Druckschrift 
Epistola. F. Hieronymi tornieli lectoris. Ad R.p.F. Angelu[m] de clauasio presentis ope//ris auctore[m] : in qua orat eius reuerentia[rium] vt ip[su]m opus imprimi faciat. p[rom]pter talem et tanta[m] di-//cta operis excellentiam et vtilitatem ...
Entstehung
Seite
71r
Einzelbild herunterladen
 

Emoniacus an poſſit ꝓmoueri. vile. s. corꝑe viciatus. §. viij. Quō ī dubio poſſit ꝓbari an quis ſit demoniacus. Rn̄. ꝙ ſi ꝑ. xxx. dies carnibus indifferenter veſci cogat̉. ⁊ maxime edinis q̄ demōesuocant. vt hr̄ in. c. ij. vij. q. ij. in tex. ⁊ in glo. ſinullā ſentiet leſionē apparebit ꝙ nō ſit demoniacusEnunciatio quadruplex. prīa euāgelica. qꝛ ab euāgelio ſumpta Mat.xviij. ⁊ reqͥrit. vj. Primū ꝙ ſit frat̓ .ſxp̄ianus. xj. q. iij. ad menſam. lꝫ infidelis poſſꝫdenūciari ſi contra legem nature. vel cōtra legem eoꝝ in moralibus offendit. quia papa habet iuriſditionem in eos in iſtis caſibus. de qͦj. iudeus. §. xxvij. al̓s non. Secundū ꝙ precea tnc ip ielet̉ alimdat ſecreta monitio in qua vt emendet vel deſiſtat obſecrādus eſt. Terciū ꝙ peccatū nō ſitelatioriusomnino occultū. ſed ꝙ poſſit ꝓbari per teſtesqꝛ ſi eſſet omnino occultū non haberet locū. ⁊ſeqͥtur Pa. in. d. c. nouit. de iudi. ij. q. j. ſi peccauerit. immo ſi etiā vnus ſolus teſtis eſſet nonpoſſet denūciari ad pnīam imponēdā. Quartū ꝙ ſi nō deſiſtit. vel emēdat ſe ad eius monitionē adhibeat teſtes qͥ ſciūt. vel cū qͥbꝰ poſſiteū cōuincere. Quintū ꝙ ſi ſe nō corrigit dicatur prelato ⁊ denūcietur. Sextū ꝙ ꝓbet ſe eūxli.bis monuiſſe. vt. jͣ. dicam. Utrū quilibet teneat̉ ad ſupͣdictā denūcianguſeruiūtionē. Rn̄. doc. cano. ī dictis. c. nouit. ⁊ ſi peccauerit varie loquūtur. Sed vr̄ mihi dicendūꝓꝯcordia. ꝙ ſi loqͣmur ꝓut ē ſolum fraternacorrectio. ſic tene opi. Archid. in. d. c. ſi peccater. pe. de ouerit. ꝙ eſt omnibus de p̄cepto. ẜm qd̓ dixi .s.Correctio fraternā. Et iſta correctio ſolū ꝓceſignificanit indit ab actu charitatis. ⁊ iſta ꝓprie non dr̄ denūciatio euāgelica. nec reqͥrūtur ſupͣdicta. Siꝟo loqͣmur de denūciatione ꝓprie euangelica⁊ tūc diſtinguo ẜm Inno. in. d. e. uouit. ꝙ autloqͥmur de pctō ꝑpetrato qd̓ reciꝑit augmētūvel multipicationē. ſeu ꝯtinuationē mali. ⁊ et̄aliqͥs n̄rulrciande ꝑpetrādo. ⁊ ſic quilibet qͥ credit ſe eā poſſeꝑficere ſine graui detrimēto. puta qꝛ nō oporteret eū deſiſtere a negocijs ſuis. vl̓ incurrereīimicitiā. vl̓ aliud ꝑicl̓m tenet̉ de p̄cepto. xxij.q. v. c. hoc vr̄. Qd̓ veꝝ intelligo quando talise prelatus ꝑ quē finis huius denūciatōis obtineri poſſit qui eſt vt vel ille emēdet. nā ſi vellet ad aliud ꝓcedere p̄latus peccatorē emēdādo ſe. non pōt de iure ẜm doc. in. d. c. nouit. qꝛꝑiſtā viā nō q̄rit̉ niſi pnīa peccati. vel ſi corrigi nō vult ad terrorē alioꝝ excōicet̉ et talit̓ ꝓuideat̉ ꝙ ceteri timeāt. Si ꝟo talis nō ſit prelatus vel nō poſſit ſine graui damno eā ꝓſeq̄.