in quo talis p̄latus nō p̄t ꝓhibere appellationem nō erit excōicatus. al̓s ſic.4 ¶ Utrū excōicatus poſt legitimā appellationem ſit euitandus. ℟. ꝙ nō. vt noͣ. in. c. licꝫ. deſen. ex. li. vi. et. c. paſtoralis. de ap. Uerūtn̄ ſiexcōicatꝰ noīatim ſpāliter ⁊ exp̄ſſe infra tꝑs aiure vl̓ a iudice determinatū appellatōꝫ nō fuerit ꝓſecutus vt debuit eo elapſo. poterit publice excōicatꝰ denūciari. et tūc erit euitandꝰ tāin iudicio qͣꝫ exͣ. et ab actibꝰ legitimis remouē.per toiūdus. d. c. lꝫ. Et dꝫ reputari ꝓ excōicato poſt talē denūciationē: donec ſnīaliter fuerit declaratū appellatōꝫ an̄ excōicationē fuiſſe īterpoſitā¶ Sꝫ vtrū talis poſt denunciatōꝫ excōicatōiset deſertōꝫ appellatōis celebrās: aut ingerēsſe diuiniſ efficiat̉ irregl̓aris. ℟. Arch. ī. d. c. lꝫEt ſequit̉ ibidē Ge. ꝙ non. qꝛ ex qͦ appellatiolegitiā fuit an̄ excōicationē poſita: ip̄aꝫ excōicationē ſuſpēdit. et licꝫ poſt deſertōꝫ appellatōnis denunciet̉ excōicatꝰ. nō tn̄ excōicat̉: necvere eſt excōicatus. vt ibi patet.6 ¶ Utrū a qͣlibet ſnīa vel grauamine poſſit appellari. ℟. ꝙ ſic. ſi eſt hoīs deiure canonico.De iure ciuili nō ab interlocutoria: niſi qn̄ iudex in criminali vl̓ ciuili negocio q̄ſtionē ꝑ tormēta interlocutꝰ eſt ꝯͣ. l. an̄ ſnīaꝫ. ff. de ap. reci.nes. ij. q.facit glo. ī. l. an̄ ſnīe tꝑs. C. qͦꝝ ap. nō re. Rl̓raūt nō appellat̉ ab interlocutoria. vt. ī. l. ij. C.ies a diede ep̄i. au. Rō. qꝛ grauamē qd̓ ꝑ eā īfert̉ p̄t reparari ꝑ appellatōꝫ a diffinitiuā. ſꝫ qn̄ nō poſſet reparari liceret. Quidā tn̄ tenēt ꝙ etiā abinterlocutoria p̄t appellari ſꝑ. vt. l. aut p̄tor. §.qͣd tn̄. ff. de mino. Sꝫ primū verius.7 ¶ Utꝝ qͥs poſſit appellare a declaratore penelegis. vr̄ ꝙ nō. qꝛ a pena legꝭ nō p̄t appellari.l. ſi qͣ pena. ff. de ver. ſig. et ī. c. qꝛ nos. et ibi gl̓.de ap. Sꝫ tu dic ꝙ a declaratore p̄t. Glo. eſtp̄t appellaſingularis in. c. cupiētes. §. ꝙ ſi ꝑ. xx. dies. deexcōicaelec. l. vi. quod nota.¶ Utrū qͦs poſſit appellare a denunciationeaūt declaratōe excōicationis: ſeu alteriꝰ cēſure. ℟. Pa. ī. c. ꝑuenit. de ap. ꝙ ſic. qꝛ hec nō ēſnīa iuris a qͣ nō licet appellare. c. qꝛ. de ap. ſꝫiudicis declarātis qͦ eſt hoīs. Facit ad hͦ glo.no. in. c. cupiētes. de elec. li. vi. Et hoc verū niqit ſſi ſit notoriꝰ exceſſus: qꝛ notorius criminoſusexc̄pica linō audit̉ appellās. facit qd̓ notat IIn. in. c. exꝑte. el. ij. de ver. ſig. qͥ dicit ꝙ in notorijs nō requirit̉ pprie ſnīa: ſed fit quēdā iuris executio.et tex. in. c. qm̄. de fi. p̄ſby. Qd̓ limito verū qn̄exceſſus eſt ita notoriꝰ ꝙ nulla tergiuerſatione poteſt celari.9 ¶ Quis p̄t appellare. ℟. ille cuiꝰ intereſt al̓sꝑ aliū facta nō valꝫ. l. i. ff. de ap. non re. et. c. exore. d̓ his qͥ fi. a maͣ. par. ca. niſi qn̄ ꝓuocaret ꝓeo qͥ ducit̉ ad ſuppliciū. vt. l. nō tm̄. ff. de ap.