CAUnō reqͥrit̉. iuxͣ illud peccantē cora̓ omībus argue. vtxlv. di. ſꝫ illud. quia tūc nō ſolū peccat in ſe. ſꝫ etiā inalios ꝑ malū exemplū. xj. q. iij. p̄cipue. Si occultū ſb̓diſtingue. quia ſūt alia pct̄a occulta que inferāt ꝓximis nocuniētū corꝑale. vel ſpūale. puta tradicō ciuitatis hoſtibꝰ vel occulta hereſis. multos a fide occultedeuians. cū hic peccet in alios. ſtatim denūciabit moītiōe nō p̄miſſa. niſi forte ſciret ꝙ ad eiꝰ monicōꝫ. vellꝫſtatim corrigi. nā quilibet debet ſic corrige̓ ſi pt̄ vt illifama nō ledat̉. que eſt vtilis ip̄i peccāti. nō ſolū in tēporalibꝰ in quibꝰ hō q̄ntū ad multa patit̉ det̓mentū.amiſſa fama exͣ de exceſ. p̄la. inter. de teſti. teſtim̉̄. ij.q. vij. teſtes. Sed etiā qͣntū ad ſpūalia. quia p̄ timoreinfamie multi retrahunt̉ a ptt̄o Cū aūt ſe ſenciāt infamatos. licenciꝰ peccāt. ar. de pe. di. i. quis aliqn̄. nāin ꝓfundū maloꝝ veniēs cōtēpnit. ꝓu̓. xviij. c. xvijdi. nec licuit. exͣ de iudi. cū nō ab hoīe. vn̄ dicit jeroꝰcorrigēdꝰ eſt ſeorſū frat̓. ne ſi ſemel verecūdiā amiſerit remaneat in pct̄o. Secūdo debet Sẜuari fama peccātis. quia vno infamato alij infamant̉. quia dicit̉ cl̓icivel religioſi h̓ faciūt. Sed quia ꝯſciēcia fame p̄fert̉. iōvoluit deus vt ſaltē cū diſpēdio fame ſue corrigat̉ peccator ꝑ publicā denūciacōeꝫ. vt ſic liberet̉ a pct̄o. vndepatꝫ eſſe de neceſſitate p̄cepti. qꝛ ſecreta amonicō publicā denūciacōeꝫ p̄cedat Ad pͥmū dicēdū ꝙ oīa occultadeo ſūt nota. jdeo h̓ modo ſe habent occulta ad iudiciūdei. ſicut publica ad iudiciū homīs. ij. q. i. deus. tamēpl̓imū deus qͣſi ſecreta admonicōe arguit pct̄ores interiꝰ aſpirando vel vigilando vel dormiēdo job. xxxiijꝑ ſompnū in viſione noct̉na. qn̄ irruit ſopor ſuꝑ homines. et dormiuit in lectulo. tūc aꝑit aures viroꝝ. ⁊erudiēs eos inſeruit diſciplinā. vt auertat homīem abhijs que fecit. Ad ẜm dicēdū ꝙ dn̄s pct̄m iide tanqͣꝫdeus ſciuit ſicut publitū habebat. vnde ſtatim poteratad publicandū ꝓcede̓ tn̄ ip̄e nō publicauit ſꝫ obſcurverbis ip̄m monuit de pct̄o. Petrꝰ at̄ publicauit peccatū occultū ananie et ſaphire. tāqͣꝫ executor xp̄i. cuireuelacōne pct̄m cognouit. joſeph aūt credimꝰ ꝙ fratres ſuos monuit̉. licet ſcriptū nō ſit. vl̓ pt̄ dici ꝙ peccatū erat publicū inter fratres. vn̄ dicit ſpālit̓. accuſauit fratres ſuos. Ad aliud dicendū ꝙ huiōi ꝓclamatiōes que fiūt in cauſis. fiūt de leuibꝰ que fame nō derogant̉. vn̄ ſūt quaſi quedā cōmemoracōes oblitaꝝculpaꝝ. pociꝰ qͣꝫ acc̄acōes l̓ denūciacōes. ſi eī eſſēt taliade quibꝰ frat̓ infamaret̉. ꝯtra p̄ceptū dn̄i ageret qui ꝑhūc modū crimē fr̄is publicaret. Ad aliud dicend̓ ꝙp̄lato nō eſt obediendū ꝯtͣ p̄ceptū dn̄i act̓. iiij. obediredeo oportet magis qͣꝫ homībꝰ. exͣ de ſen. ex. relatū. viidi. que contͣ. jdeo qn̄ p̄latꝰ p̄cipit vt ſibi dicat̉ ſi quidfuerit corrigēdū. intelligendū eſt ſaluo iure fr̄ne correctōis. et p̄latꝰ p̄cipiēs ꝯtra hūc ordinē a deo ꝯſtitutū.peccaret. et ideo obediendū nō eſſet. xj. q. iij. qui reſiſtit. et. c. ſi dn̄s. p̄latꝰ em̄ nō eſt iudex occultoꝝ. ij. q. i.nomē. ſꝫ ſolꝰ deus. vj. q. i. ſi oīa. vn̄ nullā habet pt̄atēp̄cipiēdi ſuꝑ occultis. niſi inqͣntū ꝑ aliqͣ iudicia manifeſtant̉. puta ꝑ infamiā vel alias ꝯiecturas. in quibꝰcaſibꝰ pt̄ p̄latꝰ p̄ciꝑe. ſicut uidex ſecularis vel eccl̓iaſticus. pōt̄ exige̓ iuramētū de veritate dicenda. Octauo q̄rit̉ vtꝝ inductō teſtiū debeat p̄cede̓ publicā denūciacōꝫvidet̉ ꝙ non. pct̄a em̄ occulta nō ſūt alijs manifeſtāda. quia ſic eſſꝫ ꝓditor nō corrector. vt in iſto. c. ſi peccauerit. ſꝫ qui inducit teſtes pct̄m fr̄is alteri manifeſtat. gͦ in occultis nō debēt teſtes ꝓduci. exͣ de accū. qͣliter .i. in fi. Id̓ homo debet dilige̓ ꝓximū ſuū ſic̄ ſeip̄mxxiij. q. iiij. debet. Sed nullꝰ ad pct̄m ſuū occultū inducit teſtes. de pe. di. i. nō tibi dico. gͦ nec pct̄m fratris.¶ P teſtes inducunt̉ ad aliqd̓ ꝓbandū. ſꝫ in occultis nōpt̄ fieri ꝓbacō. xxxij. q. v. xp̄iana. gͦ ⁊cͣ. Id̓ dic̄ augiin regula. ꝙ priꝰ debet oſtēdi p̄poſito qͣꝫ teſtibꝰ. ſꝫ on̄dēp̄poſito vel p̄lato eſt oſtonde̓ eccl̓ie. gͦ ⁊cͣ. Sed ꝯtͣ ī euāgelio adhibe tecū vnū vel duos ⁊cͣ. ℟º ꝙ de vno extremo ad aliud extremū ꝯuenient̓ trāſit̉ ꝑ mediū. in corIIrectōe aūt fr̄na dn̄s voluit ꝙ pͥmū pnͥcipiū eſſet occl̓tū. dū frat̓ corriꝑet fratrē int̓ ſe et ip̄m ſolū. finē autēvoluit eſſe publicū .ſ. vt eccl̓ie denūclaret̉. et ideo ꝯuenient̓ ponit̉ in medio inductō teſtiū. vt pͥmo paucisindicet̉ crunē fratris. qui poſſint non obeſſe ſꝫ ꝓdeſſe.xxij. q. ij. h̓ videt̉. ut ſaltē ſit ſine multitudīs īfamiaemendet̉. Ad pͥmū dicendū ꝙ quidā intellexerūt ordinē fr̄ne correctōis eſſe ẜuandū. vt pͥmo corrigat̉ ī ſecreto. et ſi audierit bn̄ quidē. ſi nō. et pct̄m ſit omīnooccultū. dicebāt nō eſſe vlteriꝰ ꝓcedendū. Si aūt incipit ad pluriū noticiā ꝑuenire aliquibꝰ iudicijs debꝫ vl̓tra ꝓcedi. ẜm ꝙ dn̄s mādat. Sed h̓ eſt ꝯtra id qd̓ dicitaugꝰ in regula. ꝙ pct̄m fratris nō debet occultari. neputreſcat in corde. v. q. v. nō vos. et ideo alit̓ dicendūeſt. ꝙ poſt admonicōeꝫ ſecretā ſemel vel pl̓ies factā qͣꝫdin ſpes habet̉ ꝓbabilit̓ de correctōe ꝑ ſecretā admonitiōeꝫ nōdebet vltra ꝓcedi. Si aūt nō valet ſecreta admonicō. ꝓcedendū eſt vlteriꝰ. qͣꝫtūcūqꝫ pct̄m ſit occultū ad teſtiū inductōeꝫ. niſi forte timeret̉ ꝙ deterior fieret. quia tūc deſiſtendū eſt vt. sͣ. dictū eſt. Ad aliud dicendū eſt. ꝙ homo nō eget teſtibꝰ ad emendacōem ſuipct̄i. ꝙ tn̄ pt̄ eſſe neceſſariū ad emēdacōeꝫ pct̄i fr̄is. vn̄nō eſt ſil̓is poſicō. Ad terciū dicendū ꝙ teſtes pn̄t induci ꝓpter tria. vno mō ad oſtēdendū. ꝙ h̓ ſit pct̄m dequo aliquis arguit̉ vt dicit jeroꝰ. Scd̓o ad ꝯuincendūde acc̓acōe ſi actꝰ iteret̉ vt dicit augꝰ in regula. Tercio ad teſtificaudū ꝙ frat̓ admonēs fecit ꝙ in ſe fuit.vt dicit criſoꝰ. Ad qͣrtū dicendū ꝙ augꝰ. intelligit ꝙpriꝰ dicat̉ p̄lato qͣꝫ teſtibꝰ ꝓut p̄latꝰ eſt quedā ſingularis ꝑſona. que magis pt̄ ꝓdeſſe qͣꝫ alij. nō aūt ꝙ dicat̉ ei tanqͣꝫ eccl̓ie .i. in loco iudicis reſidēti. Nota tn̄ ꝙin correctōe qͣtuor ſūt nccͣia .