ſic nō tenet̉ niſi ſolū q̄ ex officio hꝫ cui diciturlxxxiij. diſt. Error cui nō reſiſtit̉ approbat̉ ⁊cͣ.cum ſil̓ibus. Si ꝟo loqͣmur de pctō ꝑpetratoqd̓ nō hꝫ cōtinuationē. ſic dico ꝙ ſolū tenēt̉ q̄hn̄t ex officio. Rō qꝛ hͦ ꝓcedit ab actu iuſticiead inſtruēdū alios ꝑ exēplū. qd̓ qͥdē ꝑtinet adſuꝑioreſ. xj. q. iij. p̄cipue. ⁊ xxiij. q. iiij. duo iſta Otrū denūciatōnē euāgelicā ſemꝑ debeat.p̄cedere admonitō. de qua .s. dictū eſt. ℟. ꝙ ſipeccatuꝫ ē publicū nulla requirit̉ monitio ẜmArchi. in. d. c. ſi peccauerit. iuxta illud. peccātem corā oībus. argue. xlv. di. ſꝫ illud. Si ꝟopeccatū ē occultū. ⁊ tardatio denūciatōis inferret nocumētū ꝓximo tꝑale vel ſpūale. putatraditio ciuitatis. hereſis infectio. ⁊ hmōi. ſimiliter ſine monitōne denūciabit̉. niſi conſtetꝙ ad eius monitōem deſiſtet. Nā q̄libꝫ debꝫcorrigi vt ſi poteſt eius fama non ledat̉. ſi ꝟonō ſit nocumentū ꝓximo niſi ip̄i peccāti ſoluꝫdꝫ p̄cedere duplex monitō. vna ꝑ monētē ſolūq̄ ꝑ iuramentū ip̄ius habet ꝓbari. Alia ꝑ monentē ⁊ vno teſte vel duobus. ⁊ ꝑ ip̄os ꝓbat̉.Limitat Ri. in. iiij. di. xix. ar. iij. q. j. qͥ concordat cū ſupͣdictis. niſi ꝓbabilit̓ crederet nō ꝓficere. ꝑ ſecretā monitionē. ſed potius ille irritaret̉ cōtra corrigentē. ⁊ p̄monitus ſubterfugia quereret vt corrigi nō poſſet. iuxͣ illud ꝓuer. ix. Noli arguere deriſoreꝫ ne oderit te. qꝛnō debet tūc monere. al̓s ſic. Qui admittūtur ad hāc euāgelicā denūciationē. ℟. ẜm gl. in dictis. c. ſi peccauerit. ⁊ nouit. ꝙ admittūtur om̄es īfames. mulieres minores. niſi ꝑmaneāt in crimine. ſil̓r etiā ad teſtimoniū. Limitat Inno. in. d. c. nouit. ſi ſolūpnīa de crinime q̄rit. vt debꝫ fieri in iſta. ⁊ nōaliqd̓ tꝑale nec directe. nec īcident̓. qꝛ tūc tm̄legitimi teſtes admittūt̉ ẜm eundē Inno. Utꝝ ſit ordo iuris ẜuādus ī ea. ℟. ẜm Inno. in. d. c. nouit. ꝙ nō. ar. c. j. de dolo ⁊ contu. 4 Secūda dr̄ canonica q̄ a canonibus inuenta ē que tamē habet ortū ẜm Inno. a lege ve­ 5teri. Et iſta ē duplex. Quedā ſpālis ꝯpetēs illi ſoli cuius intereſt hr̄e bonuꝫ p̄latum. ⁊ ſit vtqͥs de bn̄ficio āmoueat̉. ⁊ reqͥrit̉ trina monitōẜm cōiter doc. ⁊ fac̄ glo. ij. q. vij. c. quapropter.Alia eſt generalis ⁊ publica. Et hec ẜm Inno. etiā locuꝫ habet in criminibus ꝑpetratisſi crimina recipiūt augmētū ꝓpter multiplicationē actuū. vl̓ ꝓpter ꝯtinuationē iniurie. al̓snō. niſi ſolū de ꝑpetradis. ⁊ de hac hr̄ de iureiurādo. c. quēadmodū. in fi. Quo ꝟo ad ꝑpetranda habetur de ſpon. imꝑu. c. ad diſſoluen-