ſi pecunia nō obſignata deponatur. l. q̄ntus.ff. depo. Secus ſi ſignata .l. ſi iaculū. ff. de po.Et ideꝫ dic de quibuſcūqꝫ qͥ cōſiſtūt in nūero.pōdere. ⁊ meſura eadē rōe. Secūdus ſi putauit dn̄m ꝑmiſſuꝝ. ff. de fur. l. qͥ re. in prin.¶ Utrū aliqͥs poſſit rem ſuā apud aliū depoſitā furtim acciꝑe. Rn̄. ẜm .ſ. tho. ſe. ſe. q. lxvj.ar. v. ꝙ nō. qꝛ grauat depoſitariū ad reſtituendū vel ſe oſtendēdū immune. ⁊ ideo ſi facit tenet̉ eū releuare. Qd̓ veꝝ intelligo niſi ip̄e depoſitarius ſciuiſſet rem depoſitā iniuſte detētam a deponēte. vel niſi vero dn̄o eam petente ſimul cū vſurpatore eam ſibi denegaſſet. qꝛcū iniuſte eaꝫ teneat vr̄ ꝙ ſine peccato furtimpoſſit ſibi auferri. ar. l. acille. C. de fur. ⁊. l. bona fides. ff. depoſi.¶ Cui credendū ē qn̄ depoſitū nō ē oſtenſumdepoſitario ſeu tabernario vtputa. qꝛ depoſuit burſam vel ſaculū plenū. tn̄ non oſtendit̉ qͥderat intus ⁊ quātū. . Mat. in cle. ne in agrode ſtatu mo. in. §. ſane. ꝙ nō credet̉ deponentiniſi probet. neqꝫ ſtabitur eius iuramēto. qꝛ iuramentum non datur niſi quando precedit ſemiplena probatio. vt in. c. fi. quod metus eā.vide. jͣ. Nauta. §. j.¶ Quomodo teneatur tabernarius ⁊ nauta⁊ hmōi. de his q̄ deponūtur apud eos. vide .j.Nauta. in prin.¶ Ad quid teneatur deputatus ad cuſtodiaꝫlibrorum. vide s. Cuſtos in prin.Exiſio ẜm .ſ. Tho. ſe. ſe. q. lxxv. eſt cuꝫaliqͥs malū alicuius ꝑſone vel defectūin ludū vel riſum ponit vt erubeſcat ⁊verecūdet̉. Et ꝓpterea differt a cōuitio ſeu cōtumelia. qꝛ ſicut finis ip̄ius ē vt tollat honorem. ſic deridens intēdit vt erubeſcat Fit auſitū. nō ei.ci. ff. depotem deriſio in verbo cachino. ⁊ ſic eſt deriſio.Aliqn̄ fit naſo rugato. ⁊ ſic ē ſubſannatō. Aliqn̄ factis. ⁊ ſic ē illuſio. tamē in fine idē ſunt.vt no. glo. ſuꝑ p̄s. qui habitat in celis irridebit eos.l¶ Utrū ſit mortale peccatū. ℟n̄. qͦ. s. ibidoꝙ ſic. quādo irridendo oīno ꝑuipendit alique⁊ tam vilē exiſtimat vt de eius malo nō ſit cuin alijsſrandū ſed ſit pro ludo hn̄dū. et tantograuiusquātomagis tenet̉ reuereri eū. Un irriſio deie grauiſſimū peccatū. Secūdū locū tenet irriſio ſanctoꝝ ⁊ ſacr̄oꝝ. Terciū parentū et prelatoꝝ ꝓpterea chain fuit maledictꝰ. ij. q. vij. ſententia. xv. q. v. c. j. Quartū iuſtoꝝ qͥ grauis eſtqꝛ multi a bn̄ agendo retrahuntur. Arridereaūt de malo ꝓximi inqͣntū ē leue ſeu ꝑuū ⁊ ſine notabili vilificatō ꝓximi vl̓ perturbationeerit veniale pctm̄. ẜm Ale. ſe. ſe. ti. de deriſiōe.Eſperatiōe qn̄ ex falia extimatōneꝓpter pct̄ā q̄ fec̄. vel bona q̄ omiſit deſperat de dei miſericordia. credes deum nolle vel nō poſſe ſibi parcere. vel in gr̄amrecipere.