¶ Titulus. xxiiij.¶ Capitulū. xxvij.

abbreuiando ſua ſnīa poſſet talem ligare Ioan̄. Incluſuꝫ ergo eſt canon late ſnīe. io. an.Satiſfecerint. om̄e damnuꝫ emendandū eccleſie. qd̓ ex ip̄ius exactionē ip̄i ꝯtingit ſed ⁊ſi ꝯſilium dedit de collecta imponēda ad reſtitutōꝫ ipſius tenet̉. Si vero ꝯſilium nō dediſſet: forte nō cogeret̉ ad emendatōeꝫ collecte. ſꝫ al̓s intereſſe quod obuenit eccleſie abip̄ius regimine emendabit. et forſitan pnīaꝫſpūalem ⁊ etiaꝫ pecuniariā ip̄m ſubire (ẜmꝙ bonus iudex arbitrabit̉) oportebit. hec at̄tm̄ locum habent. cū quis ſuccedit ī regimine illius qui eſt excōmunicatus ex predictiscauſis vel alit̓ qualitercūqꝫ ꝓpter libertatemeccleſiaꝝ violatam. ſecus ſi ex illa cauſa eſſꝫpoteſtas excōmunicatꝰ vel ꝯſiliarij vel vniuerſitas ſeu ciuitas interdicta. tunc em̄ ſucceſſor nō eſſet excōmunicatus ẜm inno. cuiꝰeſt qͣſi tota iſta glo. hoc intelligas ſic ẜm hoſti. videlicet ꝙ menſis iſte ſeu p̄ſumptio q̄ exlapſu ſumit̉: ad alios caſus nō extendit̉. Illud aūt certū eſt ꝙ quicūqꝫ ſuccedit excōmunicato ⁊ fouet factuꝫ damnatū ꝓpter qd̓ predeceſſor excōmunicatus fuit: eandeꝫ ſnīamīcurrit. io an. Et addit. ꝙ ſi nouꝰ rector operam dedit ꝙͣtumcūqꝫ potuit ꝙ hoc emendaret ſed vniuerſitate reſiſtente qd̓ intendebatnō potuit obtinere. nō ꝓpterea excuſat̉ niſioīno relinquat regimen. io. an. Neceſſitateꝫiuſtaꝫ ⁊ honeſtā. inno quorundā prelatoꝝ qͥſine iuſta cauſa dabant ſubſidiuꝫ et ſoluebātinno. Conſulat̉ no. hic ꝑ bonifa. in. vj. eo. ti.c. clericis. fuit lata ſnīa excōmunicationis:a qua abſolui nō poterant citra ſedem apoſtolicam. in laicos imponentes collectas ettallias clericis vel alias exactōnes et ꝑſonaseccleſiaſticas ⁊ talia dantes eiſdeꝫ abſqꝫ licētia ſedis apoſtolice. que quidē ꝯſtitutio bonifa. in cle. eo. ti. c. qm̄ extat reuocata. ¶ Etꝙ in iſtis duabꝰ decre .ſ. nō minꝰ et aduerſuscirca hmōi materiam dicit̉: ibi precipit̉ obſeruari. Querit̉ ſi ad clericū aliqua de iuſtacauſa caſamentum ruſtici et poſſeſſiones ꝑueniant. et pro mō illaꝝ ⁊ quantitate ſoluebat ruſticus in queſtis et collectis qui ꝯmunit̉ fiebant in loco rōne regiminis vel alia:Utꝝ ipſe clericus teneat̉ ſimilit̓ in predictispro mō ⁊ rata poſſeſſionū omiſſis alijs allegationibꝰ pro et contͣ: Finaliter dici poteſtꝙ talis clericus liber eſſe debet a p̄dictis. qd̓probatur per. c. quia nonnulli. de immu. eccle. li. vj.¶ Excōmunicatio ꝯtra extorquentes abſolutionē a cenſuris eccleſiaſticis per vim velmetum. Capitulum. xxvij.Bſolutionis beneficium ab excōmunicatōnis ſentenAtia vel quācunqꝫ reuocationem

pij.lū. Xxip̄ius aut ſuſpenſiōis ſeu etiā int̓dicti ꝑ vimvel mētū extortaꝫ preſentis ꝯſtitutionis auctoritate oīno viribꝰ euacuamus. ne aūt ſinevindicta violentie creſcat audatia. eos qͥ reuocationē ſeu abſolutionē huiuſmodi vi velmetu extorquent: excōmunicationis ſnīe decernimus ſubiacere. Gregꝰ. x. extͣ de his quevi. me. li. vj. Abſolutionis. huius decre. fuitdubitatio. qꝛ regulariter que ꝑ mētum fiūt:tenent ſeu valent ⁊ obligant qd̓ dic vt no. xv.q. vj. auctoritatē. fallit tamē in caſibꝰ ibi notatis. ad quos addo iſtū. etquia ſicut iniuſtaexcommunicatō ligat: ſic videbatur de iniuſta abſolutōne. de peni. diſ. j. verbum io. an.Excōmunicationis. etiaꝫ iniuſtis. humiliterem̄ debet petere abſolutioneꝫ non ꝑ metumꝯpellere. qꝛ ſnīa paſtoris ſiue iuſta ſiue iniuſta tenet. xj. q. iij. c. j. ẜm em̄ Vilh. ⁊ bar. Reuocationē. differentiā facit inter abſolutionem et reuocationem. Et poteſt dici abſolutio ſolennis: que fit iuxta formā eccleſie. Reuocatio verbalis ſine ſolennitate. vel vbi tenuit excōmunicatio: locum habeat abſolutōvbi nō tenuit excōmunicatōis reuocatō. velrefert̉ reuocatio ad abſolutionē ad cautelāio. an. ſed interdictū ꝓprie dicit̉ relaxari archi. Suſpenſionis. intelligo īdiſtincte vt loquit̉ .i. ſiue ab officio ſiue a beneficō ſiue abingreſſu eccleſie. infra de ſen. exco. is cui. io.an. Interdicti. iſta tria ſūt paria que om̄iaſub cēſura eccl̓iaſtica cōtinent̉ de v̓bo ſi querenti. et ſecū trahunt executōeꝫ. vn̄ ſequensappellatio nō ſuſpendit eaꝝ effectū. de appel.c. paſtoralis. et in ſcriptis ferri debet. de ſen.exco. cū medicinalis. io. an. Uim. vis ē maioris rei impetus cui reſiſti non poteſt .ſ. cōmode. ff. eo. l. j. metus aūt trepidatio mentisinſtantis vel futuri periculi cauſa. ff. eo. l. j.Et exigitur. ꝙ preſens ſit metus. licet futuꝝſit ꝑiculum. et quis metus excuſet. no. ſupraeo. dilecti. io. an. Et dicit̉ metus quaſi mentem tenens. vis tamē plus eſt ꝙͣ metus. Omne em̄ quod vi fit: ꝑ mētum fit. ſed non ecōuerſo. ſed cum metus infert̉: ei reſiſti poteſtlicꝫ cū ꝑiculo. ⁊ cū ml̓tis mobis accipi poſſitmetus: accipiat̉ large. vt ſonat hec littera. ⁊hoc in odium facientis. ¶ Nota tamen ꝙ licet aliqua verba dicant talia que videanturincutere timorē: illa tamen nō ſemꝑ ſufficiunt ad iuſtū timorē. Et idcirco hoc relīqͦ arbitrio boni viri. ẜm illud qd̓ dicit̉ in glo. inpluribꝰ alijs. c. extra eo. ti. cum dilectus archi. Extortam. factum requirit hec litteraarchi. Uacuamus. gͦ taliter abſolutus remanebit. vt pͥus excōmunicatus. archi. Et ꝙͣuisī excōmunicatōe ꝑ vim vel mētū extorta idēvideat̉ .ſ. ꝙ ip̄o iure n̄ valeat. ⁊ par ius ligādi et ſoluendi eſſe voluit. de peni. diſ. j. verbuꝫ. dicit contra ꝙ valet ẜm Gar. glo. xj. q