¶ Utrū religioſus poſſit appellare. ℟. ꝙͣ nō. 10a correctōe ſuoꝝ p̄latoꝝ ſi fiat ẜm ſtatuta ordinis vl̓ regule. c. ad nr̄am. et. c. reprehenſibilis. de ap. et. c. cū ſpeciali. eo. ti.¶ Utꝝ appellatio exͣiudicialis ſic ānullet poſt ilſacta ſicut iudicial̓. ℟. ẜm An. in. c. ex ꝑte. el. j.de ꝟ. ſig. ꝙ ſic. facit. c. ad audiētiā. de ap. Anhoc tn̄ eſt dr̄a ẜm eundē n. in. c. i. de his qͣ ri.a ma. par. ca. qꝛ iudex qͥ ꝓcedit ī formā iudicijdꝫ audire legitimas exceptiōes ⁊ niſi audiatiuſte appellat ab eo. Sꝫ ſecūs ē in loco q̄ nō vtiudex: ſꝫ vt ꝑuata ꝑſonā ꝑficit factū ſuū. qꝛ iſtein formā iudicij nō ꝓcedit nec ꝓcedere p̄t. etiō nō dimittet qn̄ ꝑficiet factū ſuꝑ qͦ appellat̉:nec ruocabit̉ niſi ꝓhibet̉ veritas cāe. nec īputabit̉ ei ſi nō audit ꝯͣdictionē vel appellationēaduerſarij niſi ꝓbet veritatē cāe appellatōis.vt de elec. c. cū dilectꝰ. et meliꝰ. c. cū inter canonicos. iūcto qd̓ no. ī. c. interpoſita. in gl̓. ī ver.ſed etiā. de ap. Et ſic collige ꝙ appellatio exͣiudicialis dꝫ fieri ex ca̓ꝓbata a iure vel ciuili: vl̓cōſuetudinario. vel canonico. Scd̓o ꝙ tenentgeſta etiā poſt appellatōꝫ ip̄am: niſi approbata veritate cāe. Tercio no. ꝙ eoipͥo approbat̉veritas cauſe qͦ nō ꝓbat̉ ꝯͣriū. Quarto ꝙ ſnīaexcōicatōiſ nō tꝫ poſt appellatōꝫ ex cāis legitimis interpoſitā: eriā ſi nō ꝓbat̉ veritas. Qd̓quartū ē ſpāle in excōicatōe ⁊ ꝯͣ ſupradicta. ⁊eſt rō. qꝛ nūqͣꝫ dꝫ qͦs excōicari niſi cā ꝓbet̉. ij.q. i. nemo. de hͦ vide Inno. ī. c. dilectis filijs.de ap. q̄ in hoc cōcordat.¶ Ubi et a qͦ eſt appellandū. ℟. ꝙ a iudice q̄ꝓnunciauit ⁊ vbi ius reddi cōſueuit. Nā rl̓rqͥ ad cās agēdās ꝑtinēt in eo loco dn̄t fieri etagitari. ff. de inter. ac. l. voluit. §. qd̓ ait. ⁊ corāiudice qͥ ſnīam tulit: ſi eiꝰ ſit copia nō ꝑ vicosvel ortos. ff. qn̄ ſit ap. l. i. §. dies. Et ſi nō vultiudex reciꝑe appellatione punit̉. l. iudicibus.et. l. quoniam. C. eo.¶ Ad quē ē appellandū. ℟. ad ſuꝑiorē ⁊ gra­ Gdatim. ff. e. l. īꝑatores. ⁊. C. eo. l. ad dictoſ. Sivero a delegato appellat̉ ad delegantē. C. e. l.p̄cipimꝰ. §. eoꝝ Si āt a delegato delegati ẜuet̉forma poſita. C. qͥ ꝓ ſua iuridi. l. vnica. ī fi. etin glo. ibidē. Et ꝓptereā dat cautelā. Ra. ful.in. l. eo caſu. C. de ap. ꝙ ep̄s vel aliꝰ ordinariꝰdeleget cauſam: qꝛ ſi appellat̉ a ſnīa. deuoluet̉ad ip̄m qui iterū deleget cām appellatōnis q̄t delegari. vt. l. cum poſt ſnīam. C. de aꝑ. uo.glo. et Ang. in. l. eos. in prin. C. eo. ti.