ꝓhibitio apponit̉. Si aūt ꝓhibitio fit a lege ettūc nulla eſt alienatio in. l. quēadmodū. C. deagri. cē. et co. ⁊. c. eccleſia ſancte Marie. el. j. ⁊ibi Pa. vt lite pen. Si aūt ꝓhibitio talis ponitur ab hoīe in viā teſtamēti vel vltime volūtatis. tūc die vt ī. l. filiuſfamil̓. §. diui. ff. d̓ le. i.dicit̉ quō ſine cauſa nō poteſt oportet ergo cāexprimat̉. vide diffuſe ad ꝓpoſitū noſtrum. jͣ. legatum. ij. §. xi.¶ Utrū ꝓhibiti donare donatōe mera ꝯditionali: vel ſub mō. ꝓhibeant̉ donare ꝓpter benemerita que dicit̉ remuneratiua. ℟. ꝙ nō. quianō eſt ꝓprie donatio. vt colligit̉ ex. d. l. aquiliregulus. et qd̓ no. in. c. ſi quos. xij. q. ij. et in. c.cōſenſus. de re. ec. nō alie. et Bal. in. l. iubemꝰC. de ſa. ſanc. ec. niſi ꝓhibeat̉ donare. quia nōhabent adminiſtrationē in rebus libera quasvolunt donare. ſicut ſunt primi. ij. iij. iiij. v. viviij. ix. x. xi. xij. xiij. vel ꝓhibeantur donari pptlegitimā cauſaꝫ. ſicut ſunt. xiij. xx. xxij. vel qͥ nōpoſſunt donare niſi in damnum alioꝝ. vt ſuntxix. vide etiā qd̓ dico. jͣ. immunitas. §. liij. Aduerte hic ꝙ iſta verba qn̄ quis dicit ſe donareꝓpter bene merita. ſi ꝓferant̉ ab eo qui liberep̄t donare: tunc inducūt ꝓbationē inter eaſdēꝑſonas. ſꝫ ſi de neceſſitatē requirerent̉ bn̄ merita vt valeret donatio tunc nō ſufficiūt taliaꝟba enūciatiua. qꝛ nō ꝓbāt bn̄ merita p̄ceſſiſſe. l. ſi forte. ff. de caſtrē. pecu. et ibi Bar.53 ¶ Utrū talis donatio remuneratiua poſſit reuocari ꝓpter cauſas qͥbus reuocat̉ alia mera.vel ꝯditionalis: vel modalis. de qͥbꝰ dictū eſts. ℟. ꝙ non. vt in. l. ſi pater. ff. de dona. tenetPa. in. d. c. fi. quia ẜm eū iura ſcripta loquentia de donatōne nō habent locū de hac donatione remuneratiua.54 ¶ Utrū donatū ꝯſanguineo in dubio p̄ſumatur donatū reſpectu cōſanguinitatis. ℟. ꝙ ſicet nō reſpectu remuneratōis. tex. eſt ī. l. tutor.§. q̄ a tutoribus. ff. de excu. tu.Onatio ij. cauſa mortis ē cū qͦs magis vult habere ſe qͣꝫ eū cui donat. magiſqꝫ eū cui donat: qͣꝫ heredē ſuū dicittex. in. l. i. ff. de do. ca. mor. ⁊ in. l. ſenatus. §. donatio. eodem ti.l ¶ Tres ſunt ſpēs donationis cauſa mortis.Quedā fit qn̄ imminēte ꝑiculo mortis ita datvt ſtatim ſit accipientis. Alia fit nullo mētu p̄ſentis ꝑiculi ſed ſola cogitōne mortalitatis vtab homine ſano. Tercia ſpecies cū donat̉ cauſa mortis nō vt ſtatim fiat accipiētis ſed tuncdemū cū mortuus fuerit. l. ij. ff. eo. ti.2 ¶ Cōuenit donatio cauſa mortis cū donatōeſimplici. qꝛ vtraqͣꝫ donatio eſt. Itē qꝛ vtraqꝫinter viuos cōficit̉ ⁊ tradit̉. differt qꝛ iſta ex penitētia reuocat̉: illa nō. vt. l. q̄ mortis cauſa.eo. Itē qꝛ in iſta. v. teſtes. in illa duo ſufficiūvt. l. fi. C. eo. ti. in dubio p̄ſumit̉ donatio intviuos: niſi ꝓbet̉ ꝯtrariū. vel ſit facta mētio demorte. vt no. glo. in. d. l. fi.