Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Nonum

loco epiſtole illud apoc. xiiij. Uidi agnū ſtantem ſuꝑ motē ſyon: et eo. cxliiij. milia habētes nomē eius ⁊cͣ. ponit̉ ibi numerꝰ det̓minatꝰ īdet̓minato: qꝛ neſcit̉ quot fuerīt: necvr̄ veriſimile tot fuerīt ī ꝑua ciuitate bethleē et finibꝰ eiꝰ. Secundū martiriū ſeu mortificatio ē tm̄ affectꝰ .ſ. qͥs affectat ſuſtine̓mortē violentā ī honorē dei et ſalutē ꝓximi:qd̓ ē ſignū ꝑfecte caritatis. et ꝙͣuis mereaturmagnā aureā .i. p̄miū eſſētiale: tn̄ aureo. et ſic intelligit̉ verbū cipriani dicētis. Inẜuis dei aput quos cogitat̉ et martiriū mente ꝯcipit̉: animꝰ ad bonū deditꝰ deo iudice coronat̉. Aliud ē em̄ martiriū defuiſſe aīo: aliud animū defuiſſe martirio. peni. diſ. j.qͥd. Aulti ſācti habuer̄t iſtud beſideriū: nectn̄ ꝯſecuti ſūt optatū. De beato dn̄ico legit̉.ſitiebat ſeruus xp̄i martiriū: ſicut ſitit ceruꝰad aque fluuiū. Et de beato martino legit̉.etſi aīam gladius ꝑſecutoris abſtulit: martirij tn̄ palmā amiſit .ſ. quo ad auream. Huic martirio mentis pōt ānecti triplexmartiriū qd̓ pone̓ videt̉. Primum ē patiētiaaduerſoꝝ. vnde ait ſine ferro et flāmis martires eſſe poſſumꝰ ſi paciētiā ī aīo veracit̉ cuſtodiamꝰ. Secundū martiriū affectꝰ ē ꝯpaſſio afflictoꝝ. greg. doloreꝫ exhibet: ī alienaneceſſitate crucē portat ī mēte. de apl̓s. ij.corin. xj. Quis īfirmat̉ ego infirmor. qͥsſcādalizat̉ et ego vr̄or. Tertiū ē dilectioīimicoꝝ. greg. Ferre ꝯtumelias et odienteꝫdilige̓: ē martiriū ī occl̓tata cogitatōe. Tertiū genꝰ martirij: et hoc ē ꝓpriū ꝑfectū ſuſtine̓ mortē violent̉ ab alio illatā ꝓpt̓ deū vl̓ virtutē ad qd̓ ꝑuenit̉: niſi ꝯtēptū mūdi etſpeciali dono dei. Un̄ martiribꝰ eccleſia canit. Hi ſūt quos r̄tinēs mūdus īhorruit ip̄m. ſterili flore aridū ſꝑne̓ penitꝰ teqꝫ ſecuti ſūt rex xp̄e bone celitꝰ. hi te furias atqꝫferocia ⁊cͣ. varios modos mortificati ſt̄alij cruci affixi. alij lapidati. alij decoriati.alij aquis ſubmerſi. alij ignibꝰ ꝯbuſti. alij beſtijs deuorādi traditi. alij pectinibꝰ ferreis dilaniati. alij ī aqua feruēti. vel oleo bullienti.vl̓ plūbo liqͣto īmiſſi. alij mēbris minutatītrūcati. alij plūbatis ̓gis diutiſſime ceſi. alijfame cruciati. alij ī plagis acceptis acetoſale ꝯfricati uſqꝫ ad viſcera patiētia abraſi.Et qꝛ imitati ſūt xp̄m in morte ſua: coronas triūphales a xp̄o meruerūt. Et vt dr̄ di.xv. ſancta romana: credendū ē iſta tormēta propria virtute: ſed diuina patiēter tolerauerūt. Tantū erat gaudiū ꝑtis inferioris et ſuꝑioris a deo illuſtrate ad guſtandūp̄miū glorie eis paratū. et ex ꝯformitate volūtatis eoꝝ ad volūtatem diuinaꝫ. et ad imitandū xp̄m dominū ſuum in paſſione tantūdeſiderium redūdabat illa letitia et conſolatio ad ꝑtem ſenſitiuam et refrigerium p̄-

