tur de morte naturali. vt. in. d. c. ſuſceptū. ⁊. liij. §. hec verba. ff. de nego. ge. ⁊ ibi gl. ⁊ Bar.Aut ius nō eſt ſtrictū in quo ſcribit̉ mors. ſꝫ ēextendibile ex idemptitate rationis. Tunc ſimors ciuilis non habet ꝑ omnia eundem effectū quo ad id de quo agitur quē habet morsnaturalis. nō extendetur neqꝫ equiparabiturmorti naturali. vt dicit glo. in. d. c. queſitū. etin. d. c. licet. al̓s ſic. Si vero verbū mors ꝓfert̉ab homine. tūc in dubio nō equiparat̉. qꝛ verbū hominis debet referri ad mortē naturalē.vt in. l. ex ea ꝑte. §. inſulā. ff. de verb. ob. Io.aūt. xvi. q. i. placuit dicit. ꝙ regulariter mortis appellatōe intelligit̉ naturalis mors.¶ Quis dicatur eſſe in mortis periculo. ℟.infirmus qͦtidiana febre. Obſeſſuſ in loco vbimachine iaciuntur. vel a talibus hoſtibus qͥeū volunt occidere. Nauigaturus ꝑ loca periculoſa. vel iturus ꝑ loca inſidioſa. Aut etateconfectus ⁊ hmōi. vt patet. ff. de dona. cauſamor. l. mortis cā. cuꝫ tribus ſequētibus. Veldic ꝙ arbitriū boni viri ē ſequēdū. vt pen ſatis conditionibus iudicet ſi ꝓbabiliter imminet periculū mortis ⁊ tunc dicat̉ in periculomortis.¶ Utrū liceat requirere a moriēte ꝙ ſibi reuelet ſtatū ſuuꝫ poſt mortem. ℟. ẜm Cho. inqͦlibe. ꝙ ſic. dūmodo hoc ſubintelligat̉ ſi deolacuerit. ⁊ hoc nō fiat ex infidelitate vel dubitatione fidei.Ulier vide. s. femina.Oltiloquium ẜm Alex. ẜa ẜe. d̓ multiloquio dicit̉ vt ē multitudo locutionis cum ſuꝑfluitate. vl̓ p̄ter vtilitatem vl̓ neceſſitatē. Et ſic intelligitur illud ꝓuer. x. Inmultiloquio nō deerit peccatū. Aliud tamē ēꝓprie loquendo multiloquiū aliud verboſitasſiue linguoſitas. qꝛ linguoſitas ſonat in contemptū ꝓuenientē ex conſuetudine ſuꝑflue ⁊inordinate locutōis. Multiloquiū vero nondeterminat tantū quātū linguoſitas. ſed ſtatin genere. ⁊ licꝫ ſit veniale. tn̄ linguoſitas p̄teſſe mortale. Dn̄ Aob. i. Qunquid verboſusiuſtificabitur. quaſi dicat. non.Onus tribus modis dicit̉. Aliquando capit̉ ꝓdono. qd̓ quidē eſt ꝓprie idquod ſpōte p̄ſtamus ⁊ ex nulla neceſſitate vel iuris officio. quod quidē ſi nō p̄ſtaretur nulla eſſet reprehenſio. vt. ff. de ver. ſig.l. munus ꝓprie. Differt tamē qꝛ munus eſt donū cum cauſa. Donū vero ſe habet in plus. qꝛetiā aliquando ſine cauſa. vt patet in. l. interdonū ⁊ munus. ff. de ver. ſig. Aliquando caꝑitur ꝓ officio cum honore. Aliquando ꝓ honore ſine onere. vt habetur de his omnibusin. l. munus tribus modis dicit̉. ff. de ver. ſig.Unde in. d. l. munꝰ. ꝓprie ē qd̓ neceſſario ſubimus lege imperio ve eius qui poteſtatē habet iubendi. Et de iſto hic tracto.Quotuplex eſt munus. ℟eſpon. ꝙ triplex ilQuoddā ſordidū quod cōſiſtit in vilibus officijs. vt ī arena fodiēda. calce coquēda. ⁊ aliaexempla in. l. maximarū. C. de excu. mune. Etpoteſt dari iſta regula in ip̄is agnoſcēdis ẜmGar. in. l. vnica. C. de mulieribus. qꝛ ſicut illud eſt honor. qꝛ in loco reputat̉ honor. vt nōtat Inno. in. c. d̓ multa. de p̄ben. ita illud eſtvile quod reputat̉ vile ⁊ habet officia vilia ⁊hec tm̄ dantur vilibus ꝑſonis nō maioribꝰ. vl̓humilioribus. C. de ſuſce. p̄po. ⁊ archa.¶ Quoddā munus dicit̉ honeſtū cū honore 2annexo ⁊ iſta munera appellantur honores inl. cui muneris. ff. de mu. ⁊ ho. ⁊ iſta ſūt officiaſeu dignitates publice. d. l. vnica.Quoddam dicitur munus honeſtū ſolum. 3qꝛ non habet nec honorem nec vilitatem annexum. vt eſt tutela. cura ⁊ hmōi. ff. de excuſa. tuto.Quomodo dicunt̉ p̄fata munera ꝑſonaliamere. ℟. ꝙ tūc qn̄ explicāt̉ labore corporaliſolū ſine ſumptū vel detrimento rerū ꝓpriarūl. fi. in pͥn. ff. de mu. ⁊ ho.Quādo dicuntur patrimonialia ſeu realia F℟. ꝙ tūc ꝓprie q̄andoᵛ conſumptu ꝓprio fiūtab alijs.¶ Quando dicunt̉ mixta .ſ. ꝑſonalia ⁊ patri­ 5monialia ſeu realia. ℟. ꝙ qn̄ cū labore corporali a nobis explicant̉ ⁊ cū ſumptū noſtro. vtcolligitur. in. d. l. fi. §. patrimonioꝝ.Quomodo dicuntur ordinaria p̄fata mu­ 7ſera ſiue perſonalia ſiue realia. ℟. ꝙ ordinaria ſunt quādo habēt certā ⁊ ordinatā p̄ſtationē ꝑ aliquā legē vel ſtatutū ſeu cōſuetudinem longam. vt. ff. de vaca. ⁊ excuſa. mune. l.in honoribus. §. qui muneris publici.¶ Quomodo dicāt̉ extraordinaria. ℟. ꝙ qn̄ 8no ꝑ legem vl̓ ſtatutū vl̓ conſuetudinē imponunt̉ ſed ẜm volūtatē dn̄oꝝ ẜm Bar. ⁊ patetin. l. vnica. C. de vaca. pub. mune. Unde ꝑ accidens iſta imponuntur.¶ Aliquando iſta munera dicuntur indicta.vt quando princeps imponit per. l. aliqd̓ munus. vel ꝑ ſtatutum quod a principio erat extragrdinarium ſed nūc efficitur ordinariumAliquando dicit ſuper indicta vt qn̄ ſupra ꝯordinariū aliquid imponit ꝓpter neceſſitateꝫE iiij