habebat in mandatis. nec hoc ſufficit niſi determinet̉ certa ꝑſona cū qua ꝯͣhere debeat inmandato. hec ꝓbant̉ in tex. ⁊ glo. de ꝓcura. c.ꝓcurator. li. vi. nec p̄fata ſufficerent ſi mutaret animū. vt pꝫ ex dictis hic ſupra licet eccīaniſi exp̄ſſe reuocaret iudicaret ꝓ mr̄imonio.tn̄ quo ad deū ⁊ ꝯſcīam nō eſſet mr̄imoniū. exquo ꝯſenſus deficit tꝑe quo ꝓcurator ꝯͣhit.Sꝫ pone ꝙ ꝓcurator in mandato hꝫ ſpecialem ptātem de ꝯtrahendo mr̄imonio ſed nōdeterminationem perſone cū qua debeat contrahere. tn̄ habet oretenus vel ꝑ litteras autalio modo. ℟. ꝙ ſi ꝯtrahit cum illa erit mr̄imonium. Nec obſtat glo. in. d. c. procurator.que tenet ꝯtrarium. qꝛ intelligenda eſt quando alio modo non ſpecificauit ſpecialem ꝑſonam per rationem ſuam. Derūtamen ſtultaeſt que cū tali ꝓcuratore ꝯtrahit niſi faciat fidem ꝙ ad ꝯtrahenduꝫ ſecum ſit ſpāliter procurator deputatꝰ. qꝛ ſic ille poſſet negare ꝙnon miſit eum vt ꝯtraheret cū illa. ſed cū aliā⁊ in foro ꝯtentioſo excluderetur.¶ Utꝝ per ſolas litteras poſſit ꝯtrahi mr̄imonium inter abſentes. ℟. vt patet ex dictiſꝙ ſic. ſi duo concurrunt. Unū ꝙ mittēs lr̄asquibꝰ exprimit ꝙ talem accipit in vxorem depn̄ti ſi ipſa ꝯſenſerit. ꝙ ꝑſeueret in eadem volūtate vſqꝫ quo illa cui littere mittunt̉ exp̄ſſeꝯſentiat. Secundū ꝙ illa ꝑſona exprimat cōſenſum receptis litteris alicui alteri vel perlitteras ſcribat ipſum ꝯſenſum. aliter niſi exprimat quantūcūqꝫ conſentiat non erit matrimonium. ẜm Rod. ar. d. c. honorant̉. ⁊. c. veniens. qui cle. vel vouē. ⁊. c. ex publico. de cōuer. coniuga.21 ¶ Sed nūquid ſtatim vt litteras reſcripſeritquibꝰ ſimiliter ⁊ ip̄m acciꝑe exprimat in viꝝaūt alij manifeſtauerit ſic. talis mihi ſcripſitꝙ me accipit in vxorē. ⁊ ego notifico vobisꝙ ſimiliter ego accipio eū in viꝝ erit mr̄imonium. ℟. videt̉ prima facie ꝙ non. donec adnoticiā alterius perueniat. qꝛ antea nō eſt cōſenſus .i. ſimul ſenſus. ſed diſſenſus .i. ſeparatus ſenſus ⁊ facit pro hoc. l. ꝯſenſu. ⁊ qd̓ ibino. ff. de acti. ⁊ obliga. Sed tamen ego credoꝙ ſtatim vt expreſſit ſit mr̄imonium. qꝛ ibiſunt ſubſtantialia matrimonio .ſ. ꝯſenſus expreſſus amboꝝ ⁊ cum ſubſtantialia ſint ſufficit ar. eoꝝ que no. per Bar. in. l. prolataꝫ. C.de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. ⁊ iſtd̓ tene. Ex quoenim vel nūcio hic exp̄ſſit vel ꝑlr̄as ſic eſt cōſenſus. qꝛ ſimul ambo ꝯſentiunt ⁊ cum ſignisneceſſarijs. ar. ad hoc in. d. c. honoratur.¶ Quid ſi dicat ꝓmitto vobis tribꝰ ſororibꝰ 3:ꝙ vnam de vobis accipiam in vxorem. ⁊ illeoēs reſpondēt placet. ⁊ poſtea ꝯgnoſcit vnāex illis. ℟. ẜm Hoſtien̄. ꝙ matrimonium cumilla erit. qꝛ ipſo facto ꝯſentit. c. dilecti. ⁊. c. vtnoſtrum. de appe. Et hanc opinionem tene.licet glo. in. c. ex litteris. el ſecundo. deſpon.teneat ꝯtrarium. ⁊ multi doc. quam verā intelligerem ſi quis promitteret tribꝰ feminisnon ꝯſanguineis. qꝛ vnam cognoſcendo poſſet aliam nihilominus accipere ẜm fideꝫ. ſednō ſic in caſu ꝓpoſito. ⁊ ideo pro matrimonioeſt iudicandum niſi cognouiſſet eam animofornicandi ſolum.Quero in quid eſt ꝯſenſus qui facit matri 23iipoſſit habmonium. ℟. ẜm opinionē Ricar. in. iiij. diſt.xxxi. ar. ij. q. i. ꝙ ad hoc vt ꝯſenſus faciat matrimoniū oꝫ ſint ibi tria bona mr̄imonij implicite ⁊ in habitu ſaltem .ſ. ꝙ ꝯtrahentes ꝯſentiant. Primo in vinculi inſeꝑabilitatē rōneirintentiōes ſcuius eſt in matrimonio bonum ſacramenti.Secundo in bonū fidei quantū ad eius eſſentiale qd̓ eſt nō negare vſum ſui corꝑis ſi ꝯiūxxipitatē pealiter petat niſi deus a debito reddendi liberauerit. Sꝫ quantū ad accidētale bonū fideiſeu acceſſorium qd̓ eſt nō exhibere alteri quāſuo ꝯiugi vſum ſui corꝑis nō eſt nccārium. ſꝫſolum ad bene eē mr̄imonij. Tertium bonumprolis quantū ad eius eſſentiale qd̓ eſt eā ſuſcipere ꝯditionaliter .ſ. ſi deus eā dederit velnon pro curare aliqd̓ impedimentū ne prolesveniat. ſed quantū ad eius accidentale bonū.ſ. abſolute velle prolē ⁊ eā educare nō eſt neceſſariū. Dn̄ ſi quis ꝯtraheret cū intētiōe ſeꝑabilitatis nō dico quo ad thorū ſed quo advinculū. qꝛ ſic eēt ꝯtra bonū ſacramenti. autcū intentione denegādi ſeip̄m alteri ꝯiugi petenti ſine alia diuina reuelatōe. qꝛ ꝯͣ ſcd̓m bonū .ſ. fidei. Aut cū intētiōe nō ſuſcipiēdi ꝓlēſi deus eā daret. aut nō eā educādi. aut ꝓcurādi venena ſterilitatis ne ꝓles ꝯciperet̉ autnaſceret̉ vel educaret̉. qꝛ ꝯtra tertiū bonū matrimonij .ſ. ꝓlis mr̄imoniū talis nō ꝯtraheretEt ideo oꝫ prefata habeat in intētione ſaltēimplicite. Explicite ꝟo ſufficit ꝙ in ꝯtrahēdo intendat illud. qd̓ inter ꝯͣhentes requirit̉ad mr̄imoniū. Varia aūt veꝝ matrimoniuꝫꝯtraxit cū Ioſeph. lꝫ nō intenderet ꝯſentirein carnalē copulā. qꝛ erat certificata ꝙ Ioſephnū ꝙͣ eā reqͥreret ⁊ ſi eā reqͥſiſſet ꝙ deusabſoluebat a tali obligatiōe. Similit̓ ille quiꝯͣhit ꝙͣuis nō hēat animū ꝯſummādi ſꝫ religionem intrandi. qꝛ cū intrat abſoluitur a deo