ſtabat vt minus ſentirent illas penas. Unde et de laurētio tormenta ſuſtinenti amb̓. vl̓maximus ait. Corꝑali laborabat incendio:ſed diuinus amor naturalē reſtrinxit ardorē.Et ꝙͣuis rex improbus ligna ſubijceret incēbia maiora ſuppone̓t: tn̄ beatus laurentiushas flāmas fidei calore ſentit: ſuꝑari caritas xp̄i flammaꝫ ignis non potuit. et ſegnior fuit ignis foris vſſit ꝙͣ intus accēbit. Neqꝫ em̄ beatus laurētius ignis tormenta appoſita viſceribꝰ ſentire poterat: qui ſenſibus ꝑadiſi refrigeriuꝫ poſſidebat. Idem ſeuiſſima ꝑſecutoris flāma ſuꝑare potuit:quia longeardētius veritatis radijs mēs eiꝰaccenſa feruebat: et amore veritatis accenſus appoſitam ſibi extrinſecus flāmaꝫ autſenſit aut vicit. Et hinc eſt ī tormētis gaud̓bāt: tÿrāni inſultabāt. Ad alia tormēta eisinferenda inuitabant verba eis oſtēſiua magne dulcedinis quā ſentiebant: d̓promebāt.Laurentius ad decium. Diſce miſer carbones tui mihi refrigerium preſtant. Et iteruꝫaſſatum eſt vnum latus verſa et manduca. Et vincentius aſſumptus ex eculeo atqꝫad patibulum raptus mores carnificum argͣuēdo ad penā alacriter ꝓperabat. Et ad datianum dicentem ſibi. vbi nunc miſeruꝫ corpus tuuꝫ cernis? Reſpondit infelix has epulas ſemper optaui. Et marcus et mar cellianus ad prefectum cum haberent pedes affixos clauis nūꝙͣ ſic bene epulati ſumꝰ: vtināꝑmittas nos diu in his ꝑmane̓. Et tyburticum nudis plātis ſuꝑ carbones viuos īcederet: dicebat. vr̄ mihi ſuꝑ roſeos flores īcederein noīe dn̄i mei ih̓u xp̄i. Et glorioſa agataglorianter ibat ad carcereꝫ: quaſi ad epulasinuitata dicebat quintiano iudici cum torq̄retur. Ego ita d̓lector in his penis: ſicut quiaudit bonū nūtium vel videt amicū diu deſideratum. vel inuenit theſauros magnos. Etbeata katherina ad maxentium imꝑatoremait. Quecūqꝫ tormenta potes cogitare ne differas: quia carnem et ſanguinem meuꝫ xp̄oofferre d̓ſidero ſicut ip̄e me. Et beata andriana damaſcena que torqueretur a tÿranno dicebat. miſer gaudiuꝫ mihi p̄ſtas: tibi ſuplicium auges. Tertium quod requirit. §. iij.tur ad ſanctum martirium ē ꝯſtantia uſqꝫ īfinem. Aliqui em̄ fibeles ſuſtinuerūt aliquatormenta in quibus grauioribus additis defecerunt a veritate. Sed ꝑſeuerauerit uſqꝫin finē: hic ſaluus erit. ait dn̄s in euangelio.math. x. Et hoc innuit̉ dr̄ in. pͣs. Eſtimatiſumus ſicut oues. A ſtultis eſtimatio eſt ſicut mors beſtiaꝝ nihilo ducunt̉ ad occiſionē. ẜm illd̓ ſapīe. v. Uiſi ſūt oculis īſipientiū mori: eſtimata ē afflictō exitꝰ illoꝝ. Sꝫapud ſapientes. In paucis vexati ī ml̓tis bn̄