ludi. cū ſit. aut ꝓ .i. et h̓ vult dicere hͨ lr̄a ꝙ ſi cauſadelata ad ſolū metropolitanū vel pͥmatē. ibi nō poterit det̓minari. tūc referat̉ ad ꝯciliū vbi int̓ſit pͥmaset ibi corā pͥmate cā̓ decidat̉. ẜm hu. et ita tercio negociū ad ꝯciliū deducat̉. ſꝫ illud erit nō ꝑ appellacōemſꝫ ꝑ ꝯſultacōꝫ ſuie relacōꝫ vt no. j. e. om̄es ep̄i. ecc̄iaſtica .i. ad iudices eccl̓iaſticos ꝑtinēcia h. corā patricō.i. ſeculari iudice. ad h̓ em̄ adiu̓xit de ſecularibꝰ ne qͥscrederet omīa negocia eſſe tractāda corā iudice eccl̓iaſtico. et vt quelibet negocia corā ſuis iudicibꝰ eſſe tractanda doceret ẜm h. q. d. ſecularia corā ſeculari. eccl̓iaſtica corā eccl̓iaſtico publice terminent̉. b̓tͣ. ſꝫ jo. de fdicit ꝙ h̓ nō tenet. vel dic vt no. lxiij. di. adrianꝰ. inglo. vt puniret ⁊cͣ. Incōe .i. publice iudice ſedente ꝓtribunali. vel. i. ſine accepcōe ꝑſonaꝝ vt exͣ de iuidi. nōuit. ¶ In. i. g. in fi. adde hūc caſū etiā approbat hu. vl̓ita legit̉ lr̄a omīs clericꝰ op̄pſſus ab ep̄o ꝑ ſnīam velante ſnīaꝫ grauatꝰ inuiſte ſacerdotū .i. metropolitaīvel ſynodi vbi eſt metropolitanꝰ cū ſac̓dotibꝰ .i. ep̄isad maiorē ſedē .i. metropolitanā ſue pͥmatis. xvij.di. multis. referant̉ ꝑ appellacōeꝫ vel ꝯſultacōeꝫ. h.¶ In. g. pone caſū ibi ja ſubdito rp̄i .i. a minori p̄lato nō tn̄ officiali ep̄i quo caſu et ꝯſuetudo ꝯtͣ h̓ nō valꝫexͣ li. vj. de ꝯſue. nō putamꝰ. ¶ In. g. ergo adde iſtudergo nō bn̄ videt̉ inferre. nā hſequit̉ qn̄ quis grauat̉a minori p̄lato. et tūc ad ſacerdotē .i. ad ep̄m debet appellare. ẜm b̓. b̓. et h̓ eſt qd̓ dicit glo. i. sͣ. e. ¶ II. g. hͦcū ibi peccl̓iaſticꝰ adde ſub. qui cū eo cognoīceret. et hͦeſt ꝙ dicit h̓ lr̄a in fi. incōe. ẜm jo. de.quis pulſatꝰ .i. grauatꝰ vel ꝯdēnatꝰ vel verberatꝰ b̓. licent̓ .i. omībꝰ obmiſſis b. (capᵗ. jx. q.vlt̓. c. iſti. ⁊. c. cūcta ¶ in. e. glo. ibi ep̄o adde idē no.ix. q. iij. ꝯqueſtꝰ. et. xxv. q. ij. c. iij ¶ In. e. g. ibi adlegatū adde hanc ſnīaꝫ h̓ ſequit̉ b̓t̄. dicēs. ꝙ ſicut ex officō legacōis pōt̄ illos abſolue̓ qui incidūt in canonēob violentā manuū iniectōeꝫ. vt exͣ de offi. lega. c. ꝙtranſlacōeꝫ ita ex officio legacōis. pt̄ de omībꝰ cauſisque ad eū ꝑtinēt cognoſcere. quidā tn̄ intelligūt illudc. ꝑuenit. in defēſore nō in legato vel in legato cogēte ſubditos ep̄oꝝ ſuoꝝ ꝯqueri corā ſe. alioqṅ ad legatos deferri pn̄t negocia ꝓuincie. tā ꝑ querelā qͣꝫ ꝑ ap.et in h̓ ꝯcordat ꝯſuetudo ẜm gof. qui ita no. in p̄. c. ī.exͣ de offi. le. et idē ſentit hoſt. ¶ In. e. g. ibi facere videt̉ adde. ſꝫ ꝯtͣ exͣ de fi. p̄ſbi. dilectus. in fi. ibi que a ſeap. ⁊cͣ. que lr̄a ẜm jo. de. exponit̉ .i. ⁊ ꝯſciētia pape. etdicūt ibi jnno. et hoſt. notandū eſſe ꝙ non intelligit̉manare a ſe. ap. qd̓ a legato eiꝰ manat. niſi et a papamanꝫ. h̓ gͦ dictū intellige cū det̓minacōe eiꝰ qd̓ no. sͣ.e. q. ꝓx. que de cauſa. in glo. vlt̓. et xvj. q. i. frater nōſter. in glo. h̓ argue ⁊cͣ.Mues pulſant̉ ſi. verbū. iij. q. vj. c. pulſatꝰ.quociēs neceſſe. xcix. di. c. i.D romanā. ¶ In. i. g. ibi impediri adde ad h̓. j.Le. quicūqꝫ. ¶ In. e. g. ibi admittēda adde ſuba iudice qui eaā̓ admitte̓ debet ca̓ dubij. ſꝫ ius nunqͣꝫ eāadmittit. vt in p̄. c. paſtoralis. ſi inuenis ꝙ fruſtratorie appellacōi deferat̉. dic fruſtratorie .i. que poſtea apparet fruſtratoria. ẜm lau. vn̄ dic ꝙ appellacōibꝰ friuolis nec iuſticia defert. nec eſt a iudice deferendū vtexͣ li. vj. de ap. cū appellacōibꝰ. vbi dicit̉ ꝙ in h̓ caſu ſiappellās ꝓſequit̉ talē appellacōꝫ ſuꝑior de cā cognoſcēseū appellantē remitte̓ debet ad priorē iudicē ſine difficultate. et eadē die ꝯdēnacōeꝫ debet facere expenſaꝝ. ꝙeſt no. at vbi prior iudex detulit tali appellacōi tociuscauſe deciſio. in ſuꝑioris eſt pt̄ate trāſfuſa. qͣꝫuis eamvaleat r̓futare. nec pͥmo iudici eſt cā de neceſſitate remittēda vt ibi dicit̉. ¶ In. e. g. ibi debitꝰ adde vbi deh̓ ¶ in. e. g. ibi fruſtratoriā appellacōem adde ſub. etſic remouet̉ qd̓ de iure cōi eſt remotū. ſꝫ ꝯtra h̓ eſt. C. dethaur̓. l. i. ff. ad munic̓. l. i. et ideo plus placet ꝙ dixitsͣ. jo. de f. nā ſi h̓ clauſula nichil oꝑat̉. quare decre. extͣe. inquiſicōi fundat̉ ſuꝑ ea. ideo hijs reiectis dic vt ple¶IIIIne no. hoſt. in ſū. e. ti. §. quomo decre. vt debitꝰ v̓. abſqꝫ rōnabili ⁊cͣ. ¶ jn. e. g. ibi dubitet addedicit gof.ꝙ vbi dubiū eſt teneat vel n̄ teneat appellacō pendēteappellacōe oīa ſūt in ſuſpēſo. exͣ de offi. dele. paſtoralis.vn̄ nō trāſit in rē iudicatā. et ideo ſuꝑior poſſet moderari id ſuꝑ qͦ fuit ſnīatū. exͣ de teſta. raymūciꝰ. et c.raynaldꝰ. ẜ gof. qui ita no. exͣ de eo qui mit. in poſ.c. iij. Sed jo. de f. nō. h̓ ꝙ licet dubitet. iudex nichilominꝰ ꝓcedet. ar. ff. de iudi. l. ſiquis ex aliena ¶ in. e.glo. ibi de cā adde. ſꝫ ꝯtͣ h̓ videt̉ vt. jͣ. e. de cet̓o. vbi dicit et nichil priꝰ ⁊cͣ. vbi notauit. p. et la. ꝙ de ip̄a ꝓppellacōe nō eſt cognoſcendū vtꝝ recte facta ſit vel nōvt ibi. et. j. e. q. §. quociēs ep̄i. et eſt racō ẜm lau. qͣreiudex nō cognoſcit de ap. an ſit fruſtratoria vel nō. qꝛp̄lati ſemꝑ ꝑati eſſet. appellātes grauare. et ꝓnūciareap. fruſtratoriā. et ideo adnichilaret̉ p̓uilegiū ro. ec.et ita ip̄e nō. h̓. et idē videt̉ notari ꝑ b̓. exͣ de ap. ſollicitudinē. in glo. ſꝫ querit̉. et in h̓ caſu dicebat vinc̓. ꝙſi eſt occultū nō eſſe in ap. talē cauſā expreſſā vt vultdecre. p̄di. vt debitꝰ. cognoſcet ſuꝑior de veritate ip̄iuscauſe exp̄ſſe in ip̄i ap. nō iſte corā quo ip̄a cauſa allegat̉. et ſi defecerit in appellacōe. in ꝓbacōe exiſtēcie veritatis remittit̉ appellās. vt in p̄. c. vt debitus. Si aūteſt notoriū nō eſſe talē. ꝓcedet iudex. et ita ip̄e vinc̓.no. in pͥ. c. vt debitꝰ. vbi de h̓ in glo. colligit̉. ſꝫ tu diccū. t. ꝙ bn̄ficio illiꝰ iuris exͣ de ap. cū ceſſāte. is iudexa qūo appellat̉ cognoſce̓ pōt̄ ut h̓ dicit jo. et ſi deſiſtata grauamīe illato vel ꝯmīato. reaſſumit iuriſdictōꝫ.vt ibi. vn̄ vim facias ꝙ dicit ibi textus ſaniori vſusꝯſilio. et iſtā ſnīaꝫ jo. ſequit̉ gof. in p̄. c. vt debitꝰ. dicens ꝙ ſi iudex dubitet in cā. ap. dꝫ ſūmatim cognoſcere nō in figura iudicij. ſꝫ inquirēdo ab alijs. et ſic ſciet an cauſa ſit ꝓbabilis. Sed quid ſi iudex remanet ſydubiꝰ. Ad h̓ ℟x iudicē debere ſuꝑſede̓. quia indubiopociꝰ ſtat̉ appellacōi qͣꝫ ſnīe. exͣ de ap. dilectis. in fi. p̄ſumit̉ em̄ ꝙ ꝓpter grauamē fuerit appellatū. vt exͣ dere iudi. tenor. ſꝫ quicqͥd dictū ſit h̓ dubiū hodie vidēexpeditū. vt patꝫ exͣ li. vj. de ap. ſi a iudice. dic vt ibi¶ In. e. g. in fi. adde de h̓ ar. ff. de ar. qualē. ¶ in. g. ſimetropolitanꝰ in fi. adde ad idē. jx. q. iij. c. nūc vero.¶ Inͣ. g. qui appellat in fi. adde. §. ſuꝑ hijs. ⁊. l. mīmein fi. ff. de cuſto. re. l. ij.quis putauit. hodie nō ſufficit ꝙ putet immodebet cā expͥmi. exͣ de ap. vt debitꝰ. et. c. cū ſpālicvel ꝓ. i. jo. vniu̓ſalis math̓. xvj.D Laciit.D romanā obliuiſti yſa. xlix. et lxix.Deo p̄fata. xvij. di. c. huic. iudicijs qͦ ad depoſicōeꝫ l̓ mutacōeꝫ l̓ exēpcōꝫ. h. Ide q̄ no. de h̓ no.xij. di. c. ij. de ſūmis. xvij. di. multis. oppſſi qͥ anteſnīam grauant̉. ff. de mino. l. i. ff. de offi. p̄ſi. illicitas.damnacōe que eſt. sͣ. e. q. i. nemo. la ¶ jn. i. g. cōciliūadde .ſ. gn̓ale. et ſic loquit̉ h̓ ẜm jo. de f. ¶ In. e. g. ibiep̓us adde vbi de h̓. ¶jn. e. g. ī fi. adde de h̓ no. l. di.ꝯtumaces ibi videas. ¶ Cū ergo hic incipit. ij. parshuiꝰ queſtiōis in qua querit̉ an ſit licitū fruſtratorieappellare. et vera eſt ſolucō ꝙ nō. et que dicit ſuꝑficialit̓ dicit. et ad h̓ ꝓbandū inducit viij. aucͣtes ſct̄oꝝ patrū ẜm jo. de f. et iſtud ergo iūgit̉ cū verbo patꝫ vt. j.ſequit̉. zepherinꝰ. sͣ. e. ad romanā ij. ſcribat. sͣ. e. adromanā .i. denegāda ẜm iura antiqua hodie ſecus.qͥdā. ij. ꝑs .ſ. qui dicūt n̄ eſſe appellandū fruſtratoriediſtinguūt ꝙ dicit marcellus h. op̄p̄ſſos .i. aliqua iniuria affectos. et nō ꝑ ſentēciā ſenſus .ſ. in. c. marcelli. quibuſcūqꝫ v̓. vt et iſti oppſſi ſimilit̓ v̓. zepherini. sͣ. e. ad romanā. ſcd̓m pͥmā. iij. ꝑs int̓pretacōeꝫ.i. opiniōꝫ que eſt in prin. §. que dicit ꝙ ſue quis grauet̉ ſue nō appellare licet. ſcd̓am qua dictū eſt vt volentes ad ꝯſecrādos ⁊cͣ. ẜm b̓. b̓. iuxͣ v̓. ẜm hanc v̓.vltimā .ſ. ẜm h. nō habet et eſt racō. ne fruiole appellacōnis ⁊cͣ. vt exͣ de ap. cum ſpeciali. §. exceſſu. ſedcū. iiij. pars.