¶ Utrū ſit grauiſſimū pctōꝝ. Rn̄. ꝙ ex partenr̄a eſt grauius ꝙͣ odiū dei. qꝛ ꝑ ſpem reuocamur a malis ⁊ incroducimur ad bona ꝓſequēda. iō ſublata ſpe hoīes infrenate labūt ī peccata. ⁊ a bonis retrahūt̉. Un̄ glo. ſuꝑ illud ꝓuerb. xxiiij. ſi deſperaueris. Nihil execrabiliꝰdeſꝑatione. quā qͥ habet ⁊ in generalibus huius vite laboribus. ⁊ qd̓ peius ē in fidei certitudine conſtantiaꝫ ꝑdit. ⁊ I IIſido. de ſum. bo.Perpetrare flagitiū aliqd̓ mors e. deſꝑare ēdeſcēdere in infernū. Odiū tn̄ dei qd̓ ꝓuenitex eo voluntas hoīs diuine bonitati ꝯͣriatur.ẜm ſe ē grauius pctm̄. ſimilit infidelitas. Et ītellige ꝙ egrauiſſimuꝫ pctm̄ qn̄ hō ſcienter ⁊aduertēter tenet ꝙ deꝰ nolit ꝑcere penitētibꝰ⁊ gr̄am dare redeūtibꝰ. qꝛ ſic̄ motꝰ ipei qͥ conformit̉ ſe hꝫ ad extimationē verā laudabilisē ⁊ meritorius. ſic motus oppoſitꝰ .ſ. deſꝑationis qͥ ſe ꝯformat extimationi falſe de deo ē vitioſus ⁊ mortale pctm̄ ⁊ grauiſſimuꝫ. ſecus ſideſꝑatio eēt ī ſubito ⁊ indeliberato motu. cuꝫaliqͦtiēs ex ꝯplexione nature cauſet. qꝛ eēt veniale. vel nullum pctm̄. hec ex Tho. ſe. ſe. q. xx.⁊ Alex.¶ Deſꝑatio aliqn̄ ꝓuenit ex accidia. qꝛ pro­ 3pter truticiā quā cōcipit erga bonum deiꝑatpoſſe ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū illud ꝑficere. Aliqn̄ ꝓceuitex luxuria qua hō deditꝰ delectatōnibꝰ venereis faſtidit bona ſpūalia ⁊ n̄ ſperat ea qͣſi bona ardua. Aliqn̄ ex auaricia q̄ hoīem qͥ habetml̓ta reſtituere ligat vt deſperet. Aliqn̄ ex naͣture ꝯplexiōe. qͣ hō melācolicus incidit in eā.¶ Utrū ſit de aliqͦ deſꝑandū ī hac vita. ℟. ꝙnō. c. nemo. de pe. di. vij. xxvj. q. vj. c. is qͥ tꝑe.⁊. c. ſi p̄ſbiter. ⁊. c. agnouimus.Etxactio eſt aliene fame per occulta verba denigratio. Et dicitur occulta reſpectu eius de quo dicūtur. quiain eiꝰ abn̄tia ꝓferūtur. ⁊ differt ẜm Tho. ſe. ſe.q. lxxiij. a cōtumelia. qꝛ cōtumelioſus ꝑ aꝑtaverba dicta in faciē intēdit derogare honori.Detractor ꝟo in abſentia ꝓximi eius fama ledit. Et ſic patet ꝙ in modo. qꝛ iſte occulte. illeaꝑte. ⁊ infine differt. qꝛ iſte famā ille honoreauferre intendit.¶ Quot modis fit detractio. Rn̄. ẜm Ale. ſe.ſe. tractatu eo. ꝙ. vij. modis. Primꝰ ē occul ta