati eſt ibi hij aūt ⁊cͣ.Item nō ꝙ augꝰ. nō reddit rōnē quare nabugodonoſor datū eſt penitere et pharaoni nō. Sꝫ reddit rōnemquare iſte ſaluatꝰ eſt ſcꝫ qꝛ penituit ille vero dampnatꝰ eſt ſ. qꝛ nō penituit et de h̓ infra dicā meruit daniij. et. iiij. Sꝫ ꝯͣ. pnīa eſt pͥma virtꝰ qꝛ pͥma virtꝰ eſt īpenitenciā veterē hoīem ꝑimere ut dicit glo. math̓i.iij. c. ſꝫ pͥma virtꝰ nō ſubeſt merito ſic̄ nec pͥma grā ergo. nec virtꝰ pnīe ſubē merito quia virtꝰ eſt cā meriti et ideo dicit nō meritos liberat. ℟º. pot̄ ſumi antecedens ꝓ cōſequente ut dicat̉ meruit .i. optinuit qꝛ apꝰiuſtū iudicē admereri ſequit̉ optinere et erit ẜ h̓ ſil̓e. viij. di. cōſuetudo. xvij. q. iiij. miror. Vl̓ dicendū ē qd̓ſic̄ quedā fiūt in iure ẜequitatē. quedā ẜᵐ iuſticiā. itaaliquis mereri dicit̉. vno mō ẜ cōgruenciā d̓ine mīe etſic homo pōt̄ mereri pͥmā gr̄am. merito .ſ. cōgruēti ꝙcōgruū eſt ut ſi homo facit ꝙ in ſe eſt nec ponit obſtculū grē deꝰ eciā faciet ꝙ in ſe eſt dādo grām. Alio mōdicit̉ quis mereri ẜ exigenciā iuſticie et h̓ dicit̉ meritūcōdignū. et ſic pͥma grā nō ſubeſſet merito. quia illudmeritū cauſat̉ a grā. nā ut dicit̉ in libro de regl̓is fideiomē meritū boni cōſiſtit circa liberū arbitriū occ̄onaliXXIIIter penes virtutē formalit̓. penes motū virtutis eſſencialiter. penes gram efficaciter. penes opus inſtrāliter¶ Nota eciā ꝙ fructuoſa pot̄ dici pnīa. vno mō qͣꝫtūad fructū tꝑalem ſic dicit̉ ad hebre. xij. ꝙ eſau nō inuenit fructū pnīe ſcꝫ in recuꝑacōe pͥmogenitoꝝ et h̓ pot̄haberi ſine grā gratū faciente ⁊ de tali pot̄ intelligi hocAlio mō qͣꝫtū ad pnīe fructū ſpūalem ut cōſequat̉ remiſſio peccatoꝝ. et h̓ nō eſt ſine grā gratū faciente. etde tl̓i dicit̉ math̓. iij. facite fructꝰ dignos pnīe. Te̓ciomō qͣꝫtū ad fructū eternū et h̓ nedū habet grām gratū facientē ymmo ꝑſeueranciā in bono de pe. di. iij. d̓caritate Primā ergo habuit qꝛ r̓cuꝑauit regnū. ſcd̓aꝫeciā habuit qꝛ fuerūt ſibi r̓miſſa pct̄a. terciā nō habuitquia recidiuauit. vn̄ yſai. xiiij. dicit̉ de eo detracta eſtuſqꝫ ad infernū ſuꝑbia tua et ibi veꝝtam̄ ī inferno d̓traheris fructuoſā .i. fructū de pnīa qꝛ regᵐ r̓cuꝑauitut ſequit̉. Et noͣ ꝙ triplex eſt meritū ſcꝫ cōgrui. digni. et cōdigni. Meritū cōgrui eſt. qn̄ quis diſponit ſeruare mandata. pnīam agere de p̄teritis. et abſtinereab illicitis. cōgruū em̄ fuit ꝙ ex tali merito habuit penitenciaꝫ fructuoſaꝫ. Meritū digni eſt qn̄ iuſtꝰ rogatꝓ peccatore ut graciaꝫ ſibi tribuat ut poſſit peniterenam dignū eſt ut deꝰ audiat eius p̄ces. Meritū cōdigni eſt qn̄ iuſtꝰ rogat deū. ut grām ſibi dataꝫ cōſeruetet augmētet quia dignū eſt ut ꝙ deꝰ dedit nō auferatmeruit ergo nabugodonoſor ex pͥm o merito congruipnīam fructuoſaꝫ nō ex ſcd̓o ul̓ tercō qꝛ nō erat iuſtꝰEt noͣ ꝙ dicit fructuoſaꝫ ad dr̄iaꝫ infructuoſe pnīe qͣꝫmali habebūt in futuro ſap. v. dicentes inter ſe pnīaꝫagentes. Vl̓ ad dr̄iam pnīe in pn̄ti que eſt cū ſil̓acōeut pnīa eſau ul̓ diſſl̓acōe aut cū deſperacōe ut pnīaiude math̓. xxvij. de ip̄iꝰ eciaꝫ pnīa habet̉ de pe. di. iij.nichil inde. c. ſceleracior ibi uideas īnumeras .i. multas ut ponat̉ infinitū ꝓ finito et licet eiꝰ pct̄a ſint innu̓a tn̄ in futuro numerabūt̉ virtute d̓ina. qꝛ omīaoīm patebūt omībus ut ult̓. in glo. cor̓. iiij. impietates h̓ impietates dicūt̉ pct̄a irreligioſitatis ad deūet crudelitatis in ꝓximos qꝛ multa fuerūt in eo vtriuſqꝫ generis pct̄a flāgellat̉ qꝛ in bouē ex homīe eſt ꝯuerſus. xvij. q. iiij. miror et intellige cōmutatū fuiſſe nōqͣꝫtū ad naturaꝫ. nec qͣꝫtū ad corpꝰ. ſꝫ qͣꝫtū ad cor. quiacor fe̓ datū ē ei dan. iiij. c. cor amēs et inhūanū ꝑdiderat ſane intellige verbū qꝛ nō fuit data ſnīa ꝯͣ eū niſide pena. vij. annoꝝ ut dan̄. iiij. que eciam ut dicit̉ inhiſtoria cōmutata fuit or̄onibꝰ daniel̓. in penaꝫ vij.menſiū et ẜ h̓ nō ſumit̉ huic ar. ꝙ h̓ dic̄ glo. pharaoexo. vij. uſqꝫ ad. xv. flagellis. i. x. plagis / durior eſteffectꝰ .i. efficacit̓ mollificatꝰ nō eſt et ẜ h̓ nō obſtat ꝙdicit fauſtꝰ in libro de tatholica fide. vbi dicit ꝙ cū flagellabat̉ mirtigabat̉ cū relaxaret̉ indurabat̉. Nō tn̄ꝙ nec flagella nec bn̄ficia indurabāt eū ꝑ ſe ſꝫ vtrūqꝫꝑ acc̄ns ſuue ꝑ occ̄oneꝫ. ſꝫ diuerſimode qꝛ beneficiū ſiuerelaxacō magis occ̄onabat induracōꝫ ī quibꝰ ex ignorancia ul̓ negligencia flagellauit ꝑijt exo. xiiij. rōeꝫreddat dic ꝙ in dinis h̓ ſemꝑ nō oꝑtꝫ quia occulta ſūtet h̓ eſt vn̓ de rōne in ſpēali. nam rō in gṅ̓e reddi pot̄quia ex ꝑte d̓ine bonitatis. et ex ꝑte liberi arbitrij. vn̄ar. h̓ ꝓpoſitū y glo. nō videt̉ h̓ ſumendū ex iſto loco qꝛſtatim reddit̉ rō ex ꝑte liberi arbitrij. Et circa h̓ no. qd̓ut dicit hu. de ſc̄o victore. quedaꝫ ſūt ex rōne. quedaꝫẜ rōem. quedaꝫ ꝯtra rōem. quedaꝫ ſupͣ rōneꝫ. Ex rōneneceſſaria ẜ rōnē ꝓbabilia ꝯͣ rōnē incredibilia sͣ. rōeꝫmirabilia diiidicat .i. diuerſis moīs inueſtigat l̓ iudicat medicamētū .i. tribulacō ꝯfc̄m ex diuerſis ꝑcuſſionibꝰ niſi h̓ reddit̉ et oſtendit̉ cauſa diuerſitatis eēex ꝑte liberi arbitrij pͥmo ꝑ locū ab aucͣte ſiue a ſil̓i. ẜoa dīſiōe .i. qͣꝫtū ad naꝫ xp̄i i. ad cor̓. ij. odor .i. corepcōvite ſb̓. ducētis. mo̓tis. v̓. īuidie ſb̓. ducētis motēeternaꝫ reges de phara. habet̉. iiij. ℟. xxiij. et. xxv.de nabugodo. dan. iij. et. iiij. ad cauſā .i. ad pct̄m etdic cām ꝓpter quā ꝑuīti ſūt clement̓ .i. pie jadmoniti.i. puniti pmanū .i. flagellū ꝓprie iniquitatis Exo. x.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten