ꝟboꝝ. ſꝫ qn̄ redderet̉ illuſoriū tūc ē recedendū. ar. l. ſi qn̄. ī pͥn. ff. de le. i. ⁊ qd̓ no. ī. c. ad audiētiā. de deci. ⁊ tūc indiffinita eqͥpollet vniuerſali. vt vult Bar. in. d. l. oēs populi.¶ Quō dꝫ ītelligi ſtatutū ſeu ꝯſtō. qn̄ ꝑtī eſtfauorabil̓ ⁊ ꝑt ī odioſa. puta qꝛ īpōit penā. ℟Io. an. vr̄ ſibi ꝯͣriꝰ ī. c. ex reſcripto. d̓ loca. ⁊ī. c. ſciāt cūcti. ⁊ ī. c. fi. d̓ elec. li. vi. Sꝫ ego cōcordo ſic. ꝙ qn̄ pͥncipale ītētū ꝯſtituētꝭ ē p̄bere fauorē. tūc dicat̉ fauorabile ſi odiū tunc dicat̉ odioſū. Ita cōiter no. legiſte. in. l. q̄ exceptōꝫ. ff. de cōdi. inde. ⁊ ibi gl. Si ꝟo ignorat̉pͥncipale ītentū diſponētis. tūc dico ꝙ qͣtenꝰꝯtinet fauorē dꝫ extēdi. qͣtenꝰ ꝟo ꝯtinet penādꝫ reſtrīgi. ⁊ hͦ vr̄ fuiſſe d̓ mēte bal. ī ml̓tꝭ locꝭ⁊ fac̄ ad hͦ ꝙ dixi .s. excōicatō. v. cāu. vi. §. iijUtꝝ ſtatutarij d̓putati a ppl̓o poſſint īterptari ſtatuta ꝑ ſe edita. ſi oriat̉ alqd̓ dubium℟. pa. in. c. ex ꝑte. d̓ ꝟ. ſig. Io. an̄. ī. d. c. ⁊ cōiter legiſte. ⁊ bar. in. l. oēs ppl̓i. p̄d cā ꝯcludūtꝙ n̄. ex qͦ functi ſūt officio ſuo. Nec ob. ꝙ eiꝰē īterp̄tari cuiꝰ ē ꝯͣdicere. qꝛ ī ꝟitate illi n̄ cōdiderūt. ſꝫ populus qͦ dedit auctoritatē. qꝛ isfacit cuiꝰ auctoritate fit. c. ſi diligēti. d̓ p̄ſcri.⁊ iō dꝫ recurri ad ppl̓m ſeu cōciliū gn̄ale. hͦ limitat. Da. vbi s. qn̄ interp̄tatio ē valde dubia. Secꝰ ſi ē clara ⁊ iuri ꝯſona. qꝛ tūc iudexcora q̄ ꝟtit̉ qͥſtō poterit īterp̄tariˡ ſic̄ ⁊ legemcōem ⁊ p̓uilegiū pͥncipis. vt no. IInno. ī. c. cūſpāli d̓ appel. ⁊ Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i. Facit. l. benignus. ff. de legi. ⁊. l. fi. ff. d̓ cōſti. pͥn. ⁊. l. vnica. C. de ꝓſequi. in vr. cōſtan.¶ Quātū durat ſtatutū. vtꝝ pꝰ mortē ſtatuētis. ℟. pa. ī. c. a nobis. el. i. d̓ ſen. ex. ꝙ ſic. niſiexp̄ſſe reuocet̉. vt ē tex. ī. c. fi. d̓ offi. le. Un̄ ẜmFede. ꝯſilio. xvi. ec̄ ſtatutū fctm̄ a capl̓o ſedevacāte durat creato nouo ep̄o. niſi reuocet̉ ꝑep̄m creatū qd̓ pꝫ. ar. no. ne p̄la. vices ſu. c. vl.20 ¶ Quādo ligat ſtatutū. ℟. ꝙ ſtatī hīta noticia. de qͦ dic. vt. s. lex. §. xij. ⁊. xiij.¶ Quō tollit̉ ſtatutū. ℟. ꝙ tollit̉. Primo ꝑvnū actū fctm̄ collegialit̓ a ſtatuētibꝰ vl̓ eoꝝſucceſſoribꝰ ꝯͣ ſtatutū ẜm ho. ⁊ IIo. an. ī. c. adaudiētiā d̓ cle. n̄ reſi. ⁊ pa. ī. c. cū acceſſiſſēt. d̓ꝯſti. Scd̓o tollit̉ ꝑ n̄ vſū. nec reqͥrit̉ fluxꝰ tꝑisẜm Pa. in. d. c. ad audiētiā. ⁊ in. d. c. cū acceſſiſſent. ⁊ in. c. ꝓ illoꝝ. de p̄ben.Utꝝ ſtatutū qd̓ ꝯcedit pͥuilegiū nō ſubditoſeu exneo poſſit reuocari. puta ſtatuto cauet̉ꝙ qͥcūqꝫ venerit ad hītādū in tali territorioſit exēptꝰ ab oī collecta. ℟. pa. ī. c. nouit. d̓ iudi. ꝙ n̄ qͦ ad illos q̄ iā venerūt. qꝛ trāſiuit iaꝫin qͣſi ꝯͣctū qͦ ec̄ pͥnceps obligat̉. vt ī. c. i. d̓ ꝓb.Et hͦ voluit bar. exp̄ſſe ī. l. qd̓ ſemel. ff. d̓ d̓cre.ab or. fa. ⁊ ī. d. l. oēs ppl̓i. Intellige niſi ip̄i cōſentiat. Quo ꝟo ad illos q̄ nōdū vener̄t p̄t reuocari. ex qͦ res ē ītegra. ar. l. ſi pecuniā. ī pͥn.ff. d̓ ꝯdi. ob caꝫ. Et hͦ ꝟm qn̄ gn̓alit̓ fit. Secꝰ ſiſpālit̓ fuiſſꝫ ꝯceſſū. qꝛ reuocari n̄ poſſet. Facitqō diſputata ꝑ Ang. ī qͣ determīat n̄ poſſe reuocari ſtatutū qͦ diſponebat̉. vt ptās hr̄et qͣrtā ꝑtē ꝯdēnatōis poſtqͣꝫ ptās ē electus ⁊ conſenſit electōi. Idē dic de p̓uilegio cōceſſo nōſubdito. ⁊ ꝑ hoc infert bar. in. l. p̓uilegia. C. d̓ſa. ſan. ec. ꝙ laici q̄ ſtatuer̄t ſingulis ānis dādā certā quātitatē ꝓ elemoſyna clericis vl̓ religioſis nō poterūt reuocare. allegat. c. ad apoſtolicā de ſymo. Hoc ſequit̉ Inno. ī. d. ca.nouit. ⁊ Arch. xi. q. i. qͥbuſqꝫ ſuꝑ gl. Facit qd̓no. Gemi. in. c. licet. de cōſti. li. vi.Quid ſi ſtatutū ē fctm̄ ad cōmodū ſubdito 23rū. ℟. Gemi. in. c. lꝫ. d̓ cōſti. li. vi. ꝙ aut ſubditi cōſentiūt reuocatōni. ⁊ p̄t reuocari. autſinguli n̄ cōſentiūt. ſꝫ reuocant̉ ꝑ maiores regētes cōitatē. ⁊ tūc ſi fit ex cā legitīa ſic p̄t reuocari ẜm vnū caſū Inno. in. c. ī nr̄a d̓ iniur.maxīe qn̄ ſtatutū diſponebat ſuꝑ eo. ſuꝑ quociuitas n̄erat obligata. vt ibi declarat. Inno. aut fit ſine cā legitīa. ⁊ ſic nō vꝫ reuocarōin pͥiudiciū mīoꝝ iuxͣ no. ꝑ IInno. in. c. q̄ in eccleſiaꝝ. de ꝯſti. Hoc limito ꝟm qn̄ ſtatutū diſponit de comodo ſubditoꝝ circa bona eorū.Secꝰ ſi cōcerneret circa exercitiū iuriſditōisqꝛ tūc p̄t reuocar̄. qꝛ ſuꝑior ē qͥ hꝫ adminiſtrare. Ita ſentit Archi. in. d. c. licet.¶ Utrū ſtatutū iuratū tollat̉ ꝑ clauſulā non 24obſtātibꝰ quibuſcūqꝫ ꝯſtōibꝰ ⁊ ſtatutꝭ. ℟. gl.in. c. cū nō deceat. d̓ elec. li. vi. ꝙ n̄. ⁊ idē dicitLud. de ro. in. ſuis no. ꝙ cōuētio l̓ pactū iuratū nō tollit̉ ꝑ generalē clauſulā. n̄ obſtātibusqͣbuſcūqꝫ pactꝭ. gl. ē ī cle. dudū. §. pe. d̓ ſepul.Utrū ſtatuētes poſſint recedere a ſtatuto 25ꝯfirmatō ꝑ ſuꝑiorē vl̓ ſedē apl̓icā ſine alia licētia. ℟. pa. in. d. c. cū acceſſiſſent. ⁊ bar. in. dl. oēs ppl̓i. tꝫ ꝙ ſic. Sꝫ bal. ī. l. oīm. C. d̓ teſta.tꝫ ꝙ nō. Sꝫ pa. cōcordat. ꝙ aut ſtatutū ꝯcernit pͥncipaliter fauorē ſtatuentiū. ⁊ ſic ē veraopinio Bar. Facit. ca ꝓ illoꝝ. de p̄ben. etiā ſiſtatutū cōtineat talē materiā ꝙ nō valuiſſetſine ſuꝑiore. vt idē Pa. no. in. c. cū. M. d̓ conſti. Si ꝟo cōcernit fauorē alioꝝ vl̓ bonū publicum ſic vera eſt opinio Bal. ꝙ nō poſſuntſine licentia ſuperioris. Ratio quia cōfirmādo videtur ſuperior ſuam diſpoſitiōem facere. Nam omnia noſtra facimus quibus aucroritatē impartimur. c. ſi apl̓ice. de p̄ben. li. vi.⁊. l. i. C. d̓ vete. iur̄. enucli.Cipulatio Quid ſit habes ſupͣ pa-