¶ Titulus¶ Decimuſquintus

dicit qui pompatice incebit. Splendide ⁊ crapuloſe viuit. luxurijs inſiſtit. fruitur mundo.Sed hic maledictōnibꝰ impletur peccatoꝝ anguſtiarū tribulatōnū: ⁊ demuꝫ infernorum.¶ In Epiphania dn̄i in qua inuenta eſt virgomater cū filio a magis. Capi. XXXII.Identes ſtellam gauiſiſūt gaudio magno valde Math̓. ij.Quid fuerit iſta ſtella: ⁊ qͥs videriton̄dit augꝰ. in ſermone de eph̓ÿa dicens. Uidit magus. obſtupuit aſtrologꝰ. Erubeſcat hic ſtulticia mathematicoꝝ: qui dicuntxp̄m ſub ꝯſtellatōne ſeu fato eſſe natū: neqꝫ dealiquo qui naſcitur qui hoc credit recte creditur. Iſta enim ſtella nō fecit xp̄m mirabiliterpiuere: ſed xp̄c eam fecit mirabilit̉ apparere.Quid fuit hec ſtella: que nūqͣ prius apparuit:nec poſtea viſa ē: niſi quedā lingua celi: q̄ enarraret gloriā dei hec Augꝰ. primo gͦ dicit magifuerūt qui eā viderūt .i. magni aſtrologi: et qꝛaſſueti erāt aſpice̓ ad curſum ſtellaꝝ: id̓o vidētes nouā ſtellā īuſitatā obſtupuerūt. Secūdodamnat errorē mathematicoꝝ. aſſerentiū xp̄mnatū ſub ꝯſtellatōne illius ſtelle: ⁊ ſimil̓r quēlibꝫ hoīem naſci ſub fato ſeu ꝯſtellatōe aliqua:ex qua neceſſitatur ad agendū que facit: quodfalſum ē ⁊ hereticū. Equidem ars ſeu ſcīa aſtrologie hꝫ in ſua ſcīa veritatē ſicut alie ſcientie: ⁊licet ſit multū ſpeculatiua ⁊ delectabilis. eſt tn̄multū fallax quo ad iudicia que dant̉ ex ea: ⁊multū temporis exponit̉ in ea. ita vt Ambroſius dicat. xxxvij. §. hinc etiā. ꝙ nihil valent adſalutē aſtrologia et hꝰ mōi: ſed ī errorē mittūt⁊ qͥ his ſtudēt curā anime nō habēt. ¶ Fallaxautē eſt triplicit̓. pͥmo quidē qꝛ cū ꝑ multa mebia ⁊ numerū pūctoꝝ oporteat trāſire ad eliciendā aliquā ꝯcluſionē de effectibꝰ corporū celeſtiū. ſi in vno puncto de icit: totū ſubruit: qd̓ iudicatū eſt. Secūdo qꝛ cum cauſe prime que deꝰeſt ſubſint. omnes cauſe ſecūdarie int̓ quas ſūtſtelle ſeu corpora celeſtia: ⁊ plus poſſit īfluerecauſa pͥma in effectus cauſe ſecūde ip̄a cauſa:vt dicit̉ in libro de cauſis. ꝯtingere pōt. ꝙ et ſiẜm cauſas naturales ſecundarias ſit ſequēdusaliquis effectus puta infectio aeris. īundatioaquaꝝ. Siccitas terre ⁊ hꝰ mōi ſuſpendere pt̄ip̄a cauſa pͥma deus. talē influxū ad illum effectum producendum: qd̓ ⁊ aliqn̄ facit: ⁊ tunc talia nō ſecūtur. Et ecōuerſo deus talia inducitob pct̄a hominū: que tn̄ nō erūt ī cauſis ſecūdarijs: ⁊ ꝯſtellatōnibꝰ: vt patet d̓ diluuio quoddeus īmiſit p̄ter cauſas naturales tēpore Roe⁊ de peſte inficiente aerem ⁊ plurimos occidētetempore Dauid: que ex toto ceſſauit poſt triduū. Et de infirmitate Ezechie regis iuda: quiẜm cauſas ſecundarias debebat mori: ſiue naturales: ſiue demerita ſua. ⁊ tamē prima effectum illū euenire non permiſit. Et iō iudiciū

aſtrologoꝝ: ⁊ ſi in ſe nō deficeret: tn̄ deo oꝑante contrariū fallere pōt. Tertio quia ſi in naturalibꝰ non deficeret: vel falleret iudiciū eoꝝtn̄ in his q̄ pendent ex arbitrio ⁊ voluntate hominū frequēter fallit: ⁊ ratō eſt: quia ⁊ ſi corpora celeſtia ſtellaꝝ influant ī corpora inferiora. vnde ⁊ in ſenſitiuā partē que affixa ē organis corporeis: ⁊ ꝓpter hoc etiam inclinant admala. tn̄ voluntas libera remanet ad reſiſtendum talibꝰ inclinatōnibꝰ malis. vn̄ tholomeusmaximꝰ aſtrologus ait. Uir ſapiēs dominabit̉aſtris. Et Augꝰ. in. v. de ciui. dei ait. Nō vſquequaqꝫ abſorde dici pōt ad quaſdā differentiascorpoꝝ afflatus quoſdā vale̓ ſydereos. nō aūtanimi voluntates ſiderū poſitōnibꝰ ſubdi. Demū dicit ideꝫ Augꝰ. ī auctoritate ſupradicta:ꝙ hec ſtella q̄ nouiter fuit a xp̄o creata: ⁊ poſtofficium ſuum in materiā preiacentē reſolutafuit tanꝙͣ quedā lingua q̄ narraret gloriā dei:nati in mentibꝰ magorum: un̄ eam vidētes quāad tempꝰ amiſerāt. gauiſi ſunt gaudio magnobalde. Ubi notandum ꝙ triplicem ſtellam iſtividerūt cū .ſ. īuenerūt puerum cū Maria mr̄eeius et procidentes adorauerūt. Prima ē ſtelladiuinalis ad quā gauiſi ſūt: qꝛ īuenerūt puerūSecūda ē virginal̓ ad quā gauiſi ſūt gaudiomagno. ibi cuꝫ maria mr̄e eiꝰ. Tertia eſt ſtellafidei ſalutaris ad quā gauiſi ſūt gaudio magnovalde. vnde procidentes adorauerūt eum.Prima igitur ſtella quam. §. j.viderūt fuit xp̄c quā viderūt cū īuenerūt pueꝝih̓m. Ꝙ aūt ih̓s dicat̉ ſtella aꝑte on̄dit̉ Apoc̄.vltimo. vbi ipſe ait. Ego ih̓s ſtella ſplendida ⁊matutina. hanc vidētes nō mirū ſi gauiſi ſꝑ: qꝛī eo cā oīs gaudij: ⁊ vere delectatōis. pͣs. Replebis me leticia cum vultu tuo. Ex hac ſtella adnos extēdit̉ radiꝰ ſince̓ veritatis. Ex ſcd̓a orit̉radiꝰ miſericordie ⁊ bonitatis. Ex tertia ſtellaīnuit̉ radiꝰ ꝑfecte pietatis. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmā ſurge: ait ÿſaias. vj. c. ⁊ illumīare hier l̓m .i. fidelisaīa: qꝛ venit lumē tuū: q̄ priꝰ tenebroſa eras:neſciēs veritatē. Ego (ait ip̄a ſtella Ioh̓. xviijmatutina ih̓s) ī hoc natꝰ ſū: vt teſtimoniū ꝑhibeā veritati. Ecce cecitas mundi ⁊ error ꝯͣriusveritati: qꝛ bt̄m dixerūt hoīes ppl̓m cui hec ſūttēporalia bona ī habūdantia: vt diuitie. honores. delitie. voluptates: ⁊ hꝰ mōi. tanꝙͣ ī his cōſiſtat vera felicitas. Sed certe ſi ſic eſſꝫ. xp̄c etraſſet: qui cū potuiſſet his omībꝰ habūdare etſine pct̄o. contraria elegit incipiēs ab iſta ſuanatiuitate. Uerum cum xp̄c ſit veritas: et errare non poſſit. dicere oportet. ꝙ tu erras nō iſtacontemendo: vt ip̄e fecit: ⁊ celeſtia querendo.Omnia terrena cōtempſit homo xp̄c: vt cōtemnenda eſſe monſtraret: ait Augꝰ. Amantur diuitie: ⁊ adeo vt contemnāt̉ dei precepta. Pauper eſſe voluit in ſua natiuitate. pannis paucis et vilibus mater inuoluit. Appetuntur honores et gloria: in loco vili naſcitur omnibus