¶ Quō dinoſcit̉ a legato. ℟. ꝙ ſi verba ſuntcōmunia vel eqͥuoca. tūc ꝑ traditionē rei vel ꝑobligationē qua ſe obligat legatario cognoſcit̉. aut qn̄ nullū iſtoꝝ interuenit dicit̉ legatvide qd̓ legit̉. et no. in. l. ij. et. l. marcellꝰ. ff. e. ti¶Cōuenit in multis cū legato. qꝛ vtraqꝫ ē vltima volūtas. Itē qꝛ vtraqꝫ quinariū numeꝫteſtiū requirit. Itē qꝛ in vtraqꝫ ſubſtitutio locū vendicat. vt in. l. i. C. eo. Itē qꝛ nec inſinuationē exigit. d. l. fi. Itē qꝛ nō ē ꝑfecta niſi morte ſecuta. vt. ff. eo. l. nō videt̉. et multis alijs dequibꝰ dic. vt no. in. d. l. marcellus. et. l. fi.¶ Differta legato qꝛ legatū fit nolenti. ſꝫ nōdonatio cā mortis. Itē ſepius donatū cauſmortis tradit̉ a donante ſꝫ legatū nō. Itē.donatio in ſingulos annos eſt vna. legatū vero plura. l. ſenatus. eo. ti. Itē filiuſfa. nō lſed donat cā mortis de cōſenſu patris. Itlicet teſtamentū falſum fit vl̓ nullum donattenet. licet nō legatum. ff. de his qui vt indl. pe. §. vltimo. et multis alijs de quibus videper totū iſtū titulū. ff. et. C.¶ Quō reuocat̉. ℟. ẜm glo. in. l. nō oīs. in pͥn.ff. ſi cer. pe. ꝙ tribus modis. tex. eſt inſti. de dona. §. i. Primꝰ ſi donatarius p̄moriat̉ qͣꝫ denator. Secundꝰ ſi penitet donaſſe. Terciꝰ ceſſante cōditione ſub qua donatio facta fuit.¶ Quid ſi iurauit nō reuocare. ℟. ꝙ p̄t reuocari in duobꝰ caſibus. Primꝰ ex noua cā. vt. jͣ.ſepultura. §. xl. Secūdus ſi donauit oīa bonqꝛ tūc iuramentū induceret votū captāde mortis: et iō nō tꝫ. qꝛ eſſet vinculū iniqͥtatis. petettn̄ priꝰ abſolutōꝫ a iuramēto.¶ Quis p̄t dare cauſa mortis. ℟. ꝙ oīs quiteſtamentū facere nō poteſt: nō poteſt donaricauſa mortis. Excepto ſiliofami. qui licꝫ teſtari nō poſſit etiā iubente patre. poteſt tn̄ donare cauſa mortis patre ꝑmittente. l. tam is. ff. e.ti. Itē qui nō poteſt donare inter viuos. nonp̄t donare cauſa mortis. l. filiuſfa. ff. de dona.Unde dicit Bal. in li. de cōſue. feu. in rubricade ꝓhi feu. alie. per fede. c. i. ꝙ quādo nometdonationis ponit̉ ꝓhibitiue: tūc includit̉ etisdonatio cā mortis. puto ſtatuto cauet̉ ne muliex poſſit donare. vnde nec etiā cā mortis. qꝛ aquo remouet̉ genus: et quelibet eiꝰ ſpecies. d.