ſ. ꝑſona intelligēs. cauſacorrectōis. modꝰ corrigēdi. finis correctōis. Perſonacorrigēs debet eſſe iuſta ꝑ punicōeꝫ. xlv. di. diſciplinaſancta ꝑ ꝯpaſſiōeꝫ. vt petrus. l. di. fidelior. et. c. ꝯſiderandū. Itē debet eſſe vir nō brutū vel canis. ij. q. vij.qui nec regis. xxvij. q. i. nupciaꝝ. nō femina que ꝓpterincōſtantiā variabilis eſt. exͣ de v̓. ſig̓. foriis. nō puerqui ſe et alios necat. xxxj. q. i. quō. xv. q. i. §. cū itaqꝫv. ſꝫ obicit̉. ij. q. vij. paulus. jtē v̓tuoſus ad h̓. xlj. d.oīs. n̄ crimīoſus. xxv. di. pͥᵐ. Scd̓m eſt cā correctōis.q̄ ē t̓plex .ſ. no. ij. q. i. nomē. vera. ij. q. i. pͥº. ſufficiēss. e. q. i. nemo. Terciū eſt modꝰ agendi vel corrigēdiſcꝫ vt crimē occultū ſecrete corrigat̉. publicū publicevt in h̓. c. ſi peccauerit. Quartū eſt finis correctōis .ſ.vt peccans puniat̉. et ſic corrigat̉. et vt eius mētu ceteri corrigant̉. ij. q. vij. qua ꝓpter. in te. i. ꝯtra te. Etno. ꝙ h̓ p̄poſicō in multis modis ſumit̉ vt dixi. xl. di.ſi papa. tuus inͤ. xviij. corripe videas. xlvij. di. §.neceſſe. v. ꝙ tūc. ꝓditor ꝓdere eſt nō ꝓbandā malicioſe deferre. j. e. q. vij. §. de hijs. vel etiā ꝓbanda ſineadmonicōe lau. vel facta monicōe nō amore correctōnis vel ex odio vel ſui iactacōe vel alia iniuſta cā deferre. ẜm h. et jo. fa. Quot modis dicat̉ ꝓditor. habetur. xlvj. di. clericꝰ. attende. v. de vxore. xxvij. q. i..§. cū ergo. c. pͥuſqͣꝫ. ſciret quia poſtea ſciuit ꝑ angelū cū dixit noli time̓. ⁊cͣ. h. ſenſerat ſolus vt. xxvij.q. ij. genuit. h. certa .i. violēta ſuſpicō quo ad ip̄m.ob qͣm pōt̄ vxor dimitti. xxxij. q. i. dixit. euangeliūinᵗ. ij. joſeph. ff. de hijs qui ſui vel alie. iui. ſūt. filiūꝯtra. nō videt̉ em̄ ꝙ eā repelle̓ poſſet. quia vel dice̓t filiū nō eſſe ſuū. et nō audiret̉ ꝑ illā legēt aut ꝙ ſuū. ettūc nō poſſet ℟. nondū eā traduxerat lai. iuſtꝰ exꝯſciēcia. piꝰ ex timore. credebat illā eſſe inculpabilē.Sed vnde illud eſſet. vel qͥd iᵈ eſſet. ignorabat. et ideomediā elegit viā .ſ. fugiēdi. vt neqꝫ jnnocentē ꝓde̓t.et in h̓ iuſtꝰ quia ẜuabat innocētē. neqꝫ rei incogniteꝯſenciēdo ſe reū face̓t corā deo et in h̓ piꝰ. h. et lau. diuulgare .i. publicare ne ſi palā eſſet. vt adultera puniret̉. h. la. ergo. v̓. Hic oſtēdit qualit̓ p̄dicta aucͣtaseuangelij .ſ. ſi peccauerit in te ⁊cͣ. et aucͣtas apl̓i .ſ. peccantē corā omībus argue. pn̄t reduci ad ꝯſonāciā cū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten