ꝙ ſimiliter licite cōicare p̄t qꝛ ad īparia noniudicant̉ vir ⁊ vxor. c. gaudemꝰ de diuor. verū eſt ꝙ ſi vir cū debeat eſſe caput mulierisxxxiij. q. v. hec ymago. nō inducit vxorē ad petendā abſolutionē ſcd̓m ꝙ dꝫ ⁊ tenet̉ peccatmortaliter. c. negligere. ⁊ eēt excōicatus minori excōicatiōe. ſecꝰ qn̄ nō p̄t eā cogere ⁊ ſuſcepit neceſſaria ab ea vel efficeretur peior.9 ¶ Sed qͥd ſi vir vocat ad menſam excōicatūnūqͥd mulier poterit licite cū eis ꝯmedere. Rꝙ nō. ſꝫ ꝯmedat in alia mēſa diuerſa ab illa.¶ Humile ſub hͦ excuſant̉ filij ſerui ⁊ ancille.Rodo. tn̄ intelligit de filijs q̄ ſunt in patriaptāte ſecꝰ de emacipatꝭ qꝛ tenēt̉ euitare eumniſi ip̄i ꝯmēſales eiꝰ eſſent ⁊ ab eo nccāria haberēt. qꝛ ſic excuſarent̉ Ideꝫ dicit Hugo. depatre reſꝑeū filij ꝙ tenet vitare filiū excōicatū. niſi ab eo recipiat alimenta. ⁊ idē tenetInno. qd̓ limitandū puto. qn̄ non facile pōtaliunde neceſſaria habere.ii ¶ Excuſent̉ etiā ſerui ācille ruſtici ſeruiētes⁊ͣ oēs alij ſubditi d̓ familia excōicati qͥ n̄ ad̓ocuriales ſunt vt eoꝝ ꝯſilio ſcelera ꝑpetrēt̉ tales em̄ ꝑſone ex qͦ erat an̄ ſnīam latā ad famiare obſeqͥū exhibēdū aſtricti. excuſant̉ cōicādo etiā pꝰ ſnīam. c. inter alia. eo. ti. Idē ītelligas de nutricibꝰ ⁊ ill̓ qͥ ꝯͣxerūt ſociētatē velalio mō ꝑ aliquē ꝯͣctū eis erāt obligati. Qd̓limitat Hō. ⁊ Ber. qn̄ ſine eoꝝ incōmō n̄ pn̄tabſtinere. ſil̓r ꝯductor mercēnarij facere pōtqͣꝫuis poſtea excōicēt̉ Ideꝫ dic de vaſallis ⁊hn̄tibꝰ ēphiteoſim ab eis ꝙ pn̄t eis redderepēſiōes ⁊ alia ad q̄ obligāt̉ ẜm veriorē opi.12 ¶ Sꝫ qͥd dicemꝰ de illo q̄ vl̓ ex ꝯͣctu l̓ ex iuramēto tenet̉ aliqͥd ſoluere l̓ dare alicui ī certotermīo qͥ poſtea excōicat̉. ℟. ꝙ ſuꝑ hͦ fuit diuerſa opi. īt̓ doc. ſꝫ mihi plꝫ opi. Hoſt. ꝙ ſi tālis obligatꝰ p̄t deſiſtere a tali ſolutōe l̓ datione ſine ſuo incōmō vl̓ dāno ꝙ n̄ tenet̉. nec dꝫcū excōicato ꝑticipare dādo vl̓ ſoluēdo qd̓ ꝓmiſerat. qꝛ in oī iuramēto vel obligatōe ſubītelligit̉ iſta clauſula .ſ. ſi talis ꝑmāſerit cui liceat cōicare. ar. xxij. q. ij. ne. qͥs. nec peccat nōadīplendo qd̓ ꝓmiſerat ſi facit ex zelo eccleſiaſtice diſcipline. ſecꝰ ſi faceret ſolū ex cupiditate auaricie. qꝛ ſic peccaret quo ad deum.¶ Quid ſi qͥs ꝯͣhat cū excōicato nūquid excuſabit̉ ꝑticipādo poſtea. ℟. ꝙ ſi hͦ facit ex magna ſua nccītate. puta qꝛ n̄ p̄t alit̓ viuer̄ bonomō ſic excuſat̉ ꝑ. c. ſi ꝟe. eo. ti. Si aūt n̄ fuit cōpulſus a tali nccītate ſic n̄ excuſabit̉ ꝑticipādo cū eo. ſi mō ꝯͣxit ſciēs eū excōicatuꝫ. h̓ eliciūt̉ ex dictis doc. ī. c. nos ſcōꝝ. xv. q. vi. ⁊ inc. veritatis de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ in. e. ſi vere.¶ Res ignorata .ſ. qn̄ ignorando eū excōica 14tū ꝑticipat qd̓ intellige verū niſi ignorantiaſit craſſa vel affectata ⁊ ſic non excuſaret̉.¶ Sꝫ quid ſi audiuit de aliqͦ ꝙ ſit excōicatꝰnūqͥd tenet̉ eū vitare. ℟. ꝙ aūt ꝓbabilit̓ credit eū excōicatū. puta qꝛ hͦ hūit a ꝑſonis grauibꝰ ⁊ fide dignis. ⁊ ſic tenet̉. ſi āt n̄ credit ꝓbabiliter excōicatū ſic n̄ dꝫ eū vitare. ſꝫ deponat ꝯſcīam .ſ. ꝙ nō ſit excōicatꝰ. qꝛ ml̓ti ml̓taloquūt̉. ⁊ qͥ cito credit leuis ē corde. qd̓ ſi nōt eā d̓poner̄ tenet̉ eū vitar̄. ar. c. īqͥſitōi. e. ti.Utrū ſemel excōicatꝰ ſit ſꝑ vitādꝰ. ℟. ꝙ ig ijllitemonere vt.ſic niſi ꝯſtet de abſolutōe ꝑ regulā. ſemel malus. de re. iur. in. vi. ⁊ eſt bonꝰ tex. ꝓ hͦ in. c. ꝓpint pitulū effuſiſuit. de cle. exco. mi. qd̓ limito qͦ ad ꝯſcīam veut de eccleſirū niſi eſſet talis ꝑſona de qua ꝓbabiliter poſin ſacerdoſ ſi inſet credi dicto ſuo affirmanti ſe eſſe ſolutum.intū eē. ſ. ꝙ ſi eſar. c. ex ꝑte. de offi. ordi.¶ Neceſſe ꝓpter nccītatē cōicās excōicato ex17 ia ⁊ poſſit hͦ ꝓbacuſat̉. vn̄ ſi nccītas ē abſoluta q̄ d̓r vix ſic clrū ē ꝙ excuſat ꝑ. c. ſacris. d̓ his q̄ vi. vel me¶ Sꝫ qͥd de nccītate ꝯditionata q̄ ē metꝰ. Rꝙ aut metꝰ ē talis qͥ caderet in ꝯſtantē viꝝ ⁊uittere miſſaꝫ. ar.ſic ex tali mētu ꝑticipās etiā in diuinis n̄ pecin canonis int.cat nec minorē excōicatiōem incurrit. niſiIrhi. in. c. deticipet in crimine. vel niſi cā excōicatiōis eētAer vincen. in. c.pro fide defenſanda: rō qꝛ ex qͦ qͥs nō tenet̉ obedire p̄lato p̄cipienti ꝙ ſe exponat morti vicruciatui. ⁊ hmōi niſi ꝓ fide ⁊ cōi ſalute qn̄ alias nō p̄t defenſari. vt pꝫ .s. caritas. §. v. ⁊religioſus. §. xxix. Sic nullꝰ tenet̉ euitare ecōicatos qn̄ id facere nō p̄t ſine tali ꝑiculoqꝛ p̄ceptū de excōicatis vitandis cū ſit iurisnricipans cū expoſitiui nō poteſt ad hoc ligare aliquem. Siautē metus non ſit talis ſic ꝑticipans ex talimetu non euitat minorem excōicationē. ⁊ ẜmnapapa ⁊ adohoc intellige. d. c. factis. dum dicit ꝙ ꝓ nullemetu dꝫ quis peccatum mortale incurrere.preſupponit talem facere contra p̄ceptum qͥſeruare tenet̉. vel dic ꝙ loquit̉ de ꝑticipatione in crimine vel de metu qui non caderet inꝯſtantem ⁊ ẜm p̄dictā di. ꝯcorda. doc. q̄ ſuntvarij in. d. c. ſacris. qꝛ ad eam non aduertunt¶ Quid de nccītate victus ⁊ hmōi. nūquidtalia poſſint peti ab excommunicato. ℟. ꝙſic ẜm cōiter doc. in. d. c. ſi vere. ⁊ in. c. inter alia. eo. ti. Unde breuiter ꝯcludendo dico ꝙquando cōico excōicato non in eius fauoreꝫaut ꝯmodū ſꝫ ꝓeuitando meo dāno vl̓ ſubleuāda mea neceſſitate nō incido in minore ecōicationem. dūmodo non participem in ctimine aut in diuinis extra caſuꝫ iuſti metꝰ at.
Druckschrift
Epistola. F. Hieronymi tornieli lectoris. Ad R.p.F. Angelu[m] de clauasio presentis ope//ris auctore[m] : in qua orat eius reuerentia[rium] vt ip[su]m opus imprimi faciat. p[rom]pter talem et tanta[m] di-//cta operis excellentiam et vtilitatem ...
Seite
118v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten